
Najnowsze artykuły
Artykuły„Ostatni smrek” Marii Gąsienicy-Zawadzkiej trzyma w napięciu do ostatniej strony
LubimyCzytać1
ArtykułyNie jesteśmy skazani na powtarzanie błędów, ale jesteśmy na to podatni
LubimyCzytać2Artykuły
Gdy prawdy powiedzieć nie możesz, a kłamać nie chcesz
FioletowaRóża1
ArtykułySportowa opowieść o sile dziecięcego charakteru – „Akademia Piłkarska. #1 Gra się zaczyna”
LubimyCzytać2
Popularne wyszukiwania
Polecamy
Romuald Pawlak

Znany jako: Romek Pawlak
Urodzony: 13.05.1967
Według słów przyjaciółki, cytującej Umberto Eco, „zwierzę opowiadające”. Coś w tym jest, bowiem straszny z niego gaduła, także na papierze.
Choć zaczynał od horrorów w śp. pamięci „Feniksie”, to historia stała się jego hobby, szczególnie średniowiecze od wieku XII oraz Epoka Wielkich Odkryć.
Jak twierdzą znajomi i przyjaciele, posiada paskudne, chore i pachnące kryminałem poczucie humoru, nic więc dziwnego, że nawet próbując napisać tekst serio, zawsze wtrąci ironicznego smoka czy gadające drzewo…
Obok fantastyki próbuje napisać normalną powieść historyczną.
Lubi: zimne piwo w dobrym towarzystwie; Mozarta i Dead Can Dance; humor spod znaku Monty Pythona i Czarnej Żmii; Bułhakowa, Eco i Zofię Kossak, a z fantastyki Kaya oraz Le Guin; i tysiąc innych rzeczy, którymi nie warto nikogo zanudzać.
Nie znosi: ludzi bez poczucia humoru; hipokryzji; bezinteresownej nienawiści; złośliwości, która chciałaby udawać ciętą ironię, a jest zwyczajnym chamstwem.
Choć zaczynał od horrorów w śp. pamięci „Feniksie”, to historia stała się jego hobby, szczególnie średniowiecze od wieku XII oraz Epoka Wielkich Odkryć.
Jak twierdzą znajomi i przyjaciele, posiada paskudne, chore i pachnące kryminałem poczucie humoru, nic więc dziwnego, że nawet próbując napisać tekst serio, zawsze wtrąci ironicznego smoka czy gadające drzewo…
Obok fantastyki próbuje napisać normalną powieść historyczną.
Lubi: zimne piwo w dobrym towarzystwie; Mozarta i Dead Can Dance; humor spod znaku Monty Pythona i Czarnej Żmii; Bułhakowa, Eco i Zofię Kossak, a z fantastyki Kaya oraz Le Guin; i tysiąc innych rzeczy, którymi nie warto nikogo zanudzać.
Nie znosi: ludzi bez poczucia humoru; hipokryzji; bezinteresownej nienawiści; złośliwości, która chciałaby udawać ciętą ironię, a jest zwyczajnym chamstwem.
6,2/10średnia ocena książek autora
4 467 przeczytało książki autora
4 051 chce przeczytać książki autora
33fanów autora
Zostań fanem autoraSprawdź, czy Twoi znajomi też czytają książki autora - dołącz do nas
Książki i czasopisma
- Wszystkie
- Książki
- Czasopisma
Patronat LC2025
Patronat LC2025
Ku gwiazdom. Antologia Polskiej Fantastyki Naukowej 2024
Tomasz Kołodziejczak, Romuald Pawlak
7,4 z 39 ocen
91 czytelników 6 opinii
2024
Rocznik fantastyczny 2024
Romuald Pawlak, Mariusz Pieniążek
7,4 z 10 ocen
16 czytelników 1 opinia
2024
Odmęt. Antologia morska
Mariusz Kaszyński, Romuald Pawlak
6,7 z 34 ocen
135 czytelników 10 opinii
2024
Wolny jak Hamilton
Romuald Pawlak
Cykl: Dom Krastów (tom 2)
6,5 z 19 ocen
41 czytelników 11 opinii
2022
Niezwyciężone. Antologia opowiadań science fiction
Ewa Białołęcka, Romuald Pawlak
6,7 z 136 ocen
297 czytelników 16 opinii
2021
Nowa Fantastyka 468 (09/2021)
Brian Herbert, Romuald Pawlak
6,9 z 22 ocen
33 czytelników 3 opinie
2021
Powiązane treści

Aktualności
7

Aktualności
LubimyCzytać
2
Od carskich sekretów po wielkie bitwy. Patronaty Lubimyczytać.pl na ten tydzień

Aktualności
LubimyCzytać
8
Must read na lato, czyli 6 książek, które polecamy na ostatni tydzień lipca

Varia
LubimyCzytać
18
Jesienne zapowiedzi i premiery książkowe: literatura faktu i fantastyka
Jesienne nowości i zapowiedzi książkowe obfitują w pozycje z literatury faktu i fantastyki. Dla miłośników tego rodzaju publikacji przygotowaliśmy więc zestawienie książek, po...

Publicystyka
Marcin Zwierzchowski
3
OkołoLemy, czyli o twórczości autora „Solaris”
Obchodzony właśnie Rok Lema to doskonała okazja, by nie tylko odświeżyć sobie/zapoznać się z twórczością autora „Solaris”, ale również z pozycjami, które mniej lub bardziej...

Publicystyka
Marcin Zwierzchowski
65
Moda na „staroświecką” SF
Tęsknimy za przyszłością, która nie nadeszła. Stąd popularność wznowień klasyki SF, serii wszystkich dzieł Philipa K. Dicka, niemalejące zainteresowanie Lemem. Tęsknią też za tym...

Varia
LubimyCzytać
13
Czytanie za darmo? Czemu nie!
Wszyscy, jak tu jesteśmy lubimy czytać. A jeszcze bardziej lubimy czytać za darmo. Oczywiście można korzystać z bibliotek, ale co zrobić jak nie możemy, albo nie chcemy wychodzić z...
Popularne cytaty autora
Cytat dnia
Gdyby armia nie wyglądała tak ładnie w czasie defilad, wręcz najrozsądniej byłoby ją rozwiązać.
3 osoby to lubią
- Romuald Pawlak , Wojna balonowa
Rycerze zakuci w stal dawno wymarli. Jak dowiodły działania wojenne, byli łatwym celem dla wszelkiej maści hałastry walczącej niehonorowo, z...
Rycerze zakuci w stal dawno wymarli. Jak dowiodły działania wojenne, byli łatwym celem dla wszelkiej maści hałastry walczącej niehonorowo, za to skutecznie. A w dodatku magowie zbyt często urządzali sobie zawody, który szybciej podgrzeje taką mięsną puszkę.
3 osoby to lubią - Romuald Pawlak , Czarem i smokiem
W smoczym oku błysnęło zainteresowanie, jak zawsze wtedy, kiedy padały słowa zemsta, ugryź, zabij albo robaki do zjedzenia.
3 osoby to lubią
Najnowsze opinie o książkach autora
Smoczy ogień Romuald Pawlak 
7,1

„Smoczy ogień” to dwanaście opowiadań, w których króluje klimat historycznego fantasy, zaś bohaterowie konfrontują się z demonami, smokami i nie mniej potwornymi ludźmi. Nie znajdziecie tu ani jednego szczęśliwego zakończenia, ale może wyniesiecie z lektury jakiś drobny skarb w postaci osobistej refleksji.
Cała recenzja tu: https://glodnawyobraznia.blogspot.com/2025/10/recenzja-romuald-pawlak-smoczy-ogien.html
I tak nie słuchasz Romuald Pawlak 
6,7

Co do tej książki miałam ogromne nadzieję i byłam naprawdę podekscytowana perspektywą jej czytania.
Jednak tym, co nie spodobało mi się już na samym wstępie jest inspiracja całej powieści, gdyż uważam to za wzmocnienie zachowań samobójczych. Daje komunikat: jak spróbujesz się zabić, to napiszą o tobie artykuł i książkę. To może zachęcać do zachowań samobojczych, które niestety mogą zakończyć się śmiercią.
Do tego narracja jest dla mnie prowadzona dziwnie: nie wiadomo, czy to, co czytamy jest tylko myślami czy wypowiadanymi słowami do policjantki. Ponadto jest pisana w taki sposób, że czytalnik nie bardzo może odnaleźć się w fabule. Była ona prowadzona tak topornie, że po kilkudziesięciu stronach się poddałam.













































