Bodo wśród gwiazd. Opowieść o losach twórców przedwojennych kabaretów

Początkowo książkę czytałam z niesamowitym zaciekawieniem, ale im dalej, tym gorzej. Treść stawała się niesamowicie chaotyczna, a tytuły rozdziałów nie łączyły się z ich zawartością. Poza tym spodziewałam sie bardziej dwudziestolecia międzywojennego, a nie wojny i losów emigracyjnych artystów, co mnie już mniej ciekawiło. Pominę kwestię tytułu, taniego chwytu marketingowego...
Jedyny plus to oprawa graficzna.

Początkowo książkę czytałam z niesamowitym zaciekawieniem, ale im dalej, tym gorzej. Treść stawała się niesamowicie chaotyczna, a tytuły rozdziałów nie łączyły się z ich zawartością. Poza tym spodziewałam sie bardziej dwudziestolecia międzywojennego, a nie wojny i losów emigracyjnych artystów, co mnie już mniej ciekawiło. Pominę kwestię tytułu, taniego chwytu...

Książka, która zgodnie z tytułem miała być opowieścią o losach twórców przedwojennych kabaretów, jest opowieścią o wybranych artystach międzywojennej i powojennej sceny. Jaki był klucz do wyboru takich a nie innych postaci, trudno powiedzieć. Można by uznać, że chodziło o ich działalność w czasie wojny i na emigracji, bo zwłaszcza ten okres interesuje autorkę, ale Eugeniusz Bodo końca wojny nie doczekał, a Zula Pogorzelska zmarła jeszcze wcześniej. Zadziwiający jest też sposób przedstawienia postaci, bardzo chaotyczny, fragmentaryczny, oparty raczej na wspomnieniach osób w różny sposób związanych z przywoływanymi artystami, a raczej z ich sceniczną działalnością. Robi się z tego taki groch z kapustą, bo np. w rozdziale poświęconym Konradowi Tomowi i Zuli Pogorzelskiej tej ostatniej poświęcony jest tak naprawdę jeden akapit. Jeżeli ktoś zaczyna swoją przygodę z przedwojennymi kabaretami, to ta książka nie będzie najlepszym wyborem. Dla osób już jako tako orientujących się w panteonie gwiazd dwudziestolecia międzywojennego będzie to na pewno cenne uzupełnienie wiedzy, zwłaszcza, że zamieszczono tu mnóstwo mało znanych fotografii, plakatów z przedstawień i fragmentów artykułów międzywojennej prasy.

Książka, która zgodnie z tytułem miała być opowieścią o losach twórców przedwojennych kabaretów, jest opowieścią o wybranych artystach międzywojennej i powojennej sceny. Jaki był klucz do wyboru takich a nie innych postaci, trudno powiedzieć. Można by uznać, że chodziło o ich działalność w czasie wojny i na emigracji, bo zwłaszcza ten okres interesuje autorkę, ale Eugeniusz...

Wbrew oczekiwaniom nie jest to biografia o Eugeniuszu Bodo, jak sugeruje tytuł. Nawet sam Bodo jest potraktowany "po macoszemu" - zaledwie jeden rozdział.
Z resztą przedstawionych postaci ma niewiele wspólnego, przynajmniej w książce nie są pokazane powiązania między nimi.

Generalnie książka o kabaretach międzywojennych i ich twórcach.
Mam wrażenie, że autorka posiada ogromną wiedzę na ten temat, niestety nie potrafi jej "sprzedać". A szkoda.... bo wierzę, że po tylu rozmowach przeprowadzonych z tak nietuzinkowymi osobami, mogłaby napisać arcyciekawą książkę.

Plusem są stare afisze, dużo zdjęć i artykułów ze starych gazet oraz zacytowane wspomnienia. Trochę podratowały sytuację :-).

Wbrew oczekiwaniom nie jest to biografia o Eugeniuszu Bodo, jak sugeruje tytuł. Nawet sam Bodo jest potraktowany "po macoszemu" - zaledwie jeden rozdział.
Z resztą przedstawionych postaci ma niewiele wspólnego, przynajmniej w książce nie są pokazane powiązania między nimi.

Generalnie książka o kabaretach międzywojennych i ich twórcach.
Mam wrażenie, że autorka posiada...

Zastanawia mnie niefortunny tytuł tej książki....Jej bohaterami są artyści dwudziestolecia międzywojennego, występujący w kabaretach warszawskich. Cała plejada pisarzy, tekściarzy, śpiewaków, tancerzy... Niepowtarzalna klasa, szyk i talent. Bodo jest tu jednym z wielu .
Nie sposób odmówić autorce sumienności w zebraniu materiałów-ciekawe fotosy, zdjęcia, historie. Niektóre nawet dla mnie, pasjonatki tematu, nieznane. Wystarczyłoby całość dopracować, a niestety tego zabrakło.
Książka smutna, jak losy bohaterów, którzy wprost ze scen teatrzyków i kabaretów trafiali do więznień, obozów lub niegdy nie odnalezli się na obczyznie.

Zastanawia mnie niefortunny tytuł tej książki....Jej bohaterami są artyści dwudziestolecia międzywojennego, występujący w kabaretach warszawskich. Cała plejada pisarzy, tekściarzy, śpiewaków, tancerzy... Niepowtarzalna klasa, szyk i talent. Bodo jest tu jednym z wielu .
Nie sposób odmówić autorce sumienności w zebraniu materiałów-ciekawe fotosy, zdjęcia, historie. Niektóre...

Rozczarowanie...

Rozczarowanie...

Faktycznie tytuł chybiony, bo o samym Bodo jest w tej książce najmniej. Całość przypomina zbiór naprędce wrzuconych nazw, nazwisk, dat i cytatów. Nie jest to opracowanie dokładne, a już na pewno nie pełne. Nie dla osób, które nigdy nie słyszały o np. Zofii Terne albo Qui Pro Quo, bo zwyczajnie nie będą wiedzieć o co chodzi czytając.
Plus za dużą ilość zdjęć, plakatów, bo to nadaje wartość książce. Mimo, że tekstu jest mało, to nie czytało mi się tego szybko, a wręcz musiałam zmęczyć do końca. Pewnie dlatego, że wolałabym bardziej uporządkowaną opowieść. Czuć, że autorka jest szczerze zafascynowana tematem, jednak w tej pozycji nie sprzedała dobrze swojej wiedzy.

Faktycznie tytuł chybiony, bo o samym Bodo jest w tej książce najmniej. Całość przypomina zbiór naprędce wrzuconych nazw, nazwisk, dat i cytatów. Nie jest to opracowanie dokładne, a już na pewno nie pełne. Nie dla osób, które nigdy nie słyszały o np. Zofii Terne albo Qui Pro Quo, bo zwyczajnie nie będą wiedzieć o co chodzi czytając.
Plus za dużą ilość zdjęć, plakatów, bo to...

Uwielbiam artystów i filmy dwudziestolecia międzywojennego. Ogromym plusem są zdjecia i bardzo czytelne artykuły prasowe z lat międzywojennych. Dzięki temu można się dowiedzieć jak wyglądały artykuły i jak w tym czasie je pisano oraz w jaki sposób wypowiadali się artyści.
Z ogromnym zaciekawieniem czytałam o historii powstania polskich przebojów i pieśni które znamy do dzisiaj. Szczególnie ciekawe było powstanie tak wszystkim znanych "Czerwonych maków na Monte Cassino".
Niektóre rozdziały były chaotyczne jak na przykład rozdział o Renacie Bogdańskiej Anders. Autroka używa w tym rozdziale na przemiennie imienia Renata i Irena. Na początku myślałam, że chodzi o dwie inne osoby lub że autorka pomyliła imona. A dopiero na końcu dowiadujemy się, że pełne imię i nazwisko bohaterki to Irena Renata Bogdańska Anders. Taka informacja powinna znajdować się na początku rozdziału.
Książka chyba powstawała w wielkim pośpiechu ponieważ w rozdziale który miał być poświęcony Zuli Pogorzelskiej oprócz kilku wycinków prasowych prawie nic o niej nie ma. Zanim książka zostala dopuszczona do druku ten brak powinien zostać zauważony.
Tytuł książki powinien być inny, ponieważ według mnie sugeruje on, że książka w głównej mierze napisana jest o Eugeniuszu Bogo a tak nie jest. Każdy rozdział poświęcony jest innemu artyście.
Wysoka ocena za artykuły prasowe i zdjęcia. Gdyby nie to ocena byłaby niższa za brak dopracowania książki.

Uwielbiam artystów i filmy dwudziestolecia międzywojennego. Ogromym plusem są zdjecia i bardzo czytelne artykuły prasowe z lat międzywojennych. Dzięki temu można się dowiedzieć jak wyglądały artykuły i jak w tym czasie je pisano oraz w jaki sposób wypowiadali się artyści.
Z ogromnym zaciekawieniem czytałam o historii powstania polskich przebojów i pieśni które znamy do...

wszystko o przedwojennym kabarecie w Polsce i indywidualnych często tragicznych losach artystów

wszystko o przedwojennym kabarecie w Polsce i indywidualnych często tragicznych losach artystów

Książka ta powstała w związku z emisją serialu o Eugeniuszu Bodo w telewizji, stąd jej tytuł. Publikacja ta nie jest jednak poświęcona Eugeniuszowi Bodo, ale wielu często już zapomnianym postaciom sceny kabaretowej dwudziestolecia międzywojennego. Bodo jest tylko jedną z wielu ówczesnych gwiazd kabaretu.

Niewątpliwą zaletą tego wydania książki Mieszkowskiej jest bogaty materiał ilustracyjny. Wiele zdjęć pochodzi z prywatnych zbiorów bohaterów.

Autorka przedstawia losy powojenne twórców przedwojennych kabaretów. Tam, gdzie to było możliwe, Mieszkowska dotarła do bohaterów książki osobiście i oddała im głos. Nie do każdego po wojnie los się uśmiechnął, wielu z nich historia skazała na ubóstwo i wygnanie. Zabrakło dla nich miejsca na świecie, wojna przerwała świetne kariery artystyczne, a na obczyźnie tylko nieliczni mogli wrócić na scenę. Mieszkowska niejako ocala od zapomnienia wiele z ważnych osobistości dawnego świata.

Książce zarzucić można jeszcze pewną chaotyczność i nierówność. Początkowo styl tekstu zachęca do lektury. Niestety im dalej, tym trudniej. Jakby przy niektórych osobach autorce zabrakło pomysłu, jak poświęcony im rozdział napisać. Myślę jednak, że lektura nie będzie czasem straconym.

Książka ta powstała w związku z emisją serialu o Eugeniuszu Bodo w telewizji, stąd jej tytuł. Publikacja ta nie jest jednak poświęcona Eugeniuszowi Bodo, ale wielu często już zapomnianym postaciom sceny kabaretowej dwudziestolecia międzywojennego. Bodo jest tylko jedną z wielu ówczesnych gwiazd kabaretu.

Niewątpliwą zaletą tego wydania książki Mieszkowskiej jest bogaty...

Po lekturze mam mieszane uczucia. Początkowo byłam zachwycona, ale im dalej tym coraz bardziej chaotycznie. Wprowadzenie do czasów dwudziestolecia oraz opis kabaretów powstających w Polsce był bardzo dobrze napisany, krótko zwięźle i na temat. W dalszej części zaczęły się schody. Sam tytuł jest nieadekwatny do treści, książka w jakiś szczególny sposób nie skupia się na postaci Eugeniusza Bodo, jest mu poświęcony tylko jeden rozdział. Od połowy książki miałam wrażenie, że autorka nie do końca ma pomysł jak przedstawić inne postacie. Niektóre z nich nawet się nie pojawiały w rozdziale im poświęconym. Z jednej strony autorka chciała, pokazać jak potoczyły się losy gwiazd po 1939 roku. Z drugiej często przytacza fragmenty wspomnień osób, bez przytoczenia nieco szerszej biografii artysty. Poza wymienionymi wadami autorka wykonała naprawdę dobrą pracę w gromadzeniu materiałów do książki. Rozmowy z uczestnikami opisywanych wydarzeń oraz z samymi gwiazdami niezwykle wzbogacają jej treść. Samo wydanie zasługuje na duży plus, barwne wnętrze zdecydowanie uatrakcyjnia lekturę. Warto przeczytać, pomimo minusów.

Po lekturze mam mieszane uczucia. Początkowo byłam zachwycona, ale im dalej tym coraz bardziej chaotycznie. Wprowadzenie do czasów dwudziestolecia oraz opis kabaretów powstających w Polsce był bardzo dobrze napisany, krótko zwięźle i na temat. W dalszej części zaczęły się schody. Sam tytuł jest nieadekwatny do treści, książka w jakiś szczególny sposób nie skupia się na...