Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Opowieści sieroty. W ogrodzie nocy

Tłumaczenie: Maria Gębicka-Frąc
Cykl: Opowieści sieroty (tom 1) | Seria: Uczta Wyobraźni
Wydawnictwo: Mag
7,8 (244 ocen i 38 opinii) Zobacz oceny
10
43
9
44
8
67
7
49
6
20
5
12
4
0
3
4
2
2
1
3
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
The Orphan's Tales. In the Night Garden
data wydania
ISBN
9788374801324
liczba stron
473
słowa kluczowe
baśnie, mity, magia,
język
polski
dodał
piotrex

Ukrywająca się w ogrodzie samotna dziewczynka opowiada historie zaciekawionemu księciu: nadzwyczajne wyczyny i niesłychane losy splatają się na gobelinie tkanym jej słowami. Każda z opowieści wytatuowanych na jej powiekach stanowi element układanki, którą są dzieje samej narratorki. Dziewczynka opowiada o wiedźmach zmieniających kształty i dzikich kobietach stepów, o królach czapli i...

Ukrywająca się w ogrodzie samotna dziewczynka opowiada historie zaciekawionemu księciu: nadzwyczajne wyczyny i niesłychane losy splatają się na gobelinie tkanym jej słowami. Każda z opowieści wytatuowanych na jej powiekach stanowi element układanki, którą są dzieje samej narratorki.

Dziewczynka opowiada o wiedźmach zmieniających kształty i dzikich kobietach stepów, o królach czapli i księżniczkach bestiach, o wężowych bogach, psich mnichach i żyjących gwiazdach - każda historia jest dziwniejsza i bardziej fantastyczna niż poprzednia. Od humorzastej „syreny" do wrażliwej Bestii, nic nie jest takie, jakie się wydaje w tych bezustannie zmieniających się opowieściach - nawet, a zwłaszcza, ich narratorka. Ta cudowna liryczna powieść jest zachwycającym zbiorem niesłychanych mitów i mrocznych opowieści fantasy, które kształtują nasze sny. I właśnie wtedy, gdy myślisz, że dotarłeś do końca, uświadamiasz sobie, że przygoda dopiero się zaczęła...

 

źródło opisu: okładka

źródło okładki: źródło własne

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (931)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 955
Ania | 2016-08-18
Na półkach: 2016, Przeczytane
Przeczytana: 18 sierpnia 2016

To była prawdziwa uczta dla wyobraźni. Dopracowana, wysmakowana, wielobarwna i bardzo sycąca. Dwie księgi, a każda z nich zawiera historie składające się na jedną rozbudowaną opowieść.
Wystarczy otworzyć książkę, by w mgnieniu oka przenieść się w świat niesamowitych przygód i niecodziennych bohaterów.
Żałuję, że po przeczytaniu Księgi Stepu od razu sięgnęłam po Księgę Morza. Powinnam zrobić dłuższą przerwę. Minął urok nowości, czar prysł, a ja poczułam przesyt.
Miałam dać więcej, ale ostatecznie daję 7 gwiazdek.

książek: 860
Aleksandra | 2010-07-08
Przeczytana: 2009 rok

Już od pierwszych linijek w oczy rzuca się piękny, bardzo kwiecisty styl pisania Valente. W żadnej innej książce nie spotkałam się z tak wymyślnymi epitetami a także wspaniałymi i rozbudowanymi metaforami. Autorka "Opowieści sieroty" balansuje po cienkiej granicy między prawdziwą sztuką a kiczem, ale nigdy jej nie przekracza. Zdumiewa mnie przede wszystkim ogrom pracy, jaki trzeba włożyć w umiejętne dopasowanie stylu środków stylistycznych do ducha orientu jaki unosi się nad fabułą powieści. Podziwiam także Marię Gębicką-Frąc za bardzo dobre tłumaczenie. Powieść Valente to wspaniałe dzieło pełne wyobraźni.

Utwór ten pod wieloma względami przypomina mi "Baśnie tysiąca i jednej nocy". Skojarzenie to budzi forma powieści: każda opowieść jest końcem jednej i początkiem drugiej; początkowo nie powiązane historie, z czasem zaczynają tworzyć spójną całość, momentami na tyle zaskakującą, że nikt by je o to nie podejrzewał. Konstrukcja ta sprawiła, że nie mogłam oderwać się od lektury i...

książek: 814
ultramaryna | 2010-07-07
Na półkach: Przeczytane, Posiadane
Przeczytana: 06 lipca 2010

Są takie książki, w które się trzeba po prostu zanurzyć. W których trzeba przepaść na dobre, zapomnieć o wszystkim innym, dać się ponieść słowom. „Opowieści sieroty” czyta się nie dla przesłania, nawet nie do końca dla akcji, ale bardziej dla niezliczonych cudów, które ta książka odkrywa przed czytelnikiem. Pozwala nam wejść w inny, piękny, baśniowy świat. Sprawiła, że zatopiłam się w tej wymyślonej rzeczywistości, w tych opowieściach i w tym niezwykłym, wspaniałym języku, jakim posługuje się autorka.

W ogrodzie sułtana żyje samotnie tajemnicza dziewczynka. Jest przez wszystkich opuszczona i odtrącona. Uważa się ją za demona, bowiem ma na powiekach dziwne, ciemne znamię. Pewnego razu spotyka ją książę. Dziewczynka zaczyna opowiadać mu niesamowite, cudowne historie.

W gruncie rzeczy dziewczynka snuje tylko dwie główne opowieści, które zostały podzielone na Księgę Stepu i Księgę Morza. Ale przedziwnych historii jest tu o wiele więcej. Nawarstwiają się, mnożą i w rezultacie tworzą...

książek: 203
Straszliwa_Buchling | 2014-05-21
Przeczytana: lipiec 2013

Gdzie kończy się jedna historia, a zaczyna druga? Jak odnaleźć główny wątek opowieści, skoro ona sama składa się z wielu swoich drobniejszych sióstr, które jednak później przejmują stery i snują własny niesamowity wzór? A gdy wszystkie one zaczną się ze sobą splatać i wzajemnie przenikać – wielkie ze średnimi i małymi, natomiast całkiem maleńkie, najdrobniejsze z nich wszystkich, wywierają ogromny wpływ na te pierwsze – czy w ogóle można mówić o jakiejkolwiek odrębności? Czy rzeczywiście są to siostry, czy może jedno ciało?
Zdaniem większości, ogrody sułtana zamieszkuje demon. Jakże ów potwór wygląda? Przechadza się tu i tam pod postacią zwykłej ciemnowłosej dziewczynki, ale nie dajcie się zwieść pozorom! Jest coś, co go zdradza – tajemnicze, jakby namalowane atramentem, czarne znamiona wokół oczu.
A kim okaże się być, jeśli tak jak syn sułtana zdecydujecie się przełamać swój strach i się do niego zbliżyć? Samotną, młodą, zziębniętą i odrzuconą przez rodzinę oraz innych ludzi...

książek: 430
Liesel | 2013-07-30
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 30 lipca 2013

Kiedy zakończyłam lekturę pierwszego tomu "Opowieści sieroty" zaczełam się nad nią zastanawiać. Zwykle gdy czytam jakąś książkę jeszcze zanim skończęł nachodza mnie myśli na temat tego co się za chwilę wydarzy, oceny postaci, ogólnie fabuły, postaci i jeszcze całym mnóstwem elementów z których składa się powieść. Tym razem nie było nic takiego.
Przestrzeń w mojej czaszce wypełniały po brzegi słowa dziewczynki z tatuażami na powiekach. Wydawało mi się, że razem z jej towarzyszem siedzę obok niej, kładę głowę na jej kolanach, okradam jej ciało z cudownego ciepła, słucham jej cichego oddechu i jak człowiek, który długo krążył po pustyni bez picia czekam na każde słowo wypływające z jej ust jak krople cennej i krystalicznuie czystej wody.
Każda historia buła inne i ciekawsza od poprzedniej, tak jak obiecała, mimo, że po wysłuchaniu pierwszej wydawało się niemożliwe nawet dla Gwiazd.
Książkę najlepiej porównać do zegara. Pięknego, ogromnego starego zegara, z drzewa dzikiej wiśni,...

książek: 854
Temptation | 2016-07-07
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 05 lipca 2016

Niezwykła, klimatyczna książka, napisana poetyckim, magicznym językiem. Autorka naprawdę się napracowała, dopieściła każdy szczegół, każdy opis i metaforę.
Od początku czytania nasunęło mi się skojarzenie z "Baśniami z tysiąca i jednej nocy", co wynika z konstrukcji szkatułkowej a także orientalności i bogactwa przedstawionego świata, aczkolwiek język autorki jest zdecydowanie piękniejszy niż Szeherezady.
Jednak nie ma tu przerostu formy nad treścią, fabuła jest naprawdę ciekawa, choć początkowo może trochę denerwować "szkatułkowość" powieści - gdy tylko wczułam się w jednego bohatera, zaraz musiałam przestawiać się na następnego, który opowiadał swoją historię w historii tego pierwszego. Pod koniec jednak widać, że wszystkie te pojedyncze opowieści przenikają się i splatają, tak że zaczynają tworzyć jedną całość.
Wykreowany świat wciąga i pochłania, może nie od samego początku, ale z czasem coraz trudniej się oderwać. Nie spodziewałam się tak pięknej, baśniowej książki po autorce...

książek: 450
Morango | 2015-03-20
Przeczytana: 20 marca 2015

Uwielbiam fantastykę i czytam ją tonami, a jednak muszę przyznać, że "Opowieści sieroty" to jedna z najbardziej magicznych książek, jakie czytałam od bardzo dawna. I zdecydowanie nie chodzi tu o rzucane na prawo i lewo zaklęcia. Powieść Catherynne Valente posiada niezwykły urok i czar orientalnych nocy i baśniową atmosferę, w którą się wsiąka bez reszty. Czytając miałam wrażenie, jakbym sama siedziała nocą w ogrodzie, słuchając opowieści snutych przez niezwykłą dziewczynkę. Styl i język powieści początkowo był dla mnie mała barierą, ale szybko do niego przywykłam i stwierdzam, że to on nadaje specyficznego, powolnego rytmu całej książce, mimo że chwilami metafory bywają co najmniej dziwne. Opowieści jest bardzo wiele, jedne bardziej mnie zaciekawiły, inne mniej, ale mimo, że historie bardzo mnie wciągnęły i byłam ciekawa co będzie dalej, to warto je sobie dozować, by jak najdłużej pozostać w magicznym świecie stworzonym przez Valente i z dziecięcym zachwytem dać się oczarować...

książek: 555
Anna | 2012-05-09
Przeczytana: 09 maja 2012

Przecudowne opisy plecione z pozornie zwyczajnych słów i magiczna, senna nieco atmosfera baśni, w której wszystko - od niedźwiedzicy w skórze dziewczynki po kobiety rodzące gryfy - jest możliwe, w której znajome prawa logiki nie mają żadnego absolutnie zastosowania. Ach!

książek: 191
arwen_livTyler | 2014-02-17
Na półkach: Przeczytane, Biblioteka

Na początku naprawdę myślałam, że to będzie złe. Kwiecisty, wyszukany styl w sumie przeszkadzał mi do końca książki, ale.. Boru, jakie to było genialne!
Jest to powieść szkatułkowa: z opowieści tajemniczej wynikają kolejne historie , przytaczane w 1 os. przez bohaterów głównej historii. Kompozycyjnie jest bardzo ciekawa, podobała mi się, choć mój zachwyt zapewne jest spowodowany tym, że nie czytałam jeszcze tego typu książki. Co tak naprawdę czyni tę książkę wyjątkowa? Historie. Pełne magii i niezwykłości. Kompozycja sprawiła, że nie można było przestać, jak się już zanurzyło w historię - z powodu długości, z jaką wyjaśniały się różne watki. Szczególnie podobała mi się historia miasta Al - a - Nur, miasta 12 religii i żywego statku - drzewa oraz wizja stworzenia świata. Duża zaletą tego dzieła są nowe wersje znanych motywów baśni, takich jak dziewica w wieży, która tu nie jest wcale tak niewinna i bezbronna, a na pewno nie piękna.
Naprawdę polecam! Chyba każdemu spodoba się ta...

książek: 1538
Kyou | 2012-06-25
Przeczytana: 25 czerwca 2012

Dziewczynka opowiada o wiedźmach zmieniających kształty i dzikich kobietach stepów, o królach czapli i księżniczkach bestiach, o wężowych bogach, psich mnichach i żyjących gwiazdach - każda historia jest dziwniejsza i bardziej fantastyczna niż poprzednia. Od humorzastej "syreny" do wrażliwej Bestii, nic nie jest zupełnie takie, jak się wydaje w tych bezustannie zmieniających się opowieściach - nawet, a zwłaszcza, ich narratorka. Ta cudowna liryczna powieść fantasty jest zachwycającym zbiorem niesłychanych mitów i mrocznych opowieści fantasy, które kształtują nasze sny. I właśnie wtedy, gdy myślisz, że dotarłeś do końca, uświadamiasz sobie, że przygoda dopiero się zaczęła.

Wstyd się przyznać, ale odrzuciłam tą książkę po pierwszych stu stronach. Nie podeszła mi. Czyta ją się podobnie jak 'Baśnie z tysiąca i jednej nocy'. One również mi nie podpadły do gustu. Przez większość tego, co przeczytałam siedziałam znudzona szukając jakiejś akcji i starając się ZROZUMIEĆ o co tak na prawdę...

zobacz kolejne z 921 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd