6,32 (63 ocen i 19 opinii) Zobacz oceny
10
4
9
3
8
8
7
11
6
19
5
12
4
1
3
3
2
1
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
978-83-76741-79-6
liczba stron
308
słowa kluczowe
antologia, kryminał, sensacja
język
polski
dodał
Agnesscorpio

Na początku kryminału było opowiadanie. I każdy szanujący się „kryminalista”, oprócz powieści, do dzisiaj popełnia także krótkie formy. W tej antologii motywem utworów jest… zemsta. Mści się młode pokolenie za krzywdy przodków, mści się biznes na nierozważnych politykach, dziecko za marność swojej egzystencji, odwet bierze niedoszła ofiara, sprawiedliwie mści się los na zbrodniarzu i - z...

Na początku kryminału było opowiadanie. I każdy szanujący się „kryminalista”, oprócz powieści, do dzisiaj popełnia także krótkie formy. W tej antologii motywem utworów jest… zemsta.
Mści się młode pokolenie za krzywdy przodków, mści się biznes na nierozważnych politykach, dziecko za marność swojej egzystencji, odwet bierze niedoszła ofiara, sprawiedliwie mści się los na zbrodniarzu i - z rozpaczy - człowiek na własnym losie. Zbrodnia pozyskuje nowych adeptów, śmierć zbiera żniwo, a policjanci radzą sobie ze zmiennym szczęściem, uwikłani we własne życiowe problemy.
Spokojnie! To tylko literacka fikcja - skumulowana wyobraźnia kryminalna jedenastu polskich pisarzy prezentujących najróżniejsze podgatunki kryminału: kryminał społeczny, obyczajowy, gangsterski, kryminał z wątkiem historycznym, kryminał z przymrużeniem oka, a nawet dreszczowiec.
Pozwólmy im wciągnąć nas w mrok tajemnic. Spokojnie! To tylko literacka fikcja - skumulowana wyobraźnia kryminalna jedenastu polskich pisarzy prezentujących najróżniejsze podgatunki kryminału: kryminał społeczny, obyczajowy, gangsterski, kryminał z wątkiem historycznym, kryminał z przymrużeniem oka, a nawet dreszczowiec.
Pozwólmy im wciągnąć nas w mrok tajemnic.

 

źródło opisu: http://replika.eu/szukaj.php?wyd=1&id3=387&k=&tyt=...(?)

źródło okładki: http://replika.eu/szukaj.php?wyd=1&id3=387&k=&tyt=...»

pokaż więcej

Brak materiałów.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Oficjalna recenzja
Aaaaa książek: 186

Dlaczego lubię kryminały

Na czym polega urok detektywistycznych historii ze zbrodnią w tle? Dlaczego tak bardzo lubimy opowieści o morderstwach? Nie chodzi tu o rozkoszowanie się złą stroną natury ludzkiej czy o katharsis przeżyte dzięki wzbudzeniu litości i trwogi. W dobrym, klasycznym kryminale nie ma bowiem ani litości, ani trwogi. Bohaterowie nie wzruszają nas, a mordercy nie przerażają. Litość to domena dramatu, a trwoga - thrillera. Klasyczne kryminały odwołują się bardziej do intelektu niż emocji. Czytając je, czerpiemy przyjemność podobną do tej towarzyszącej nam przy rozwiązywaniu łamigłówki. Mają jednak wartość dodaną, która czyni je bardziej atrakcyjnymi niż sudoku czy protokół policyjny ze śledztwa. Tą wartością jest zmysłowość. Brak zaangażowania emocjonalnego w losy postaci pozwala skupić się wyłącznie na doznawaniu przyjemności z obcowania ze zmysłowymi opisami. Dodatkowo nasza uwaga jest podtrzymywana nagłymi zwrotami akcji i zaskakującymi wydarzeniami, a ciekawość - kto to zrobił, jak i dlaczego - zmusza do szybkiego dokończenia czytania.

Opowiadania z tomu "Zatrute pióra. Antologia kryminału" są zmysłowe. Krótka forma wymusza intrygę, którą da się opowiedzieć w kilku zdaniach. Całą resztę wypełniają smaki i zapachy życia. Słyszymy szum fal, czujemy smak zimnego piwa i ryby w podłej smażalni. Przenika nas chłód kościelnych murów, oślepia czerń lasu przemierzanego nocą, z trupem na tylnym siedzeniu. Paraliżuje nas przygnębiająca brzydota ponurego blokowiska, wabią kolorowe włosy...

Na czym polega urok detektywistycznych historii ze zbrodnią w tle? Dlaczego tak bardzo lubimy opowieści o morderstwach? Nie chodzi tu o rozkoszowanie się złą stroną natury ludzkiej czy o katharsis przeżyte dzięki wzbudzeniu litości i trwogi. W dobrym, klasycznym kryminale nie ma bowiem ani litości, ani trwogi. Bohaterowie nie wzruszają nas, a mordercy nie przerażają. Litość to domena dramatu, a trwoga - thrillera. Klasyczne kryminały odwołują się bardziej do intelektu niż emocji. Czytając je, czerpiemy przyjemność podobną do tej towarzyszącej nam przy rozwiązywaniu łamigłówki. Mają jednak wartość dodaną, która czyni je bardziej atrakcyjnymi niż sudoku czy protokół policyjny ze śledztwa. Tą wartością jest zmysłowość. Brak zaangażowania emocjonalnego w losy postaci pozwala skupić się wyłącznie na doznawaniu przyjemności z obcowania ze zmysłowymi opisami. Dodatkowo nasza uwaga jest podtrzymywana nagłymi zwrotami akcji i zaskakującymi wydarzeniami, a ciekawość - kto to zrobił, jak i dlaczego - zmusza do szybkiego dokończenia czytania.

Opowiadania z tomu "Zatrute pióra. Antologia kryminału" są zmysłowe. Krótka forma wymusza intrygę, którą da się opowiedzieć w kilku zdaniach. Całą resztę wypełniają smaki i zapachy życia. Słyszymy szum fal, czujemy smak zimnego piwa i ryby w podłej smażalni. Przenika nas chłód kościelnych murów, oślepia czerń lasu przemierzanego nocą, z trupem na tylnym siedzeniu. Paraliżuje nas przygnębiająca brzydota ponurego blokowiska, wabią kolorowe włosy dziewczyn z agencji reklamowej, dusi smród tanich papierosów w domu złym. Od pobudzanych ze wszystkich stron zmysłów jeży się skóra, a za plecami czuć nadciągającą tajemnicę.

Jedenastu młodych polskich autorów napisało naprawdę dobre opowiadania. Różnią się między sobą, są oryginalne, reprezentują różne konwencje i odmiany kryminału. Autorzy poradzili sobie z niełatwym zadaniem zbudowania logicznej i wciągającej historii na zaledwie kilkunastu stronach. Idealnie wkomponowali swoje opowieści w polskie realia i napisali je soczystą, zmysłową i żywą polszczyzną. Wydawnictwo Replika postawiło na mało znanych pisarzy i klasyczny gatunek. Rezultat to ładnie wydana, przyjemna dla zmysłów książka. Dobra robota, drogi Watsonie.

Anna Rycaj

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (326)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 2006
talka | 2015-08-29
Przeczytana: 28 sierpnia 2015

Anna Krejzerowicz- Zatruta krew 5/5
Krzysztof Koziołek- Recepta 4/5
Romuald Pawlak- Wakacjusz 3/5
Agnieszka Lingas-Łoniewska - Sprawiedliwość i zemsta 5/5
Gaja Grzegorzewska- Zabawy przy torach 5/5
Marcin Pilis - Transakcja 4/5
Robert Ostaszewski- Ostatnia kołysanka 3/5
Joanna Jodełka - Krew jest osobliwym sokiem 4/5
Jacek Skowroński - Efekt domina 5/5
Agnieszka Krawczyk- Memento 3/5
Lucyna Olejniczak -Spokojnie, kochanie 4/5

książek: 579
OkiemMK | 2014-01-24
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 21 stycznia 2014

Zatrute pióro to kryminał w jedenastu odsłonach. Kryminał społeczny, obyczajowy, ale także thriller i dreszczowiec. To opowieści z wieloma wątkami: historycznym, gangsterskim, mistycznym, okultystycznym i politycznym. W tej antologii znajdziecie najbardziej prymitywne cechy i słabości ludzkie. Czyny popełniane niczym drobne grzeszki, o których pragnie się zapomnieć, jak i zbrodnie z przeszłości, które zawsze odnajdą drogę na światło dzienne i wrócą, gdy najmniej się ich spodziewamy. Nasi bohaterowie walczą z losem, ale i równie często są z nim pogodzeni. Pielęgnują negatywne uczucia, planują w ukryciu, a niektórzy nawet spiskują, by uratować swoją skórę. Nie jeden z bohaterów będzie się musiał zmierzyć ze swoim ja, ze swoim życiem i problemami - sprawdzić tak na prawdę do czego jest zdolny. Co jest jego "zapalnikiem" do popełnienia zbrodni lub na ile starczy mu odwagi i determinacji by zatrzymać bieg wydarzeń i zapobiec tragedii...


"Słowo to magia. Jest cieniem czynu, tak mawiali...

książek: 1837
Sabinka | 2012-07-06
Przeczytana: 05 lipca 2012

"Zatrute pióra" to najnowszy zbiór opowiadań polskich autorów. Głównym motywem opisywanych historii jest zemsta. Przyznaję się, że lubię opowiadania, szczególnie kiedy są napisane przez różnych pisarzy. Wtedy jest szansa, że spodoba mi się styl autorki lub autora, których twórczości jeszcze nie znam. W tym przypadku tak się stało! Jestem pod urokiem pewnego, już znanego pisarza, który ma swoje grono czytelników. Z pewnością i to jak najszybciej dołączę do tego zacnego grona. Bardzo chce się przekonać czy powieści okażą się równie dobre co opowiadanie "Transakcja"!?

"Zatrute pióra" to zbiór jedenastu opowiadań napisanych przez: Annę Klejzerowicz, Agnieszkę Lingas - Łoniewską, Gaję Grzegorzewską, Joannę Jodełkę, Agnieszkę Krawczyk, Lucynę Olejniczak, a także: Krzysztofa Koziołka, Romualda Pawlaka, Marcina Pilisa, Roberta Ostaszewskiego czy Jacka Skowrońskiego. Antologia zawiera ogrom nazwisk, jeszcze większą ilość napięcia, mnóstwo niepewności, morderstwa i zemsty. Nie zabraknie...

książek: 905
Cyrysia | 2012-07-17
Na półkach: Przeczytane

Kryminały w polskim wydaniu, moim zdaniem ostatnio reprezentują coraz lepszy literacki poziom, dlatego z ogromną chęcią postanowiłam sięgnąć po ,,Zatrute pióra’’- najnowsze dzieło, stworzone przez jedenastu zaprzyjaźnionych ze sobą pisarzy: Anna Klejzerowicz, Krzysztof Koziołek, Romuald Pawlak, Agnieszka Lingas-Łoniewska, Gaja Grzegorzewska, Marcin Pilis, Robert Ostaszewski, Joanna Jodełka, Jacek Skowroński, Agnieszka Krawczyk oraz Lucyna Olejniczak.

Nigdy wcześniej nie lubiłam czytać opowiadań, lecz niedawno mój punkt widzenia w tej kwestii uległ zmianie. ,,Zatrute pióra’’ są najlepszym dowodem na to, że nie zawsze ilość musi iść w parze z jakością. Powyższy zbiór bez wątpienia spełnił moje czytelnicze oczekiwania. Choć kilkakrotnie zmieniałam historię fabuły, czas akcji i bohaterów, to jednak za każdym razem dane mi było doświadczyć mocnych, ekscytujących wrażeń pełnych napięcia i przerażającej grozy.

Osobiście pragnę wyróżnić kilka historii, które mnie mocno zaintrygowały...

książek: 758
Agnieszka | 2012-06-26
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 25 czerwca 2012

Na przestrzeni ostatnich lat wydawnictwa coraz częściej proponują swoim czytelnikom antologie opowiadań stworzone przez grupy zaprzyjaźnionych ze sobą autorów. Niekiedy zdarza się też, że dany pisarz postanawia nagle odpocząć od kreowania powieści, a zamiast tego skupia się na krótkiej formie literackiej, jaką jest właśnie opowiadanie. Tego rodzaju prace zbiorowe mogą koncentrować się na jednym konkretnym temacie, jak na przykład miłość, groza, sensacja, czy po prostu życie. Mogą również tworzyć zbiór tekstów, które nie wykazują ze sobą żadnego związku. Wszystko zależy od inwencji twórczej osób opracowujących daną antologię. Czy taka forma jest lepsza od kilkuset stronicowych powieści? Myślę, że na to pytanie każdy czytelnik musi odpowiedzieć sobie sam, gdyż jest to tylko i wyłącznie rzecz gustu danej osoby. Niemniej, należy pamiętać o jednym. Otóż, jak mawiają pisarze, istnieje spora różnica pomiędzy pisaniem powieści a tworzeniem opowiadania. Jednak fakt ten wcale nie oznacza, że...

książek: 464
alison2 | 2012-09-21
Przeczytana: 21 września 2012

Każdy fan gatunku ma swoje wyobrażenie idealnego kryminału, podejrzewam jednak, że pewne cechy powtarzają się prawie u wszystkich. Kryminał musi zaskakiwać – po pierwsze tematyką, bo nic gorszego, niż wrażenie, że wiecznie czyta się o tym samym, ale też zakończeniem. Każdy lubi dochodzić do tego, kto jest mordercą, lub jeśli ten od początku jest znany, czy i jak zostanie schwytany. Zadaniem autora dobrego kryminału jest tak prowadzić fabułę, by naprowadzić czytelnika na pewien trop, sprawić, by uwierzył, że udało mu się przejrzeć plany autora... by chwilę później dać mu do zrozumienia, jak bardzo się mylił. Przyznaję, że miałam spore obawy sięgając po zbiór kryminalnych opowiadań „Zatrute pióra”. Trudno było mi uwierzyć, że tak krótka forma jest wystarczająca, by stworzyć ciekawą historię. Szybko znalazł się dowód na to, że jest to możliwe, a właściwie jedenaście dowodów...

„Zatrute pióra” to zbiór jedenastu opowiadań, jedenastu polskich autorów, wśród których znalazły się tak...

książek: 250
Karolinaa3 | 2014-08-21
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: sierpień 2014

Początkowo myślałam, że to będzie typowy kryminał, a nie opowiadania. Troszkę zaskoczona zabrałam się do lektury. Powiem szczerze, że niektóre opowiadania bardzo mi się podobały, niektórych wcale nie zrozumiałam, a niektóre były tak nudne, że miałam problem z dotrwaniem do końca. Nie mniej cenię autorów za doskonałą wyobraźnię i kreatywność. Godna polecenia jest z pewnością pierwsza historyjka. Zastanawiam się nad sięgnięciem po inne powieści tej autorki. Myślę, że książka bardzo dobra na dobranoc. Haha dziwnie brzmi. Chodzi o to, że historyjki są bardzo krótkie, można spokojnie jedną przed snem przeczytać, bez poczucia winy, że nawet nie sięgnęło się po książkę w dniu przepełnionym pracą. Poza tym świetnie nadaje się na jakieś krótkie chwile relaksu. Fajny pomysł na całość książki :)

książek: 520
AniaK | 2017-01-25
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 20 stycznia 2017

Zbiór opowiadań kryminalnych - lektura lekka i przyjemna. Do przeczytania na raz. Dla mnie było to pierwsze spotkanie z kilkoma autorami kryminałów, mogłam więc choćby pobieżnie zapoznać się z ich stylem pisania. Kilka z opowiadań było całkiem dobrych, zapadły mi w pamięć, o kilku innych zapomniałam zaraz po przeczytaniu lub pozostawiły jakiś niedosyt czy niesmak. Dobrze, że opowiadania te mają tak niewiele stron, bo w niektórych przypadkach mogłabym mieć poczucie straconego czasu. A tak zapoznałam się, kilku autorów poznałam, może kiedyś sięgnę po ich inne książki.
2/5

książek: 327
Juta | 2013-06-30
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 30 czerwca 2013

Książka jest zbiorem krótkich opowiadań kryminalnych napisanych przez kilku polskich pisarzy. I właśnie chyba przez to, że są tak krótkie są mało porywające. Żadna historia nie wciągnęła i nie zafascynowała mnie maksymalnie. Jednak polecam książkę na leniwe letnie popołudnia. Czyta się szybko.

książek: 703
Lustro Rzeczywistości | 2014-08-13
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 13 sierpnia 2014

Ciekawa lektura, która daje nowe spojrzenie na polską literaturę kryminalną

http://lustro-rzeczywistosci.blogspot.com/2014/08/zatrute-piora-antologia-kryminau-11.html

zobacz kolejne z 316 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd