Spadkobierca Zakonu, księga 1, tom 1

Któż nie chciałby być taką Alicją i wpaść do zaczarowanego miejsca, gdzie pewne rzeczy nie dzieją się przypadkiem? Pewnie wielu z nas, ale nie Jegor, trzynastolatek, który pewnego dnia znajduje wyjątkowy Klucz otwierający przejście między dwoma światami. Światem magii i techniki.

Chłopak ten jest zupełnie obojętny na magię. Kiedy swoim nieprzemyślanym wyczynem zatrzymuje klucz i przechodzi do innego świata musi nauczyć się pewnych rzeczy, aby wyruszyć w podróż mającą na celu ocalenie obu miejsc. W zależności od powodzenia jego misji ważą się losy obydwu krain.

Brzmi to dość powtarzalnie, jednak pisarzowi nie braknie pomysłu na pisanie tej historii. Chociaż początek jest mozolny spowodowany zmianą języka z poważniejszego na typowo młodzieżowy, po wdrążeniu się w powieść zaczyna to co raz mniej przeszkadzać. Szczególnymi atutami tej powieści jest ciężka praca Jegora. Jako odporny na magię musi nauczyć się władać mieczem, walczyć i znać świat bez pomocy magii, ale tylko z własnej siły. Jego treningi są bardzo surowe i ciężkie. Czemuż to takie ważne? Otóż przy takiej postaci rzeczy nie jest to opowiastka o magii, o chłopcu, który pojawia się nie wiadomo skąd i nagle odkrywa w sobie wielką siłę. Tutaj liczy się tylko jego siła ducha i wola powrotu do domu.

Język jest symplistyczny co tylko zyskuję lepsze miano powiastki młodzieżowej. Opowieść zaczyna interesować, a nawet zachęcać do dalszego czytania. Tak naprawdę, kiedy akcja zaczyna się na dobre, powieść kończy swój tom. Taki trick zachęci do następnego tomu, na pewno.

Miły elementem jest zwrócenie uwagi na Elfa, Elwinga, przyjaciela bohatera. Widać wyraźnie zachowanie ludzi w stosunku co do stwora, a także próby znęcania się nad nim. Sam Elf chodzi w łamachach i jest wytykany palcami. Jestem bardzo ciekawa co wyniknie dalej z przyjaźni Jegora z Elwingiem, czy Elf zyska trochę szacunku ludzi i czy zmieni się jego sytuacja.

Ciekawa, intrygująca, inna od reszty fantastycznych powiastek. Zasługująca na zwrócenie uwagi, a tym bardziej na przeczytanie. Miła rozrywka na ciemne, zimne wieczory, które powoli nastają.

Młody chłopak rzec można, że dzieciak o imieniu Jegor. Pewnego dnia, który rozpoczął się dla niego okropnie, za sprawą tajemniczego artefaktu przenosi się do innego świata. Jak okazało się jego marzenia o świecie bez szkoły, nauczycieli i rodziców spełnił się. Trafił on na wyspę i spotkał pewnego Maga i Rycerza, a to spotkanie to tylko początek jego przygody. Musi poświęcić wszystko gdyż jeśli chce wrócić do domu musi stać się wielkim wojownikiem i pokonać zły charakterek. Podczas swojej wędrówki spotyka wiele ciekawych osobistości, które później stają się jego przyjaciółmi ;]

Pierwsza księga tej historii została podzielona przez wydawnictwo na dwa tomy. Bardzo tego nie lubię, ale na szczęście zaopatrzyłam się od razu w 2 tom. Całą historię czyta się dość przyjemnie i jak dla mnie jest ona napisana łatwym językiem i po przeczytaniu niej czuję niedosyt. Jak dobrze wiadomo, każda książka, po której mamy takie odczucia jest warta naszej uwagi.

Jegor jeden z moich ulubionych bohaterów tej książki to miły nastolatek, który za wszelką cenę gotowy był zrobić wszystko byle tylko pomóc swoim przyjaciołom i wrócić do domu. Gdy dowiaduję się o podziale świata na świat Magii i Techniki (kiedyś były jednością) mimo wszystko jak dla mnie jest wystarczająco opanowany i gotowy jednak w to uwierzyć. Jest postacią bardzo odważną, solidną i silną. Przez całą książkę widać, że zależy mu na rozwiązaniu zagadki i doprowadzeniu do szczęśliwego zakończenia. Niestety chyba jednak najciekawsze momenty zawarte są w drugiej księdze opowieści.


Kolejnym po Jegorze moim ulubionym bohaterem jest Elf Elwing. Również jest młodą osobom i od najmłodszych lat musi borykać się z samotności i smutkiem ogarniającym go po wygnaniu z państwa. Jest również bardzo odważnym i utalentowanym łucznikiem. Pomaga Jegorowi chociaż tak na prawdę go nie zna, ale jest mu wdzięczny za ocalenie i jeszcze nie raz odwdzięczał się Jegorowi ratując go z opresji.

Pomysł bardzo dobry, ale czy nie czujecie tu lekkiego powiązania z Alicją w Krainie Czarów przynajmniej z tą filmową adaptacją ? Jak dla mnie jest tu duże podobieństwo, no i kto nie chciałby trafić do takiego miejsca ?

Podsumuje to jednym zdaniem : Uważajcie ze swoimi marzeniami, a nóż widelec się spełnią ;]

jest coś w tych naszych wschodnich sąsiadach że umiom pisać jak za pióro chwycą :)

Książka bardzo na mnie wpłynęła, uważam, że jest bardzo dobrze napisana :)

Książka świetna przy bliższym poznaniu :)) Polecam!

super bardzo mi się podobała

Świetna

Książka położona w ciekawych realiach, której autor postanowił łopatologicznie wytłumaczyć każdy element świata przedstawionego. Na dokładkę płaskie jak kartka charaktery złożone przez maksymalnie dwie-trzy cechy osobowości i niezbyt skomplikowana fabuła.

Nie oceniam książki, bo jest to książka dobrze napisana, ale przeznaczona dla 12 - 14 letnich dzieci, więc ciężko ją krytykować za to, że jest napisana dla chłopców marzących o przygodach i ratowaniu świata ;)