Arkadiusz Lorenc

Trudno jest mi oceniać książkę poruszającą tak ważną i delikatną tematykę jako przeciętną, jednak w tym przypadku coś wyraźnie nie zagrało. Zebrany materiał wydaje się bardzo szczątkowy i moim zdaniem lepiej sprawdziłby się w formie krótkiego, półgodzinnego dokumentu, w którym moglibyśmy zobaczyć bohaterów i usłyszeć historie bezpośrednio z ich ust. Być może książka byłaby dla mnie bardziej przekonująca, gdyby każdy z bohaterów otrzymał osobny rozdział, pozwalający w pełni wybrzmieć jego doświadczeniom. Niestety ciągłe przeskakiwanie między siedmioma postaciami — momentami co pół strony — było męczące i wprowadzało chaos, utrudniając zaangażowanie się w którąkolwiek z przedstawionych historii.