Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Madame

Autor:
szczegółowe informacje
wydawnictwo
Znak
data wydania
ISBN
9788324010950
liczba stron
396
język
polski
typ
papier
7,7 (2681 ocen i 245 opinii)

Opis książki

Powieść jest ironicznym portretem artysty z czasów młodości, dojrzewającego w peerelowskiej rzeczywistości schyłku lat sześćdziesiątych. Narrator opowiada o swoich latach nauki i o fascynacji starszą od niego, piękną, tajemniczą kobietą, która uczyła go francuskiego i dała mu lekcję wolności. Jest to zarazem opowieść o potrzebie marzenia, o wierze w siłę Słowa i o naturze mitu, a także...

Powieść jest ironicznym portretem artysty z czasów młodości, dojrzewającego w peerelowskiej rzeczywistości schyłku lat sześćdziesiątych. Narrator opowiada o swoich latach nauki i o fascynacji starszą od niego, piękną, tajemniczą kobietą, która uczyła go francuskiego i dała mu lekcję wolności. Jest to zarazem opowieść o potrzebie marzenia, o wierze w siłę Słowa i o naturze mitu, a także rozrachunek z epoką peerelu. Tradycyjna narracja, nie pozbawiona wątku sensacyjnego, skrzy się humorem, oczarowuje i wzrusza.

 

źródło opisu: znak.com.pl

źródło okładki: znak.com.pl

pokaż więcej

Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 1704

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Pamiętam, że w drugiej liceum myślałam, że najlepszą polską powieścią jest 'Lalka'. Myliłam się, bo znalazła się pozycja, która pod pewnym względem dorównuje tamtej książce.
'Madame' to historia opisana z perspektywy ucznia klasy maturalnej okresu PRL-u. Próbuje on wielu rzeczy: zakłada zespół muzyczny, teatralny (zdobywa nawet pierwsze miejsce), ale wszystko kończy się nie po jego myśli. Wtedy pojawia się tytułowa Madame - nowa dyrektorka szkoły, nauczycielka języka francuskiego. Kobieta piękna, dumna, zimna, wyróżniająca się na tle innych belfrów (jak ją określają uczniowie) strojami, uczesaniem i osobowością. Bohater, tak jak wielu innych, ulega fascynacji jej osobą. Jednak, zamiast tylko wzdychać do niej na lekcji, postanawia działać. Rozpoczyna prywatne śledztwo, aby dowiedzieć się czegoś więcej o nauczycielce. Odkrywa o niej wiele interesujących rzeczy...
Książka Libery ukazuje nam nie tylko miłość ucznia do nauczycielki (czysto platoniczne uczucie), ale też wiele innych...

książek: 1012
Ola | 2011-12-22
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 21 grudnia 2011

Czy powieść można smakować wszystkimi zmysłami? A co, jeśli jest utkana z dźwięków jazzu, łagodnych tonów utworów granych na pianinie... jeżeli jest liryczna jak poezja...jeżeli ma przestrzeń, ale też wnika w duszę człowieka...jeżeli wiedzie w Alpy, by po chwili pochylić się wraz z chłopcem nad jego zeszytem...jeżeli dotyka spraw codziennych ale też ludzkich dramatów...

Już dawno nie obcowałam z tak subtelną i wysublimowaną powieścią. W dodatku trzeba dodać - z polską powieścią! Napisana przez erudytę, wyrafinowanym i niezwykle plastycznym językiem. Troszeczkę nostalgiczna, a trochę ironiczna i niebywale wysmakowana.

Osnowę powieści stanowi historia fascynacji młodego chłopca dojrzałą kobietą. Nie jest to raczej naturalistyczny obraz zadurzenia, już raczej fantazja, wyraz dojrzałego mężczyzny - artysty, na temat
tego co może w takich chwilach przeżywać nastolatek. Przez to historia nie jest infantylna, pokazana jest w sposób liryczny i niebanalny. Chłopiec wielbi swoją muzę...

książek: 1463
Feanor | 2011-01-06
Przeczytana: 06 stycznia 2011

Genialne! Jedna z tych książek, które zapadają w pamięci na długie lata i do których chce się wracać. Opowieść o fascynacji, miłości i literaturze. Polecam wszystkim szalonym erudytom i miłośnikom przerzucania się cytatami oraz aluzjami. Ponadto, rzecz napisana jest wybornym językiem, a akcja płynie właściwie sama.

książek: 1378
Ola | 2014-09-22
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, 2014
Przeczytana: 21 września 2014

Tytułowa Madame stanowi w powieści Libery punkt wyjścia do opowiedzenia kilku historii. Opowiadając o fascynacji nauczycielką języka francuskiego autor sprzedaje nam portret młodego człowieka na tle wydarzeń społeczno - politycznych, zmagania młodego artysty na progu swojej ścieżki literackiej, a także obraz psychologiczny wieku młodzieńczego. Bohaterowie wydali mi się trochę przejaskrawieni, jednowymiarowi, a ich zachowania raczej mało prawdopodobne, co odbiera książce odrobinę wiarygodności. Mnie najbardziej zafascynował wątek francuski i nie mogłam powstrzymac się od uśmiechu czytając o przywożeniu do kraju dobra luksusowego, jakim były wkłady do długopisów marki BIC. Ogólnie czytało mi się bardzo dobrze. Całośc była spójna, trzymała w napięciu do ostatniej strony i pomimo tylu aspektów i warstw wszystko było jasne i klarowne. Polecam.

książek: 5396
allison | 2011-05-24
Na półkach: Ulubione, Przeczytane

Przepiękna i mądra książka o dorastaniu, dojrzewaniu, pierwszej młodości i miłości, o zauroczeniu kobietą i kulturą francuską.
Powieść mi szczególnie bliska, gdyż w moim życiu także była i jest Madame - wspaniała pani profesor z liceum, która zaraziła mnie pasją do języka francuskiego, literatury, muzyki i sztuki znad Sekwany. Pasja trwa do dziś, a Madame jest teraz moją bliską znajomą i ...wcale się nie starzeje.
W czasach szarej komuny to właśnie moja Madame - tak jak tytułowa bohaterka powieści Libery - wnosiła w życie nastoletnich licealistek powiew świeżości i smak Zachodu.
Dlatego czytając tę książkę, często miałam wrażenie, że cofnęłam się w czasie...

książek: 629
lajt | 2010-07-09

No niech rzuci we mnie kamieniem każdy kto się nie kochał w swojej nauczycielce/elu, czy w innej zbyt dorosłej osobie jak na wiek, w którym się było.
Poza tym, to kawał porządnej polskiej prozy opisującej minioną epokę.

książek: 772
Wojciech | 2014-07-31
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 31 lipca 2014

Cytowany na okładce, recenzent „The Washington Post” porównuje „Madame” do dzieł Stendhala; może i słusznie, tylko, że ich akcja nie toczyła się w PRL-u. Przemysław CZAPLIŃSKI zarzucał tej powieści tworzenie uproszczonego i wygodnego obrazu PRL, a postawę głównego bohatera interpretował jako strategię izolacji od politycznej rzeczywistości.
To bardzo delikatne sformułowania. Bohater, alter ego autora /ur.1949/ uczęszcza do szkół WYŁĄCZNIE w okresie gomułkowskim, a więc okresie wielkich zmian społecznych i politycznych. Po spontanicznym zachwycie „polskim pażdziernikiem”, społeczeństwo korzysta przez kilka lat z „odwilży”, w tym „luzu” dla poczynań młodzieży. Rozkwita moda na jazz, big beat i „prywatki”, w kinach wyświetlają „westerny”, powstaje alternatywne do „czerwonego” harcerstwo, a religia powraca do szkół. Żyje się wesoło „na kredyt”, nie zwracając uwagi na ...

książek: 975
Lucy | 2014-06-29
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 28 czerwca 2014

Ciężko jest pisać o książkach, które zmieniają nasze życie, poruszają nas do głębi i stają się niejako osobiste. Zwłaszcza kiedy powieść ta jest ogólnie rozpoznawalna, czczona przez wielu czytelników i doceniona także przez krytyków. Niemniej jednak grzechem byłoby potraktować "Madame" jako jedną z wielu pozycji, do których zaglądam, a potem o nich nie piszę, bo najzwyczajniej w świecie je zapominam. O niej trzeba mówić w jak najszerszych kręgach, rozsławiać i przyczyniać się do wzrostu jej popularności. Wszyscy się w niej zakochają- tego jestem pewna.

Akcja krąży wokół młodości pewnego bardzo inteligentnego, oczytanego i wrażliwego ucznia liceum. Przychodzi mu dorastać w bardzo trudnych dla naszego kraju latach 50. Tytułowa Madame to nowa nauczycielka języka francuskiego, a zarazem dyrektorka szkoły. Młoda, elegancka, piękna, ale chłodna i pełna dystansu. Taka kobieta zafascynuje każdego mężczyznę. Zwłaszcza znajdującego się w fazie dojrzewania. I tak zakochuje się w niej cała...

książek: 1151
enga | 2010-12-28
Na półkach: 2010, Przeczytane, Kolejkowo
Przeczytana: 29 listopada 2010

Narrator, uczeń ostatniej klasy liceum, unikalny egzemplarz na tle otaczającej go młodzieży, fascynuje się literaturą, teatrem, muzyką. Gdy nagle jego klasę zaczyna uczyć języka francuskiego osławiona, tajemnicza, piękna Madame na początku obserwuje rozwój fascynacji jej osobą wśród innych uczniów, a potem sam ulega tej fascynacji. Mało tego, postanawia chyba - czy świadomie, czy nie to już inna sprawa - udowodnić sobie, że i w tym jest lepszy od innych: on naprawdę dowie się o niej więcej, dowie się wszystkiego, czego tylko będzie się mógł dowiedzieć, pozna jej tajemnice i podbije ją tą wiedzą i swoim urokiem. Rozwój tej fascynacji u narratora stanowi główny wątek powieści. Oprócz tego mamy jeszcze możliwość poznania z punktu widzenia autora Polski lat 60-tych, jej sytuacji politycznej, stosunków społecznych, funkcjonowania szkół i uczelni. A na to wszystko nałożona jest "oprawa" literacka - te wszystkie cytaty, nawiązania do dzieł mniej lub bardziej znanych, polemika z innymi...

książek: 1816
Marta | 2014-08-27
Przeczytana: 21 sierpnia 2014

Rozsławiona, podziwiana i nagradzana „Madame” Antoniego Libery w końcu zasłużyła na moje zainteresowanie, choć na półce stała już ładnych kilka miesięcy. Czytałam wcześniej „Niech się panu darzy” i wiedziałam, że mogę liczyć na wysoki poziom przeżyć estetycznych, ale nie nastawiałam się na nic konkretnego. Proza Libery oczarowała mnie od pierwszej do ostatniej strony, a opowiedziana przepięknym językiem historia młodego chłopca i nauczycielki języka francuskiego złapała za serce i niemal natychmiast stała się jedną z najulubieńszych opowieści miłosnych w literaturze.

Wszystko co najlepsze w „Madame” sprowadza się dla mnie do postaci głównego bohatera – osiemnastoletniego chłopca, nadwrażliwego samotnika, wybitnej i ponadprzeciętnie inteligentnej jednostki. Bohater nie pasuje zupełnie do młodzieży ze swojej klasy, wszystkich trzyma na dystans i traktuje z wyższością. Jest oczytany, interesuje się szeroko pojętą kulturą, doskonale zna francuski. A przy tym jest paniczykowaty,...


Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Bestseller drugiej Rzeczpospolitej
Miłość we śnie
Tłumaczenie snów
erotycznych wedle nauki
Skorzystaj z przedwojennego
sennika i poznaj prawdę o sobie...
i o przedwojennej Polsce.

Zaznacz - jeśli we śnie:
  •   CAŁOWAŁEŚ w rękę
  •   słuchałaś GRAMOFONU
  •   spotkałaś OFICERA
  •   widziałaś SIECI RYBACKIE
  •   jadłeś SŁONE POTRAWY
SPRAWDŹ CO OZNACZA SEN

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Arthur Conan Doyle
    156. rocznica
    urodzin
    Być może nie świecisz jak słońce, ale potrafisz wyprowadzić z mroku. Niektórzy ludzie, sami pozbawieni geniuszu, posiadają niezwykłą moc budzenia go w innych. Chcę powiedzieć, drogi przyjacielu, że jestem ci bardzo zobowiązany.
  • John Flanagan
    71. rocznica
    urodzin
    Muszę to sobie zapamiętać, na wypadek, gdyby kiedyś zaczęło mnie to obchodzić.
  • Andy Andrews
    56. rocznica
    urodzin
    Możesz robić co chcesz, możesz dokonać wszystkiego, czego pragniesz. Nigdy nie brakuje Ci pieniędzy, a czas nie jest Twoim wrogiem. Jeśli naprawdę chcesz dokonać w życiu czegoś wielkiego, może ci brakować jedynie pomysłu. Czas i pieniądze to tylko kwestia odpowiedniej perspektywy.
  • Mikołaj Chylak
    40. rocznica
    urodzin
  • Gérard de Nerval
    207. rocznica
    urodzin
    Przede mną wisiał na ścianie zegar wiejski, a na zegarze – ptak, który zaczął mówić jak osoba żywa. Pomyślałem, ,że dusza mojego przodka mieszka w tym ptaku; lecz nie więcej zdziwiła mnie jego mowa i sposób wypowiadania się, jak to, żem się widział przeniesiony o jeden wiek wstecz. Ptak mówił mi o o... pokaż więcej
  • Michał Markowski
    59. rocznica
    urodzin
  • Victor Hugo
    130. rocznica
    śmierci
    - Nicponiu! Skradłeś mojej żonie całusa! - Ja? Niech mnie pan zrewiduje!
  • Krzysztof Boruń
    15. rocznica
    śmierci

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd