Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Noelka

Cykl: Jeżycjada (tom 7)
Wydawnictwo: Akapit Press
7,13 (4677 ocen i 162 opinie) Zobacz oceny
10
330
9
578
8
711
7
1 686
6
735
5
501
4
52
3
66
2
5
1
13
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788360773987
liczba stron
186
słowa kluczowe
jeżycjada
język
polski

Inne wydania

Akcja powieści rozgrywa się w wigilię Bożego Narodzenia, a jej główna bohaterka Elka, rozpieszczona przez ojca, dziadka i wuja, w wieku siedemnastu lat dochodzi do wniosku, że bynajmniej nie wszyscy mężczyźni na świecie darzą ją bezkrytycznym uwielbieniem i skłonni są do ulegania jej woli. Ten jeden dzień poczyni wielkie zmiany w egoistycznej osobowości Elki. Czy to za sprawą Terpentuli, czy...

Akcja powieści rozgrywa się w wigilię Bożego Narodzenia, a jej główna bohaterka Elka, rozpieszczona przez ojca, dziadka i wuja, w wieku siedemnastu lat dochodzi do wniosku, że bynajmniej nie wszyscy mężczyźni na świecie darzą ją bezkrytycznym uwielbieniem i skłonni są do ulegania jej woli. Ten jeden dzień poczyni wielkie zmiany w egoistycznej osobowości Elki. Czy to za sprawą Terpentuli, czy Tomcia (wigilijnego Gwiazdora), czy też rodziny Borejków albo innych życzliwych w wigilijny wieczór ludzi, w Elce zachodzi zmiana, i to zmiana na lepsze. Noelka uzyskała miano Książki Roku 1992 nadane przez polską sekcję IBBY oraz została przetłumaczona na języki: litewski (Kaleduke), japoński (Noeruka).

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (8316)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1209
Monika | 2016-10-02
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam

Przez długie lata to była moja ulubiona część Jeżycjady. I choć "Noelka" oddała palmę pierwszeństwa "Kwiatowi kalafiora", to magia wigilijnej nocy w deszczowym Poznaniu nadal działa.
Tylko jakoś tak bardziej refleksyjnie się zrobiło. Od opisywanych wydarzeń upłynęło 25 lat! Naprawdę trudno w to uwierzyć!
"Noelka" ogrzewa duszę, zapala migotliwe lampeczki choinkowe w naszych sercach. Kojąca lektura.

książek: 720

Ja wiem, że to nie ta pora roku, aby rozkoszować się bożonarodzeniowymi opowieściami. Ale nadrabiając czytanie "Jeżycjady" właśnie była kolej na "Noelkę". I co? Ano nie przypuszczałam, że aż tak mi zapachnie przy tej lekturze choinką i tymi wszystkimi świątecznymi pysznościami. Aż pod wpływem impulsu pognałam sama do kuchni by upichcić smakowity bigos. Oczywiście taki z dodatkiem dużej ilości grzybów, imbiru i suszonych śliwek.
A wracając do książki, to po prostu się nią delektowałam mieszając w moim bigosie. Smakowałam jak najlepszy smakołyk. Bo jak tu nie uwielbiać Borejków, albo Tomcia Kowalika. No a poza tym lubię takie lektury z przesłaniem, z emocjami i tą dawką humoru, przyprawione szczyptą irytacji i całymi garściami ciepełka. No po prostu kocham.

książek: 537
Degamisz | 2016-04-10
Na półkach: Jeżycjada, Przeczytane
Przeczytana: 10 kwietnia 2016

Nad wyraz udany tom, pełen tego, co tak ujęło mnie w Jeżycjadzie – ciepła, uroku, dowcipu, wszystko subtelne, wyważone. Owszem, co bardziej złośliwi mogą się przyczepić, że tanie i naiwne, że wszystkie problemy znikają, że wszystko się cudownie układa. No ale jak inaczej ma być skoro książka jest w świątecznym, wigilijnym klimacie? Może i chwilami trąci o schemat i stereotyp, ale mam takie wrażenie, że taki był zamysł.

Przeczytałem gdzieś, że w Jeżycjadzie jedną z najlepszych rzeczy jest to, że co książka to inni bohaterowie, ale przeważnie jednak te same – postaci pierwszoplanowe schodzą na drugi plan i na odwrót, przez co historia staje się wielowymiarowa i przez to ciekawsza. Podpisuję się pod tą opinią, rzeczywiście, jakby się nad tym zastanowić, to składa się to na niezaprzeczalny urok historii.

A co do „Noelki” samej w sobie to jestem oczarowany – obok nowych postaci dostaję jednak te starsze, moje ulubione. Znowu wkraczamy do szalonego i nieobliczalnego domu Borejków,...

książek: 539
Inez | 2015-07-13
Na półkach: 2015, Przeczytane

Jakże miło ponownie wpaść z wizytą do poznańskich Jeżyc! Znów poczuć ten klimat mieszkań w starych kamienicach, wsłuchać się w stukot porannego tramwaju i dźwięki erudycyjnych pogawędek. A w tej części klimat jest podwójnie wyjątkowy, bo czasem akcji jest deszczowa Wigilia Bożego Narodzenia 1991 roku. Pogoda jest faktycznie może mało „bożonarodzeniowa”, ale za to atmosfera domu Borejków jak zawsze niezapomniana: na choince migocą kolorowe światełka, a pod nią leżą własnoręcznie wykonane prezenty, gdzieś na ulicy Roosevelta słychać szemrzący dźwięk kolęd, wokół unosi się zapach igliwia i smażonego karpia, a na uśmiechnięte usta samoczynnie cisną się słowa przeprosin i wybaczania. Ponadto Borejkowie przygotowują się do mającego odbyć się nazajutrz ślubu córki Idy, co prowadzi do różnych zabawnych i stresujących sytuacji. Miasto wokół nich się zmienia – pojawia się wolny rynek i zaczątki kapitalizmu [choć nadal w wigilijne popołudnie nie można kupić białych pantofli damskich rozmiar...

książek: 1598

Poznań, 24 grudnia 1991 roku.

Główną bohaterką tej części Jeżycjady jest Elka Stryba, jedynaczka, rozpieszczona głównie przez dziadka i jego brata i w sumie ignorowana przez ojca, który wcześnie zostając wdowcem, ukojenie znalazł w pracoholizmie.

Na wskutek pewnych wydarzeń Elka zatrudnia się jako Aniołek chodzący z Gwiazdorem po domach i rozdając ludziom prezenty. Gwiazdorem jest Tomcio Kowalik (jedno z Mamerciątek, znanych z "Kłamczuchy"). Podczas tego jednego wieczoru, kiedy ma okazję poznać rodzinę Borejków, Kreskę z Maćkiem i profesorem Dmuchawcem, Anielę z Bernardem i ich bliźniakami oraz parę innych rodzin, zmienia się jej nastawienie (do tej pory egoistyczne) do świata i ludzi.

Piękna, ciepła, wzruszająca wariacja na temat "Opowieści wigilijnej".

Polecam, zwłaszcza w okresie przedświątecznym.

książek: 895

Bardzo przyjemna książka. Główna bohaterka, Elka, troszkę na początku jest irytująca, ale za to jej przemiana jest wspaniała. Uwielbiam Tomcia, uwielbiam ochrzan jaki daje Elce w windzie. No i oczywiście niezastąpieni Borejkowie, zwłaszcza Ignacy i jego kość ogonowa. Bardzo lubię w tej części to, że znowu możemy spotkać bohaterów z poprzednich części.

książek: 708
Leelunia | 2011-08-25
Przeczytana: 2009 rok

Książka o tym, jak jeden jedyny dzień może zmienić dziewczynę rozpieszczaną przez ojca, dziadka i stryjka. Czy zmieniło ją poznanie tylu sympatycznych rodzin? Czy poczuła ciepło bijące od rodziny Borejków? Koniecznie sięgnąć (polecam przed Bożym Narodzeniem)! GORĄCO polecam!!!

książek: 1366
PABLOPAN | 2012-05-04
Na półkach: Przeczytane

Piękna, bożonarodzeniowa opowieść. Polecam czytać w tym okresie.

książek: 3989

W tym tomie poznajemy Elkę, która w wieczór wigilijny podejmuje pracę aniołka współpracującego ze Świętym Mikołajem. Dzięki temu z pozoru banalnemu doświadczeniu nasza bohaterka zmienia swoje spojrzenie na świat, a my mamy okazję przyjrzeć się postawom wielu osób, których w ten wieczór odwiedzają Mikołaj i Aniołek.

książek: 1316
Pani_Wu | 2013-12-14
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 14 grudnia 2013

Rapsodia wigilijna

Wigilijny poranek na Jeżycach dla każdego oznacza coś innego. Ida niepokoi się brakiem białych pantofli i długością trenu ślubnej sukni tak bardzo, że zamiast miodu dodaje do świątecznego piernika słoik smalcu. Elka, córka Grzegorza Stryby, oczekuje wizyty Baltony, który obiecał przewieźć ją harleyem (co jak wiadomo jest szczytem marzeń każdej nastolatki). Cyryjek cyzeluje uszka, a Ignacy Borejko spada z drabiny. U Żeromskich grasują bliźnięta, profesor Dmuchawiec zakochuje się w prawnuczce Kasi, natomiast pod tak zwanym rondem, pojawia się handlująca swoimi obrazami tajemnicza Terpentula.
Choć jest to zima niewątpliwie, to polskim obyczajem Gwiazdka jest „po wodzie”, czyli deszcz leje rzęsiście.

Między strugami wody co rusz przemyka osobliwa para, Elka Stryba i Tomek Kowalik, oboje przebrani, ona za Gwiazdkę, a on za Gwiazdora (poznańska wersja Mikołaja). Jak motyw przewodni utworu muzycznego, powracający co chwilę w różnych odmianach, pojawiają się w...

zobacz kolejne z 8306 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Książki, które wprowadzą w świąteczny nastrój

Do Gwiazdki zostały dwa tygodnie, a ty wciąż nie czujesz świątecznego nastroju? Nawał obowiązków sprawia, że przeraża cię myśl o kupowaniu prezentów, których jak zwykle nie udało ci się kupić wcześniej, o sprzątaniu mieszkania i gotowaniu świątecznych potraw? Jako mól książkowy zapewne wiesz, co zrobić! 


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd