Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Papuga Flauberta

Papuga Flauberta

Autor:
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Adam Szymanowski
tytuł oryginału
Flaubert's parrot
wydawnictwo
Czytelnik
data wydania
liczba stron
290
język
polski
typ
papier
dodała
Agnieszka
6.8 (71 ocen i 9 opinii)

Opis książki

Papuga Flauberta, na wpół powieść, na wpół esej, luźno nawiązuje do życiorysu wielkiego francuskiego pisarza Gustawa Flauberta. Utwór zdobył uznanie krytyki oraz nominację do Nagrody Bookera.

 

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 181
Zbyszek | 2012-05-06
Na półkach: Ulubione, Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 05 maja 2012

Zazdroszczę Julianowi Barnesowi. Gdybym kiedykolwiek miał zostać pisarzem, ale tak się nie stanie, mogę Was uspokoić, to chciałbym napisać książkę taką jak "Papuga Flauberta". Mimo, że czytałem ją już drugi raz, po latach, nadal robi na mnie duże wrażenie. Trudno jest zdefiniować i zaszufladkować tę niezwykłą powieść, jedną z najsłynniejszych książek biograficznych ostatniego ćwierćwiecza, nominowaną do Nagrody Bookera. Czym bowiem jest ona w rzeczywistości? Biografią? Powieścią o Gustawie Flaubercie, jak by nie było, jednym z największych pisarzy w dziejach? Esejem o autorze Pani Bovary i czasach w jakich przyszło mu żyć? Przewodnikiem po zakamarkach ludzkiej psychiki i pamięci? Napisaną przez Anglika pochwałą Francji i francuskości? Czy może w końcu historią obsesji Geoffreya Braithwaite'a, angielskiego lekarza i narratora książki, zafascynowanego Flaubertem, próbującego zrozumieć i dosięgnąć tego pisarza, który wciąż okazuje się być zupełnie kimś innym.

Narrator, doktor Braithwai...

książek: 624
mag | 2011-05-01
Na półkach: Przeczytane

Jakiego koloru były oczy Emmy Bovary? Czy wypchana papuga z Croisset albo ta z Hôtel Dien jest tą samą papugą, którą Flaubert umieścił w „Prostocie serca”? Dlaczego autor „Pani Bovary” nie lubił lokomotyw? Czy francuski pisarz, mistrz realizmu, miał romans z Juliet Herbert? Kim była Luiza Colet? A kim jest Geoffrey Braithwaite?
Na to ostatnie pytanie mogę Wam zdradzić odpowiedź - „Wdowiec po sześćdziesiątce, lekarz, dzieci dorosłe, aktywny, pogodny, choć skłonny do melancholii, łagodny, niepalący, po amatorsku zajmujący się Flaubertem, lubi czytać, jeść, podróżować do już poznanych miejsc, a także oglądać stare filmy (...)”- taki właśnie bohater i zarazem narrator książki Juliana Barnesa – „Papuga Flauberta”. Na pozostałe pytania nie mogę odpowiedzieć, ponieważ odebrałabym Wam całą przyjemność lektury tej oryginalnej książki.
Z premedytacją, piszę „książki”, ponieważ nie mam pojęcia w jaką szufladkę gatunkową włożyć tekst Juliana Barnesa. Można to uznać za powieść, w której główny boh...

książek: 657
clem-entine | 2014-07-31
Przeczytana: 31 lipca 2014

Jedna z bardziej fascynujących, wciągających i zabawnych przygód czytelniczych. Nieustające napięcie narracyjne, rozpięcie i spięcie na linii (auto)-biografia jest fantastyczne. Do tego mnóstwo tropów i nader celnych spostrzeżeń odautorskich na tematy literackie i życiowe, oscylujące wokół ważnych słów kluczy (ironia, autor, tekst, recenzja, kobieta).

książek: 167
Michał | 2013-01-22
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 21 stycznia 2013

Słyszałem wcześniej o "Papudze Flauberta" i od jakiegoś czasu miałem chęć ją przeczytać. W końcu mi się to udało, jednak zupełnie nie spodziewałem się tego, co w niej znalazłem. To zaskoczenie miało zarówno swoje ciemniejsze, jak i jaśniejsze strony.

W ten beletrystyczny esej, czy może w eseistyczną beletrystykę wpadłem wprost ze świata potoczystej prozy, jaką reprezentowały przeczytane przeze mnie w ostatnim czasie powieści. Tymczasem Julian Barnes okazał się nieco bardziej wymagającym autorem. Oczekiwał ode mnie skupienia, delektowania się niebanalną, kreatywną formą i smakowania odkrywczej treści. Musiałem zmierzyć się z rodzajem książki, z jakim dotąd się nie zetknąłem. I owszem, "Papuga Flauberta" w wielu miejscach zachwyca, budzi szacunek dla kreatywności pisarza i nietuzinkowych form, którymi zręcznie się bawi. Barnes potrafi rozśmieszyć, błyszczy poczuciem humoru, inteligencją i erudycją. Przybliża nam postać Gustawa Flauberta i intryguje fikcyjnym tłem w którym pierwsze skrzy...

książek: 240
Anna | 2014-02-02
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 24 stycznia 2014

"Papuga Flauberta" to doskonałe napisana książka, w której biografia pisarza jest pretekstem, by zastanawiać się nad niedoskonałością natury człowieka, niemożliwością poznawania i nazywania. Człowiek jest bezradny, nie potrafi "odpowiednie dać rzeczy słowo": "Słowa są niewłaściwe, albo raczej nie ma słów właściwych"

książek: 325
Małgorzata48 | 2013-02-18
Przeczytana: 10 grudnia 2012

Tak, uważam,że rewelacyjna, kreatywna, poruszająca, zmuszająca do myślenia, do podążania tropami myślowymi autora, ale wymagająca skupienia, wytężonej uwagi, niełatwa.

książek: 251
ania | 2013-12-27
Na półkach: Przeczytane

Ksiazka zdecydowanie nie w moim typie, nie dobrnelam do konca, meczylo mnie czytanie jej.

książek: 0
| 2012-01-17
Przeczytana: 17 stycznia 2012

Motto: "Artysta musi postępować tak, by potomność sądziła, że nie istniał" - Gustaw Flaubert

Julian Barnes nie pozwala Flaubertowi pozostać pisarzem anonimowym. Podziw i fascynacja jakie żywi dla dzieła twórcy, oraz zwykła czytelnicza ciekawość, skłaniają go do odbycia podróży śladami jego życia. W wyprawę tą, wysyła swoje alter ego, czyli głównego bohatera powieści lekarza - Geoffre'a Brathwaita. To właśnie on wędruje do miejsc, w których żył i tworzył Flaubert, to on poznaje jego świat. Pierwszym zadaniem bohatera jest odnalezienie eksponatu wypchanej papugi, którą pisarz wypożyczył z muzeum, by towarzyszyła mu przy pisaniu "Prostoty serca". Ten przedmiot jest tylko pretekstem do dalszych poszukiwań i zgłębiania "tajemnych" mroków duszy pisarza. Książka nie jest biografią, ani opracowaniem literackim, nie jest też tradycyjną powieścią. To luźne rozważania autora w formie inteligentnego, dowcipnego eseju. Dużo tu ironii, groteski, wręcz błazenady, np. moment gdy główny bohater trafi...

książek: 166
foxy | 2013-09-28
Na półkach: Posiadam, Ulubione, Przeczytane
Przeczytana: 2012 rok

Jeśli wszystkie biografie byłyby tak pisane, nie miałyby opinii gatunku literackiego, do którego trzeba "dojrzeć". Barnes dokonał fantastycznej pracy, przybliżając życiorys oraz twórczość Flauberta w przystępny i porywający sposób. Polecam każdemu - nawet tym, którzy nie mieli nigdy w rękach "Pani Bovary".

książek: 46
mejkju | 2014-05-21
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2014 rok

Dywagacje o rozwodzie z żoną kosztowały Pana Juliana jedną gwiazdkę.


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Czesław Janczarski
    103. rocznica
    urodzin
  • Katarzyna Berenika Miszczuk
    26. rocznica
    urodzin
    - Latanie... jest jak pierwsza miłość. Jak zakochanie. Nie umiałem znaleźć porównania, dopóki cię nie spotkałem.
  • Stefan Darda
    42. rocznica
    urodzin
    W towarzystwie przyjaciela nie istnieje coś takiego jak niezręczna cisza.
  • Stefania Grodzieńska
    100. rocznica
    urodzin
    I wszystko byłoby pięknie, gdybym nie zauważyła skrzywienia na twarzach moich czytelników. Zdaje się, że Wam się to opowiadanie nie podoba... A, przepraszam, co Państwo w tej chwili robią? Przepraszam za wyrażenie, byczą się Państwo, tak? Opowiadania satyryczne się czyta, tak? Znamy takich, co mają... pokaż więcej
  • Walter Kirn
    52. rocznica
    urodzin
    Szybkie przyjaźnie to nie jedyne, jakie zawieram, ale najlepsze. Bo ci ludzie znają życie dużo lepiej niż moi bliscy.
  • Frederik Pohl
    1. rocznica
    śmierci
    może dojrzałość polega na tym, że chce się tego, czego się samemu chce, a nie tego, co inni ci każą chcieć
  • Stanisław Grochowiak
    38. rocznica
    śmierci
    Wolność dla wszystkich. Giniemy za wolność. Najwyższą wartość człowieka jest wolność.Chyba tylko wrodzone poczucie złego smaku pozwoliło ludzkości na aż tak natrętne nadużywanie nic nie znaczącego liczmanu. Dodajmy do tego, że w imię tejśce wolności, owszem, więziono, gilotynowano i brano w jasyr ca... pokaż więcej
  • Viktor E. Frankl
    17. rocznica
    śmierci
    To, że jako istoty ludzkie jesteśmy wyjątkowi i jedyni w swoim rodzaju, wyróżnia nas spośród innych, nadając sens naszej egzystencji i wpływając w jednakowy sposób na naszą pracę twórczą, jak i na naszą zdolność do miłości. Kiedy uświadomimy sobie, że nie da się zastąpić jednego człowieka drugim, ro... pokaż więcej

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd