Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Człowiek ilustrowany

Tłumaczenie: Paulina Braiter
Seria: Nowa Fantastyka
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka, Prószyński i S-ka
7,3 (179 ocen i 18 opinii) Zobacz oceny
10
13
9
31
8
33
7
53
6
29
5
11
4
6
3
3
2
0
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
The Illustrated Man
data wydania
ISBN
8372554013
liczba stron
247
język
polski
dodał
Ahuramazda

Inne wydania

Jest takie miejsce, gdzie fantastyka spotyka się z grozą, Marsjanie z lwami na sawannie, misjonarz ze sztucznym człowiekiem, deszczowa dżungla z ognistymi kulami, a koniec świata z innym końcem świata. Miejscem tym jest skóra Człowieka Ilustrowanego. Człowiek Ilustrowany zabiera widza - i czytelnika - w podróż do niezwykłych światów, obcych, a jednocześnie dziwnie znajomych, odległych, a...

Jest takie miejsce, gdzie fantastyka spotyka się z grozą, Marsjanie z lwami na sawannie, misjonarz ze sztucznym człowiekiem, deszczowa dżungla z ognistymi kulami, a koniec świata z innym końcem świata. Miejscem tym jest skóra Człowieka Ilustrowanego. Człowiek Ilustrowany zabiera widza - i czytelnika - w podróż do niezwykłych światów, obcych, a jednocześnie dziwnie znajomych, odległych, a przecież leżących na wyciągnięcie ręki, ukrytych w słowach - i tatuażach.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (488)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 771
nigrum | 2013-11-18
Na półkach: Przeczytane, Posiadamy
Przeczytana: 04 listopada 2013

Niekoniecznie z własnej woli ostatnio napotykam wciąż na swej czytelniczej drodze na książki z motywem przewodnim „ ghost story „ . Różnią się one nieco od popularnego motywu powieści grozy tym , że dusze te nie zamieszkują dziwnych opactw, zamków, chat itp. Historia ma swoje głębokie zakorzenienie w rzeczywistości, a widmowa postać jest wręcz jej uzupełnieniem. Takie spostrzeżenie mogę przypisać do ostatnio przeczytanej przez mnie książki Raya Bradbury’ ego „ Ilustrowany człowiek”. Jest to zbiór opowiadań , którego głównym spoiwem są martwe istoty powracające do świata by spełnić ważną, przypisana im odgórnie role. Przeważnie niosą one ze sobą coś , co jest nieuniknione , zrozumienie istoty prawdy . Bezpieczeństwo również nabiera inny odcień , bardziej zagadkowy, jednak współgrający z samą niematerialną osoba. Rzeczywistość zostaje zamieniona na coś odpowiedniejszego – pewną płaszczyznę linearną do punktu zwrotnego w życiu każdego bohatera.
Raya Bradbury’ ego znamy przede...

książek: 420
słoneczko | 2016-10-20
Przeczytana: 19 października 2016

Klasyka sci-fi.
Książka napisana ponad 60 lat temu.
„Człowiek Ilustrowany zabiera czytelnika w podróż do niezwykłych światów, obcych, a jednocześnie dziwnie znajomych, odległych, a przecież leżących na wyciągnięcie ręki, ukrytych w słowach - i tatuażach”.
Opis w pełni oddaje przesłanie jakie autor chciał nam przekazać. Zmusza do refleksji.
Ciekawy zbiór opowiadań. Jak to zwykle bywa, są lepsze i gorsze.
Dla mnie najciekawsze to: „Sawanna”, „Człowiek”, „Betoniarka”, "Długi deszcz".
Może tym razem książka nie zrobiła na mnie takiego wrażenia, jak wtedy gdy przeczytałem ją po raz pierwszy 20-30 lat temu.
Warto przeczytać.

książek: 336

Mój debiut na gruncie science-fiction. Dotychczas zupełnie nie pociągała mnie literatura tego typu, gdyż bardzo niesprawiedliwie zakładałam, że to jest pusta rozrywka sortu romansideł, która nie wnosi nic poza chwilowymi emocjami wywołanymi akcją.
Cieszę się, że jednak dałam szansę tej nowej jakości w moim czytelniczym świecie i to dzięki Bradbury'emu.
Tom składający się z kilkunastu krótkich opowiadań skupia się na człowieczeństwie doby rozwoju cywilizacyjnego. Opowiadania ukazują przede wszystkim poczucie osamotnienia w obliczu wszechobecnego postępu technologicznego, ale także nieugiętość i brak elastyczności natury ludzkiej u której podwalin znajduje się egoizm i żądze, jakie uzewnętrzniają się nawet w okolicznościach zagrożenia istnienia całej rasy ludzkiej (najprawdopodobniej odwrotnie proporcjonalnie są one tym bardziej potęgowane). Jednak ludzie to nie tylko negatywne cechy. Bradbury pokazuje nam również piękno prostych czynności i niewielkich wzruszeń, których stabilność w...

książek: 496
Noemi | 2013-11-14
Na półkach: Przeczytane, 2013

Znakomita. Wspaniale uzupełnia się z historiami z "Kronik Marsjańskich".
Bradbury znów z wyczuciem balansuje na granicy makabry i refleksji, którą tylko on potrafił wykreować w ten sposób.
Trudno wybrać ulubione opowiadanie, mogę tylko zdradzić, że ponownie przewija się wątek pana Poe, na chwilę pojawiają się Marsjanie, a podboje ludzi ukazane są z nieco mniej korzystnej dla nich strony...

książek: 406
MaiTakeru | 2014-07-25
Przeczytana: 25 lipca 2014

Męczyłam się z tym zbiorem opowiadań długo, bo jest on niestety strasznie wtórny względem wcześniejszych "Kronik marsjańskich" tego samego autora. Co dziwniejsze, styl pisarza był w "Człowieku.." dużo gorszy niż w "Kronikach..."; miejscami zebrane tu teksty powiewały mi wręcz pretensjonalnością. Nie wiem, co się stało Bradbury'emu - może ta książka została po prostu napisana w zbyt krótkim okresie czasu. W dodatku zdecydowana większość opowiadań była niesamowicie przewidywalna, a kilka naprawdę dobrych pomysłów zostało zwyczajnie zmarnowanych (np. "Przybysz").

Nie zmienia to jednak faktu, że da się tu znaleźć parę naprawdę dobrych tekstów. Najlepszym opowiadaniem jest bez dwóch zdań "Kalejdoskop", polecam też "Długi deszcz" czy "Człowieka". Ogólnie rzecz biorąc, najciekawsze teksty są umieszczone na samym początku zbiorku, przez co czytelnik nastawia się na znacznie lepszą całość, a potem niestety musi zmuszać się do dokończenia książki.

Zdecydowanie nie polecam na pierwszy...

książek: 669
Czarna_Sarna | 2013-09-12
Na półkach: Przeczytane, Antologie
Przeczytana: wrzesień 2013

Moje pierwsze spotkanie z tym autorem. Co mogę powiedzieć? Pewnie bluźnię, ale uznawanie takich pisarzy za klasyków dodaje mi otuchy jako niedoszłej pisarce.
Z 21 opowiadań ani jedno nie jest dobre, wszystkie utrzymują się na wyższym lub niższym poziomie słabości. Co ciekawe, wszystkie mają te same wady - wydają się bardziej szkicami, rusztowaniem pod pod godne uwagi perełki. W 21 przypadkach zakończenie psuje cały potencjał utworzonej wizji, jak na przykład w "Ilustrowanym Człowieku". To trochę tak, jakby ktoś lody czekoladowe polał musztardowym sosem.
Drugą słabą stroną są dialogi. Są tak autentyczne jak zdjęcia modelek poddane retuszowi w Photoshopie. Nie wnoszą ulistnienie nic.
Jedyne, co mogę pochwalić, to lekki sposób prowadzenie narracji. To prawda, że autor w kilku słowach potrafi stworzyć ładny obrazek (tak jak głosi hymn pochwalny na odwrocie).
Jednakże cieszę się, ze przeczytałam tę książkę. Teraz, jeśli ktoś mnie spyta, o czym pisze Bradbury, odpowiem, że o życiu...

książek: 764
Amnieto | 2016-09-09
Na półkach: Regał 2016, Przeczytane
Przeczytana: 02 września 2016

Wszystkim rodzicom, którym się wydaje, że dziecko można zadowolić coraz to nowszymi zabawkami i gadżetami polecam opowiadanie "Sawanna". Ku przestrodze. (tak tak wiem, wszyscy mamy kredyty i musimy pracować, nie mamy czasu na życie rodzinne, no ale dziecko, czy też dzieci się same nie zrobiły).
Tym niemniej, nadal po tym tekście mam ciarki i niemal czuje smród krwi i padliny...brrr
Poza tym ta mała książeczka to dobre połączenie kostiumu sfi z rozważaniami o naturze człowieka.Zabawne, a czasem przerażające jest to, że pewne tamaty poruszane w opowiadaniach są szczególnie aktualne właśnie w dziesiejszej rzeczywistości ("Betoniarka", "Sawanna")

książek: 1905
Czarnoskrzydła | 2015-09-06
Na półkach: Fantasty, Przeczytane
Przeczytana: 06 września 2015

Na początku może się wydać, że to tylko bajka dla dzieci, później jednak dostrzega się w niej coś jeszcze. Głębie i rozważania filozoficzne nad dobrem, złem, końcem świata i wieloma innymi, ważnymi tematami

książek: 28
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 08 września 2015

Interesujące, mimo wszystko aktualne i budzące niepokój opowiadania, które poruszają uniwersalne emocje i pragnienia człowieka- poczucie samotności, chęć zemsty, współczucie. Podobała mi się zgrabna klamra łącząca początek i koniec książki - postać Człowieka Ilustrowanego :)

książek: 481
deerman22 | 2016-03-28
Na półkach: Przeczytane

Wyjątkowe połączenie marzeń, stereotypów i wiary. Wyobraźnia tego pana totalnie mnie oszałamia.

zobacz kolejne z 478 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Przemijanie w literaturze

To takie smutne, wszystko takie smutne; przeżywamy nasze życie jak idioci, a potem umieramy. Przygnębiające słowa na smutny dzień. Literackie refleksje o przemijaniu zainaugurował Charles Bukowski.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd