Manazuru

Tłumaczenie: Barbara Słomka
Seria: Seria Literacka Karakteru
Wydawnictwo: Karakter
6,61 (142 ocen i 20 opinii) Zobacz oceny
10
7
9
8
8
15
7
45
6
40
5
18
4
5
3
4
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
真鶴
data wydania
ISBN
9788362376063
liczba stron
260
słowa kluczowe
literatura japońska, XXI wiek
kategoria
literatura piękna
język
polski
dodała
Dorota_1988

Kei mieszka w Tokio z matką i dorastającą córką Momo. Jej mąż, Rei, zaginął w niewyjaśnionych okolicznościach, gdy Momo była mała. Kiedy Kei przyjeżdża do Manazuru, rodzinnego miasta męża, zaczynają jej towarzyszyć cienie – istoty przenikające ze świata fantazji i przeszłości, który płynnie łączy się ze światem realnym. W onirycznej rzeczywistości bohaterka może podążyć jedną z wielu dróg,...

Kei mieszka w Tokio z matką i dorastającą córką Momo. Jej mąż, Rei, zaginął w niewyjaśnionych okolicznościach, gdy Momo była mała.
Kiedy Kei przyjeżdża do Manazuru, rodzinnego miasta męża, zaczynają jej towarzyszyć cienie – istoty przenikające ze świata fantazji i przeszłości, który płynnie łączy się ze światem realnym. W onirycznej rzeczywistości bohaterka może podążyć jedną z wielu dróg, spośród których droga ku przyszłości nie jest jedyną możliwą.
Hiromi Kawakami zaciera granice między rzeczywistością a wyobraźnią, pozwala dotknąć światów istniejących podskórnie, każe wciąż od nowa szukać odpowiedzi na pytania, czym jest czas i co znaczy „realne”. Język Kawakami hipnotyzuje i urzeka, budując opowieść o drodze do uwolnienia się od wewnętrznych demonów.

 

źródło opisu: http://www.karakter.pl/literatura-piekna/hiromi-kawakami-manazuru

źródło okładki: http://www.karakter.pl/literatura-piekna/hiromi-kawakami-manazuru

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (445)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 862
romeo | 2017-01-26
Na półkach: Przeczytane

Zupełnie oczarowała mnie ta książka, choć dopiero przy drugim czytaniu odkryłem literacką cudowność powieści Hiromi Kawakami.Powieści, która przedstawia ogromną wrażliwość w percepcji rzeczywistości, odkrywaniu w niej szczelin i pęknieć.
Bohaterka "Manazuru" trzydziestoparoletnia Kei funkcjonuje normalnie w codziennym życiu, a jednocześnie obraca się w świecie utkanym z widm.Sny, przeczucia, wspomnienia, wizje pojawiają się w jej zyciu miękko i naturalnie, chodzą za nią jakieś osoby, wyostrzona świadomość rejestruje najlżejsze drgnięcia i poruszenia pochodzące z zewnątrz. Ten bogaty świat przeżyć doskonale podkreśla minimalistyczny styl japońskiej pisarki, która zdaje się operować językiem z powściągliwością i precyzją, jakich pozazdrościłby jej niejeden poeta.
I ten spokój bardzo skoncentrowanej powieści:czytający doświadcza wyciszenia, jakie bliskie jest postawie medytacyjnej.

książek: 2017
Mlg | 2017-11-26
Przeczytana: 26 listopada 2017

Tajemnicza. Oniryczna. Hipnotyczna.

Nic w tej książce nie jest ani stałe, ani pewne. Ani proste. Słowa, obrazy płynnie się przenikają, tak jak to się dzieje, gdy nie kontrolujemy swoich myśli, gdy jedna goni drugą, gdy jakieś skojarzenie wywołuje kolejną myśl. Przenikanie się „tego co jest, choć jest nieobecne i tego co jest obecne, choć tego nie ma” – to właściwie sedno tej powieści. Nadwrażliwa narratorka, boleśnie świadoma detali otaczającej ją rzeczywistości często konfabuluje, a my, czytelnicy, sami musimy rozstrzygnąć: sen to czy jawa? Świat wewnętrzny bohaterki opisany jest w minimalistyczny, zdystansowany, bardzo chłodny sposób, ale ten świat pełen jest sprzecznych emocji. Ta opowieść wywołała u mnie wiele refleksji, a właściwie może bardziej obrazów, które wypływały na powierzchnię świadomości powodując próbę uchwycenia, zatrzymania, zrozumienia. Polecam, ciekawa jestem, czy Was też zahipnotyzuje?

książek: 692
tivrusky | 2014-09-11
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2014
Przeczytana: 11 września 2014

Niezwykle przyjemny powrót do twórczości Hiromi Kawakami. Opowieść o przeszło czterdziestoletniej kobiecie, niepotrafiącej nijak odnaleźć się w życiu. Rozdarta między mężem, który zniknął znienacka kilkanaście lat wcześniej, córką, która poprzez dorastanie także się od niej oddala, oraz kochankiem, pragnącym szczerości i oddania, Kei odbija się od ściany do ściany, nigdzie nie mogąc zaznać upragnionej ulgi.

Hiromi Kawakami głęboko zanurza swoją opowieść w surrealizmie i gęstej, sennej atmosferze. Za główną bohaterką, jak cienie, snują się niewyraźne, nierzeczywiste postaci. Duchy? Wspomnienia? Wyrzuty sumienia? Któż to wie. Wspomnienia chwil spędzonych z mężem, choć tak odległe, stale ją ranią, stale wplatają się w jej codzienne życie. Kei przez cały czas balansuje na granicy snu i jawy, nie mogąc się odnaleźć ani w jednym, ani w drugim świecie. Granica ta przebiega w nadmorskiej miejscowości - tytułowym Manazuru - i ciężko powiedzieć, czy czekają tam na nią odpowiedzi, jeszcze...

książek: 723
ekruda | 2014-01-20
Na półkach: Przeczytane, 2013
Przeczytana: 26 grudnia 2013

"Manazuru" to powieść rozwijająca wątek znikania i (nie)obecności znany już ze zbioru "Nadepnęłam na węża". Opowiada o Kei mieszkającej w Tokio wraz z matką i nastoletnią córką. I chociaż kobiety wiodą na pozór normalne życie, jednak niewyjaśniona sprawa z przeszłości wciąż kładzie się na nim cieniem. Dwanaście lat wcześniej mąż Kei przepadł bez śladu, a ona coraz częściej zaczyna zastanawiać się, co się z nim stało. Podejrzewa, że lakoniczne zapiski w jego notatniku mogą być wskazówkami, które pozwolą go odnaleźć.

Ale ta pozornie prosta opowieść jest dużo bardziej skomplikowana. To przecież Kawakami- w jej książkach nie ma żadnych granic między rzeczywistością i snem, prawdą i złudzeniem, możliwym i nieprawdopodobnym. Dlatego główna bohaterka ma towarzyszkę. Nieustannie czuje obecność tajemniczej kobiety, której nikt inny nie dostrzega. Wkrótce staje się ona przewodniczką Kei w podróży do miasta, które zdaje się mieć związek ze zniknięciem mężczyzny.

Nadmorskie Manazuru w...

książek: 1170
Trzcionka | 2018-06-02
Na półkach: 2018, Przeczytane, Zakupione
Przeczytana: 02 czerwca 2018

Ciężko jest mi ocenić takie pozycje, bo pomimo szczerych chęci zatopienia się w takich historiach, za każdym razem mam z tym problem. Bez wątpienia takie oniryczne, melancholijne i pełne niedopowiedzeń historie to zupełnie nie moje klimaty.
Podobał mi się język tej książki, a przede wszystkim dość skąpy, a zarazem delikatny styl. Dzięki temu można było poczuć klimat tej książki i przenieść się w opisywany świat. To był dla mnie niestety jedyny plus tej pozycji. Mam wrażenie, że mimo starań, nie zrozumiałam do końca przesłania tej książki, jakiegoś drugiego dna, które pewnie gdzieś tam się kryje. Nie byłam też ciekawa zakończenia, a moją uwagę przykuło tylko kilka fragmentów.
Sama fabuła to co do zasady opis zmagań z przeszłością głównej bohaterki, radzenia sobie z nową rzeczywistością. Nie ukrywam, że miałam momentami wrażenie ciągłego marudzenia bohaterki, a nie "przetrawiania" rzeczywistości.
Nie wsiąkłam w tę historię (na co przede wszystkim liczyłam) i nie skłoniła mnie ona...

książek: 285
Joasia Markowska | 2011-06-25
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 16 czerwca 2011

"Gdzie zaczynają się prawdziwe wspomnienia, a co nimi nie jest? Może to się w ogóle nie wydarzyło, ale będę zawsze pamiętać to wyraźnie."


Do sięgnięcia po „Manazuru” Hiromi Kawakami w pierwszej kolejności zachęciła mnie jaskrawa barwa figur geometrycznych na okładce. "Pomalowane na czerwono, okrągłe i kwadratowe klocki wyglądały, jakby wyrastały z podłogi, i mimo że były to zwyczajne przedmioty, budziły nieprzyjemne uczucie." Czytając powieść odkryłam co to oznacza.

Kei mieszka w Tokio ze swoją matką oraz dojrzewającą córką. Od dwunastu lat jej mąż Rei nie daje znaku życia. Kei zastanawia się dlaczego ją zostawił. Rozmyśla również nad swoimi relacjami z córką. Wspomina czasy, gdy Momo była malutka, a bezwarunkowa miłość, która je łączyła była najwspanialszym uczuciem jakiego doznała. Teraz oddaliły się od siebie, brakuje im tematów do rozmów i Kei pragnie to naprawić. Pewnego dnia wyrusza do dziwnego i intrygującego miasta nie zdając sobie sprawy z przyczyn własnej wyprawy....

książek: 1057
neuromance | 2017-10-06
Przeczytana: 18 lipca 2017

"Manazuru" Hiromi Kawakami znalazłam dla odmiany na promocji, w jakiejś lubelskiej księgarni. Gratka, bo nie da się jej już dostać. Tym większa gratka, że książka jest dobra i bardzo przypomina mi czytaną wcześniej Yoko Tawadę i jej "Fruwającą duszę".
Bohaterka "Manazuru", Kei, mieszka w Tokio, z matką i dorastającą córką. Kiedyś miała męża ale ją opuścił. Rei nie zrobił jednak tego w standardowy sposób: zaginął. Choć Kei i jej rodzina poruszyły niebo i ziemię, by go odnaleźć, nie udało się. Minęło kilkanaście lat, a Kei ciągle dręczą wspomnienia i pytanie co się stało z jej mężem. Czuje się śledzona; w końcu wyrusza do miejscowości, gdzie przed ślubem mieszkał jej mąż - Manazuru. Tam spotyka ją coś na kształt obłędu - tylko czy to na pewno obłęd?
"Manazuru" to mocno surrealistyczna i hipnotyczna proza, nie spodoba się tym, którzy w powieści cenią konkret. Kei jest ścigana przez rozliczne widma: kobiece, męskie, widzi zjawy, które enigmatycznie odpowiadają na jej pytania. Wszystko...

książek: 237
inimitie | 2013-07-19

"Słowo 'nadzieja', podobnie jak słowo 'kocham', sprawia ból." mówi główna bohaterka - Kei. Po tajemniczym zniknięciu męża, wychowuje swoją córkę Momo. Z czasem zaczynają jej towarzyszyć cienie ludzi przywołujących wspomnienia, często te najbardziej bolesne. Tak nakreślona pokrótce fabuła nie wydaje się zbyt zachęcająca. Wartość tej książki leży w stylu pisania Kawakami. Język, którym się posługuje tworzy cienką pajęczynę słów, które łączy świat rzeczywisty i oniryczny. Miałam wrażenie, że autorka próbuje opisać to, co nieuchwytne - napięte, drgające i rozmyte. Kawakami zanurza pióro w najgłębszych uczuciach bohaterki i wyjmuje cienkie niteczki, aby stworzyć z nich "Manazuru". Osobiście dałam się całkowicie pochłonąć powieści i jestem pewna, że sięgnę po inne dzieła japońskiej autorki.

książek: 929
czytankianki | 2015-03-25
Na półkach: Przeczytane, 2015
Przeczytana: 19 marca 2015

Kameralna i nastrojowa opowieść o tęsknocie i godzeniu się ze stratą. Książka, która zmusza do powolnej lektury i znakomicie wycisza.

książek: 602
Esotherya | 2016-06-14
Przeczytana: 14 czerwca 2016

Świetny obraz psychiki osoby dręczonej przeszłością. Jak dla mnie, oniryczna. O walce z własnymi demonami i oczyszczeniu.

zobacz kolejne z 435 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd