Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Krótka historia pewnego żartu

6,54 (68 ocen i 9 opinii) Zobacz oceny
10
2
9
6
8
8
7
21
6
15
5
11
4
2
3
2
2
0
1
1
szczegółowe informacje
ISBN
8389859068
liczba stron
273
język
polski

Autobiografia traktująca o latach pięćdziesiątych XX wieku, która poprzedziła słynnego Hanemanna. Powojenny Gdańsk – a właśnie tutaj rozgrywa się akcja Krótkiej historii pewnego żartu – był miejscem szczególnym. Jak w soczewce skupiły się tu najważniejsze doświadczenia mijającego stulecia. Zamieszkać w nieznanym, tajemniczym "domu wroga" – właśnie o tym poruszającym przeżyciu, które stało się...

Autobiografia traktująca o latach pięćdziesiątych XX wieku, która poprzedziła słynnego Hanemanna. Powojenny Gdańsk – a właśnie tutaj rozgrywa się akcja Krótkiej historii pewnego żartu – był miejscem szczególnym. Jak w soczewce skupiły się tu najważniejsze doświadczenia mijającego stulecia. Zamieszkać w nieznanym, tajemniczym "domu wroga" – właśnie o tym poruszającym przeżyciu, które stało się udziałem Stefana Chwina, opowiada Krótka historia.

Biografia duchowa bohatera opowieści, którego rodzice przybyli do poniemieckiego Gdańska z Wilna i Warszawy, to pasjonujący proces odczytywania zagadkowego "palimpsestu miasta", w którym wszystko było naznaczone fascynującą obcością. Książka dotyka trzech wielkich mitów, które wstrząsnęły losami świata w wieku XX, przede wszystkim mitu Nowego Człowieka, tkwiącego u podstaw potężnych ideologii minionego stulecia. Te wielkie sprawy objawiają się w życiu bohatera Krótkiej historii w żywym doświadczeniu, w spotkaniu z urzekającą i niepokojącą atmosferą poniemieckiego domu czy podczas gigantycznego stalinowskiego pochodu pierwszomajowego. Ludziom, którzy pamiętają tamte czasy, Krótka historia pomoże do nich powrócić pamięcią. Tym, którzy tamtych czasów nie znają z własnego doświadczenia, pozwoli zbliżyć się do zagadkowej atmosfery epoki. Miłośnikom Hanemanna zaś pozwoli lepiej zrozumieć realia tej powieści oraz okoliczności jej powstania.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (168)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 5946
allison | 2014-01-01
Przeczytana: 01 stycznia 2014

To jedna z najlepszych książek Chwina i jedna z najpiękniejszych wspomnieniowych opowieści, jakie miałam okazję przeczytać.

Bohater-narrator opisuje świat widziany oczyma dziecka, lecz robi to z perspektywy dorosłego, dojrzałego człowieka, który potrafi już zrozumieć to, co kiedyś było pełne wątpliwości i rodziło wiele pytań.

"Krótka historia..." to nie tylko opowieść o dzieciństwie w powojennym Gdańsku. To również (z może nawet przede wszystkim) przepiękna gawęda o pełnym tajemnic mieście, które ma bogatą historię i kryje w sobie wiele zagadek.
Narrator opisuje różne zakamarki, mniej i bardziej znane miejsca, które poznawał stopniowo podczas zabaw z rówieśnikami i spacerów z ojcem. Wiele z tych miejsc urosło w świadomości bohatera do symboli i nawet po wielu latach budzi pełne nostalgii wspomnienia.

Książka to to także ponadczasowy historiozoficzny traktat na temat zła, wojny, przemocy, ich destrukcyjnej siły, która zmienia na zawsze ludzi i miejsca.

Całość napisana jest...

książek: 757
rokita49 Boruta | 2016-03-11
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 11 marca 2016

Przeczytałem tę starannie wydaną przez słowo/obraz terytoria książkę kolejny raz.Który raz,nie wiem.Część recenzji na tylnej okładce trudno odczytać.Złocone litery się "wytarły".Kisążka piękna co do treści i co do formy.Na okładce wprasowana reprodukcja rysunku mojego ulubionego malarza Caspara Dawida Friedricha.Autor jest moim rówieśnikiem,prawie co do dnia.Stefan Chwin urodził się w Gdańsku,w którym mieszka do dzisiaj,ja zamieszkałem w poniemieckim mieszkaniu w Dzierżoniowie na Dolnym Śląsku gdy miałem sześć lat,dokąd przyjechałem z centralnej Polski.Mamy podobne wspomnienia.Gdy czytam tę książkę wracam do dzieciństwa i młodości.Autor szuka odpowiedzi na pytanie, w jaki sposób wydarzenia z okresu powojennego kształtowały nasze pokolenie.Bogactwo tematów wspaniałe! "W czerwcowe popołudnie mówiły o nowym świecie i nowym człowieku.Że będzie to świat bez bogatych i biednych.Że nikt nie będzie w nim głodny.Że fabryki będą własnością wszystkich ludzi,każdy będzie miał pracę i nikt...

książek: 157
Sylwia | 2013-09-21
Na półkach: Przeczytane

Stefan Chwin jako prozaik debiutował pod koniec lat 80-tych, powieściami fantastyczno- przygodowymi. Jest także autorem wielu książek naukowych. Jako znany pracownik Uniwersytetu Gdańskiego napisał wiele książek i artykułów krytyczno –literackich. Publikuje w prasie polskiej, niemieckiej, szwedzkiej i anglojęzycznej, a jego dzieła są tłumaczone na wiele języków. Twórczość Chwina skupia się wokół gdańskiego palimpsestu, miejsca skupiającego różne kultury, tradycje i obyczaje. Przeciwstawne sobie estetyki i odmienne wyznania, wielowarstwowa i niejednorodna rzeczywistość, do której poznania dąży autor, aby wydobyć jak najwięcej informacji sięga pamięcią do odległych wspomnień z dzieciństwa i próbuje rekonstruować tamtejsze wydarzenia patrząc na świat oczami dziecka.
Krótka historia pewnego żartu jest duchową biografią bohatera, którego rodzice przybyli do poniemieckiego Gdańska z Wilna i Warszawy. Powieść przypomina pewnego rodzaju kronikę, która powstaje dzięki niezwykle wyraźnym...

książek: 364
Małgorzata48 | 2012-06-27
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2009 rok

Tytułowy żart to przypadkowe spotkanie dwojga ludzi w czasie i przestrzeni, które zadecydowało o jego (czyli autora) istnieniu. Ojciec był wygnańcem z Wilna, matka z Warszawy, spontaniczna, przypadkowa decyzja ojca o wskoczeniu do pociągu, który odjeżdżał do Gdańska, stworzyła związek dwojga ludzi I powołała go do życia. Jest to więc książka autobiograficzna, ale pozbawiona jest niemal zupełnie dialogów, zawiera natomiast bardzo skondensowane, plastyczne, drobiazgowe opisy sytuacji, ludzi, budynków, miasta. Autor wskrzesza obraz miasta, pięknego, magicznego, które szczyciło się osiągnięciami cywilizacyjnymi, wysokim poziomem życia materialnego mieszkańców. Spogląda na swoje dzieciństwo przez pryzmat wiedzy dojrzałego człowieka. “ Żal mi Gdańska mojego dzieciństwa […] , który powoli znika, jak stara fotografa, trzymana nad płomieniem świecy.....”
Najbardziej interesujące jest w tej powieści Posłowie. Autor podsumował w nim to, co w książce jest najważniejsze, a...

książek: 127
Sylwia | 2013-09-17
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: sierpień 2013

Przepadam za Chwina miłością do detali. Ta książka obfituje akurat w architektoniczne, pełna jest też zdjęć domów z Gdańska-Starej Oliwy. A opowiada o poniemieckiej rzeczywistości widzianej oczami chłopca, z licznymi retrospekcjami do czasów, gdy w jego mieście/ domu i domach jego kolegów mieszkali Niemcy. Urzekły mnie opisy detali z wnętrz domów - tylko Chwin potrafi tak wypieścić szczegóły, o których dzisiaj nikt już nie pamięta.
Warto sięgnąć po tę książkę, aby dowiedzieć się, co jest tytułowym "pewnym żartem".

książek: 368
literalna_czytaczka | 2016-09-06
Na półkach: Przeczytane

Przede wszystkim "Krótka historia pewnego żartu" uświadomiła mi, jak bardzo wojna była obecna w świadomości pokolenia, które urodziło się zaraz po jej zakończeniu. Zaskoczyło mnie, że kilkuletnie dzieci zabierane były na wycieczki szkolne do kina, gdzie pokazywane były filmy propagandowe. Krwawe obrazy wzmacniające nienawiść do hitlerowców obok idyllicznych scen socrealistycznych.
Powieść Chwina jest pięknie napisana: z ironicznym humorem, nieprzesadzonymi metaforami. W wielu momentach autor próbuje myśleć jak dziecko, pozwala swoim myślom dryfować, puszcza wodze wyobraźni i gdyba, i spekuluje, i wyolbrzymia, i opisuje, co widzi (a raczej mógł widzieć) jego naiwny, dziecięcy umysł.
Czytając tę książkę, miałam poczucie, że tak, teraz czytam dobrą literaturę polską, która ma prawo zapisać się w kanonie lektur obowiązkowych dla polonistów i lubiących XX wiek czytaczy.
Cała recenzja i inne:...

książek: 332
Ewa | 2014-06-21
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 21 czerwca 2014

"Krótka historia pewnego żartu" bynajmniej z żartem ma mało wspólnego. Jest to lektura dość trudna w odbiorze, aczkolwiek momentami (ale tylko momentami) ironicznie żartobliwa.
Książka jest autobiografią, opisującą refleksje z dzieciństwa. To nie jest typowa powieść z jednolitą fabułą i wątkami nawiązującymi do siebie, to jakby pamiętnik napisany po to, aby zatrzymać uczucia i odczucia oraz odniesienia do pewnych zdarzeń z przeszłości mających ogromny wpływ na przyszłość.
Pozwolę sobie zacytować słowa autora:
(…) Mój powrót do dzieciństwa w „Krótkiej historii pewnego żartu” był więc badaniem dramatycznej materii własnego wspomnienia (a także dokumentów, tekstów, fotografiiz lat trzydziestych i pięćdziesiątych…), lecz wszystko zostało prześwietlone niepokojem współczesnej świadomości, która wie i czuje znacznie więcej niż dziecko. (…)
I taka właśnie jest treść, ściśle związana z wizerunkiem świata i toczących się w nim spraw, widziana oczami urodzonego w powojennej Polsce, a ściślej...

książek: 591
virginia75 | 2013-12-03
Na półkach: Przeczytane

Książka pozwoliła mi powrócić do czasów dzieciństwa, dziecięcych zabaw i spostrzeżeń. Autor wychował się w czasach powojennych więc stykał się ze spuścizną hitleryzmu i wszechobecną władzą sowiecką na każdym kroku. Możemy jego oczami zobaczyć powojenny Gdańsk, mentalność zamieszkujących go ludzi i wydarzenia, które go kształtowały.
Bardzo duży plus za masę fotografii i ciekawe zakończenie, które dało mi do myślenia (z reguły je pomijam)

książek: 78
WilkStepowy Ania | 2014-03-31
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Podoba mi się jej sentymentalizm, opisy wnętrz oliwskich mieszkań. Jednak uważam, że jest trochę za ckliwie, przesyt. Może trudno tego uniknąć kiedy zagłębia się w swoje najlepsze,najcieplejsze wspomnienia, ale jednak...

książek: 132
Basia22 | 2016-05-30
Na półkach: Przeczytane
zobacz kolejne z 158 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Znalezione w Ninatece: Stefan Chwin o podróżach

Przecież nic nas nie potrafi nasycić. To może być dowód, że istnieje inny świat. Bo dusza zawsze rwie się tam, gdzie nas nie ma. Ten świat jej nie smakuje. Czasami jednak coś nam na nim smakuje. Dla wielu z nas czymś takim są podróże. Właśnie o nich opowiada w dzisiejszym odcinku audiocyklu Stefan Chwin, autor m.in. cytowanego na początku „Hanemanna”.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd