Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Byłem samotny i szczęśliwy

Wydawnictwo: Rosner i Wspólnicy
6,46 (65 ocen i 12 opinii) Zobacz oceny
10
2
9
5
8
10
7
21
6
10
5
8
4
3
3
5
2
0
1
1
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
83-89217-16-3
liczba stron
283
słowa kluczowe
literatura polska, opowiadania
język
polski

Opowiadania:
- Przeprowadzka
- Stół
- Gute Luisa
- Winniczki, kałuże, deszcz
- Pierwsza miłość
- Wuj Henryk
- Cud
- Szczęśliwe dni

 

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (148)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1374
Wojciech Gołębiewski | 2015-02-10
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 09 lutego 2015

Nowy, stary wybór, bo część była drukowana w poprzednich zbiorkach. A więc, i zarzuty podobne. Ponuractwo, nadęta powaga powodująca u mnie znudzenie i senność. Na dłuższy czas biorę rozwód z jego twórczością.

książek: 1305
Monika | 2014-03-28
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 28 marca 2014

To moje pierwsze spotkanie z twórczością Pawła Huelle, z pewnością nie ostatnie. "Byłem samotny..." to zbiór opowiadań, w których autor opisuje życie w okresie powojennym widziane oczyma dziecka. Poznajemy dawny Gdańsk i jego mieszkańców, stosunki panujące między Polakami a Niemcami, nastroje towarzyszące codziennym sprawom zwykłych ludzi. Warto przeczytać.

książek: 945
archiwista_cyklista | 2014-03-16
Na półkach: Przeczytane

Napiszę jedną opinię dla większości przeczytanych przeze mnie książek lub opowiadań Pawła Huelle. Dla mnie mają niesamowity klimat. Zacząłem je czytać zanim poznałem miejsca o których pisze ale o je tak sugestywnie opisywał, że czułem jakbym znał je od zawsze. Autor powoduje,też, że od razu czuje związek z bohaterami jego twórczości. Pewien znany ss man z Gdańska nie posiada tego daru i po przeczytaniu jednej jego książki po inne nie będę sięgał. A Huelle tak magicznie opisuje przeszłość czy bliższą czy dalszą, czy Gdańska czy Kresów, że aż ciarki przechodzą. Naprawdę ta literatura mnie rusza. I będę jeszcze wielokrotnie do niej wracał.
Tak na marginesie miałem przyjemność być jakiś czas temu na rodzinnym spotkaniu gdzie poleciały opowieści o Gdańsku lat 50 do 70 tych i klimat był jak u Huelle i była wódka i antykomunistyczne piosenki i różne przekręty w szkole na Strzyży...

książek: 71
Falko | 2014-12-19
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2010 rok

Był rok 2010., sierpień. Kończył się mój pierwszy pobyt w Pradze. Akademik opustoszał, a redakcja, w której odbywałem staż, nie była zbyt wymagająca. Wpadłem w nieokreśloną melancholię. Stan lekkiej samotności, ale samotności nie przytłaczającej. W końcu w Pradze trudno pogrążyć się w nieskończonej depresji.

Wtedy też wpadł mi w ręce zbiór opowiadań Huellego. O Gdańsku oczywiście. Zacząłem powoli oswajać się z tym, że zaraz wrócę do mej nadbałtyckiej macierzy. Że skończą się studenckie, beztroskie czasy, a zacznie się pracowniczy dryl. Że będę musiał kupić sobie garnitur i zarabiać sensowniejsze pieniądze. Ale też, że wrócę do miejsca magicznego, za którym tęskniłem bardziej niż bym się spodziewał. I jakoś tak, mimo tych pustych korytarzy akademika czy braku ciekawych perspektyw po powrocie, byłem przez tę prozę trochę mniej samotny i trochę bardziej szczęśliwy.

książek: 362
GagoSLAW | 2014-02-16
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2014
Przeczytana: 16 lutego 2014

Bardzo lubię dobre opowiadania,a opowiadania Pawła Huelle są bardzo dobre.Po przeczytaniu kilku opinii jestem mocno zmartwiony,jak niewielu spośród czytelników dostrzegło czar,płynący z historii przekazanych przez autora.Książkę dostałem w prezencie 10 lat temu,ale pierwsze czytanie i to z tego roku,było dla mnie dużą przyjemnością.Musiałem wręcz spowalniać czytanie kolejnych stron,bo zbyt dużo emocji w krótkim czasie,powoduje wewnętrzne rozstrojenie i kłopoty ze snem.Nie potrafię wybrać jednego najlepszego i najbardziej czarodziejskiego opowiadania,ale to każdy może uczynić samodzielnie.Po dość długim namyśle,dziś numerem jeden dla mnie jest Gute Luisa,ale wcale nie jest pewne,że jutro wybrałbym inne opowiadanie.Gorąco polecam lekturę szczególnie tym czytelnikom,którzy kochają Gdańsk i czują się związani z tym miastem.

książek: 80
theseventhblackstar | 2013-06-24
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 24 czerwca 2013

Mimo iż autor w dośc łatwy sposób zabiera czytelnika w swój świat, skupia się w nim za bardzo na rzeczach mało ważnych i mało intrygujących. Zaskakujące jest jak dobrze i klarownie pamięta szczegóły ze swoich lat młodzieńczych oraz opisuje czasy podczas II wojny światowej, natomiast brakuje trochę spontaniczności i ciekawych momentów, przez co książka w ogólnym zarysie prezentuje się jako nudna.

książek: 353
Iza | 2014-12-30
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 30 grudnia 2014

„Byłem samotny i szczęśliwy” to zbiór opowiadań Pawła Huelle uknuty z wcześniejszych wydań które, teraz już wiem, że pechowo dla mnie, nie trafiły w moje ręce. Zanurzyłam się w świat powojennego Gdańska z wyraźną niechęcią i złorzeczeniem na ustach, skierowanym przeciwko wszystkim polskim pisarzom urodzonym przed 1950 rokiem. Jakże miło się rozczarowałam! Opowiadania reprezentują ukochany przeze mnie realizm magiczny, tak pomijany przez polską literaturę. A skoro Gdańsk i powojnie, mój mózg od razu zaczął bić na alarm – pamiętasz „Blaszany bębenek”? Pamiętasz tę mękę? Pamiętałam i z trwogą przerzucałam kolejne strony. Trwoga szybko ustąpiła na rzecz zachwytu, oniryczny nurt prozy Huellego porwał mnie, zupełnie bezbronną wobec jego magii i powiódł Motławą przez Trójmiasto, ukazując moim oczom niezwykłe historie, opisane w sposób zapierający dech w piersiach. W większości opowiadań występuje niedorosły bohater, w jednym mężczyzna wracający myślą do chwil swej młodości, jakby autor...

książek: 0
| 2014-09-24
Na półkach: Przeczytane

Dla mnie to słabsza pozycja Huelle, z tych co czytałem. Jakoś nie mogę się przekonać.
Myślę, że nie powinno się od niej zaczynać przygody z tym pisarzem.

książek: 957
Grzegorz | 2011-10-18
Na półkach: Przeczytane, Obyczaj
Przeczytana: 2009 rok

Bardzo mi przypadła do gustu. Piękny nastrój, piękna atmosfera. Autor, jak zwykle dokonywał twórczej retrospekcji.

książek: 84
Ewa Łukaszewska | 2010-08-26
Na półkach: Przeczytane

Uwielbiam ten chłodny klimat północy.

zobacz kolejne z 138 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd