Patronat Patronat 
Szukamy ofert...Małgorzata Musierowicz po raz pierwszy zabrała nas do poznańskiej dzielnicy Jeżyce w 1977 roku, a więc już 43 lata temu. Od tamtej pory mieliśmy okazję poznać całe pokolenia rodzin głównych bohaterów, wraz z nimi dorastać i obserwować, jak zmienia się świat. Ukoronowaniem tych długich lat kreowania powieściowego świata jest obszerny tom „Na Jowisza! Uzupełniam Jeżycjadę”, napisany przez autorkę we współpracy z córką Emilią Kiereś i pięknie wydany przez wydawnictwo Egmont – to prawdziwa skarbnica wiedzy dla młodszych i starszych fanów serii.
Należy zaznaczyć, że nie mówimy tu o kompendium ani o encyklopedii, ale właśnie o uzupełnieniu. Dlatego nie znajdziemy w książce życiorysów głównych bohaterów ani streszczeń kolejnych tomów, ale to, na co zabrakło w nich miejsca – opisy i fotografie najważniejszych miejsc, podobizny pobocznych bohaterów, liczne cytaty, w tym takie, które ostatecznie nie trafiły do książek, a przecież szkoda, żeby się zmarnowały! A co najważniejsze, znajdujemy tu mnóstwo anegdot, ciekawostek i historii rodzinnych, które w mniejszym lub większym stopniu przeniknęły z życia autorki do akcji jej powieści. I choć Małgorzata Musierowicz zaznacza, że stworzone przez nią postaci w większości nie są wzorowane na jej przyjaciołach i członkach rodziny, to jednak zdradza pewne cechy wspólne i źródła inspiracji.
Najciekawsze okazały się dla mnie wątki autobiograficzne: wspomnienia z dzieciństwa spędzonego z matką i bratem, Stanisławem Barańczakiem, nauka alfabetu przy użyciu dżdżownic, pierwsze spotkanie z przyszłym mężem, radosna twórczość dzieci oraz rodzinne święta i uroczystości. Małgorzata Musierowicz pozwala nam lepiej się poznać, otwiera się dla czytelnika i zdradza, które powieściowe sceny miały swoje źródło w realnym życiu. Choć nie należy utożsamiać rodziny autorki z bohaterami jej książek, to widać wyraźnie, że łączy ich to samo charakterystyczne ciepło i humor. Dowiadujemy się, jak to się stało, że z graficzki „przekwalifikowała się” na pisarkę, żeby móc ilustrować własne książki. Dzieli się z nami rodzinnymi szaradami i przepisami, zdjęciami, fragmentami listów od fanów oraz piękną historią o tym, jak Czesław Miłosz stanął w obronie Robrojka.
„Na Jowisza! Uzupełniam Jeżycjadę” to połączenie książki i albumu z licznymi zdjęciami i rysunkami autorki. Twarda oprawa, duży format, układ alfabetyczny i szerokie marginesy sprawiają, że książkę czyta się wygodnie i z dużą przyjemnością. To prawdziwa skarbnica zarówno anegdot, jak i ciekawostek historycznych, zwłaszcza związanych z pisarzami i literaturą. Książka stanowi doskonałe uzupełnienie serii i rzuca światło na kulisy powstawania powieści niczym piękny i bardzo osobisty prezent od autorki dla długoletnich (i nowych) fanów.
Agnieszka Kruk
Co prawda im młodsze książki z cyklu Jeżycjady tym wyraźniej widzę różnice światopoglądowe między mną, a tym w nich prezentowanym, ale to nie zmienia faktu, że były one jednym z głównym narzędzi, za pomocą których wychowywałam swoje córki, sama się nieźle przy tym bawiąc. Podstawowe wartości - szlachetność, wiara w to, że lektury tę szlachetność kształtują, życzliwość i empatia, szacunek - to coś co książki Małgorzaty Musierowicz promują i co ja uważam za podstawę przyzwoitości. Moje dziewczyny wyrosły już za mądre, wartościowe dziewczyny, więc mam wobec autorki dług wdzięczności. Dlatego sięgnęłam z wielkim zainteresowaniem po książkę, która odsłaniała kulisy tworzenia tego cyklu.
3125 
916 
Opinie i dyskusje o książce Na Jowisza! Uzupełniam Jeżycjadę
Jak to jest z prozą Małgorzaty Musierowicz, wie chyba każdy czytelnik "w pewnym wieku".
Albo kocha się Jeżycjadę i czeka na kolejne tomy (mimo iż bohaterowie są coraz młodszymi ludźmi),albo w ogóle nie zaciekawiła i żadne achy i ochy nie przekonają.
Należę do grupy osób darzących serię... pewnym sentymentem, "Na Jowisza" przeczytałam więc z przyjemnością. Książka (właściwie solidne tomiszcze) jest ładnie wydana, oprócz opisów, wewnątrz znajdziemy też szkice, zdjęcia, przedruki fragmentów koresopndencji, komentarze - dotyczące zarówno Jeżycjady jaki i życia Autorki i jej rodziny - i inne urocze drobiazgi. Jak na lekturę o takiej objętości, książkę czyta się zaskakująco szybko i był to przyjemnie spędzony czas.
Jak to jest z prozą Małgorzaty Musierowicz, wie chyba każdy czytelnik "w pewnym wieku".
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toAlbo kocha się Jeżycjadę i czeka na kolejne tomy (mimo iż bohaterowie są coraz młodszymi ludźmi),albo w ogóle nie zaciekawiła i żadne achy i ochy nie przekonają.
Należę do grupy osób darzących serię... pewnym sentymentem, "Na Jowisza" przeczytałam więc z przyjemnością. Książka...
Książka jest świetnym uzupełnieniem do Jeżycjady (haha, zważywszy na tytuł, cóż za zaskoczenie, prawda?;)) Dla mnie osobiście była również spotkaniem z autorką. Jeżycjadę kocham, odkąd skończyłam lat 12. Teraz, dwie dekady później, uwielbiam ją nadal, ale już nie bezkrytyczne. Czytając książkę “Na Jowisza…”, zrozumiałam skąd się brały różne wątki w powieści, czym kierowała się Pani Małgorzata budując historię bohaterów tak, a nie inaczej. Było to dla mnie arcyciekawe, więc książkę przeczytałam (choć bardziej pasowałoby określenie -pochłonęłam) w dwa wieczory. Po lekturze mam wrażenie, jakbym wypiła herbatkę w towarzystwie Pani Małgorzaty (i jej córki- Pani Emilii),słuchając ich opowiadania, i grzejąc się w cieple bijącym od nich. Bardzo polecam!
Książka jest świetnym uzupełnieniem do Jeżycjady (haha, zważywszy na tytuł, cóż za zaskoczenie, prawda?;)) Dla mnie osobiście była również spotkaniem z autorką. Jeżycjadę kocham, odkąd skończyłam lat 12. Teraz, dwie dekady później, uwielbiam ją nadal, ale już nie bezkrytyczne. Czytając książkę “Na Jowisza…”, zrozumiałam skąd się brały różne wątki w powieści, czym kierowała...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTo jest wyborne! Poznajemy autorkę nie tylko od strony jej bohaterów Jeżycjady, inspiracji, początków kariery, czy poznańskich Jeżyc... to pozycja, która pokazuje, że wartości takie jak piękny język ojczysty, filozofia (zwłaszcza szkoła stoików),życie w zgodzie z naturą, przywiązanie do ojczyzny, autorytety wielkich twórców jak Miłosz, Herbert, Seneka wciąż są ważne, aktualne, o wiele prawdziwsze niż to, co serwuje nam świat influencerów zza ekranów naszych smartfonów. Jest to kompendium wspaniałe, pięknie wydane, pełne życiowej mądrości i miłości - do języka, ojczyzny, drugiego człowieka.
To jest wyborne! Poznajemy autorkę nie tylko od strony jej bohaterów Jeżycjady, inspiracji, początków kariery, czy poznańskich Jeżyc... to pozycja, która pokazuje, że wartości takie jak piękny język ojczysty, filozofia (zwłaszcza szkoła stoików),życie w zgodzie z naturą, przywiązanie do ojczyzny, autorytety wielkich twórców jak Miłosz, Herbert, Seneka wciąż są ważne,...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toCiepła rodzinna opowieść ujęta w hasła (ciekawostki o postaciach, motywy i wątki z życia wzięte, niezwykłe rekwizyty, wspaniałe zakątki Poznania) ... wspaniały kontekst Jeżycjady!
Ciepła rodzinna opowieść ujęta w hasła (ciekawostki o postaciach, motywy i wątki z życia wzięte, niezwykłe rekwizyty, wspaniałe zakątki Poznania) ... wspaniały kontekst Jeżycjady!
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKsiążka ma ułożone alfabetycznie hasła nawiązujące do życia autorki. Małgorzata Musierowicz, autorka słynnej Jeżycjady - cyklu o Borejkach, wraz z córką wyjaśnia swoje życie na kartach skojarzeń. Jestem rozczarowana. Cena jest wysoka, a tekstu jest niewiele. W połowie pojawiają się zdjęcia z detalami Poznania, zrobione przez Emilię. Książka jest wydrukowana na ozdobnym papierze, ale nie wnosi niczego nowego dla fanów. Kiedy po nią sięgałam, myślałam, że dowiem się nieznanych faktów na temat życia bohaterów ulubionych książek, ale w zamian dowiedziałam anegdotek z życia rodziny autorki. Ma dużo do opowiedzenia o swoim bracie, jego zagadkach, szczęściu, które wyniosła z domu, mężu grafiku, swoich próbkach literackich, żartach, radzeniu sobie z dziećmi oraz rodziną w trudnych czasach komunistycznych, lekturach innych pozycji, rodzinnym Poznaniu, jego atrakcjach, które opisała w swoich książkach. Nie jest to jednak pozycja obowiązkowa dla fanów. Pojawia się mapka z oznaczonymi miejscami, które widzieli bohaterowie, ale nie jest to specjalnie dobra grafika. Może czas stworzyć trasę po Musierowicz? Myślę, że miasto mogłoby wiele zyskać na turystach, którzy chcieliby zwiedzić miasto, które widzieli bohaterowie ich idealnego świata. Książka nie jest zbyt ambitna. Jak napisałam, nie zachwyca. Zajmuje wiele miejsca na półce, a nie jest specjalnie ambitna. Myślę, że autorka miała potrzebę podzielenia się swoją historią. Ale nie jest to uzupełnienie Jeżycjady - tytuł myli, jest zwodniczy. Wiele wydarzeń miało swoje źródło w rzeczywistości w domu autorki i to na nich powinien bazować tytuł. Autobiografia - wtedy nie było wrażenia odcinania kuponów od Jeżycjady. Zaletą tej książki są ilustracje postaci, które w serii pojawiają się epizodycznie. Można je wtedy sobie wyobrazić. Dowiadujemy się, skąd się wzięło to słynne powiedzenie o mlaskaniu i paszczy. Niewątpliwie Musierowicz czerpie inspirację do swoich książek z rzeczywistości, dzięki czemu jest ona pełna optymizmu, szczęścia, miłości i zaraża tym swoim czytelników. Dla fanów....
Książka ma ułożone alfabetycznie hasła nawiązujące do życia autorki. Małgorzata Musierowicz, autorka słynnej Jeżycjady - cyklu o Borejkach, wraz z córką wyjaśnia swoje życie na kartach skojarzeń. Jestem rozczarowana. Cena jest wysoka, a tekstu jest niewiele. W połowie pojawiają się zdjęcia z detalami Poznania, zrobione przez Emilię. Książka jest wydrukowana na ozdobnym...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toO czym są te uzupełnienia? Są tu przede wszystkim anegdoty z życia autorki wzięte, które nawet całkiem ciekawie się czyta, a które w jakiś sposób wiążą się z treścią książek cyklu - jako że okazuje się, iż całkiem sporo scen, postaci i sytuacji w powieściach jest zainspirowane jakimś faktycznym zdarzeniem, czy realnie istniejącą postacią. Autorka odkrywa przed czytelnikami te kulisy powstawania cyklu. Uzupełnieniem są też krótkie notki na temat różnych pobocznych postaci przewijających się przez cykl, albo też same tylko ilustracje ich przedstawiające (są to zawsze postacie, które nie zostały pierwotnie sportretowane w tomach cyklu),opatrzone odpowiednim cytatem z powieści, i to nie tylko rysunki czarnym tuszem, podobne do tych, które znamy z powieści, ale czasami piękne kolorowe obrazki farbami. Jest to więc coś, co z pewnością można nazwać "gratką dla fanów".
Czy można się do czegoś przyczepić? No cóż, z początku trochę zwracałam uwagę na jakąś tam manierę autorki - np. kiedy zaczęła pisać o swoim młodszym braciszku Stasiu, to dopiero po paru stronach coś mnie tknęło i przypomniałam sobie, iż gdzieś kiedyś wyczytałam, że Małgorzata Musierowicz jest siostrą Stanisława Barańczaka. Autorka nie raczyła tego wyjaśnić jakimś przypisem chociażby, tak jakby dla każdego musiało to być zupełnie oczywiste, choć moim zdaniem nie każdy musi o tym wiedzieć. Innym takim momentem był rozdział o cytatach - autorka radośnie opisała, że w jej rodzinie przerzucanie się cytatami (głównie z klasycznej literatury i z poezji oczywiście) było czymś codziennym i powszednim, a potem sypnęła nam sporą garść takich cytatów zapamiętanych z domu rodzinnego, z sugestią, że przecież z pewnością każdy je dobrze zna ze swojego domu - i tu nastąpiła lista samych cytatów, bez żadnych dopisków czy przypisów, z jakich i czyich dzieł pochodzą. Tu już moim zdaniem powinien interweniować redaktor i zwrócić uwagę, że podawanie jakichkolwiek cytatów bez ich źródeł jest wydawniczo nieeleganckie i wręcz nieprawidłowe, ale kto to wie, może redakcja nie jest w stanie naskoczyć pani M., uważającej, że każdy jej czytelnik bez trudu sam rozpozna wszystkie cytaty, a jak nie rozpozna, to nie jest godzien być jej czytelnikiem, czy coś takiego...?
Mimo tych początkowych zgrzytów, ostatecznie daję pozytywną ocenę i przyznaję, że całkiem przyjemnie mi się to czytało. Sporym plusem jest też estetyczne wydanie - spory format, dużo ilustracji (w tym np. zdjęcia poznańskich kamienic, wspomniane wyżej rysunki i obrazy autorki oraz wiele innych ciekawostek). Całość napisana jako luźno skomponowana lista haseł ułożonych w kolejności alfabetycznej. Podoba mi się layout, np. każda nowa litera alfabetu rozpoczyna się od strony całej zadrukowanej na zielono z wielką, białą literą na całą stronę. Co prawda na papierze tu nie oszczędzali (i w dodatku jest on dość gruby),ale nie sprawia to na mnie wrażenia sztucznego nadmuchania objętości (jak było w książce Nosowskiej chociażby),bo jednak treści jest tu wciąż sporo w stosunku do graficznych ekstrawagancji. Po prostu mamy tu urozmaicony i estetyczny układ graficzny, co bardzo osobiście lubię.
O czym są te uzupełnienia? Są tu przede wszystkim anegdoty z życia autorki wzięte, które nawet całkiem ciekawie się czyta, a które w jakiś sposób wiążą się z treścią książek cyklu - jako że okazuje się, iż całkiem sporo scen, postaci i sytuacji w powieściach jest zainspirowane jakimś faktycznym zdarzeniem, czy realnie istniejącą postacią. Autorka odkrywa przed czytelnikami...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toStanowi ciekawe uzupełnienie cyklu zwanego powszechnie Jeżycjadą. Dla mnie była to niezwykła podróż do początków serii raz odkrycie inspiracji niezastąpione autorki. Pozycja obowiązkowa dla każdego kto pokochał rodzinę Borejków i ich przyjaciół.
Stanowi ciekawe uzupełnienie cyklu zwanego powszechnie Jeżycjadą. Dla mnie była to niezwykła podróż do początków serii raz odkrycie inspiracji niezastąpione autorki. Pozycja obowiązkowa dla każdego kto pokochał rodzinę Borejków i ich przyjaciół.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toJuż wcześniej przeczytałam wyrywkowo większość haseł, ale teraz przeczytałam całe od okładki do okładki. Arcydzieło pełne smaku i humoru. Jak pisze wydawca "Gratka dla wszystkich miłośników Borejków i Jeżycjady". Bardzo dużo historii z życia ukochanej autorki i jej rodziny. Cudowne. 💖
Już wcześniej przeczytałam wyrywkowo większość haseł, ale teraz przeczytałam całe od okładki do okładki. Arcydzieło pełne smaku i humoru. Jak pisze wydawca "Gratka dla wszystkich miłośników Borejków i Jeżycjady". Bardzo dużo historii z życia ukochanej autorki i jej rodziny. Cudowne. 💖
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toCiekawostki, anegdotki, opowiastki. Miło, sympatycznie, a czasem wzruszająco. Jakby siedzieć z Panią Musierowicz przy herbacie i słuchać odpowiedzi na niezadane pytania o Jeżycjadę.
Ciekawostki, anegdotki, opowiastki. Miło, sympatycznie, a czasem wzruszająco. Jakby siedzieć z Panią Musierowicz przy herbacie i słuchać odpowiedzi na niezadane pytania o Jeżycjadę.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKsiążka, jak wskazuje tytuł, jedynie dla fanów Jeżycjady. Ja do nich należę, więc bawiłam się bardzo dobrze i było mi bardzo przytulnie w odwiedzinach u Pani Musierowicz.
Książka, jak wskazuje tytuł, jedynie dla fanów Jeżycjady. Ja do nich należę, więc bawiłam się bardzo dobrze i było mi bardzo przytulnie w odwiedzinach u Pani Musierowicz.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to