Hrabal. Słodka apokalipsa

Seria: Biografie
Wydawnictwo: Czarne
6,96 (73 ocen i 14 opinii) Zobacz oceny
10
0
9
4
8
21
7
28
6
12
5
7
4
0
3
0
2
0
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788380492219
liczba stron
264
język
polski
dodała
Ag2S

Bohumil Hrabal. Wybitny czeski prozaik, zapatrzony w naturszczyków mistrz słowa, który potrafił wznieść nieliterackość mowy potocznej na wyżyny uniwersalnej opowieści o człowieku i świecie. Pisarz, który wyszedł z drugiego obiegu, na przemian hołubiony i nękany przez komunistyczną władzę. Scenarzysta Jiřiego Menzla, uwielbiany przez Kunderę i Havla. Bywalec knajp i nieśmiały kobieciarz....

Bohumil Hrabal. Wybitny czeski prozaik, zapatrzony w naturszczyków mistrz słowa, który potrafił wznieść nieliterackość mowy potocznej na wyżyny uniwersalnej opowieści o człowieku i świecie. Pisarz, który wyszedł z drugiego obiegu, na przemian hołubiony i nękany przez komunistyczną władzę. Scenarzysta Jiřiego Menzla, uwielbiany przez Kunderę i Havla. Bywalec knajp i nieśmiały kobieciarz. Prześmiewca i melancholik. Niestrudzony podróżnik i miłośnik przyrody. Samotnik, pogrążony w depresji po śmierci żony, który ginie tajemniczą, tragiczną śmiercią.

Pod znakomitym piórem niezłomnego piewcy hrabalowszczyzny ożywa i uwodzi, sprawiając, że nie sposób po raz kolejny nie sięgnąć po Pociągi pod specjalnym nadzorem, Obsługiwałem angielskiego króla czy Czułego barbarzyńcę.

 

źródło opisu: http://czarne.com.pl/

źródło okładki: http://czarne.com.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Oficjalna recenzja
lapsus książek: 1659

Spóźnione urodziny

Książka Aleksandra Kaczorowskiego „Hrabal. Słodka apokalipsa” ukazuje się dwa lata po setnych urodzinach Bohumila Hrabala, który na świat przyszedł 28. marca 1914 roku. A szkoda, bo gdyby autor biografii nieco się pospieszył można by przełożyć rocznicę na sukces książki i przypomnieć czytelnikom o postaci czeskiego pisarza. „Hrabal. Słodka apokalipsa” ukazuje się także rok przed dwudziestą rocznicą ostatniego lotu autora „Postrzyżyn”, który wykonał 3. lutego 1997 z piątego piętra praskiego szpitala Na Bulovce. Za każdym razem marketingowa wtopa.

Najnowsza książka o Hrabalu rozpoczyna się od tego sławnego lotu, więc pewnie rocznica śmierci lepiej by tutaj pasowała, ale dlaczego 19.? Tak sobie myślę, że Kaczorowski chciał uniknąć posądzenia o rocznicowe koniunktury, tak samo jak wymykał się takim przypisaniom sam Hrabal. Tyle, że ja czekałem na takie dzieło dwa lata temu, coś co uczciłoby pamięć pisarza, o którym zapomniała nawet Nagroda Nobla i Hrabal pozostanie w smutnym ale doborowym towarzystwie pominiętych. W pisanych pod koniec życia „Dobranockach dla Cassiusa” mówił:”w ten sposób to my tej Nagrody Nobla nie dostaniemy”. Czekał na nią. Może właśnie dzięki temu stał się w końcu poetą przeklętym?

Aleksander Kaczorowski jest autorem pierwszej polskiej biografii Hrabala - „Gra w życie. Opowieść o Bohumilu Hrabalu”, która ukazała się w 2004, czyli w 90. rocznicę urodzin, więc tutaj wszystko się zgadza. Ale czy nie można było zaczekać 10 lat na 100. rocznicę i wydać jedną...

Książka Aleksandra Kaczorowskiego „Hrabal. Słodka apokalipsa” ukazuje się dwa lata po setnych urodzinach Bohumila Hrabala, który na świat przyszedł 28. marca 1914 roku. A szkoda, bo gdyby autor biografii nieco się pospieszył można by przełożyć rocznicę na sukces książki i przypomnieć czytelnikom o postaci czeskiego pisarza. „Hrabal. Słodka apokalipsa” ukazuje się także rok przed dwudziestą rocznicą ostatniego lotu autora „Postrzyżyn”, który wykonał 3. lutego 1997 z piątego piętra praskiego szpitala Na Bulovce. Za każdym razem marketingowa wtopa.

Najnowsza książka o Hrabalu rozpoczyna się od tego sławnego lotu, więc pewnie rocznica śmierci lepiej by tutaj pasowała, ale dlaczego 19.? Tak sobie myślę, że Kaczorowski chciał uniknąć posądzenia o rocznicowe koniunktury, tak samo jak wymykał się takim przypisaniom sam Hrabal. Tyle, że ja czekałem na takie dzieło dwa lata temu, coś co uczciłoby pamięć pisarza, o którym zapomniała nawet Nagroda Nobla i Hrabal pozostanie w smutnym ale doborowym towarzystwie pominiętych. W pisanych pod koniec życia „Dobranockach dla Cassiusa” mówił:”w ten sposób to my tej Nagrody Nobla nie dostaniemy”. Czekał na nią. Może właśnie dzięki temu stał się w końcu poetą przeklętym?

Aleksander Kaczorowski jest autorem pierwszej polskiej biografii Hrabala - „Gra w życie. Opowieść o Bohumilu Hrabalu”, która ukazała się w 2004, czyli w 90. rocznicę urodzin, więc tutaj wszystko się zgadza. Ale czy nie można było zaczekać 10 lat na 100. rocznicę i wydać jedną książkę, która wyczerpałaby temat? Ale tak jest nadzieja, że za 10 lat powstanie kolejna książka o autorze „Zbyt głośnej samotności”, który pisał przecież całe życie swoją literacką autobiografię. Tak czy siak nie ma sprawy – fani Hrabala wezmą każdą „nową” książkę na jego temat w ciemno, bez względu na rocznice.

Pierwszą książką na temat życia Hrabala, która ukazała się w Polsce, była wydana w 2000 roku biografia Moniki Zgustovej, która w Czechach wyszła w 1996 roku. Problem Zgustovej jest problemem wielu biografów – czeska autorka nie potrafiła wstać z kolan i wyszła z tego jakaś hagiografia, która przekonywała czytelników do tego, o czym już i tak wiedzieli, że Hrabal wielkim pisarzem był. Kaczorowski już w pierwszej książce odcinał się od takiej perspektywy i „Gra w życie” była czymś na wzór dochodzenia w sprawie - „wypadł czy wyskoczył?”. No bo że wyskoczył, to rzecz niemal pewna. A jeśli nawet by nie wyskoczył, to przecież literacka fikcja ma swoje prawa. Więc wyskoczył.

Kaczorowski słusznie zwraca uwagę, że motyw samobójstwa pojawia się u Hrabala niemal od samego początku. „Słodka apokalipsa” umiejętnie przesuwa akcenty tak, by uwypuklić właśnie te elementy, które wskazują na legendę Hrabala jako poety przeklętego. W swoim poszukiwaniu prawdy autor biografii sięga po mało znane polskiemu czytelnikowi źródła i to jest istotne novum, które powoduje, że mimo wrażenia, że, jak mawiał inżynier Mamoń, tak naprawdę „podobają mi się książki, które już raz czytałem”, odkrywamy prawdę o Hrabalu dużo bardziej prywatną niż w poprzednich książkach. Pytanie, czy trzeba było pisać tę biografię od nowa?

Czytając na okładce opinię Agnieszki Glińskiej, że „Kaczorowski pięknie i przenikliwie zaklina w literaturę życie Bohumila Hrabala”, miałem nadzieję na prozę non-fiction, że zostaną tu rozwalone konwencje typowej biografii, że autor uczyni to, co całe życie robił sam Hrabal, mieszając fikcję i życie i że zbliżymy się tym samym do prawdy o jego pisarstwie, o jego metodzie. Kaczorowski chciał to zrobić, ale zatrzymał się w pół drogi – pisał o metodzie tak jak czyni to biograf, a nie jak pisarz. Dzięki książce „Hrabal. Sładka apokalipsa”, my hrabalofile, wiemy dziś więcej, ale formalnie nie wykracza ona poza biograficzny standard.

Sławomir Domański

pokaż więcej

Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (267)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 518
wiesia | 2017-01-11
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2017
Przeczytana: 08 stycznia 2017

Lubię twórczość Bohumila Hrabala, znam kilka jego książek, widziałam filmy nakręcone na podstawie jego prozy. O pisarzu też trochę wiem, zwłaszcza dzięki zbiorowi „Piękna rupieciarnia”, którego jednym z tłumaczy i autorem posłowia jest Aleksander Kaczorowski, znawca i tłumacz literatury czeskiej. Już wcześniej napisał opowieść biograficzną o Hrabalu „Gra w życie”.

W swej kolejnej książce o jednym z najbardziej znanych czeskich twórców ukazuje jego sylwetkę od narodzin do śmierci, zaczynając w prologu od końca, czyli od pytania: skoczył z okna czy wypadł? Nie drąży tego problemu, koncentruje się na życiu i twórczości Hrabala, dając jednocześnie czytelnikowi bogatą panoramę historyczno – polityczną i społeczną. Mamy okazję poznać wiele postaci ważnych dla życia kulturalnego naszych południowych sąsiadów, m. in. malarza Vladimira Boudnika, poetę Egona Bondy’ego, reżysera Jiri Menzla.

Kaczorowski przygląda się pisarzowi, który nazywał siebie „zapisywaczem” i potrafił wiele razy...

książek: 150
Ahsan | 2016-02-07
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: luty 2016

Jak tylko usłyszałem wywiad w Trójce z autorem książki o Hrabalu, postanowiłem ją przeczytać. I tak się stało.
Hrabala czytałem namiętnie prawie dekadę temu, postanowiłem dowiedzieć się czegoś więcej o życiorysie pisarza. Książka całkiem trafnie portretuje życie i los (raczej przygnębiający) jednego z największych pisarzy czeskich ubiegłego wieku. Momentami mniej jest o życiu Hrabala, a więcej o tle historyczno-politycznym, ale wciąż - książka godna polecenia.

książek: 702
Radosław Gabinek | 2016-02-15
Przeczytana: 11 lutego 2016

Hrabal to nazwisko, które często obijało mi się o uszy, ale wstyd się przyznać nigdy do końca nie widziałem kim był ten człowiek. Tym bardziej pobudziła moją ciekawość ta właśnie publikacja, a dodatkowo znaczenie miał fakt, iż widziałem zapowiedź i spodobał mi sie entuzjazm autora tego opracowania. Po części lektura pozwoliła mi zaspokoić ciekawość i mogę teraz z czystym sumieniem powiedzieć, że wiem kim jest Hrabal. Zaznaczę jednak już na samym początku, iż na książce się zawiodłem.
Bohumil Hrabal to jeden z najwybitniejszych jak się okazuje czeskich prozaików. Już z samego opisu ( http://czarne.com.pl/katalog/ksiazki/hrabal) wynika, że jest to człowiek intrygujący - "Bywalec knajp i nieśmiały kobieciarz. Prześmiewca i melancholik. Niestrudzony podróżnik i miłośnik przyrody. Samotnik, pogrążony w depresji po śmierci żony, który ginie tajemniczą, tragiczną śmiercią" , "ożywa i uwodzi, sprawiając, że nie sposób po raz kolejny nie sięgnąć po Pociągi pod specjalnym nadzorem,...

książek: 108
Natalia | 2016-02-07
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 07 lutego 2016

„Hrabal. Cudowna apokalipsa” to bardzo ciekawa biografia ikony czeskiej kultury. Autor wnikliwie analizuje nie tylko wydarzenia z życia Hrabala, które znalazły swoje odzwierciedlenie w jego twórczości, ale sięga również po inspiracje, lektury, czy autorytety, które kształtowały osobowość autora „Pociągów pod specjalnym nadzorem”.

Ci, którzy nie zetknęli się do tej pory z twórczością Hrabala, dowiedzą się dzięki Aleksandrowi Kaczorowskiemu, jakim był pisarzem i jakie wartości były mu najbliższe – a więc przede wszystkim swoisty „hominizm” (przeciwstawiony humanizmowi), czy „heroizm maluczkich”. Hrabal jest w tej książce nie tyle pisarzem legendą, co po prostu człowiekiem ze wszystkimi swoimi słabościami, pogodzonym z rzeczywistością, w której przyszło mu żyć.

Autor nie krytykuje, stara się zrozumieć. I sprawia, że od lektury „Cudownej apokalipsy” trudno jest się oderwać. A czy 3 lutego 1997 roku wydarzył się nieszczęśliwy wypadek, czy Hrabal popełnił samobójstwo? Aleksander...

książek: 1240
Naia | 2016-02-28
Przeczytana: styczeń 2016

Bez fałszywej skromności – o życiu Bohumila Hrabala wiem już tyle, że ciężko mnie czymkolwiek zaskoczyć. Nie spodziewałam się więc po „Słodkiej apokalipsie” żadnych rewolucji, zwłaszcza że byłam nastawiona na częściową powtórkę z czytanej kilka lat temu „Gry w życie” tego samego autora. A jednak Aleksander Kaczorowski zgotował mi kilka niespodzianek.

Przede wszystkim – pewne powszechnie znane fakty z życia Hrabala zinterpretował w zupełnie dla mnie nowy sposób. Widzę tu naprawdę sporo ciekawych pomysłów. Na przykład ten, że już pierwsze doświadczenia z dzieciństwa – niechęć do stryja Bohuslava i intelektualistów gromadzących się w jego willi w Obřanach – mogły później pchnąć Hrabala w kierunku „proletariatu”, ludzi niewykształconych, prostodusznych i spontanicznych, jak stryj Pepin, Haňťa (wykształcony „mimo woli”) czy zaludniający karty jego opowiadań pabitele.

Jest tu też analiza wpływu ulubionych pisarzy i filozofów na twórczość i postawę Hrabala oraz ostateczne rozprawienie...

książek: 501
Antuan_Duanel | 2016-03-21
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 20 marca 2016

książka ciekawa, ale przesycona nieznośnym, jakimś newsweekowo-wyborczym politykierstwem (albo sztuka, albo polityka - wybierajcie Panowie Krytycy!); przy lekturze razi próba wciągnięcia Hrabala na siłę w nurt opozycyjny, no i to nachalne dzielenie świata na dobry (wolny i humanistyczny) Zachód oraz zły (niewolniczy, barbarzyński) Wschód... Dla co wnikliwszych znawców tematu i kontekstów kulturowych takie stawianie sprawy to nie tylko spłycanie spojrzenia na zjawiska historyczno-artystyczne, ale też intelektualna nieuczciwość - nie mówi się prawdy prosto w oczy (choćby o niejednoznacznym stosunku artystów do reżimów), tylko krąży się obłędnie w imię jakiejś odgórnej misji... a wydawnictwo Czarne wyraźne poczucie misji ma, i to NIESTETY niekoniecznie misji literackiej...

książek: 1761
Czechożydek | 2016-07-15

Dwa lata temu, w ramach maratonu czytania książek Hrabala lub też o samym Hrabalu, sięgnęłam po "Grę w życie" - biografię pisarza autorstwa Aleksandra Kaczorowskiego. Ze zdumieniem odkryłam niedługo później, że tenże Kaczorowski pracuje nad kolejną biografią Bohumila Hrabala...
I zaczęłam się zastanawiać, po co światu (i nam, polskim czytelnikom) druga biografia napisana przez tego samego człowieka. Co się bowiem zmieniło? Fakty pozostają faktami - Hrabal długie i ciekawe życie miał, okoliczności jego śmierci dalej są takie same. Nie wyszedł na jaw ani żaden skandal, ani nieślubne dzieci, o których świat nie wiedział...
Tak więc - po co powstała kolejna biografia?
Uzyskałam odpowiedź na swoje pytanie dość szybko, bo po jakichś dwudziestu, trzydziestu stronach. Ta opowieść o życiu Bohumila Hrabala zyskuje na wartości dzięki wpleceniu w nią większej liczby źródeł, cytatów, opinii innych osób. Wiedziałam, że mam do czynienia z życiorysem dobrze mi znanym (trochę się człowiek na...

książek: 186
Lissa | 2016-03-28
Przeczytana: marzec 2016

W Wydawnictwie Czarne ukazała się najpełniejsza jak dotąd biografia czeskiego pisarza Bohumila Hrabala. To rodzaj biografii refleksyjnej, w której opisowi faktów z życia autora ”Takiej pięknej żałoby” towarzyszy próba zrozumienia artysty.
Autorem książki "Hrabal. Słodka apokalipsa" jest Aleksander Kaczorowski - eseista i tłumacz literatury czeskiej, który przetłumaczył m.in. "Czułego barbarzyńcę" i o Hrabalu pisał już wcześniej. Dość wspomnieć "Grę o życie: opowieść o Bohumilu Hrabalu". Tym razem portretuje pisarza w sposób pełny i można powiedzieć: obiektywny - od jego narodzin aż po samobójczą śmierć. Tropi mity i narracje dotychczas obowiązujące, m.in. dotyczącą odejścia pisarza, który rzekomo wypadł ze szpitalnego okna. Jednocześnie sam przyznaje, że ta wersja jego śmierci sprawiła, że stał się "poetą przeklętym" - postacią mityczną, której "twórczość, owiana aurą tajemniczej śmierci autora, będzie przyciągać uwagę kolejnych pokoleń czytelników".

Zmyślenie i...

książek: 2333
MonKu | 2016-05-18
Przeczytana: 18 maja 2016

Hrabala twórczość odkryłam w zeszłym roku i bardzo ją polubiłam. Więc z wielką przyjemnością sięgnęłam po biografię.
I niestety się zawiodłam. Nie chodzi tu o samą treść co do tego nie mam zastrzeżeń. Ale forma tekstu, styl strasznie mnie zmęczyły. Ciężko się czytało.
A szkoda...

książek: 1240
ŻuŻu | 2016-04-03
Przeczytana: 03 kwietnia 2016

Męczyłam się czytając. Biografie też trzeba umieć napisać w interesujący sposób.

zobacz kolejne z 257 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd