Mister Hockey

Ta pozycja ma zaledwie 200 stron i, chociaż zazwyczaj tego typu opowiastki bywają dla mnie tylko stratą czasu, w przypadku „Mister Hockey" bawiłam się nadzwyczaj dobrze, owszem, nie jest to wymagająca lektura, ale umiliła mi wieczór swą niezobowiązującą formą!

Ta pozycja ma zaledwie 200 stron i, chociaż zazwyczaj tego typu opowiastki bywają dla mnie tylko stratą czasu, w przypadku „Mister Hockey" bawiłam się nadzwyczaj dobrze, owszem, nie jest to wymagająca lektura, ale umiliła mi wieczór swą niezobowiązującą formą!

Dość krótka historia,więc i relacja miłosna pospiesznie, trochę powierzchownie poprowadzona.Został niedosyt po tej książce,jednak ogólnie mam pozytywne odczucia.Głównie za sprawą zabawnej bohaterki.

Dość krótka historia,więc i relacja miłosna pospiesznie, trochę powierzchownie poprowadzona.Został niedosyt po tej książce,jednak ogólnie mam pozytywne odczucia.Głównie za sprawą zabawnej bohaterki.

Breezy kocha książki. Pracuje w bilbiliotece dla dzieci i robi wszystko aby nie zamknięto tej filii. Jednym z jej pomysłów jest spotkanie z kimś sławnym. W ostatniej chwili jej gość odwołuje swój udział a zrozpaczona Breezy dzwoni do siostry. Ta obiecuje przywieźć do biblioteki kogoś lepszego. W ten sposób krągła Breezy poznaje swojego ulubioneho sportowca-Jeda Westa. Ten kochany przez wszystkich gwiazdor hokeja zmaga się z kłopotami osobistymi, skrywa swoje sekrety. On chciałby znaleźć w życiu coś prawdziwego a ona boi się przyznac jak wielką jego fanką jest...a między nimi lecą iskry.

Lubię hokejowy vibe. Nawet nie będę tego ukrywać. Ta historia ma w dodatku bohaterkę plus size z książkowym zacięciem. No i co mogło iść nie tak?? Ano to,że ta historia ma tylko 200 stron!! To nowelka. A widzę tutaj potencjał na więcej. Jej krótka forma zdecydownie dziala tu na minus. Całość wydaje sie pobieżna i pisana na prędce. Niemniej, doskonale się bawiłam. Breezy jest wyjątkowa jak kolorowy ptak w szarym świecie. Ma poczucie humoru I świeżość, której szuka ktoś taki jak Jed. Mężczyzna doświadczony przez przeszłość, stojący przed bardzo ważnym wyborem. On zdecydowanie kocha pierwszy, On dąży do rozwinięcia tej relacji. Całość jest świetnym sposobem na relaks. Szybką odskocznię i miły wieczór. Idealna propozycja dla osób, które lubią krótkie formy literackie lub chcą dopiero spróbować jak smakuje hockeyvibe.

Breezy kocha książki. Pracuje w bilbiliotece dla dzieci i robi wszystko aby nie zamknięto tej filii. Jednym z jej pomysłów jest spotkanie z kimś sławnym. W ostatniej chwili jej gość odwołuje swój udział a zrozpaczona Breezy dzwoni do siostry. Ta obiecuje przywieźć do biblioteki kogoś lepszego. W ten sposób krągła Breezy poznaje swojego ulubioneho sportowca-Jeda Westa. Ten...

Mister Hockey” to lekki i nieskomplikowany romans między bibliotekarką a hokeistą. Bohaterami są Brezy i Jed.

Brezy to spokojna i pełna pasji książkohliczka, która pracuje w bibliotece, a obiektem jej marzeń jest Jed West.

Jed West to kapitan, który uwielbia swoją prace. Jest dobry w tym co robi, a do tego diabelnie przystojny.

Niespodziewane spotkanie wywróci ich świat do góry nogami.
Autorka Lia Riley stworzyła historie od której ciężko jest się oderwać. Porywa nas w świat sportu i miłości. Ukazuje nam różne oblicza miłości rodzicielskiej oraz faworyzowanie jednego dziecka przez co, to drugie czuje się gorsze. Akcja toczy się szybko, a fabuła jest dobrze nakreślona. Bohaterowie zostali ciekawie wykreowani, byli barwni i oboje skrywali jakieś tajemnice.

Ja z tą historią spędziłam miło czas. Choć to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki to wiem, że nie ostanie .

Mister Hockey” to lekki i nieskomplikowany romans między bibliotekarką a hokeistą. Bohaterami są Brezy i Jed.

Brezy to spokojna i pełna pasji książkohliczka, która pracuje w bibliotece, a obiektem jej marzeń jest Jed West.

Jed West to kapitan, który uwielbia swoją prace. Jest dobry w tym co robi, a do tego diabelnie przystojny.

Niespodziewane spotkanie wywróci ich świat...

Nie pamiętam kiedy ostatnio czytałam tak króciutką książkę. Mimo to, ten romans przepleciony humorem całkowicie skradł moje serce. Wychodzi więc na to, że nie długość się liczy, a talent pisarza.
Mister Hockey to książka, która pokazuje, że warto marzyć i nie wolno się poddawać, choćby nie wiadomo, ile osób rzucało Ci kłody pod nogi. Ten romans jest uroczy, bawi i jednocześnie zawiera podnoszący na duchu przekaz.

To historia pewnej bibliotekarki Breezy Angel, która dzięki zrządzeniu losu oraz drobnej pomocy siostry, ma niepowtarzalną okazję poznać swojego idola: Jeda Westa. Chłopak jest sławnym hokeistą, a do tego kapitanem drużyny Diabłów. W wyniku pewnych wydarzeń poznają się bliżej, co owocuje gorącym romansem, dzięki Bogu nieprzesyconym. Miło, że autorka poza skupieniem się na ich związku porusza też bardzo ważne tematy, między innymi problem zdrowotny, z którym mierzą się między innymi hokeiści, czyli encefalopatia mózgowa. Jest to poważny uraz, który skutkuje zmianami nastroju, zanikami pamięci, ludzie po tym nie są tacy sami. Tak też było w przypadku brata Jeda, który był bokserem i niestety doznał uszczerbku na zdrowiu, przez co zaczął więcej pić i ranić bliskich, w tym naszego hokeistę. Breezy też nie miała łatwo, bo ani razu nie usłyszała od matki pochwały i widziała, jak ta faworyzuje jej siostrę. Lia Riley pokazuje, że słowa najbliższych mogą zranić człowieka na całe życie. Przewrotny los postanowił połączyć tę dwójkę zranionych ludzi, by wzajemnie spróbowali rozkruszyć mury, którymi się otoczyli.

Próbują nauczyć się pozytywnego postrzegania życia, poprzez to co niepozorne, a nawet wzajemnie przekonują się do nowego stylu życia. Breezy wyszukuje dla Jeda książki, choć dotychczas nie interesowało go czytelnictwo. On z kolei chce pokazać, że jazda na łyżwach nie musi być taka straszna i doświadczenia z dzieciństwa nie powinny rzutować na dorosłe życie Angel.

Więcej na CzasoStrefa

Nie pamiętam kiedy ostatnio czytałam tak króciutką książkę. Mimo to, ten romans przepleciony humorem całkowicie skradł moje serce. Wychodzi więc na to, że nie długość się liczy, a talent pisarza.
Mister Hockey to książka, która pokazuje, że warto marzyć i nie wolno się poddawać, choćby nie wiadomo, ile osób rzucało Ci kłody pod nogi. Ten romans jest uroczy, bawi i...

Zabrałam się za tę książkę jako przerywnik między Tokarczuk a Kingiem. Nie mogłam wybrać gorzej.

Ogólnie rzecz ujmując lubię motyw łyżwiarski, przeczytałam całą serię o hokeistach, pojedyncze książki o łyżwiarstwie figurowym, więc uważam, że jakieś pojęcie o tej tematyce mam. Nie dość, że tu było jej mało, to książkę zaliczyłabym to takich o płytkiej historii.

Największa fanka udaje, że wcale nią nie jest, bo zaczyna jej zależeć na swoim idolu. I w sam środek takiej se historii jest wrzucona wzmianka o hazardzie i konsekwencjach uprawiania tak kontaktowego sportu. No wow.

Mogło być to napisane 10 razy lepiej, a szkoda, bo to jeden z moich ulubionych motywów, na którym nigdy się nie zawiodłam. Aż do teraz.

Zabrałam się za tę książkę jako przerywnik między Tokarczuk a Kingiem. Nie mogłam wybrać gorzej.

Ogólnie rzecz ujmując lubię motyw łyżwiarski, przeczytałam całą serię o hokeistach, pojedyncze książki o łyżwiarstwie figurowym, więc uważam, że jakieś pojęcie o tej tematyce mam. Nie dość, że tu było jej mało, to książkę zaliczyłabym to takich o płytkiej historii....

opinia na: https://www.instagram.com/p/C7tjiQbtZdO/

#MisterHockey to przyjemna i zabawna historia na jeden wieczór, która umili czas. Jest naprawdę cieniutka, ale wciągająca.

Breezy to typowa książkara, która ma obsesję na punkcie hokeja i pewnego zawodnika. Czasem jej nawyki były moimi i podejrzewam, że wielu czytelników może poczuć z nią przez to więź. Jest bardzo zabawną postacią. Jeśli chodzi o Jeda, to podobał mi się jego charakter, ponieważ nie był bardzo schematyczny.

Idealne stwierdzenie to "ognisty romans", ponieważ nie zagłębiamy się za bardzo w problematykę, nie żyjemy dramami bohaterów, ich wcześniejszymi doświadczeniami. Wszystko dzieje się tu i teraz. Trochę zabrakło mi właśnie tego “poznania”, żebym mogła przeżyć opowieść i zżyć się z bohaterami.

Sceny er0tyc2ne są obecne i śmiałe. Humor i flirt czasami był lekko żenujący, ale w taki dobry, rozczulający sposób, jakby tych dwoje było swoimi połówkami i tylko oni rozumieli te żarty — ciekawe i niesamowite uczucie.

Jest to interesująca pozycja na jeden wieczór lub weekend, aby odpocząć, zrelaksować. Bawiłam się na niej naprawdę dobrze. Urzekła mnie swoim humorem, ale też prostotą uczucia i namiętnością.

opinia na: https://www.instagram.com/p/C7tjiQbtZdO/

#MisterHockey to przyjemna i zabawna historia na jeden wieczór, która umili czas. Jest naprawdę cieniutka, ale wciągająca.

Breezy to typowa książkara, która ma obsesję na punkcie hokeja i pewnego zawodnika. Czasem jej nawyki były moimi i podejrzewam, że wielu czytelników może poczuć z nią przez to więź. Jest bardzo...

Spodziewałam się gorącego romansu, a zamiast tego dostałam miłość z wattpada.

Nic tak naprawdę się nie schodziło:
- ani uwielbienia Jeda wobec sylwetki Breezy w takim stopniu, jakby nigdy w życiu nie widział kobiety w rozmiarach;
- ani samo-narzucony celibat faceta, który nigdy nie był tak w sumie wyjaśniony i zerwany dla Breezy tak, jakby nie był niczym ważnym;
- ani to, że dwójka napalonych i myślących o seksie ludzi całowała się przez ponad godzinę, skoro mieli tak niegrzeczne myśli;
- ani robienie z Breezy zakompleksionej baby, bo praktycznie przy każdej możliwej okazji robiła coś, żeby temu zaprzeczyć z podkreśleniem, że NORMALNIE TEGO NIE ROBIŁA, ale że tego nie doświadczyliśmy, to wypadało jak niekonsekwencja;
- ani niedokładne opisy, co kto mówił, bądź jak się poruszali bohaterowie, przez co, jako że tekst jest z 3ciej osoby pisany, było kilka momentów, które zarówno ja, jak i osoby postronne czytające fragment, musieliśmy się chwilę zastanowić, co i kto;
- ani to jak Jed się zaparł na koniec, że nie wierzy w słowa Breezy, chociaż dobrze wiedział, że nie ona jedyna wiedziała - wystarczyło dodać, że nie uważał że X mogł_ to zrobić bo Y (kto czytał na pewno wie, jaki byłby to argument) i miałoby to ręce i nogi;
- ani to, jak opisywany był upływ czasu;
- ani zmiany zachowań bohaterów pokroju matka głównej bohaterki;
- ani ciężki temat jaki próbowano pociągnąć z Jed'em, bo został on przedstawiony tak płytko, jak tylko się dało (nic dziwnego, że książka ma ledwo ponad 200 stron);
- ani to, że masa Breezy była tak ciągle podkreślana, skoro ostatecznie na okładce była przedstawiona jako stosunkowo szczupła osoba;
- ani to, jak w ostatnim akcie trener wparował do domu Breezy (bo to normalne, że podczas obławy paparazzi zostawia się drzwi otwarte i że typu był w stanie przyjechać w kilka minut).
Pewnie jeszcze kilka "ani" bym znalazła, ale dosłownie on top of my head to to wszystko instant przyszło mi na myśl.

Mimo tego styl był całkiem ok i koncept miał potencjał. Podobało mi się też to, że Jed był więcej niż tylko sportowcem, a miał edukację i umiejętności wyniesione z pracy przed karierą. No i szybko się czytało, a książka była krótka - więcej plusów nie widzę.

Spodziewałam się gorącego romansu, a zamiast tego dostałam miłość z wattpada.

Nic tak naprawdę się nie schodziło:
- ani uwielbienia Jeda wobec sylwetki Breezy w takim stopniu, jakby nigdy w życiu nie widział kobiety w rozmiarach;
- ani samo-narzucony celibat faceta, który nigdy nie był tak w sumie wyjaśniony i zerwany dla Breezy tak, jakby nie był niczym ważnym;
- ani to,...

Prosta historia, przedstawiona bez udziwnień. Bohaterowie wydają się realistyczni i dobrze skonstruowani. W kategoriach literatury YA jednak nieszczególnie się wyróżnia.

Prosta historia, przedstawiona bez udziwnień. Bohaterowie wydają się realistyczni i dobrze skonstruowani. W kategoriach literatury YA jednak nieszczególnie się wyróżnia.

To mogła być całkiem dobra historia, gdyby autorka na siłę nie próbowała rozbawić czytelnika…

“Mister Hockey” Lia Riley zapowiadała się jak każda inna prosta i nieskomplikowana historia, z którą miło można spędzić wieczór. Przynajmniej tak brzmiała z blurba, bo już po pierwszym rozdziale dostajemy masę kiczu, kiczem poganiane. Rozumiem, że historia w zamyśle miała być komedią pomyłek, gdzie dzięki nietypowym i zabawnym wydarzeniom para głównych bohaterów umacniałaby swój związek. Szkoda tylko, że nie wyszło.

Od samego początku zostajemy zasypywani żenującymi tekstami, kiczowatymi sytuacjami i nie zrozumiałem popędem. A im dalej, tym robi się bardziej absurdalnie.

Podsumowując “Mister Hockey” z opisu brzmi ciekawie, jednak opowieść zawarta w tej krótkiej książce już taka nie jest.

To mogła być całkiem dobra historia, gdyby autorka na siłę nie próbowała rozbawić czytelnika…

“Mister Hockey” Lia Riley zapowiadała się jak każda inna prosta i nieskomplikowana historia, z którą miło można spędzić wieczór. Przynajmniej tak brzmiała z blurba, bo już po pierwszym rozdziale dostajemy masę kiczu, kiczem poganiane. Rozumiem, że historia w zamyśle miała być...