Tomik Turbulencje. Wstawanie duszy z popiołów.

„Tomik Turbulencje” to druga część „Tryptyku Poetyckiego” i jak w „Tomiku Wariata” poważne sprawy braliśmy trochę śmiechem, tak tutaj odbiegamy od humorystycznych scen, wyciszamy się nieco, może trochę usypiamy, dryfujemy gdzieś między emocjami… a kiedy już dotrzemy głęboko, nadejdą one..TURBULENCJE..żeby wytrząść z nas to, co nam ciąży, co zalega i ściąga na dno…

Tomik podzielony jest na rozdziały(Pomieszanie, Pogrążenie, Walka z cieniem, Wynurzanie i Wstawanie) i to jest tak potrzeby zabieg, gdyż pozwala nam on przejść przez wszystkie etapy odkrywania siebie. Jest jak terapia dla naszych dusz…tu nie ma przypadku. Tu każdy element ma swoje miejsce. Powstaje z tego tak piękna całość, że nie masz ochoty odkładać książki, czytasz i chłoniesz…otwierasz się…umacniasz…

To było niezwykłe czytelnicze doznanie💚

„Tomik Turbulencje” to druga część „Tryptyku Poetyckiego” i jak w „Tomiku Wariata” poważne sprawy braliśmy trochę śmiechem, tak tutaj odbiegamy od humorystycznych scen, wyciszamy się nieco, może trochę usypiamy, dryfujemy gdzieś między emocjami… a kiedy już dotrzemy głęboko, nadejdą one..TURBULENCJE..żeby wytrząść z nas to, co nam ciąży, co zalega i ściąga na dno…

Tomik...

"Muszę mierzyć się z tym, co w głębinie,
wtedy to, co uwiera, powolutku minie.
Utulić wewnętrzne, nienasycone pragnienie -
to nie dzięki tobie mam szanse na spełnienie...
By osiągnąć spokój - w siebie zanurzyć się muszę.
To właśnie tutaj ... spotkam własną duszę."

Tomik Turbulencje. Wstawanie duszy z popiołów to druga odsłona cyklu Tryptyk poetycki. Po zakończeniu lektury tomiku pierwsze, co przyszło mi na myśl, to jego autentyczność. Jest na wskroś prawdziwy, nie fałszuje rzeczywistości, nie ubarwia zbędnymi ozdobnikami, lecz w pełni odzwierciedla różnorodność barw życia, nawet te najciemniejsze. Skupia naszą uwagę na istotnych sprawach, które często umykają w codziennym zgiełku. Już sam wstęp, mówi nam jak ważne jest, by opróżnić umysł, bo tylko wtedy będziemy w stanie uporządkować myśli i dotrzeć do głębszych wartości. Co istotne, każdy z rozdziałów zakończony jest przerwą na dłuższy oddech, dając nam przestrzeń do przemyśleń.

"W sercu bowiem nie da rady ukryć prawdy,
i tak narażony będziesz na własne pogardy".

Dorota Kościukiewicz - Markowska poprzez swoją poezję pobudza do refleksji i stawia przed czytelnikiem wiele trafnych pytań egzystencjalnych. Dzieli się z nami swoją wrażliwością, wiedzą i przemyśleniami. Uważam, że każdy czytelnik może odebrać treść w inny sposób, zależnie od swoich życiowych doświadczeń. Dla mnie był formą terapii, której tak bardzo teraz potrzebowałam. Rozkruszył kilka murów, które bezwiednie zbudowałam i pozwolił zmierzyć się z tym, co tak bolesne. Kolejny raz uświadomiłam sobie jak wielką moc ma słowo, więc zachęcam, by wynurzyć się z własnej strefy komfortu i otworzyć na nowe. Warto.

"Muszę mierzyć się z tym, co w głębinie,
wtedy to, co uwiera, powolutku minie.
Utulić wewnętrzne, nienasycone pragnienie -
to nie dzięki tobie mam szanse na spełnienie...
By osiągnąć spokój - w siebie zanurzyć się muszę.
To właśnie tutaj ... spotkam własną duszę."

Tomik Turbulencje. Wstawanie duszy z popiołów to druga odsłona cyklu Tryptyk poetycki. Po zakończeniu lektury...

Tomik "TURBULENCJE " to druga część cyklu " Tryptyk poetycki " Autorka nakierowuje czytelnika na trudne egzystencjalne treści. Czytając zastanawiamy się nad sensem życia, wartościami i tym co w naszym ludzkim pędzie jest najważniejsze. Poruszane są tematy głębi i celu naszej ziemskiej wedrówki, z całym naszym życiowym bagażem..z cierniami i różami.
Zagłębimy się w tematy społeczne ,polityczne i religijne. Wiersze Pani Doroty są głębokie, dają do myślenia ,pozwalają na chwilę wyciszenia, zastanowienia. Inspirują do wglądu we własną duszę, w prawdę, która po części jest ukryta głęboko w nas, i nie zawsze chcemy ją zauważyć.
Styl pisania autorki jest bardzo dojrzały I ukazuje dużą mądrość i inteligencję.
Okładka jest moim skromnym zdaniem genialna i świetnie pasuje do treści. Ilustracje stworzył rysownik Paweł Kuczyński,są nowoczesne I wciągające czytelnika ,poruszające wyobraźnie.
Zdecydowanie ten tomik zasługuje na rozgłos i na szeroką promocję gdyż jest tego naprawdę wart.
Ja kochani zachęcam gorąco do czytania poezji ,rozszerzajcie swoje horyzonty..porzućcie standardowe myślenie i zanurzcie swoje umysły w tych wartościowych treściach.
Polecam!!❤️❤️❤️

Tomik "TURBULENCJE " to druga część cyklu " Tryptyk poetycki " Autorka nakierowuje czytelnika na trudne egzystencjalne treści. Czytając zastanawiamy się nad sensem życia, wartościami i tym co w naszym ludzkim pędzie jest najważniejsze. Poruszane są tematy głębi i celu naszej ziemskiej wedrówki, z całym naszym życiowym bagażem..z cierniami i różami.
Zagłębimy się w tematy...

Sięgając po poezję liczę, że wyniknie w moją duszę i pozostawi po sobie trwały ślad. Uwielbiam siadać wieczorami i zatopić się w słowach poetów i przesłaniu jakie niosą.

Właśnie taką poezję dostajemy w "Tomiku Turbulencje" autorstwa Doroty Kościukiewicz-Markowskiej. Jest to niezwykła część tryptyku literackiego, na którego kolejną część będę czekać z niecierpliwością.

Ogromnie dziękuję autorce za zaufanie i możliwość objęcia tego tomiku patronatem medialnym.

Wydanie tego tomiku jest w moim odczuciu niezwykłe i piękne. To w prostocie tkwi piękno i pozostawia nam możliwość zatopienia się w słowach i ich przekazie bez rozpraszania nas ilustracjami.

Ogromnie podoba mi się przesłanie i intencja jaką autorka przedstawia w swojej poezji. Wiersze przeplatają się między naszymi myślami tworząc obraz, który pozwala nam lepiej poznać siebie i spojrzeć w głąb naszej duszy.

Strasznie spodobał mi się sposób podziału wierszy na 5 spójnych rozdziałów, odmiennych od siebie, ale tworzących zwartą przestrzeń do rozważań.

Momentami wręcz musiałam zrobić sobie przerwę by głębiej przemyśleć treść. Kiedy indziej czytałam jeden wiersz kilka razy (oczywiście na głos) by lepiej się wczuć i zsynchronizować z treścią.

Czytanie poezji to uczta dla duszy, zawsze powinno być ucztą, która nas nie zaspokoi lecz sprawi, że chcemy więcej! Tak właśnie jest w przypadku poezji Doroty, czy z Tomikiem Wariata czy Tomikiem Turbulencje - chce się więcej i więcej!

Zazdroszczę Wam, że ten tomik jeszcze przed Wami, lecz ja wiem, że osobiście będę do niego ciągle wracać by odkrywać coraz to więcej i więcej pomiędzy wierszami.

Ogromnie Wam polecam poezję Doroty, a sama czekam na więcej!

Sięgając po poezję liczę, że wyniknie w moją duszę i pozostawi po sobie trwały ślad. Uwielbiam siadać wieczorami i zatopić się w słowach poetów i przesłaniu jakie niosą.

Właśnie taką poezję dostajemy w "Tomiku Turbulencje" autorstwa Doroty Kościukiewicz-Markowskiej. Jest to niezwykła część tryptyku literackiego, na którego kolejną część będę czekać z...

Terapia w formie książki? To jest możliwe, ten tomik wierszy leczy poszarpaną duszę.
Człowiek jest istotą, która coraz bardziej zapomina o tym, że w tym świecie chaosu, przepychu, gubi swoje wartości, podporządkowując się automatycznie schematom XXI wieku. Dlatego większość społeczeństwa choruje. Ich umysł i dusza są tak nabodźcowane, tak obciążone tym, co muszą, tym co powinni, tym co trzeba, że w pewnym momencie mówią stop, a nasze ciało manifestuje to w dość pokaźny i nieprzyjemny sposób.
Autorka książki Dorota Kościukiewicz-Markowska w swojej twórczości doskonale przedstawia aktualny obraz świata i człowieka, który zatracił swoje człowieczeństwo, oczami osoby stojącej po drugiej stronie barykady, nawołującej do zmiany.
Zarówno Tomik Wariata, jak i też Tomik Turbulencje, dosadnie informuje nas i wręcz krzyczy Człowieku! Zatrzymaj się, zastanów się, co jest największą wartością, zajrzyj w głąb siebie, odczytaj to, co przekazuje ci Twoje serce, dusza, ciało i zrozum.
Autorka w sposób przenikliwy dotyka najczulszych aspektów naszego bytowania na tym świecie, naszych lęków, naszych wewnętrznych demonów, po to, aby każdy mógł doznać w pewien sposób odrodzenia i oczyszczenia. Aby mógł poczuć się wolny i odetchnąć pełną piersią.
,,Tomik Turbulencje" zawiera mnóstwo przepięknych wierszy. Chciałam wybrać jeden, który jest mi bliski, jednak nie potrafię. Każdy zawiera dla mnie wskazówkę, każdy porusza najczulsze struny mojego serca, każdy wywołuje ogromne emocje. Czytając jeden, płaczę, aby potem czytając drugi uśmiechać się szeroko. Wydawałoby się, że ten płacz, jest smutkiem, który mnie ogarnia, bo coś zrozumiałam, wręcz przeciwnie jest moim oczyszczeniem. Uśmiech przez łzy, łzy, które jak deszcz spływają na ziemię i oczyszczają ją z tego brudu, tak samo mnie oczyszczają z wewnętrznego brudu, który latami zbierał się we mnie. Czas było odkurzyć i posprzątać. I wiecie, jakie to jest potrzebne? Jaki człowiek czuje się lekki? Nie jednego zdziwi to, że słowo pisane ma taką moc. Nie jeden zwątpi, dopóki sam nie przeżyje tego.
Dorotka, Twoje Tomiki ujarzmiają moje lęki, a wiesz, że mam ich sporo. Dzięki tomikom wierszy mogę je przepracować w ciszy, zrozumieć i pokonać, bo o to w tym całym życiu chodzi, aby zrozumieć siebie i docenić, aby porzucić, posprzątać jak to wcześniej napisałam i zacząć żyć to i teraz. Mimo iż czasami jest pod górkę i widzimy tylko czarną dziurę, to Ty ze swoimi wierszami jesteś takim promykiem na końcu, który czasami lekko, a czasami dosadnie mówi, wstawaj, życie jest piękne! Nie ważne kto, z czym się zmaga, dla każdego będzie on wytchnieniem i kierunkowskazem.
Więcej nie napiszę, bo żadne słowa nie odzwierciedlą tego, co czuje się przy czytaniu Tomiku Turbulencje. Żadne słowa go nie określą dostatecznie.
Na końcu mogę napisać wyłącznie... Dziękuję, za to, że jesteś.

Terapia w formie książki? To jest możliwe, ten tomik wierszy leczy poszarpaną duszę.
Człowiek jest istotą, która coraz bardziej zapomina o tym, że w tym świecie chaosu, przepychu, gubi swoje wartości, podporządkowując się automatycznie schematom XXI wieku. Dlatego większość społeczeństwa choruje. Ich umysł i dusza są tak nabodźcowane, tak obciążone tym, co muszą, tym co...

Ponownie zanurzyłem się w otchłań poezji. Pozwoliłem sobie dryfować, dać się ponieść na jej falach. Bywało również, że nurkowałem głębiej i głębiej, aż światło nie dochodziło i tylko napierała na mnie swoim ciśnieniem słonych słów prawdy. Innym razem pływałem wśród jej flory i fauny, niczym z ławicami kolorowych ryb między koralowcami, by za chwilę z rekinami atakować złudne piękno.

Tak mógłbym opisać moją przygodę z tym tomikiem. Dorota tym razem odchodzi od wesołych wierszy, które dominowały w "Tomiku Wariata" i tym razem rozważa nad sensem życia w bardziej poważnej formie. Są tu poruszone wszelakie tematy, m.in. miłości, przyjaźni, wewnętrznej walki, wiary, polityki czy dobra i zła. Poeatka zadaje pytania i odpowiada sobie, lecz nie narzuca nikomu swoich racji. Pozwala czytelnikowi na samodzielną interpretację i przemyślenia. Sama zwraca uwagę na to, jak bardzo podajemy się czyimś myślą do tego stopnia, że zaczynamy uważać je za swoje i stajemy się ich niewolnikami.
Autorka nie pisze skomplikowanych form wiersza. Są to dość proste utwory, bez zbędnych słów, których wiele osób mogłoby nie znać. Praktycznie rymy też nie są skomplikowane. To wszystko tylko pomaga w odbiorze nawet opornym na poezję. Dorota swoim projektem pragnie, aby liczba miłośników wierszy wzrastała i bardzo dobrze jej w tym idzie. Jestem jej wdzięczny za to, że wybrała mnie na jednego z patronów i czekam na trzecią odsłonę.
Zachęcam do zapoznania się z jej twórczością, ponieważ warto. Daje do myśleni

Ponownie zanurzyłem się w otchłań poezji. Pozwoliłem sobie dryfować, dać się ponieść na jej falach. Bywało również, że nurkowałem głębiej i głębiej, aż światło nie dochodziło i tylko napierała na mnie swoim ciśnieniem słonych słów prawdy. Innym razem pływałem wśród jej flory i fauny, niczym z ławicami kolorowych ryb między koralowcami, by za chwilę z rekinami atakować...

"Bratnie dusze nie występują tak rzadko, jak przypuszczałam na początku. Cudownie jest się przekonać, że jest ich tak wiele na świecie."
Ja właśnie znalazłam kolejną. Dorotko ja czuję, że jesteś moją bratnią duszą. Tym bardziej jestem dumna i zaszczycona, że mogłam wziąść pod swoje patronackie skrzydła "Tomik turbulencje".
Kochani polecam Wam bardzo wybierzcie się w tę jakże emocjonalną podróż w głąb duszy, w najskrytsze jej zakamarki. Niech niosą was słowa. Tomik otwiera się wierszem o bardzo znaczącym tytule "Opróżnij umysł", bowiem podróż ta wymaga skupienia a przede wszystkim czystej głowy.
Nie znajdziecie tu kolorowych ilustracji jak W Tomiku Wariata. Tu rządzi czerń i biel, wszystko jest oszczędne to słowa mają moc. Uskrzydlaja, dodają wiatru w żagle ale i
"rany od słów nie są tak widoczne, jak te od sztyletów, dotykają za to głebiej- poza białe kości nagich szkieletów".
Tomik podzielony jest na pięć rozdziałow każdy z nich dotyka ważnych tematów.
Musimy przejść przez każdy doznać wielu krzywd, błądzić w świecie zgubnych wartości, wielokrotnie zranic siebie i innych, zanużyć się w mroku i bezsensowności. By na koniec doznać swego rodzaju oczyszczenie by otworzyć się na nowe, na miłość, na szczęście.
Ten tomik rozkocha Was w poezji. Są wiersze, które wwiercą się w Was już na zawsze, są słowa, które zranią do szpiku ale i takie, które przyniosą ukojenie. Cały wachlarz emocji przy tak niewielu słowach.
Polecam całym sercem.

"Bratnie dusze nie występują tak rzadko, jak przypuszczałam na początku. Cudownie jest się przekonać, że jest ich tak wiele na świecie."
Ja właśnie znalazłam kolejną. Dorotko ja czuję, że jesteś moją bratnią duszą. Tym bardziej jestem dumna i zaszczycona, że mogłam wziąść pod swoje patronackie skrzydła "Tomik turbulencje".
Kochani polecam Wam bardzo wybierzcie się w tę...

"Tomik Turbulencje" autorstwa Doroty Kościukiewicz-Markowskiej, który swoją premierę będzie miał już w ten czwartek, jest drugą książką z cyklu "Tryptyk poetycki".
To zbiór poruszających wierszy, które w cichy wieczór zabiorą Was w niesamowitą podróż w głąb swojej duszy, aby odnaleźć siebie.
Autorka przez pięć kolejnych rozdziałów poprowadzi czytelnika od poczucia egzystencjalnej pustki, poprzez walkę z cieniem, aż po odrodzenie się na nowo.
Tomik otwiera się nieprzypadkowo wierszem pod tytułem "Opróżnij umysł". Tylko z czystym i jasnym umysłem bowiem, można dokładnie wsłuchać się w słowa poetki i zrozumieć przesłanie.
Pierwsze dwa rozdziały to przeprawa w poszukiwaniu sensu życia w zgniliźnie świata (także tego wirtualnego),w którym zniewolony w bylejakości i zamknięty w pułapce fałszywych schematów czlowiek wije się i żebra o atencję, tracąc często siebie i raniąc innych.
Autorka mocno podkreśla znaczenie słów, które z jednej strony potrafią człowieka uskrzydlić, a z drugiej...zniszczyć:..."rany od słów nie są tak widoczne, jak te od sztyletów, dotykają za to głebiej- poza białe kości nagich szkieletów"...Mocne prawda?
Trzeci rozdział, w którym zdecydowanie dominują czernie, zdaje się pogrążać czytelnika w mroku, beznadziei, smutku i bólu, a jednak gdzieś przebija się iskra przebudzenia i następuje ta wyczekiwana refleksja nad sobą i sensem życia.
Kolejny rozdział przynosi chęć zmiany i naprawy całego zła oraz następuje całkowite oczyszczenie, w którym, ogromną rolę odgrywa cisza, mająca moc zbawienia.
Ostatni rozdział to proces wstawania z kolan i odrodzenia się niczym Fenix, do czego nawiązuje okładka książki. Wreszcie możemy zrozumieć czym są szczęście, radość, miłość i nadzieja.
Piękna, minimalistyczna grafika, która składa się praktycznie tylko z różnych stylów czcionek oraz dosadnych wyróżnień słów- bądź zdań kluczy, sprawia, że wiersze są czytelne i zrozumiałe, a czytelnik czuje się delikatnie ukierunkowany na problem, który poetka chce najbardziej podkreślić.
Jeśli chcecie odnaleźć sens życia i przede wszystkim siebie, zanurzcie się w ciszę i "Turbulencje"❤️
Ten tomik doskonale wzmocni Waszą samoświadomość i sprawi, że zakochacie się w poezji na nowo. Każdy z tych cudownych wierszy zostanie w Waszej pamięci na długo i zmieni Wasze spojrzenie na siebie i otaczający Was świat❤️

"Tomik Turbulencje" autorstwa Doroty Kościukiewicz-Markowskiej, który swoją premierę będzie miał już w ten czwartek, jest drugą książką z cyklu "Tryptyk poetycki".
To zbiór poruszających wierszy, które w cichy wieczór zabiorą Was w niesamowitą podróż w głąb swojej duszy, aby odnaleźć siebie.
Autorka przez pięć kolejnych rozdziałów poprowadzi czytelnika od poczucia...

Jeśli uważacie, że wiersze to nie wasza broszka to… po prostu jeszcze do tego momentu nie dorośliście. Serio.

Przy każdym wierszu ciary mnie przechodziły. Z zachwytu. Z emocji. Wiersze podchodziły pod duszę, rozmawiały z moimi cieniami.
Tego czynu nie podołała żadna książka Kinga 👀.
Z pozoru w małych wersetach tkwi moc poruszająca zmysły 🔥

Wiersze są podzielone na Rozdziały.

W ,,Pomieszanie” pomiesza nam się zupełnie, zaczniemy walczyć, wątpliwości zaczną stukać do drzwi.

W ,,Pogrążanie” stoczymy się na samo dno. Tutaj miałem dużo przemyśleń.

Każdy ma jakieś uzależnienie. I tutaj wychodzi na światło dzienne. Ono kąsa, tłamsi, wyciąga i na powrót męczy. Sumienie w świecie internetu, lajki, hejt, sztuczna inteligencja. To wszystko mamy na talerzu. Trzeba było się po prostu otworzyć a te wiersze to czynią 🤗

Trzeci rozdział ,,Walka z cieniem” będzie trwać do końca życia. Warto się ze swymi cieniami dogadywać.
W końcu to nasze wewnętrzne Ja 👁️.

Zrozumieć, pójść na kompromis, okiełznać nasze słabości.

Kolejny rozdział ,,Wynurzanie”. Tu łapiemy na tym dłuższym bezdechu upragniony haust powietrza. Rozkoszujemy się nim. Wewnętrznie. Nadal szukając pytań i odpowiedzi.

Ostatni rozdział ,,Wstawanie” jest wstępem do kolejnego tomika 👀 Ale czad 🤩

Pierwszy Tomik Wariata to takie moje alter ego, pobudzanie zmysłów, tysiące połączeń do kreatywnych zastosowań Tomika.
W Turbulencji cofamy się do lat 90tych. Obrazków tu nie doświadczymy, one jednak są, tylko że między wierszami- stworzone klawiaturą 🤯
I one działają, te symbole, cyferki latają. Wystarczy pobudzić wyobraźnię.

Wiersze to taka strefa w świecie czytelniczym, która zawsze jest nas blisko.
A teraz wyobraźcie sobie Waszego ulubionego bohatera, który bierze do ręki
,,Tomik Turbulencje” 👁️
Wyjdzie z tego ciekawa historia i ja to już tak widzę 🤗

Serdecznie polecam to artystyczne cudo, już mamy dwa tomiki- bez zawodu polecam osobom lubiącym się w horrorach, fantastyce czy romansach 👀 Tomik zmieni Wasze postrzeganie na same wiersze. Mnie nadal zmienia i na pewno stworzę nie jedną rolkę, by samemu się zachwycać wierszem pisanym, który żyje.

Jeśli uważacie, że wiersze to nie wasza broszka to… po prostu jeszcze do tego momentu nie dorośliście. Serio.

Przy każdym wierszu ciary mnie przechodziły. Z zachwytu. Z emocji. Wiersze podchodziły pod duszę, rozmawiały z moimi cieniami.
Tego czynu nie podołała żadna książka Kinga 👀.
Z pozoru w małych wersetach tkwi moc poruszająca zmysły 🔥

Wiersze są podzielone na...