Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Busz po polsku

Wydawnictwo: Agora SA
6,97 (889 ocen i 46 opinii) Zobacz oceny
10
27
9
95
8
151
7
327
6
175
5
87
4
14
3
11
2
1
1
1
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788375521139
liczba stron
123
kategoria
literatura faktu
język
polski
dodała
Oceansoul

Inne wydania

Wznowienie pierwszej książki przyszłego autora „Cesarza” z 1962 roku, jedynej książki w jego dorobku w całości traktującej o Polsce. Edycja wzbogacona – w stosunku do pierwszego wydania – o napisany w połowie lat 80. XX w. tekst zatytułowany „Ćwiczenia pamięci”. Autor wspominając dzieciństwo, które przypadło na czas wojny, wyznaje: „kiedy skończyła się wojna, znałem tylko piekło”. Akcja...

Wznowienie pierwszej książki przyszłego autora „Cesarza” z 1962 roku, jedynej książki w jego dorobku w całości traktującej o Polsce. Edycja wzbogacona – w stosunku do pierwszego wydania – o napisany w połowie lat 80. XX w. tekst zatytułowany „Ćwiczenia pamięci”. Autor wspominając dzieciństwo, które przypadło na czas wojny, wyznaje: „kiedy skończyła się wojna, znałem tylko piekło”.
Akcja reportaży składających się na „Busz po polsku” rozgrywa się w latach 50 i 60., na prowincji, w Olecku, w Puszczy Białowieskiej, nad Narwią, w okolicach Brodnicy, pod Mławą, we wsi Grunwald, w Pratkach koło Ełku, krótko mówiąc - gdzie diabeł mówi dobranoc. Ich bohaterami są: dwie Niemki uciekające z domu starców w Szczytnie, flisak, stróż nocny, małorolny chłop klepiący biedę, robotnicy sezonowi, wyrzuceni ze studiów, którzy nie chcą wracać z Warszawy do swoich rodzinnych miasteczek i wsi, ludzie bez stałego adresu. Ale także inżynier, nauczyciel historii, student SGPiS nazwiskiem Piątkowski, który jest rekordzistą świata w rzucie dyskiem, młodzi mężczyźni odbywający służbę wojskową.
Ozdobą tomu są reportaże „Danka” i „Sztywny”, które wydają się być niemal gotowymi scenariuszami filmowymi.
„Busz po polsku” – ostatni raz wydany w osobnej książce w roku 1979 - to klasyka polskiego reportażu.

 

źródło opisu: www.granice.pl

źródło okładki: www.goodreads.com

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1695)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 959
Shimik | 2016-05-13
Na półkach: Przeczytane

Reportaże Kapuścińskiego jak zwykle niezwykłe. Sposób opisania wydarzeń z pozoru zwykłych i tych niezwykłych. Wspaniałe. Taka literatura jest warta uwagi, zwłaszcza napisana przez Kapuścińskiego, każdy powinien go znać, nie tylko z nazwiska, ale wypadałoby przeczytać jego książkę (co najmniej jedną).

książek: 6427
Witold Lisek | 2015-08-13
Przeczytana: 14 sierpnia 2015

Strasznie przeintelektualizowane,przez co realny obraz zycia jakbys widział przez opary mgły i mocno podszyty komunistyczna propagandą sukcesu.
Przerost formy nad trescia.

książek: 0
| 2014-04-11
Przeczytana: 11 kwietnia 2014

Coś wspaniałego!
Cieniutka książeczka,a w niej siedemnaście reportaży o Polsce lat pięćdziesiątych XX wieku.Polsce siermiężnej,robotniczo-chłopskiej,biednej i zacofanej.Każdy reportaż jest swoistą perełką.
Mnie wprawdzie w tych czasach jeszcze nie było na świecie,ale po przeczytaniu jakoś tak tęskno za tym prostym życiem.Język lakoniczny,trafiający w samo sedno...oj tchnie nostalgią.

Wydanie,które czytałam jest z 1975 roku ma cenę:14zł przekreśloną na 4000zł(sic!)

książek: 1979
Renax | 2015-04-27
Przeczytana: 26 kwietnia 2015

Reportaże są dosyć już wiekowe, bo i czasy się zmieniły. Więc czy warto było czytać tę książkę? Chyba warto, bo widzimy jak na dłoni styl Kapuścińskiego. Autor opisuje pojedyncze osoby, konkretne przykłady. Podobało mi się zróżnicowanie. Jeśli w jednym reportażu było o postępie na wsi, to w drugim było o mentalności, która się nie zmieniła.
Warto było czytać ze względu na świetny tekst o Niemkach, genialną groteskę o zabawie wiejskiej i świetny tekst o rzeźbiarzu i modelce do rzeźby Maryi. Książka się nie zestarzała w opisach ludzi. Warto było ją czytać.

książek: 5941
allison | 2012-09-21
Przeczytana: 21 września 2012

Bardzo ciekawe reportaże ukazujące przede wszystkim realia życia w tuż powojennej Polsce i w peerelu. W wielu tekstach do głosu dochodzą także wspomnienia wojenne, gdyż - jak autor stwierdza w pierwszym z reportaży - każdy, kto przeżył wojnę, nosi ją w sobie do końca życia.

Kapuściński w przejmujący, ale i ironiczny oraz przewrotny sposób ukazuje absurdy komunistycznego systemu. Pełen wynaturzeń świat opisuje przez pryzmat zwyczajnych ludzi, mieszkańców wsi i miast, przedstawicieli różnych środowisk. Mamy tu zatem robotników, politycznych aktywistów, aparatczyków, stachanowców, rolników, studentów, pracowników naukowych, nauczycieli, sportowców, meneli i łobuzów psujących wizerunek socjalistycznego państwa...

Zastanawiające, że sporo przedstawionych w "Buszu po polsku" sytuacji, zależności, postaw i cech odnaleźć można także w Polsce początku XXI wieku:).

Całość napisana jest rewelacyjnym stylem - autor naturalnie i profesjonalnie łączy żywą reportażową relację z...

książek: 255
Samson Miodek | 2015-09-26
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 25 września 2015

Ryszard Kapuściński, człowiek który sztukę reportażu, wynosi do rangi arcydzieła!

książek: 289
marcin | 2014-03-25
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 01 stycznia 2014

Ostatnio czytałem drugi raz i byłem pod takim samym wrażeniem jak za pierwszym razem, a to zdarza mi się niezmiernie rzadko :) Warto by przeczytali tę książkę również młodzi, którzy nie pamiętają komuny... To może być fascynująca wyprawa w czasy młodości ich rodziców czy dziadków :)

książek: 380
fulmir | 2015-12-29
Przeczytana: 26 grudnia 2015

Co mam powiedzieć? Świetne! Świetne i bardzo umiejętnie napisane. Wydaje mi się, że Kapuściński utworzył z pisania reportaży sztukę i bardzo pięknie maluje obrazy słowami. Na pewno jest to rzecz godna polecenia.

książek: 399
Kasia | 2013-10-02
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 02 października 2013

Najpiękniejszym reportażem jest tytułowy "Busz po polsku". Ujęło mnie to, w jaki sposób Kapuściński genialne daje nam do zrozumienia, że tak naprawdę żadne słowa nie są w stanie wyczerpująco wyjaśnić obcokrajowcowi, czym właściwie jest Polska. "Busz po polsku" stanowi idealny koniec serii mniej i bardziej ciekawych reportaży o Polsce lat '50 i '60-tych, jest jakby uświadomieniem czytelnika, że żaden z nas nie jest w stanie powiedzieć o własnej ojczyźnie wystarczająco dużo, by ją całkowicie opisać.

książek: 338
Leśna_czytelnia | 2013-12-01
Na półkach: Przeczytane

Jestem po lekturze "Buszu po polsku" Ryszarda Kapuścińskiego i tradycyjnie już powinnam zabrać się za pisanie recenzji. Doszłam jednak do wniosku, że szkoda mojego czasu, a co za tym idzie, czasu czytelników, na czytanie wypocin dotyczących tej książki. Po prostu nie wiem co miałabym o niej napisać. Jest to jedna z tych książek, które przeczytałam, bo przeczytałam (pojawia się tu także kategoria przymusu), ale która nic mi nie dała. Nie wzbogaciła mojej wiedzy, jej lektura nie sprawiła mi przyjemności, szybko odeszła w niepamięć. Czy tylko dlatego, że napisał to TEN Kapuściński, powinnam się tym zachwycać? Nie sądzę. Jednak żeby nie wyjść na totalną ignorantkę, zaczęłam czytać biografię Kapuścińskiego z serii "Wielkie Biografie" wydawnictwa Buchmann. Póki co, zapowiada się całkiem nieźle, na pewno lepiej niż "Busz po polsku".

zobacz kolejne z 1685 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd