Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Po tamtej stronie śmierć

Wydawnictwo: W.A.B.
6,56 (366 ocen i 46 opinii) Zobacz oceny
10
12
9
20
8
45
7
122
6
109
5
26
4
13
3
15
2
2
1
2
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788377477571
liczba stron
208
słowa kluczowe
śmierć, matka, córka
język
polski
dodała
Aneta

Zimny majowy świt. Trzydziestoletnia Magda biegnie do szpitala, do którego odwieziono jej matkę. Na miejscu dowiaduje się, że Irena niespodziewanie zmarła. Przygotowania do pogrzebu przebiegają powoli, jakby Magda chciała oddalić moment ostatecznej rozłąki. W ciągu trzech dni, podczas których rozgrywa się akcja powieści, Magda prowadzi z matką zapewne najszczerszą rozmowę, jaką kiedykolwiek...

Zimny majowy świt. Trzydziestoletnia Magda biegnie do szpitala, do którego odwieziono jej matkę. Na miejscu dowiaduje się, że Irena niespodziewanie zmarła. Przygotowania do pogrzebu przebiegają powoli, jakby Magda chciała oddalić moment ostatecznej rozłąki. W ciągu trzech dni, podczas których rozgrywa się akcja powieści, Magda prowadzi z matką zapewne najszczerszą rozmowę, jaką kiedykolwiek odbyły. Stara się złożyć w całość rozbity obraz kobiety, która zawsze wzbudzała w niej skrajne uczucia: od podziwu, miłości i przywiązania, po nienawiść, odrazę i pogardę. Charyzmatyczna Irena szła przez życie z siłą odciskającą piętno na najbliższych. Magda, mimo że jest już dojrzałą kobietą i sama wychowuje córkę, nadal boryka się z przeszłością. W jej przeżyciach i przemyśleniach można odnaleźć znane każdemu, wpisane w naszą egzystencję konflikty, dylematy i sprzeczne emocje. Po tamtej stronie śmierć - druga powieść w dorobku Marii Nurowskiej, wydana po raz pierwszy w 1977 roku - to intymny zapis doświadczenia straty bliskiej osoby, świadectwo żałoby podszytej trudną miłością, a zarazem przejmujące studium złożonej relacji między matką a córką.


Opis skomplikowanej relacji między matką a córką to niełatwe zadanie dla pisarza, niezbędne są do tego literacki talent i ogromne wyczucie. Nurowskiej się to udało.
Joachim T. Baer, „World Literature Today"

 

źródło opisu: http://www.wab.com.pl

źródło okładki: http://www.wab.com.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (883)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 497
wiech | 2017-04-12
Na półkach: Przeczytane, Z biblioteki
Przeczytana: 12 kwietnia 2017

Bardzo osobista książka Marii Nurowskiej.
Relacje miedzy matką i córką. Niełatwe.
Wzajemne urazy. Zadawnione pretensje. Czasem otwarta nienawiść.
Kobiety ranią się wzajemnie. A jednocześnie nie potrafią bez siebie żyć.
Kres ciągłym konfliktom kładzie… śmierć matki.
I tu zaczyna się opowieść. – Córka gubi się.
Nie umie pochować matki. Nie potrafi pogodzić się z jej śmiercią.
Historia smutna. Szczera do bólu. O jednej z najtrudniejszych relacji, która powinna być jedną z najłatwiejszych. Matka - córka.

PS
Mimowolnie nasuwa się refleksja; pytanie - czy chciałabym coś w relacjach z własną matką zmienić?… Dopóki jeszcze czas.

książek: 523
Piotr | 2016-12-24
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Nie jest to książka łatwa do czytania.
Niesamowicie emocjonalna, wzruszająca i refleksyjna.
Maria Nurowska porusza w tej powieści trudny temat relacji między matką a córką, a także doświadczenia śmierci bliskiej osoby. Główną bohaterką targają sprzeczne uczucia. Z jednej strony smutek z powodu śmierci matki, z drugiej przykre wspomnienia z dzieciństwa.
To swoiste psychologiczne studium związku pomiędzy matką i córką - trudnego związku.

książek: 3018
edit3008 | 2014-03-16
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, Ebooki, 2014
Przeczytana: 11 marca 2014

Nie wiem czy to był dobry czas na czytanie przeze mnie tej pozycji...teraz, w tym momencie życia w jakim się znalazłam - ale może jednak tak.
Mogę Wam powiedzieć, że jest to książka ( przynajmniej dla mnie) PRAWDZIWA.
To co przeżywa bohaterka i wiele osób po śmierci najbliższej osoby jaką jest matka, podobno nazywa się żałobą.Mówią, że czas goi rany, ale ten ból nie mija tak szybko ( czasami jest nawet gorszy niż na początku). Tak, jak to bohaterka odczuwa, tak też ja to czułam. Dlatego wiem, że te emocje są prawdziwe.
Jest to książka bardzo smutna i nie dla każdego, niektórzy powiedzą nawet, że przygnębiająca, ale życie stawia nas również w takiej sytuacji w jakiej jest bohaterka.
Już wiem dlaczego tak lubię Nurowską, bo pisze o prawdziwych uczuciach i emocjach. Może każdy będzie to odczuwał z innym natężeniem, ale każdy na pewno coś takiego przeżył lub przeżyje kiedyś.

książek: 1753
Wojciech Gołębiewski | 2017-11-13
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 13 listopada 2017

Maria Nurowska (ur. 1944 tj młodsza ode mnie o rok !!) to współczesny Balzac, którego we wczesnej młodości masowo czytałem kierując się upodobaniami mojej Mamy. Ma na LC 49 pozycji, a ode mnie serię gwiazdek: 9, 8, 8, 7, 7, 3, 1. Tymi końcowymi niskimi notami niech się za bardzo nie przejmuje, bo nawet umiłowany przeze mnie Coetzee też pałę zarobił (za "Dzieciństwo Jezusa").

Obecnie omawiana pochodzi sprzed 40 lat (1977), była trzecią z kolei, a na LC dorobiła się 6,56 przy 362 ocenach i 45 opiniach. Tematem jest relacja matki i córki, a wagę tematu pogłębia tragiczne doświadczenie życiowe 30 – letniej córki, nie dość, że samotnie wychowującej dziecko, to dotkniętej rakiem. Bo przecież co innego byśmy czytali, gdyby bohaterka była zdrową, silną kobietą sukcesu.

Śmierć matki to egzamin dojrzałości dla trzydziestoletniej kobiety, na której dotychczasowe ...

książek: 1284

Książka poruszająca bardzo ważny temat. Temat, który jest obecny w życiu każdego człowieka, w jego przyszłości, bądź przeszłości.
Maria Nurowska w bardzo prawdziwy sposób nakreśliła tą historię. Historię trudnych, burzliwych, aczkolwiek bardzo głębokich i zażyłych relacji matki z córką. Pokazane są przeżycia emocjonalne córki, której mama umarła.
Cała ta historia oparta jest na prawdziwych przeżyciach autorki i nadaje jej taki prawdziwy, namacalny charakter.
Książka jest rozszarpana wspomnieniami, jakimś określonymi fragmentami z życia, wspomnieniami, które gdzieś w pamięci znalazły dla siebie miejsce.
Książka dla każdego...porusza, zmusza do refleksji, czego chcieć więcej...!!!

książek: 2986
atram_78 | 2017-04-12
Przeczytana: 12 kwietnia 2017

Niełatwa, ale dobra, poruszająca powieść o skomplikowanej relacji matki i córki.

książek: 2767
gwiazdka | 2013-01-14
Na półkach: Przeczytane, Rok 2013
Przeczytana: 14 stycznia 2013

Krótka historia miłości- nienawiści matki i córki przedstawiona w momencie śmierci tej pierwszej. Egoizm przemieszany z całkowitym oddaniem, gdzie granice między tymi skrajnymi uczuciami zatarły się całkowicie. Sama historia życia Ireny i Magdy ma jakby drugorzędne znaczenie i chyba dlatego przedstawiona jest dość chaotycznie. Chwilami postać matki kojarzyła mi się z bohaterką Cudzoziemki.
Książka zrobiła ma mnie bardzo przygnębiające wrażenie.

książek: 267
kooooooot | 2012-12-30

Ta krótka niepozornie wyglądająca opowieść , wciąga od praktycznie pierwszej strony. Historia poruszająca, dramatyczna, ludzka. Opisane przez autorkę zdarzenie każdy z nas prędzej czy później doświadczy. W końcu śmierć spotyka każdego z nas , jest nieodłącznym elementem życia.

książek: 244
strawberryfields | 2013-11-28
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 27 listopada 2013

Książkę kupiłam zupełnie przypadkowo niewiedząc nawet o czym jest. I musze przyznać, że była dla mnie sporym zaskoczeniem.
Autorka opisuje skąplikowaną relacje między matką, a córka. Ksiązka jest przesiąknięta cała paletą emocji od miłości po nienawiść. Podobno Maria Nurowska łamie w tabu śmierci jednak według mnie złamane jest tu nie jedno tabu. Należy podziwiać z jaką otwartością jest tu mowa o alkoholizmie, zaborczej miłości macierzyńskiej przeplatanej z nienawiścią.

książek: 364
Anne_Joy | 2013-07-17
Przeczytana: 16 lipca 2013

Aż trudno uwierzyć, że Nurowska stworzyła tę powieść będąc tak młodą kobietą, bo proza to niezwykle dojrzała, głęboko przejmująca i zapadająca w pamięć. Napisana z talentem i wyczuciem. To opowieść-wspomnienie córki o matce, opowieść o trudnej sztuce godzenia się ze śmiercią najbliższej osoby, zwłaszcza w sytuacji, gdy relacje te nigdy nie należały do łatwych i pełne były skrajnie różnych emocji, od miłości po nienawiść. To także opowieść o tym, że trzeba nauczyć się żyć dalej.
Książka robi ogromne wrażenie, boli, porusza i skłania do refleksji nad własnymi relacjami w rodzinie, nad własną postawą. Niewątpliwie jest jeszcze bardziej poruszająca, gdy pomyśli się, że oparta została o prawdziwe przeżycia Autorki. Szczerze zachęcam do lektury, a także do obejrzenia filmu "Śnić we śnie", którego podstawę stanowi ta właśnie powieść Nurowskiej.

Moja ocena: 6/6 lub 9/10

zobacz kolejne z 873 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd