Tunel

Tłumaczenie: Józef Keksztas
Seria: Książnica kieszonkowa
Wydawnictwo: Książnica
6,55 (196 ocen i 16 opinii) Zobacz oceny
10
6
9
16
8
28
7
58
6
41
5
30
4
8
3
6
2
1
1
2
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
El tunel
data wydania
ISBN
8371327412
liczba stron
138
kategoria
literatura piękna
język
polski
dodała
bookworm

"Istniała tylko jedna osoba, która mogłaby mnie zrozumieć. I ją właśnie zamordowałem" - wyznaje narrator tej powieści. I opowiada jak doszło do tego, że on, Juan Pablo Castel, wbrew sobie zabił ukochaną kobietę. Jedno z najciekawszych literackich studiów poświęconych destrukcyjnemu aspektowi uczucia, przejmująca spowiedź artysty niezdolnego porozumieć się z otoczeniem, osaczonego przez...

"Istniała tylko jedna osoba, która mogłaby mnie zrozumieć. I ją właśnie zamordowałem" - wyznaje narrator tej powieści. I opowiada jak doszło do tego, że on, Juan Pablo Castel, wbrew sobie zabił ukochaną kobietę.

Jedno z najciekawszych literackich studiów poświęconych destrukcyjnemu aspektowi uczucia, przejmująca spowiedź artysty niezdolnego porozumieć się z otoczeniem, osaczonego przez rzeczywistość, zamkniętego w pozbawionym wyjścia "tunelu" samotności.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (16)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1731
Chassefierre | 2018-08-04
Przeczytana: 04 sierpnia 2018

Niespecjalnie zachwyciła mnie ta historia - Juan Pablo okazał się nie przejmująco samotnym malarzem, ale niestabilnym emocjonalnie, rozchwianym szaleńcem, który p r z y p a d k i e m zafiksował się na punkcie zupełnie obcej mu kobiety (bo dłużej niż inni i trochę w inny sposób p a t r z y ł a na jego obraz) i fiksację tą pomylił z m i ł o ś c i ą.
Z resztą, może i jakieś uczucie w tym wszystkim było, ale chore i wynaturzone.

A Maria sama podobna była do chorągiewki na wietrze. Ten ją miał, tamten ją miał, dla każdego była tak samo dobra, bo w sumie czemu nie? Skoro wszystkich k o c h a ł a. No i była taka tragiczna, że tylko k ł o p o t y, b ó l i c i e r p i e n i e.

W sumie całość kojarzyła mi się trochę z wariacją na temat ,,Cierpień młodego Wertera'' tylko w wersji nieco ,,ostrzejszej''.

książek: 178
Piktor | 2018-02-04
Na półkach: Przeczytane

Całkiem sensowny pomysł na krótką powieść, może nawet więcej, może świetny - mroczne, egzystencjalistyczne studium postępującego obłędu nadwrażliwego artysty, którego do zbrodni popychają nie tyle odkrywane o kochanej kobiecie fakty, co uświadomienie sobie swojego nieskończonego wyobcowania, skazania na wieczną samotność, niemożliwości nawiązania porozumienia z drugim człowiekiem. Na dobrym pomyśle i dosłownie paru zgrabnych zdaniach jednak się kończy. Wykonanie jest bardzo słabe, wręcz grafomańskie - może nie do cna, ale długimi fragmentami. Portret psychologiczny narratora i głównego bohatera, na którym opierać się musi znaczna większość wartości takiej książki, jest upiornie słaby. Autor próbuje stworzyć postać inteligentnego outsidera, artysty o fascynującej, mrocznej duszy i skomplikowanych emocjach, tymczasem wychodzi mu pretensjonalne, wręcz nieco żenujące skrzyżowanie roztrzęsionego werterowskiego nastolatka z kobietą z osobowością borderline, co gorsza właśnie pozującego...

książek: 3136
Gosia | 2018-01-16
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2018
Przeczytana: 14 stycznia 2018

Ostatnio w mojej biblioteczce panuje urodzaj na argentyńskich pisarzy.
Jednak podczas gdy książka poprzednio czytanego Federico Andahaziego bliższa była klimatom europejskim, to powieść Ernesto Sabato jest typową przedstawicielką literatury iberoamerykańskiej.
Ten specyficzny nastrój na zmianę tłumionych i wybuchających emocji, analizowanie przez głównego bohatera własnych uczuć, motywów, miłosnych rozterek, zazdrości ocierającej się o szaleństwo.
Tytułowy bohater to samotny artysta malarz, który nawet (jak sam przyznaje) nie lubi ludzi, czuje się niezrozumiany ani przez krytyków, ani przez odbiorców swej sztuki. Zasklepia się w swojej samotności jak w tytułowym tunelu.
Przypadkowo poznana na wystawie kobieta staje się jego miłością, muzą i jedyną osobą, która go rozumie. Tajemnice które ją otaczają doprowadzają go do szaleńczej zazdrości, która staje się przyczyną tragedii.
Ta niewielka objętościowo opowieść jest studium psychologicznym o cienkiej granicy jaka dzieli miłość i...

książek: 815
Na półkach: Przeczytane

Gdyby ktoś tydzień temu zapytał mnie co wiem o Ernesto Sabato, zamilkłbym. Przypadek sprawił, że w poprzedni weekend do moich rąk trafił „Tunel”. Poszukiwałem akurat lektury niewielkich rozmiarów, więc książka przypadła mi do gustu. Czym prędzej poszukałem informacji o autorze. Okazuje się, że Ernesto Sabato to pisarz ze wszech miar znany i ceniony. Jest wymieniany wśród trzech najważniejszych pisarzy argentyńskich – obok Cortazara i Borgesa. Z wykształcenia umysł ścisły. Pisał rzadko, brzydził się kreowaniem dużej ilości stron i druków. Uważał, że pisarstwo to kwestia powołania, a nie zawodu. Gdyby mógł spaliłby większość książek, które wychodzą każdego roku z pras drukarskich. I jak tu go nie polubić? Wstyd tylko, że moja ignorancja nie pozwoliła mi go poznać wcześniej.
„Tunel” opowiada historię Castela, malarza, owładniętego pasją tworzenia powszechnie niezrozumiałych dzieł. Pewnego dnia podczas wystawy zauważa kobietę przyglądającą fragmentowi jego obrazu. Powstaje między nimi...

książek: 20
Martin | 2015-11-18
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2002 rok

Fenomenalna krótka powieść i, jak ktoś zauważył, przygrywka wprowadzająca do opus magnum Sabata, czyli „O bohaterach i grobach”, najlepszej wg mnie powieści iberoamerykańskiej. Obsesyjna umysłowość Castela z „Tunelu” to też jakby wprawka przed stworzeniem demonicznego Fernanda z „Grobów”. Postać Marii jest tu jeszcze nieco anemiczna, stanowi raczej projekcję męskich pragnień i fobii. Autor chyba sam to zrozumiał, bo w „Grobach” stworzył najciekawszą postać kobiecą w literaturze (wiem, że to śmiała teza, ale uważam, że wyprzedza ona nawet kobiety Dostojewskiego) – Aleksandrę.
Inteligencja narratora i bohatera „Tunelu” sprawia, że rzecz świetnie się czyta, mimo że to człowiek chory przez swoją absurdalną i obsesyjną zazdrość. Co ciekawe, stanowi on przykład narratora niezbyt wiarygodnego (np. przedstawia swojego rywala jako idiotę, chociaż tamten wcale głupi nie jest). Powieść docenili m.in. Graham Greene, Th. Mann i A. Camus.

książek: 121
analogman | 2015-03-09
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2015

Książka niesamowita dzięki kompozycji - paraboli. Zaczyna i kończy się śmiercią. Ponadto dochodzi jej wielowątkowość: historia związku, zobrazowanie samotności, kpiny z "salonów", krytyków. Przeplatany realizm ze snami maniakalnego malarza-egoisty (?) który za wszelką cenę chce zrozumieć za pomocą sztuki kobietę, która wcale nie daje się zrozumieć.

Książeczka krótka, lecz o dynamicznej akcji - napięcie gwałtownie spada w dół i pogrążamy się z bohaterem w ciemnościach, żeby za chwilę wylecieć na wyżyny, pełni energii i ekstatycznej radości.

Jestem pewien, że nie raz wrócę do "Tunelu"

książek: 110
Michal | 2015-01-28
Przeczytana: czerwiec 2013

Powieść wydana w 1948 roku stanowi wykładnię literackiego widzenia świata Ernesta Sabato, pisarza, którego zainteresowania ogniskowały się na kwestiach filozoficznych. Jednym z naczelnych motywów książki jest studium samotności. Nie można też zapomnieć o kontekście, w którym książka powstała – lata powojenne naznaczyły Argentynę biedą, rzesze imigrantów płynęły do kraju a egzystencjalizm z nieodzowną mu dozą życiowego pesymizmu zdobywał licznych wyznawców w kręgach intelektualistów.

Wróćmy jednak do samej powieści. Otóż już w pierwszym akapicie narrator przedstawia się, po czym wyznaje, że zabił Marię Iribarne i rozpoczyna retrospekcję portretującą zdarzenia, które do morderstwa doprowadziły. Nie bez kozery będziemy zatem skupiali swoją uwagę na konstrukcji psychicznej bohatera i jego subiektywnych odczuciach.

W trakcie wyznań Juana Pablo Castela, lokatora więziennej celi, zdajemy sobie sprawę, że to człowiek ogarnięty obłędem. Znajomość z Marią była dla niego na tyle...

książek: 136
Mía | 2014-12-25
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

"Ja zaś czułem się jak wzburzona rzeka wlokąca porwaną z brzegu gałąź."

"Często dochodzę do wniosku, że wszystko na tym świecie jest bezsensowne. Na mikroskopijnej planecie, która od milionów lat pędzi w nicość, rodzimy się w bólu, rośniemy, walczymy, chorujemy, cierpimy, zadajemy cierpienia, krzyczymy, umieramy. Rodzą się inni, by zacząć bezużyteczną komedię od nowa."

"Czyżby całe nasze życie było jedynie serią anonimowych krzyków w obliczu pustki i obojętności gwiazd?"

"Ciekawe, że żyć to znaczy budować przyszłe wspomnienia; w tej chwili podchodzi tu morze i wiem, że przygotowuję dokładne wspomnienia, które kiedyś przyniosą mi melancholię i rozpacz.
Morze jest tuż, wieczne i wściekłe. Tamten mój płacz niepotrzebny, jak niepotrzebne również oczekiwania na samotnej plaży ze wzrokiem wypatrującym czegoś uparcie na morzu. Czy ty to przewidziałeś i malowałeś to moje wspomnienie, czy też malowałeś wspomnienia wielu innych osób, takich jak ty i ja?
Ale teraz zjawia się twoja...

książek: 146
bambi18 | 2014-07-23
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

jak dla mnie trzeba ją przeczytać dwa razy ciekawa fabuła

książek: 1082
aspazja | 2014-03-15
Przeczytana: 15 marca 2014

Dziewczyny, oby nigdy nie zakochał się w Was taki typ. Nie dajcie się zwieść opisowi i okładce (WTF???). To nie jest tragiczna historia nieszczęśliwej miłości. Bynajmniej. To znakomite studium chorego umysłu. Mocne, chociaż brakuje mi rozwinięcia psychologicznego drugiej strony, czyli Marii.

Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd