Busz po polsku

Długo, za długo "Busz..." dojrzewał na moim regale, czy raczej ja dojrzewałem do Kapuścińskiego w takim swojskim wydaniu. To nie odległe i egzotyczne miejsca ale powojenna Polska, z perspektywy czasu może wydawać się bardziej egzotyczna niż wiele z miejsc które znamy z twórczości Kapuścińskiego. Debiut jakiego nikt by się nie powstydził, ktoś kiedyś twierdził, że czasem najdalsza podróż to ta na drugą stronę ulicy.

Długo, za długo "Busz..." dojrzewał na moim regale, czy raczej ja dojrzewałem do Kapuścińskiego w takim swojskim wydaniu. To nie odległe i egzotyczne miejsca ale powojenna Polska, z perspektywy czasu może wydawać się bardziej egzotyczna niż wiele z miejsc które znamy z twórczości Kapuścińskiego. Debiut jakiego nikt by się nie powstydził, ktoś kiedyś twierdził, że czasem...

Reklama pasty do zębów i Uprowadzenie Elżbiety zostaną ze mną chyba najdłużej. Czy istnieje jakiś współcześnie pisany zbiór reportaży który dzisiejszą Polskę tak opowiada? Ze zrozumieniem i współodczuwaniem?

Reklama pasty do zębów i Uprowadzenie Elżbiety zostaną ze mną chyba najdłużej. Czy istnieje jakiś współcześnie pisany zbiór reportaży który dzisiejszą Polskę tak opowiada? Ze zrozumieniem i współodczuwaniem?

chyba najlepsza książka, jaką mogłam przeczytać podczas mojej (sztucznie wygenerowanej przez j. przyborę) fazy na polskę lat 50./60. xx wieku. reportaże (czy opowiadania - podczas czytania nawet zapominałam, że to zbiór reportaży, bo wszystko było opisane w taki niesamowity sposób) wybitne - szczególnie danka, sztywny, uprowadzenie elżbiety, ten o stępiku, o niedoszłych studentach w warszawie czy o tych nieszczęsnych podróżnikach, ciągle zmieniających pracę. świetne spojrzenie na realia życia w powojennej polsce, patologie i małe szczęścia (wino i filmy oczywiście).
na zakończenie stwierdzę też, że zdecydowanie jest to dzieło zachęcające do zagłębienia się w twórczość kapuścińskiego, co moze zrobie jeszcze w tym roku zobaczymy

chyba najlepsza książka, jaką mogłam przeczytać podczas mojej (sztucznie wygenerowanej przez j. przyborę) fazy na polskę lat 50./60. xx wieku. reportaże (czy opowiadania - podczas czytania nawet zapominałam, że to zbiór reportaży, bo wszystko było opisane w taki niesamowity sposób) wybitne - szczególnie danka, sztywny, uprowadzenie elżbiety, ten o stępiku, o niedoszłych...

"Busz po polsku". Moja ocena: 8/10.

To zbiór reportaży, w którym jedne opowieści wciągają swoją siłą i emocjami, inne natomiast mogą wydać się nieco nużące. Mimo to oceniam tę część wysoko, głównie z powodu niezwykłego realizmu, jaki bije z tekstów, które mnie poruszyły. Kapuściński ukazuje trudne czasy powojenne, biedę, brud, starość, ale także młodość i piękno. W jego reportażach znajdziemy zarówno satyrę, smutek, przerażenie i niepewność, jak i radość oraz spokój. To opowieści, które zmieniają perspektywę czytelnika i nie pozostawiają go obojętnym. Warto się z nimi zmierzyć.

--

Recenzja jest częścią recenzji pozycji:
"Busz po polsku / Notes"
Autor: Ryszard Kapuściński. Moja ocena: 9/10.
** 19:28 * 14.02.2025 * 15/2025 *

"Busz po polsku". Moja ocena: 8/10.

To zbiór reportaży, w którym jedne opowieści wciągają swoją siłą i emocjami, inne natomiast mogą wydać się nieco nużące. Mimo to oceniam tę część wysoko, głównie z powodu niezwykłego realizmu, jaki bije z tekstów, które mnie poruszyły. Kapuściński ukazuje trudne czasy powojenne, biedę, brud, starość, ale także młodość i piękno. W jego...

nie porwała mnie - ale spróbuje wiecej od mistrza

nie porwała mnie - ale spróbuje wiecej od mistrza

Zbiór reportaży o Polsce nie tak wcale odległej, bo z lat 50-60tych, ale jakiej już nigdzie nie doświadczymy. Autor w charakterytycznym dla siebie stylu barwnie opisuje miejsca z rubiezy cywilizacji, tarcia na linii stare-nowe, rozpędzający się w rozwoju świat, który zostawi w tyle każdego, kto choć na chwilę z tego pociągu wysiądzie. A 'Danka' to absolutny majstersztyk i gotowy scenariusz na krótki film. Tylko pozazdrościć tak ciekawego życia zawodowego Autorowi...

Zbiór reportaży o Polsce nie tak wcale odległej, bo z lat 50-60tych, ale jakiej już nigdzie nie doświadczymy. Autor w charakterytycznym dla siebie stylu barwnie opisuje miejsca z rubiezy cywilizacji, tarcia na linii stare-nowe, rozpędzający się w rozwoju świat, który zostawi w tyle każdego, kto choć na chwilę z tego pociągu wysiądzie. A 'Danka' to absolutny majstersztyk i...

Kapuściński umie pisać. W jego wydaniu reportaż to bardziej kreacja literacka, a od tych pierwszych tekstów, zebranych w książkę o prowokującym tytule, widać jak ten literacki zmysł kierował go w stronę literatury, dbania o piękno języka, barwność opisu, wykreowanie obrazów, ujęcia zdarzeń, narzucenia sposobu ich odczytania.
To się bardzo dobrze czyta, bo pióra autor miał świetne, to jest ciekawe, zwłaszcza jak dla mnie te pierwsze teksty, zahaczające o wojnę, o lata zaraz po wojnie. Oczywiście autor ukazuje to poprzez swoją perspektywę, opisuje swój udział, jest jednym z bohaterów tych tekstów. I pełno tu poetyckiego języka, metafor, o tym jak była to przygoda jak kromka chleba, bo znajoma, codzienna itd.
Ale jednak ta książka znika szybko z pamięci, po paru miesiącach jakie minęły od czytania, do pisania niniejszej opinii, już prawie nic z niej nie pamiętam, kartkuję żeby coś sobie przypomnieć. Zdecydowanie wolę te późniejsze teksty, egzotyczne niż polską tematykę u Kapuścińskiego.

Kapuściński umie pisać. W jego wydaniu reportaż to bardziej kreacja literacka, a od tych pierwszych tekstów, zebranych w książkę o prowokującym tytule, widać jak ten literacki zmysł kierował go w stronę literatury, dbania o piękno języka, barwność opisu, wykreowanie obrazów, ujęcia zdarzeń, narzucenia sposobu ich odczytania.
To się bardzo dobrze czyta, bo pióra autor miał...

Książka zabiera czytelnika w fascynującą wyprawę po Polsce z dawnych lat. Autor opisuje spotkania z różnymi ludźmi, odwiedzane miejsca i wydarzenia z charakterystyczną dla siebie przenikliwością i humorem. Kapuściński relacjonuje fakty tworząc żywy obraz Polski lat 80 i 90. Opowieści pełne są anegdot i barwnych postaci.
Książka jest obowiązkową pozycją dla miłośników reportażu i twórczości Ryszarda Kapuścińskiego. Zainteresuje również osoby zajmujące się historią i kulturą Polski oraz tych, którzy chcą odkryć piękno naszego kraju na nowo.

Książka zabiera czytelnika w fascynującą wyprawę po Polsce z dawnych lat. Autor opisuje spotkania z różnymi ludźmi, odwiedzane miejsca i wydarzenia z charakterystyczną dla siebie przenikliwością i humorem. Kapuściński relacjonuje fakty tworząc żywy obraz Polski lat 80 i 90. Opowieści pełne są anegdot i barwnych postaci.
Książka jest obowiązkową pozycją dla miłośników...

Zbiór krótkich reportaży młodego Ryszarda Kapuścińskiego, wydany po raz pierwszy w 1962 roku. Reportaże dotyczą w całości polski, i podróży po niej w trakcie, których autor zdobywał doświadczenie i szlifował swój warsztat. Wydane jest wzbogacone o napisany w latach 80 tekst „Ćwiczenia pamięci”, który jest wspomnieniem Kapuścińskiego z dzieciństwa, przypadającego na czas wojny.

Reportaże dotyczą różnych spraw składających się na codzienność PRL lat 50 i początku lat 60. Auto odwiedza zaścianki i mniejsze miejscowości a jego bohaterami są najczęściej prości ludzie. Robotnicy, górnicy, flisak, chłopi, młodzi rekruci odbywający przymusową służbę w wojsku, inżynier, studenci czy wreszcie Niemki uciekające z domu starców w Szczytnie.

Teksty oddają klimat tamtych czasów, wychodzenia z mroku po wojnie, budowania nowego socjalistycznego raju a także brutalnych realiów życia na nizinach społecznych. To nie jest jeszcze ten wesoły, przaśny i często wspominany z lekką nostalgią PRL, ale też już nie kraj zniszczony wojną, ludobójstwem i anarchią. Autor uchwycił moment przeobrażania się i pokazał, jak różnorodne losy spotykały Polaków w tych czasach.

Co do stylu, to dla mnie widać, że to początki twórczości Kapuścińskiego, jest tu widoczna jego przenikliwość, zmysł obserwacji, umiejętność pisania o czymś w zawoalowany sposób. Przecież reportaże musiały przejść przez cenzurę! Ale jego późniejsze książki czyta mi się po prostu łatwiej i przyjemniej.

Ten zbiór to ciekawa lekcja fragmentu historii naszego państwa.

Zbiór krótkich reportaży młodego Ryszarda Kapuścińskiego, wydany po raz pierwszy w 1962 roku. Reportaże dotyczą w całości polski, i podróży po niej w trakcie, których autor zdobywał doświadczenie i szlifował swój warsztat. Wydane jest wzbogacone o napisany w latach 80 tekst „Ćwiczenia pamięci”, który jest wspomnieniem Kapuścińskiego z dzieciństwa, przypadającego na czas...

Bardzo mi się podobała ta książka. Jest to moja pierwsza (sic!) książka Kapuścińskiego, ale już widzę, że polubię się z jego stylem. Reportaże ciekawe. Czuć klimat dawnych lat. Nawet napiszę więcej- jako małolat z lat 90-tych poczułem się jakbym wrócił do swoich czasów (mimo że, oczywiście, historię opisane w "Buszu.." dzieją się kilkadziesiąt lat wcześniej). Najbardziej spodobał mi się reportaż "Reklama pasty do zębów" (czy jakoś tak). Dla mnie cudo. Najpierw obiektywny opis, a potem strzał prosto w dziób. Polecam.

Bardzo mi się podobała ta książka. Jest to moja pierwsza (sic!) książka Kapuścińskiego, ale już widzę, że polubię się z jego stylem. Reportaże ciekawe. Czuć klimat dawnych lat. Nawet napiszę więcej- jako małolat z lat 90-tych poczułem się jakbym wrócił do swoich czasów (mimo że, oczywiście, historię opisane w "Buszu.." dzieją się kilkadziesiąt lat wcześniej). Najbardziej...