Najdalszy brzeg

Cykl: Ziemiomorze (tom 3)
Wydawnictwo: Książnica
7,36 (2289 ocen i 87 opinii) Zobacz oceny
10
136
9
326
8
544
7
768
6
323
5
146
4
23
3
19
2
2
1
2
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
The Farthest Shore
data wydania
ISBN
9788324579365
liczba stron
264
słowa kluczowe
ziemiomorze
język
polski
dodała
Oceansoul

Arcymistrz Ziemiomorza zaniepokojony wieściami docierającymi do szkoły czarnoksiężników na Roke, postanawia po latach znów udać się w podróż, by dowiedzieć się, co sprawia, że zaklęcia magów tracą moc, a ludzie zapominają słów pieśni. Wybiera na towarzysza niebezpiecznej wyprawy młodego księcia, który nie zna magii. Dostrzega w nim coś więcej niż tylko oddanie i dzielne serce. Coś, co pozwoli...

Arcymistrz Ziemiomorza zaniepokojony wieściami docierającymi do szkoły czarnoksiężników na Roke, postanawia po latach znów udać się w podróż, by dowiedzieć się, co sprawia, że zaklęcia magów tracą moc, a ludzie zapominają słów pieśni. Wybiera na towarzysza niebezpiecznej wyprawy młodego księcia, który nie zna magii. Dostrzega w nim coś więcej niż tylko oddanie i dzielne serce. Coś, co pozwoli im obu dotrzeć na najdalsze rubieże Archipelagu i stawić czoła nieznanemu.
Kontynuacja Czarnoksiężnika z Archipelagu i Grobowców Atuanu, z cyklu Ziemiomorze, za który autorka otrzymała nagrody Hugo i Nebuli.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Książnica, 2011

źródło okładki: http://www.publicat.eu/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (3864)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1466
PABLOPAN | 2014-11-14
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 13 listopada 2014

Zakładam, że każdy z nas zastanawiał się nad nieśmiertelnością. Na pozór wizja wiecznego życia wydaje się być wspaniała, jednak po pierwszym zachłyśnięciu się ową wizją przychodzi czas na refleksje. A wątpliwości jest sporo. Śmierć jest ceną, którą musimy zapłacić za życie. Nieśmiertelność czyniłaby nas świadkami śmieci naszych najbliższych i potomnych. Te procesy pokazywałyby, że zaburzamy naturalny porządek rzeczy, a pewność, że nasze życie nigdy się nie skończy, zamiast radości, wzbudzałaby przygnębienie. Z tej perspektywy nieśmiertelność staje się mniej kusząca. Arcymag posiadł ową mądrość i wie, że wszystko co ma swój początek, musi znaleźć swój kres. To jest właśnie lekcja, którą poznałem dzięki "Najdalszemu Brzegowi" - nie wszystko złoto, co się świeci. Musimy uważać na nasze marzenia, bo czasami się spełniają. Trzeci tom "Ziemiomorza" okazał się istnym majstersztykiem i mam nadzieję, że w kolejnych częściach poprzeczka będzie podnoszona jeszcze wyżej....

książek: 701
Jonasz | 2014-03-24
Przeczytana: 24 marca 2014

Trzecia czesci cyklu Ziemnomorza, chyba najlepsza jak dotychczas. Zaczynam miec jednak watpliwosci, czy jest to wogole literature fantasy. Wszystko co dotychczas z fantasy przeczytalem – Wladca Pierscieni,Piesni lodu I Ognia, Kolo Czasu, nawet Harry Potter byly dla mnie wiarygodne. Zimnomorza tak nie odbieram. Literaure Le Guin odbieram raczej jako basn.

książek: 198
Cynik | 2017-11-09
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 09 listopada 2017

Perełka. Poprzednie dwie części nijak się mają do poziomu Najdalszego brzegu. Po pierwsze jest więcej Geda, niż w Grobowcach, Po drugie fabuła jest ciekawsza od poprzednich. Oczywiście książka bardziej ma posłużyć do przemyśleń dorosłemu czytelnikowi, a młodszemu do wyjaśnienia czym jest przemijanie i śmierć. Ponieważ Najdalszy brzeg porusza temat przerażenia przed śmiercią. Co ciekawe, akcja jest zdecydowania szybsza niż wcześniejsze, a autorka zastosowała kilka ciekawych zwrotów akcji. Niewątpliwym plusem lektury jest pojawienie się Arrena - księcia Enlandu. Sympatyczny młody człowiek. Oczywiście Ursula LeGuin zaserwowała nam kolejny opis dorastania, a dokładnie przemiana z chłopca w dorosłego mężczyznę. Co tu więcej powiedzieć? Sięgam po Tehanu... :D

książek: 685
Radosław Gabinek | 2015-11-11
Przeczytana: 11 listopada 2015

Uczta dla wyobraźni! Chyba jak narazie najlepsza z części cyklu. Doświadczenie i młodość, śmierć i nieśmiertelność, dobro i zło - autorka balansuje pomiędzy tymi pojęciami snując swą piękną opowieść. Robi to w tak umiejętny sposób, że można odciąć się od rzeczywistości i uciec w ten bajkowy świat. Lubię fantastykę właśnie za to, że kiedy nadchodzi czas zmęczenia otaczającym światem, to właśnie najbardziej ten gatunek pozwala na reset i odpoczynek od całego tego zgiełku. Poza tym to naprawdę piękna historia bez względu na to, czy jesteście fanami gatunku czy też nie. I wcale nie ma konieczność znajomości poprzednich części cyklu, żeby przeczytać "Najdalszy brzeg".

książek: 238
Asheraa | 2012-08-16
Przeczytana: 16 sierpnia 2012

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

"Dziwne drogi wymagają dziwnych przewodników."


Kto z Was nie chciałby być nieśmiertelnym, bądź poznać sposób na życie wieczne? Kto z Was nie pragnie władzy, zmian lub chociaż osiągnięcia czegoś, czego żaden człowiek nie dokonał?

On pragnął. W Ziemiomorzu pojawiła się taka istota i to właśnie przez nią magia w Archipelagu zaczęła zanikać, a ludzie popadli w obłęd. Kim okaże się tajemnicza postać, której lękają się nawet smoki?
Czy istnieje ktoś równie utalentowany, będący w stanie powstrzymać katastrofę? Czy aby przywrócić Równowagę odważy się nawet wkroczyć do świata umarłych?

To trzecia w kolejności powieść z cyklu "Ziemiomorze", gdzie głównym bohaterem niekoniecznie jest Ged, który do tego czasu się postarzał i został Arcymagiem. Jak dotąd żadna z poprzednich części nie wciągnęła mnie aż tak bardzo i nie zawładnęła do tego stopnia moim sercem.

Akcja rozkręca się już na samym początku, gdy na wyspę Roke przypływa młody książę Arren, a następnie wraz z Krogulcem wyruszają w...

książek: 708
Leelunia | 2013-12-09
Przeczytana: 08 grudnia 2013

Tę fascynującą książkę trzeba by opisywać w Mowie Tworzenia, bo w zwykłym języku brak dla niej słów.

książek: 393
Paideia | 2010-12-16
Na półkach: Przeczytane, 2010, Ulubione
Przeczytana: 24 sierpnia 2010

Po raz kolejny dałam się ponieść magii czarnoksiężnika Geda i jego nowych przyjaciół. Po raz kolejny Le Guin pokazała, że jest mistrzynią gatunku. Lecz po raz pierwszy książka z cyklu "Ziemiomorze" trzymała mnie w napięciu do ostatnich stron.

Nie będę opisywać jaką to przygodę przeżył czarnoksiężnik, ponieważ zdradziłabym fabułę poprzednich części. Warto jednak wspomnieć o Arrenie - księciu Enlad, potomku króla Wszystkich Wysp. Odgrywa on niebagatelną rolę w całej powieści. Przybywa on do Roke z misją przekazania wieści Arcymagowi. Na niektórych wyspach magia przestaje mieć znaczenie, czarnoksiężnicy odchodzą lub zostają wypędzeni, zaczyna wkradać się chaos. Jedynym wyjściem z sytuacji jest sprawdzenie sytuacji i odnalezienie źródła konfliktów. Tylko czy ktokolwiek jest w stanie tego dokonać...?

Liczne podróże, wiele przygód, niepoznane dotychczas lądy i morza. A przede wszystkim smoki - dużo smoków! Oczarowała mnie ta część "Ziemiomorza", a na końcu nawet zasmuciła nieco. W...

książek: 268
Nyscirre | 2011-02-07
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 2006 rok

Tak, na moje to powinna zdecydowanie być ostatnia część Ziemiomorza.
"Najdalszy brzeg" idealnie sprawdziłby się jako zakończenie trylogii, pełnej niesamowitych przygód, napięcia i grozy. Fantastyka w najlepszym wydaniu, i choć dam pięć gwiazdek, niezaprzeczalnie trzeba przebrnąć również przez trzy poprzednie części, by poznać esencję płynącą ze spójnych przekazów od Le Guin - a wiem, że niektórzy uwielbiają robić pomieszanie z poplątaniem, zaczynając od środka, przez koniec, a na początku trylogii kończąc.
"Najdalszy brzeg" - to przede wszystkim Ged, jego podróże, odkrywanie niepoznanych dotąd lądów, poszukiwanie odpowiedzi na najtrudniejsze pytania dręczące Ziemiomorze, a do smaczku spotkania ze Smokami. Czegóż chcieć więcej?

"Najdalszy brzeg" niezaprzeczalnie jest najlepszą częścią cyklu, pozostawiającą w pamięci przyjemne wspomnienie o twórczości Le Guin i jej Ziemiomorzu.
Do tego stopnia, że po upływie kilkunastu miesięcy człowiek chce znowu sięgnąć po te tytuły i powrócić do...

książek: 1294
ira | 2014-02-20
Przeczytana: 20 lutego 2014

Trzeci tom Ziemiomorza jak dotąd podobał mi się najbardziej.
Może dzięki pięknemu, nostalgicznemu zakończeniu. A może dzięki smokom... :)

książek: 560
Katrina | 2016-02-27
Przeczytana: 23 stycznia 2016

Arren przybywa na Roke z okropną wieścią - w kraju władanym przez jego ojca zanika magia. Szybko okazuje się, że nie jest to jedyna wyspa, w której źle się dzieje. Arcymag Krogulec postanawia opuścić mury szkoły i wyruszyć w niebezpieczną podróż, mając zamiar naprawić to, co zostało zepsute. Nie wyrusza jednak zupełnie sam - wraz z Arrenem i swoją ukochaną łodzią, Bystrym Okiem, wypływają na morze, próbując pokonać coś, czego natury nie znają.
Liczyłam, że kolejna część historii Ziemiomorza będzie opowiadała o Krogulcu i Tenarze... dlatego fabuła Najdalszego Brzegu w pierwszym momencie bardzo mnie zaskoczyła i nieco zasmuciła. Nasz bohater to dorosły, dojrzały mężczyzna, który wiele przeżył i osiągnął. Teraz w roli młodzieńca występuje Arren - odważny chłopak, kochający Krogulca ponad swoje własne życie.
Ged od pierwszego tomu zmienił się nie do poznania: daleko mu do dumnego i niecierpliwego chłopca z Czarnoksiężnika. Jest osobą spokojną i wyrafinowaną, nie bojącą się jednak...

zobacz kolejne z 3854 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Ile klasy w klasyku: „Ziemiomorze”

Rozpoczęty „Czarnoksiężnikiem z Archipelagu” cykl autorstwa Ursuli K. Le Guin tak głęboko wrył się w literacki kanon, że rzeczony pierwszy jego tom jest w Polsce nawet na liście lektur. Jako że jednak od jego premiery mija w tym roku równe pół wieku, rodzi się pytanie, czy magia cyklu „Ziemiomorze” nieco już nie zwietrzała?


więcej
Wszystkie światy Ursuli Le Guin

Skuta lodem planeta, na której żyje społeczeństwo androgynów. Karłowate hominidy o zielonym futrze zamieszkujące puszczę, którą ludzie próbują wyciąć i skolonizować. Smok, który stworzył świat, i magia oparta na nazywaniu rzeczy ich prawdziwymi imionami. Mag z pobliźnioną twarzą żeglujący przez ocean w pościgu za cieniem. To tylko kilka bardziej znanych pomysłów i obrazów z twórczości zmarłej w styczniu Ursuli K. Le Guin.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd