dzosefinn 
dzosefinn.blogspot.com, facebook.com/dzosefinn, instagram.com/dzosefinn, olx.pl/oferty/uzytkownik/1D2T7
Taka sobie okularnica, która chodzi własnymi ścieżkami (;
27 lat, kobieta, Łódź, status: bibliotekarka, dodała: 105 książek i 120 cytatów, ostatnio widziana 1 dzień temu
Teraz czytam
  • Adam
    Adam
    Autor:
    Adam nie zaznał w życiu szczęścia. Po trudnym dzieciństwie i tragicznej śmierci matki trafił do domu tymczasowego, żeby doczekać osiemnastych urodzin. Później miał być zdany sam na siebie, sam stawiać...
    czytelników: 580 | opinie: 65 | ocena: 8,93 (104 głosy)
  • Piekielna miłość
    Piekielna miłość
    Autor:
    Zakończenie bestsellerowej serii Królowej dramatów! Nicole Czasami jedna chwila już na zawsze odmienia nasze życie. Kto powiedział jednak, że powinniśmy poddawać się temu, co przyniósł nam los? Dlacz...
    czytelników: 880 | opinie: 77 | ocena: 6,96 (340 głosów)
  • Przyciąganie
    Przyciąganie
    Autor:
    Nadia jest zmuszona zacząć wszystko od nowa. Silną niegdyś kobietę zastąpiła osoba ze strachem oglądająca się za siebie. Kiedy znajduje pracę w charakterze opiekunki, wydaje jej się, że to szansa na s...
    czytelników: 507 | opinie: 48 | ocena: 7,55 (186 głosów)

Pokaż biblioteczkę
Aktywności (z ostatnich 3 miesięcy)
2018-08-11 15:19:02
Wypowiedziała się w dyskusji: QUIZ - Co czyta Twój idealny partner?

Odpowiedzi dziwne, ale kierowałam się intuicją. Wypadło na fantastykę i sci-fi, więc not bad ;)

więcej...
 
2018-08-10 21:57:59
Dodała książkę na półkę: Chcę przeczytać
Autor:
 
2018-08-10 21:52:55
Autor:
 
2018-08-10 21:36:23
 
2018-08-10 21:33:12
Wypowiedziała się w dyskusji: Wymiana książek - Wasze opinie
 
2018-08-08 21:18:21

Jeśli się o czymś marzy, trzeba się o to starać. […] Inaczej będzie to tylko marzenie. [1]

Susanna Tamaro w swojej magicznej i niezwykle urzekająco pięknej baśni, bo tak powinno się mówić o Tyrysicy i Akrobacie, przenosi nas daleko na Wschód, w głąb surowej i mroźnej Syberii, gdzie pewnego dnia na świat przychodzą dwa urocze tygrysiątka. Jednym z nich jest tytułowa tygrysica, która od...
Jeśli się o czymś marzy, trzeba się o to starać. […] Inaczej będzie to tylko marzenie. [1]

Susanna Tamaro w swojej magicznej i niezwykle urzekająco pięknej baśni, bo tak powinno się mówić o Tyrysicy i Akrobacie, przenosi nas daleko na Wschód, w głąb surowej i mroźnej Syberii, gdzie pewnego dnia na świat przychodzą dwa urocze tygrysiątka. Jednym z nich jest tytułowa tygrysica, która od początku swojego istnienia patrzy na świat w zupełnie odmienny sposób niż jej brat i matka. Jej ponad przeciętna ciekawość świata oraz prawie znikomy zew natury sprawia, że na drodze małej, a potem dorosłej tygrysicy pojawiają się ludzie, przed którymi ostrzegała ją za młodu troskliwa rodzicielka. Każde spotkanie z człowiekiem nie tylko po trosze zaspokoi jej ciekawość, ale przede wszystkim wzbogaci ją o nowe doświadczenia. Z lektury Tygrysicy i Akrobaty dowiecie się nie tylko tego, jak wyglądały te kontakty, ale również znajdziecie odpowiedź na pytanie czy znajdzie ona to, czego szukała.

Historię, którą autorka daje nam do ręki to jedna z tych zmuszających człowieka do zatrzymania i zastanowienia się nad tym kim jesteśmy, co robimy oraz dokąd zmierzamy. Niektórzy z nas od małego mają pomysł na siebie i przy wsparciu otoczenia (lub też nie) dążą do jego realizacji. Są również ludzie, którzy nie wiedzą i nie widzą swojej drogi, lecz w pewnym momencie w końcu na nią wkraczają. Obok nich żyją także ci, którzy potrzebują drogowskazu, bo sami nie są w stanie i nie potrafią jej odnaleźć. Tygrysica, mimo starań matki, czuła się zagubiona, chociaż jej ścieżka wydawała się być w zasięgu łapy…

Czy pszczoła wie, dlaczego przyciąga ją kwiat? W pewnej chwili w tajemniczy sposób jakaś siła woła cię i nie możesz się oprzeć temu głosowi. To, co innemu wydawało się szaleństwem, tobie zdaje się jedyną możliwą drogą. [2]

Susanna Tamaro w swojej powieści zwraca naszą uwagę również na… człowieka i jego destrukcyjne działania względem fauny i flory. Jak to jest, że jednocześnie jesteśmy zdolni do robienia pięknych oraz okrutnych czynów? Dlaczego nie potrafimy dbać o to, co dostaliśmy od życia w darze? Dlaczego tam, gdzie się pojawimy, siejemy głównie chaos i zniszczenie? Dobrze, że powoli zaczynamy to dostrzegać, naprawiać, czasem reanimować oraz chronić otrzymane dary natury. Dzięki takim książkom jak ta może niektórzy z nas dwa razy dłużej zastanowią się zanim wyrzucą worek śmierci do lasu, czy przywiążą bogu ducha winnego psa do drzewa i pojadą, według nich, na wakacje życia…

Tygrysica i Akrobata została napisana w sposób baśniowy, głównymi bohaterami są tu nie tylko zwierzęta, ale także bezimienni ludzie, którzy pokazują do jakich czynów zdolny jest człowiek by zdobyć to, czego pragnie. Susanna Tamaro nie owija w bawełnę, ale też nie nadużywa dosadnego słownictwa. Czytając tę piękną i bardzo mądrą historię przyszedł mi na myśl Mały Książę Antoine’a Saint-Exupéry’ego, ponieważ są one napisane w podobnej konwencji, chociaż prawią o czym innym. Łączy je baśniowy klimat, zawarta w nich dojrzałość, mądrość oraz prostota przekazania ich czytelnikowi. Tygrysicę i Akrobatę spokojnie można postawić obok ponadczasowego Małego Księcia, moim zdaniem jest tego godna i myślę, że wkrótce tak samo będzie się mówiło o tej klimatycznej powieści. Mam tylko nadzieję, że w natłoku nowości ona nie zniknie, bowiem jest to książka warta zauważenia przez czytelników, zapisania się w ich świadomości, a także przejścia do historii literatury jak Mały Książę.

Na uwagę zasługuje także subtelny humor, jaki pojawia się na początku powieści. Jest on przeuroczy, taki prosty, logiczny i rozbrajający. Szkoda tylko, że szybko znika i zastępuje go smutna rzeczywistość…

- Jaki sens ma umieranie dla kogoś, kto i tak cię nie zje?. [3] 28

Tygrysicę i Akrobatę Susanny Tamaro polecam z całego serca. Autorka nie tylko czaruje słowami, ale również próbuje nam w niej przekazać wiele dobrych myśli. Zwraca ona uwagę na to, co dzieje się złego ze światem oraz… z nami. Uświadamia i skłania nas do refleksji, do zmiany zachowania oraz większej empatii względem natury oraz drugiego człowieka. Poza tym przekonuje, że nie ma nic złego w poszukiwaniu własnej drogi oraz kluczeniu i błąkaniu się w trakcie jej odnajdywania. Ważne, by się nie poddawać i być wiernym swoim ideałom oraz żyć w zgodzie ze samym sobą. Tygrys i Akrobata to książka, która niepostrzeżenie zostawia po sobie ślad, tak wyraźny jak wspominany przeze mnie wielokrotnie Mały Książę. Jest przy tym bardzo współczesna i… ponadczasowa. Tak. Jest aktualna teraz i będzie taka sama za kilka lat. Mam tylko nadzieję, że nie zniknie ona z rynku wydawniczego niezauważona.

~*~

[…] zasadą chaosu jest istota ludzka. [4]

Powtarzanie tego, co robili inni? Czy na pewno taki był Sens Życia? [5]

- Ja też nie jestem w stanie żyć jak inni ludzie.
- Dlaczego?
- Czasem tak bywa. Ktoś rodzi się i nie chce iść drogą, którą inni dla niego wytyczyli. [6]

To my jako pierwsi sami się więzimy. [7]

- Nadzieja? […] Co to jest?
- To nędzna siła, która popycha świat do przodu. [8]

- Nie jesteś w stanie pojąć, że otacza cię zło.
- To dobrze?
- To dar. I jak każdy dar, jest również obciążeniem.
Ciężarem była niemożność uratowania mu życia. Brak umiejętności wyobrażania sobie zła oznaczał przegrywanie każdej bitwy, czyli wieczną porażkę z siłami, które rządzą światem. [9]

[http://dzosefinn.blogspot.com/2018/08/susanna-tamaro-tygrysica-i-akrobata.html]

pokaż więcej

 
2018-08-07 17:17:41
Wypowiedziała się w dyskusji: WYMIENIĘ/SPRZEDAM (SIERPIEŃ 2018)

Wymienię/sprzedam:
MISSja survival Gwiazda Anioła Niezwykła wędrówka Harolda Fry Greckie wakacje Flower. Jak kwiat Kalejdoskop Czwartki w parku Życie jest piękne
Wymienię/sprzedam:
MISSja survival Gwiazda Anioła Niezwykła wędrówka Harolda Fry Greckie wakacje Flower. Jak kwiat Kalejdoskop Czwartki w parku Życie jest piękne Arsen Uliczka aniołów Dwadzieścia minut do szczęścia Rodzinne rewolucje Celwony Klólik W śnieżną noc

pokaż więcej

więcej...
 
2018-07-31 21:08:18
Wypowiedziała się w dyskusji: POSZUKUJĘ książek (III kwartał 2018)

Poszukuję (nie za miliony monet):
Kobiety z bloku 10. Eksperymenty medyczne w Auschwitz Krawcowa z Dachau Szare śniegi Syberii

więcej...
 
2018-07-28 21:37:09
Wypowiedziała się w dyskusji: WYMIENIĘ/SPRZEDAM (LIPIEC 2018)

Wymienię/sprzedam:
MISSja survival Gwiazda Anioła Niezwykła wędrówka Harolda Fry Greckie wakacje Flower. Jak kwiat Kalejdoskop Czwartki w parku Życie jest piękne
Wymienię/sprzedam:
MISSja survival Gwiazda Anioła Niezwykła wędrówka Harolda Fry Greckie wakacje Flower. Jak kwiat Kalejdoskop Czwartki w parku Życie jest piękne Arsen Uliczka aniołów Dwadzieścia minut do szczęścia Rodzinne rewolucje Celwony Klólik W śnieżną noc

pokaż więcej

więcej...
 
2018-07-27 17:36:37
 
2018-07-27 17:33:45
 
2018-07-24 22:04:00
Autor:
Cykl: Seria Mafijna (tom 2) | Seria: Editio Red
 
2018-07-24 22:03:04
 
2018-07-24 22:01:27
Cykl: Carve the Mark (tom 2)

Spętani przeznaczeniem Veronici Roth to kontynuacja wciągającej i momentami brutalnej historii z Naznaczeni śmiercią, której akcja rozgrywa się w odległej galaktyce, gdzie ludzie znajdują się pod wpływem nurtu okalającego jak koc układ planetarny. Sprawia on, że mieszkańcy jego mają nadprzyrodzone zdolności, które są albo ich przekleństwem, albo… darem. W tym niesamowitym świecie, tak rożnym i... Spętani przeznaczeniem Veronici Roth to kontynuacja wciągającej i momentami brutalnej historii z Naznaczeni śmiercią, której akcja rozgrywa się w odległej galaktyce, gdzie ludzie znajdują się pod wpływem nurtu okalającego jak koc układ planetarny. Sprawia on, że mieszkańcy jego mają nadprzyrodzone zdolności, które są albo ich przekleństwem, albo… darem. W tym niesamowitym świecie, tak rożnym i jednocześnie tak podobnym do naszego, Cyra, Akos oraz ich przyjaciele stają przed wieloma wyzwaniami. Między innymi muszą zmierzyć się z ojcem dziewczyny, Lazmetem Noavekiem, który po latach niewoli wraca by wyrównać rachunki i doprowadzić swoje destrukcyjne plany do końca. Międzyczasie na światło dzienne wychodzi pewna tajemnica, która zatrzęsie światem Cyry i Akosa. Czy młodzi bohaterowie poradzą sobie z nią i czy wpłynie ona na ich wzajemne relacje? Czy uda im się powstrzymać nadciągającą wojnę oraz jaką rolę w tym wszystkim odegra Cisi, siostra Akosa? Tego oraz wiele więcej dowiecie się z ostatniej części Naznaczonych śmiercią, czyli ze Spętanych przeznaczeniem.

To było moje drugie podejście do twórczości Veronici Roth i niestety nadal miałam problemy z wgryzieniem się w fabułę oraz ze stworzonymi przez nią nazwami. Myślałam, że w drugiej części uda mi się przełamać opór do nazewnictwa, ale niestety tak się nie stało. Roth wykreowała złożony i dość skomplikowany świat, w którym nie wszyscy czytelnicy się odnajdą. Ja miałam nie małe problemy z wniknięciem w historię i nadal zastanawiam się „dlaczego”, ponieważ dużo rzeczy mi się w książce naprawdę podobało (jak chociażby podróże kosmiczne, czy planeta Ogra). Myślę, że zabrakło między mną a Spętanymi… chemii, która (w małej ilości) pojawiła się przy lekturze Naznaczeni śmiercią.

Akcja powieści, jak dla mnie, okazała się zbyt chwiejna. Przy tego typu historiach powinien dominować dynamizm z krótkimi momentami na złapanie oddechu. W tym przypadku miałam wrażenie, że jest zupełnie na odwrót: kilka chwil szybkiej fabuły a potem długa przerwa by znowu coś ciekawego się zadziało. Mnie osobiście historia się dłużyła i pewno jest to kolejna przyczyna moich problemów z „wgryzieniem się” w książkę. Nie mogę jednak odmówić jej niezwykłego, kosmicznego, głębokiego i niepowtarzalnego klimatu, który roztacza się nad Spętanymi…. Myślę, że osobom lubującym się w międzyplanetarnych przygodach, gdzie pojawia się motyw walki o władzę i dominację powinna się ona spodobać. I te opisy planet… Kurczę, Ogra naprawdę zrobiła na mnie wrażenie, by stworzyć coś takiego trzeba mieć bardzo dużą wyobraźnię oraz umiejętności przelania tego na papier. Obraz, który nakreśliła Roth jest bardzo wiarygodny i trudno uwierzyć, że jest to tylko literacka fantazja.

Spętani przeznaczeniem napisana została z perspektywy kilku postaci. Oprócz Cyry i Akosa do głosu dochodzą Cisi oraz Eijeh. Zastanawia mnie tylko to, dlaczego fragmenty ukazywane oczami Cyry, Cisi i Eijeha są w pierwszej osobie, a tam, gdzie głównym bohaterem jest Akos w trzeciej… W trakcie lektury myślałam, że zagadka ta się w pewnym momencie rozwiąże, ale chyba się przeliczyłam. To znaczy nie dostałam odpowiedzi na tacy, aczkolwiek po ujawnieniu kilku faktów mam pewne przypuszczenia, jednakże nie są one dla mnie wystarczającym wytłumaczeniem zabiegu autorki. Jeśli chodzi o kreacje bohaterów to nie mam do tego żadnych zastrzeżeń, jak dla mnie wszystko jest tak jak być powinno. Cyra nadal jest moją ulubienicą, podobnie jak Akos, lecz mocno rozczarowałam się wątkiem miłosnym, który tu prawie nie istnieje. Jest bardzo słaby i momentami boleśnie sztuczny. W Naznaczeni śmiercią był on naprawdę rewelacyjnie zarysowany, nie rzucał się w oczy, był lekki, subtelny i… uroczy na tle wszechobecnej przemocy. W drugiej części zabrakło mi go, lecz ubytek ten trochę zrekompensowały mi wątki z Akosem w roli głównej, szczególnie te momenty, gdzie przygotowywał różne mikstury u pewnej staruszki na Ogrze. Nie powiem, autorce udało się przykuć moją uwagę i z żalem rozstawałam się z tymi fragmentami powieści.

O mogę powiedzieć więcej o Spętanych przeznaczeniem? Autorka stworzyła ciekawą kontynuację, ale niestety po trosze dopadła ją klątwa drugiego tomu. Niby jest wszystko okay, ale coś nie styka. Jak wspomniałam wcześniej zabrakło mi w tej historii chemii, która przyciągałaby mnie do niej. Kuleje tempo fabuły i relacje między bohaterami (Cyra – Akos). Myślę, że prowadzenie akcji z czterech różnych perspektyw też nie było zbyt dobrym posunięciem, mam wrażenie, że nastąpił przesyt, za dużo było różnych spojrzeń na toczącą się akcję, a fragmenty z Eijehem są, według mnie, zbędne. Nie będę zdziwiona jeśli inni czytelnicy będą mieli trudności z odnalezieniem się w tym wszystkim. Mimo wszystko Spętanych… oraz Naznaczonych śmiercią będę miło wspominać, ale boję się, że za jakiś czas historia opowiedziana przez Veronicę Roth rozmyje się w mojej pamięci. Z pewnością Cyra długo będzie gościć w moich myślach, ponieważ jest to jedna z tych bohaterek, o których trudno zapomnieć (pomijam fakt, że mam słabość do silnych i niezależnych kobiecych postaci). Naznaczeni śmiercią oraz Spętani przeznaczeniem to jedyne w swoim rodzaju powieści, do których będę chciała w przyszłości powrócić. Może za drugim razem uda mi się przejść przez nie bez problemu? Czas pokaże.

~*~

Śmierć nie jest jedyną karą, jaką można wymierzyć ludziom. Można też zafundować im koszmary. [1]

Sympatia okazywana przez drugą osobę była darem, czasami dawanym bez oporów, kiedy indziej z wielkim trudem. [2]

Życie jest pełne bólu […]. I masz znacznie więcej siły, by go unieść, niż ci się wydaje. [3]

___
[1] Veronica Roth, Spętani przeznaczeniem, Warszawa 2018, s. 14.
[2] Tamże. s. 264.
[3] Tamże, s. 473.

[http://dzosefinn.blogspot.com/2018/07/veronica-roth-spetani-przeznaczeniem.html]

pokaż więcej

 
2018-07-13 18:20:45
Wypowiedziała się w dyskusji: Wymiana książek - Wasze opinie
 
Moja biblioteczka
1704 482 5925
Porównaj książki w Waszych biblioteczkach.
Sprawdź oceny wspólnych książek.
Tyle książek ma ten użytkownik w swojej biblioteczce.
Tyle opinii dodał ten użytkownik.
Tyle plusów otrzymał ten użytkownik za swoje wypowiedzi.
Znajomi (22)

Ulubieni autorzy (8)
Lista ulubionych autorów
zgłoś błąd zgłoś błąd