Piotr C.

Miasteczko autorstwa Pauliny Świst i Piotra C. to historia, która zaczyna się jak przewrotna komedia o byłych małżonkach, a szybko przeradza w pełnokrwisty thriller z ironicznym pazurem. To opowieść o tym, że przeszłość potrafi upomnieć się o swoje w najmniej odpowiednim momencie - najlepiej wtedy, gdy razem z nią dostajemy w pakiecie halę produkcyjną, dom w środku Bieszczad i lokalnego watażkę z ambicjami. Główni bohaterowie, Paulina i Piotr, to para po przejściach. Ona jest prawniczką obytą z przestępczym światkiem, błyskotliwą, ciętą w słowach i przyzwyczajoną do tego, że w sądzie rzadko przegrywa. On to człowiek z ogromnym ego, inteligentny, sarkastyczny i równie uparty jak była żona. Łączy ich więcej niż chcieliby przyznać: wspólna historia, niewyjaśnione urazy i chemia, która wciąż tli się pod warstwą złośliwości. Ich dialogi są jak sparing – pełne ciosów, ale i nieoczekiwanej czułości. Fabuła nabiera tempa, gdy okazuje się, że odziedziczona nieruchomość w Bieszczadach to nie sielska przystań, lecz centrum nielegalnych interesów prowadzonych przez charyzmatycznego i niebezpiecznego Wiesława. To człowiek bezwzględny, pewny siebie, przyzwyczajony do tego, że wszyscy grają według jego zasad. Problem w tym, że trafia na przeciwników, którzy nie mają zamiaru się podporządkować. Paulina i Piotr, zmuszeni do współpracy, wikłają się w grę, w której stawką jest nie tylko majątek, ale przede wszystkim ich bezpieczeństwo. Autorzy sprawnie balansują między napięciem a humorem. W jednej scenie czytelnik śmieje się z kąśliwych ripost, w kolejnej czuje autentyczny niepokój. Izolacja bieszczadzkiej scenerii potęguje wrażenie osaczenia. Tu pomoc z zewnątrz nie przyjdzie łatwo, a każdy sojusz może okazać się zdradą. Dodatkowym atutem jest ewolucja relacji bohaterów: z przymusowego partnerstwa rodzi się coś więcej niż tylko wspólny front przeciw wrogowi. To książka dla tych, którzy lubią historie dynamiczne, pełne emocji i bohaterów z charakterem. Miasteczko nie daje czytelnikowi chwili wytchnienia, a jednocześnie oferuje sporą dawkę ironii i inteligentnej rozrywki. A epilog? To finał, który nie tylko zamyka historię, ale też przewrotnie otwiera drzwi do kolejnej - pozostawiając czytelnika z uśmiechem i niedosytem jednocześnie.