Wszystkie boże dzieci tańczą

Tłumaczenie: Anna Zielińska-Elliott
Wydawnictwo: Muza
6,61 (2588 ocen i 155 opinii) Zobacz oceny
10
75
9
169
8
355
7
837
6
658
5
339
4
66
3
67
2
11
1
11
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
神の子どもたちはみな踊る / Kami no kodomo-tachi wa mina odoru
data wydania
ISBN
83-7495-181-4
liczba stron
182
słowa kluczowe
Murakami, Japonia, opowiadania
język
polski

Murakami czuje się świetnie również w zwartej oszczędnej i precyzyjnej formie krótkiego opowiadania. Kilkoma słowami zarysowuje wyraziste, sugestywne światy, a każda z historii jest przekonująca, pełna i satysfakcjonująca. Każdy z bohaterów odbywa jakąś podróż czy to w rzeczywistym, geograficznym, czy jedynie wewnętrznym, duchowym wymiarze do której bodźcem staje się tytułowe trzęsienie ziemi...

Murakami czuje się świetnie również w zwartej oszczędnej i precyzyjnej formie krótkiego opowiadania. Kilkoma słowami zarysowuje wyraziste, sugestywne światy, a każda z historii jest przekonująca, pełna i satysfakcjonująca. Każdy z bohaterów odbywa jakąś podróż czy to w rzeczywistym, geograficznym, czy jedynie wewnętrznym, duchowym wymiarze do której bodźcem staje się tytułowe trzęsienie ziemi każdy z nich odkrywa w sobie jakąś tajemnicę, którą próbuje przeniknąć albo po prostu pogodzić się z jej istnieniem każdy ma jakąś obsesję, która zatruwa mu życie każdy jest uwikłany bądź dopiero się wikła w skomplikowane relacje z innymi ludźmi, poprzez które następuje niejako wzajemna wymiana sekretnych duchowych labiryntów. Nieposkromiona wyobraźnia Murakamiego raz po raz rozsadza ramy realności, przenosząc czytelnika to w świat snów, to marzeń, to czystej surrealnej fantazji.

 

źródło opisu: http://en.wikipedia.org/wiki/After_the_quake

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (4907)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 870
ChicaDeAyer | 2016-02-22
Przeczytana: 22 lutego 2016

Murakami jest autorem kompletnym, którego czyta się (i przeżywa) równie dobrze zarówno w krótszych, jak i dłuższych formach literackich. Jego styl i rozpoznawalna nostalgiczna nuta są doskonałym spoiwem dla tego zbioru opowiadań, nadając całości spójnego charakteru. Tych wspólnych mianowników jest oczywiście więcej – nie ograniczają się jedynie do wymienionego na obwolucie motywu fabularnego w postaci trzęsienia ziemi. Uważny czytelnik dostrzeże tematykę przemijania, zagubienia, poszukiwania siebie – w warstwie stylistycznej rzeczywistość przeplata się z ułudą, a oniryzm i surrealizm są dość mocno zaakcentowane. Murakami stworzył opowiadania o otwartej kompozycji i zakończeniu, pozostawiając wiele niedopowiedzeń, nie ujawniając wszystkich kart – dzięki temu udało mu się sprawić, że echa jego utworów jeszcze długo brzmią w myślach nienasyconego odbiorcy, starającego się dopowiedzieć resztę poznanych historii.

książek: 686
Marlena | 2014-06-30
Przeczytana: 29 czerwca 2014

"Wszystkie boże dzieci tańczą" to zbiór opowiadań, którego leitmotivem jest trzęsienie ziemi w Kobe. Temat ten pojawia się - choć czasem jedynie w charakterze krótkiej wzmianki - w każdym z opowiadań. Wszędzie też pojawi się pewien rodzaj samotności i niezrozumienia; każdy z bohaterów tęskni za czymś, co stracił lub czego nigdy nie miał.
Opowiadania te czyta się dobrze, chociaż niestety, dają o sobie znać różnice kulturowe jeśli zabierzemy się za odczytywanie pewnych znaczeń symbolicznych. Ot, przykładowo w opowiadaniu "Pan Żaba ratuje Tokio" nieprzypadkowo wybiera Murakami właśnie to zwierzę. W naszej kulturze skojarzenia z żabą nie są zbyt pozytywne, jednakże, w Słowniku symboli Kopalińskiego znaleźć można japońskie przysłowie "żaba w studni nic nie wie o wielkim oceanie" - żaba jest tu zatem symbolem pewnych ograniczeń - i w takim kontekście do całego opowiadania pasuje jak ulał.
Mam wrażenie, że nie potrafiłam w pełni odczytać tych opowiadań na wszystkich płaszczyznach. I choć...

książek: 855
romeo | 2017-08-15
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 15 sierpnia 2017

U Murakamiego nawet zwykłe, codzienne czynności i przedmioty stają się niepokojąco dziwne. Tak też jest w zbiorze tych sześciu opowiadań, które wiąże motyw tego samego trzęsienia ziemi. Lecz za każdym razem podejście następuje od innej strony, każdy z bohaterów mierzy się ze swoją indywidualną tajemnicą. Nadal mamy bowiem niby tą samą współczesną japońską rzeczywistość,ale niepostrzeżenie wpływa do niej istna magia. I czasami okazuje się, że ma ona źródło nie gdzie indziej jak w naszym wnętrzu... Każda z tych sześciu historii jest doskonała, każdą czyta się na jednym tchu, mnie zupełnie one oczarowały. Tak, wiem, nie wszyscy lubią Murakamiego, nawet na LC spotykam wytrawnych czytelników (i krytyków), którzy nie mogą się do niego przekonać, choć są głęboko wnikliwymi odbiorcami literatury. No cóż, jako ludzie i jako czytelnicy naturalnie się między sobą różnimy i być może nasza każdorazowa odrębność sprawia, że pewne sprawy odczuwamy inaczej. Zwłaszcza gdy dotyczy to materii tak...

książek: 2229
Wojciech Gołębiewski | 2014-01-19
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 18 stycznia 2014

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

CUDOWNE !!! CZARUJĄCE !!! Sześć przepięknych opowiadań świadczących o maestrii Murakamiego /również/ w „krótkiej” formie. Czysta POEZJA. Trudno wyróżnić którekolwiek, gdyż każde jest perfekcyjne w swoim gatunku. Bohaterem tytułowego jest YOSHIYA co znaczy „pełen dobroci”, a połączone z podobieństwem imienia bohatera do YOSZUI powoduje u czytelnika jednoznaczne skojarzenia. Tamże cenna uwaga na temat modlitwy udzielana przez „duchowego przewodnika”pana Tabatę: „Yoshiya, próbujesz wystawić Pana na próbę.. ..Nie należy prosić o konkretne rzeczy w określonym terminie”.
W alegorycznym opowiadaniu pt „Pan Żaba ratuje Tokio”, Żaba cytuje Nietzsche’go: „..najwyższą mądrością jest przezwyciężenie strachu”, następnie Conrada: „..prawdziwy strach to strach przed własną wyobrażnią”, a po walce z Dżdżownicą przywołuje Dostojewskiego:
„Fiodor Dostojewski z niezrównaną delikatnością opisywał...

książek: 1326
EwaWu | 2017-02-11
Na półkach: Przeczytane, E-book
Przeczytana: 10 lutego 2017

Książki Murakamiego mają to do siebie, że gdy ktoś pyta, o czym jest któraś z nich, trudno odpowiedzieć inaczej niż po prostu - o życiu. Autor uwzględnia w swojej twórczości tyle jego zawiłości i niuansów, że naprawdę trudno wydobywać na plan pierwszy konkretne tematy, za to zawsze rzucają się w oczy jakieś wyraziste elementy świata przedstawionego. Tutaj motywem przewodnim zbioru opowiadań jest trzęsienie ziemi, które zawsze ma jakiś związek z tym, co potrząsa życiem bohatera. Związek ów nigdy jednak nie jest bezpośredni, Murakami nie zniża się do poziomu przekazów oczywistych. Jest to proza aluzyjna, chwilami metaforyczna czy wręcz alegoryczna, zawsze jednak zacierająca granice standardów myślenia, przekraczająca je za pomocą nieszablonowych wyobrażeń, które przy odrobinie czytelniczej wrażliwości łączą się w spójną mapę znaczeń wypełniających ludzką egzystencję.

Murakami ma jeszcze tę zdolność, że mądrość swą przekazuje za pomocą tekstów znacznie mniej napuszonych niż ta...

książek: 1345
Anna | 2017-04-19
Przeczytana: 15 kwietnia 2017

„Wszystkie boże dzieci tańczą” Haruki Murakami to zbiór opowiadań.
Motywem każdego jest trzęsienie ziemi w Kobe. W każdym z nich realizm splata się z fantazją. Murakamiemu nie brakuje wyobraźni, to oczywiste. Czytelnik sięgający po jego prozę musi być równie mocno wyobraźnią obdarzony. Gorąco polecam!

książek: 208
Discort | 2014-01-20
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 20 stycznia 2014

Gdzie niknie granica między tym, co prawdziwe a tym, co urojone? W jakiej skali kruchości mierzyć człowieka? Co go formuje? Jak znaleźć punkt styku z kim innym? Jak wspólnie żyć? Jak umierać? To tylko kilka pytań, na które próbują sobie odpowiedzieć bohaterowie tego wyjątkowego zbioru opowiadań. Próbują? A może to czytelnik próbuje zrobić to za nich?

Ta niewielka objętościowo książeczka ma konstrukcję podobną do tej opinii. Sporo tam pytań, zmyślnie ujętych w zdania twierdzące. Całość spaja jedno wydarzenie - trzęsienie ziemi, które tak naprawdę stanowi jedynie tło dla reszty wydarzeń, tak codziennych, że niektórym mogłyby się wydawać nudne. A takie nie są - są jak piasek pod powieką, jak uporczywie spadająca kropla wody z kranu; wszystkie oplecione aurą niedopowiedzenia i intrygujących metafor.

Po cząstkowej lekturze "Zniknięcia słonia" byłem sceptycznie nastawiony do opowiadań Murakamiego. Niemniej, książki otrzymane w prezencie należy czytać. Przeczytałem. Nie żałuję. Warto...

książek: 665
Ewa-Książkówka | 2014-02-24
Przeczytana: 24 lutego 2014

Właśnie sprawdziłam, że w marcu 2012 roku pierwszy raz miałam okazję spotkać się z Harukim Murakamim. Oczywiście nie dosłownie – jedynie za pośrednictwem jednej z jego książek, mianowicie 1Q84. Bardzo chciałam poznać pisarza, który obecnie jest chyba jednym z flagowych autorów literatury współczesnej i spodziewałam się, że miłość do jego twórczości porazi mnie natychmiast i że nigdy mnie nie opuści. Niestety, strzała Amora mnie nie ugodziła. Być może leciała w moim kierunku, ale nagle, nie wiedzieć czemu, zmieniła tor i chybiła.

Nie znaczy to jednak, że postanowiłam raz na zawsze odpuścić sobie powieści tego pana. Obiecałam sobie, że jeszcze kiedyś po którąś z nich sięgnę i wtedy ostatecznie zdecyduję o mojej ewentualnej sympatii do jego twórczości. Szczęśliwy traf sprawił, że wygrałam konkurs, a w ramach nagrody przywędrował do mnie zbiór sześciu opowiadań autorstwa Murakamiego właśnie, pt. Wszystkie boże dzieci tańczą. Teksty te są krótkie, zwarte i ciekawe, dzięki czemu szybko...

książek: 4429
Oliwia | 2012-01-03
Przeczytana: 28 grudnia 2011

To było moje pierwsze z Murakamim w formie opowiadaniowej i chyba się nie zawiodłam.
Chyba, bo pierwsze opowiadanie strasznie mnie męczyło, ale po przebiciu się przez nie było już o wiele lepiej.
Chyba najmocniejszymi punktami książki są opowiadania "parzyste": Krajobraz z żelazkiem, Tajlandia oraz Ciastka z miodem. Wszystkie niosą głębokie przesłanie.
Pan Żaba ratuje Tokio wnosi do książki element humorystyczny, natomiast tytułowe opowiadanie momentami wchodzi na wyższy poziom abstrakcji, co poniekąd może denerwować.

Ogólnie książka bardzo pozytywna w odbiorze.
I nawet ośmielę się stwierdzić, że jest to jedna z lepszych książek Murakamiego jaką miałam przyjemność czytać

książek: 2500

Jestem zawiedziona. Opowiadania nic dla mnie nie zniosły, nie wciągnęły mnie, nie zaciekawiły, choć wyjątkiem było ostatnie opowiadanie.

zobacz kolejne z 4897 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd