Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Polichromia

Wydawnictwo: Świat Książki
6,12 (194 ocen i 30 opinii) Zobacz oceny
10
5
9
4
8
14
7
55
6
61
5
35
4
8
3
9
2
2
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788379436484
liczba stron
304
słowa kluczowe
literatura polska
język
polski
dodała
Ag2S

Komisarz poznańskiej policji Maciej Bartol ma niezbyt poukładane życie. Apodyktyczna matka nie może mu darować, że nie chce się ożenić z kobietą, która ma urodzić jego dziecko. W pracy też szykuje mu się trudna sprawa. W pełnym cennych przedmiotów mieszkaniu zostają odnalezione zwłoki emerytowanego konserwatora zabytków, samotnego wdowca Apoloniusza Mikulskiego, a do sprawy zostaje...

Komisarz poznańskiej policji Maciej Bartol ma niezbyt poukładane życie. Apodyktyczna matka nie może mu darować, że nie chce się ożenić z kobietą, która ma urodzić jego dziecko. W pracy też szykuje mu się trudna sprawa. W pełnym cennych przedmiotów mieszkaniu zostają odnalezione zwłoki emerytowanego konserwatora zabytków, samotnego wdowca Apoloniusza Mikulskiego, a do sprawy zostaje przydzielony wymuskany prokurator Pilski, którego Bartol nie znosi. W śledztwie, oprócz braku motywów, szczególnych problemów nastręczają dziwne upozowanie zwłok i odkryte przy nich symboliczne przedmioty oraz łacińskie sentencje, wskazujące na to, że morderca zamierza kontynuować dzieło. I rzeczywiście, pojawia się kolejna ofiara… Co łączy te spektakularne zbrodnie?
Debiut Joanny Jodełki został uhonorowany Nagrodą Wielkiego Kalibru dla najlepszej polskiej powieści sensacyjnej 2009 roku. Jak łatwo się domyślić, jurorów urzekła niebanalna konstrukcja fabuły, w której losy niemających ze sobą na pozór nic wspólnego postaci nagle łączą się w zupełnie nieoczekiwany sposób, a mrożący krew w żyłach finał opowieści rozgrywa w jednej z najbardziej znanych polskich budowli zabytkowych.

 

źródło opisu: http://wydawnictwoswiatksiazki.pl/

źródło okładki: http://wydawnictwoswiatksiazki.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (480)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 399
Paweł | 2017-08-18
Przeczytana: 18 sierpnia 2017

Przy ocenianiu tej książki należy wziąć poprawkę na to, że jest to debiut autorki i powinniśmy spojrzeć na całość z nieco innej strony. Z takiej strony, który pomoże nam zrozumieć treść i to wszystko, co rozgrywa się na kartach tej powieści. Muszę przyznać, że trudno mi było spoglądać na treść tej książki z różnych stron, bo nie potrafiłem należycie skupić się na fabule, która niestety jest dziwna i bardzo rozbieżna, a duża ilość niezwiązanych z treścią wtrętów nie sprzyja dobremu czytaniu. Jest to moje kolejne spotkanie z piórem autorki i widać, że jest do debiut, ale z kolejnymi książkami jest już lepiej. Wiem, co piszę.

książek: 628
Jacek | 2016-03-07
Przeczytana: 07 marca 2016

Styl rzeczywiście ciekawy, wciągający. Bohaterowie - w miarę wyraziści, choć dziwne, że to nie szef (Maćkowiak), lecz podwładny (Bartol) wydaje polecenia. Fabuła - długo interesująca, choć im bliżej końca, tym bardziej nieprawdopodobna. Chociaż - gdyby była prosta, to nikt by takiej książki nie czytał. Wątek osobisty głównego bohatera (notabene trochę mało rozgarniętego, jak na funkcję, którą sprawuje) - zbyt zawikłany i im bliżej końca tym bardziej męczący. Niektóre zaniedbania policji zaskakująco bezmyślne (szukanie rodziny Mikulskiego). Wreszcie symbolika kojarząca się z Danem Brownem - zakrawa na zapożyczenie, żeby nie powiedzieć gorzej.
W rezultacie czyta się dość szybko i lekko, ale pewnie za kilka dni nie będę z powieści niczego pamiętać. A więc moim zdaniem mamy sympatyczne czytadło. Tylko tyle.

książek: 1855
Edyta Zawiła | 2016-04-20
Przeczytana: 20 kwietnia 2016

"...Gdyby wtedy, jakieś trzydzieści parę lat temu, jakimś cudem w tej wsi zatrzymał się ktoś obcy, zapewne pomyślałaby tylko, że trochę u bardziej sennie, trochę bardziej przygnębiająco, ale poza tym to "zwykła zapomniana przez Boga dziura".
Nie dowiedziałby się, że oni tak właśnie o sobie myślą, ż przerażeniem, że o nim zapomniał, albo z życzeniem, żeby o nich zapomniał. Że jak nie będą o tym mówić, to nikt nie zapyta, nigdy.
Bóg jednak znowu był po stronie pesymistów, miał widać do nich słabość w tych stronach.
A może i powód.
Bo się widać Go nie bali.

Bo to ksiądz - Jego sługa zabił.
Bo zło już się poczęło.
Takich rzeczy nawet ludzie nie zapominają..."

Kilka kamienic, kilku mieszkańców, barwne, mniej barwne postacie ze zbrodniami w tle.
"...Na podłodze leżały zwłoki starszego mężczyzny.
Były nagie, tylko biodra opasywało coś jakby cienki ręcznik.
Ręcznik nie byłby niczym dziwnym, gdyby nie jego czerwony kolor, dramatycznie kontrastujący z szarym, pomarszczonym...

książek: 2403
Lenka | 2016-07-11
Na półkach: Rok 2016, Przeczytane
Przeczytana: 11 lipca 2016

Moje pierwsze spotkanie z ta autorką i szczerze to nie wiem co mam napisać. Bo choć książkę- ni to kryminał, ni obyczajówka, dobrze się czytało to jednak wiele w niej zabrakło. Trochę mdła sama lektura, a główny bohater bardzo nijaki i samo rozwiązywanie zagadki wcale nie trzymające w napięciu i choć do końca nie zdawałam sobie sprawy, kto dokonał morderstw to jednak to nie takie kryminały lubię najbardziej, może przez postać Macieja, który jako policjant czy detektyw taki trochę nieciekawy, a jego życie prywatne wcale nie pasjonujące. Postaci drugoplanowe już lepsze niż on i za to duży plus i za to, że w sumie muszę uznać, że to lekka, łatwa i przyjemna powieść.

książek: 1462
Stella Murano | 2015-08-11
Na półkach: Przeczytane

Intryga może i dobra, ale jej opis językowy - mierny. Wodnistą niczym roztopiony lodowiec narrację dodatkowo pogarszają zbyt liczne oraz zbyt rozwlekłe sceny z życia głównego bohatera, które zamiast zaciekawiać - zwalniają i tak niemal agonalne tempo akcji.
Nie polecam - chyba, że komuś, kto chce przetestować własną wytrzymałość.

książek: 972
LadySea | 2015-01-01
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 01 stycznia 2015

Jest to debiutancki kryminał bardzo obiecującej autorki.
Miejsce akcji:Poznań
Główny bohater:policjant Maciej z odpowiednio popieprzonym życiem prywatnym
Zbrodnia: dziwna, jakby inscenizacja teatralna, naszpikowana symbolami
Książka na bardzo przyzwoitym poziomie. Czyta się przyjemnie, ja zaliczam go do typu kryminałów relaksacyjnych, przy których odpoczywam ( przeciwieństwo "Gniewu" Miłoszewskiego, który przeczytałam wcześniej- a powieść niesamowicie wciąga, trzyma w napięciu, spędziłam dwa dni przykuta do książki!).
Ale takie kryminały też są potrzebne. Zdecydowanie sięgnę po inne pozycje tej autorki.

książek: 1748
Ysabell | 2010-06-11
Przeczytana: 09 czerwca 2010

Dobry polski kryminał z wyrazistym detektywem, ciekawą zbrodnią i świetnie nakreślonymi postaciami drugiego planu. Poznań nie jest tu raczej równoprawnym bohaterem, ale jako tło odmalowany jest sympatycznie. W śledztwie pojawiają się dodatkowo wątki symboliki w sztukach pięknych, więc przedstawiona jest nie tylko żmudna praca śledczych.

Policjanci prowadzący śledztwo (współpracownicy głównego bohatera) są na tyle dobrze nakreśleni, że bez problemu można ich odróżnić już po pierwszym o nich przeczytaniu. Mało który z bohaterów (włącznie z głównym bohaterem - komisarzem Maciejem Bartolem) jest tu doskonały, ale z drugiej strony nastrój nie jest tak mroczny jak choćby u Krajewskiego.

Moją nagrodę za postać drugoplanową dostaje matka komisarza Bartola, emerytowana polonistka, kobieta o silnym charakterze i ostrym języku. Cudo.

Dobrze napisana książka, którą czytałam z przyjemnością, choć jej wadą jest niestety niedostateczna redakcja. Czasem natknąć się można na zdania-potworki, a i...

książek: 780
tajgula | 2015-03-26
Na półkach: Przeczytane, 2015
Przeczytana: 26 marca 2015

Niestety "Polichromia" mocno mnie zawiodła. Mało ciekawa i emocjonująca historia. Postacie równie mało wyraziste, a życie prywatne głównego bohatera niepotrzebnie zajęło w książce aż tyle miejsca. Zwłaszcza, że nic ciekawego się w nim działo. Brak mi tam głębi i mroku w stworzonej historii, która powinna mrozić krew w żyłach, a nie powodować ziewanie.

książek: 5846
Natalia | 2012-05-28
Na półkach: Przeczytane, 2012

„Polichromia* zbrodnia o wielu barwach” to pierwsza powieść poznańskiej pisarki, Joanny Jodełki. Jak to ja, zaczęłam od jej drugiej książki, która bardzo mi się spodobała. Zarówno z tego powodu, jak i dlatego, że autorka dostała za swój pisarski debiut Nagrodę Wielkiego Kalibru, spodziewałam się, że „Polichromia…” wciągnie mnie i będzie trzymać w napięciu aż do ostatnich stron. Czy rzeczywiście tak było?
Akcja znów dzieje się w Poznaniu, choć, szczerze mówiąc, zamiast wojewódzkiego miasta wyobrażałam sobie, że wydarzenia mają miejsce w niewielkiej miejscowości, w której zewsząd widać stoki górskie, a dookoła tylko lasy i łąki, parę domków i poczta… Niestety, wracamy na ziemię. Skoro duże miasto, to i ulice, zatłoczone chodniki, urzędy, sklepy, osiedla. Właśnie na jednym z nich popełniono zbrodnię.
Ofiarą jest emerytowany konserwator zabytków, od śmierci żony, czyli już dobrych parę lat żyjący samotnie. Z nikim się nie kłócił, nikomu nie zawadzał, a jednak został zamordowany. A...

książek: 353
lunela | 2011-08-25
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 2011 rok

Dobrze skonstruowana fabuła, jednak raził mnie bardzo taki barokowy sposób pisania. A może kobiecy? Zbyt dużo przymiotników, dygresji, opisów, które niczemu nie służą. Każdy nowy bohater, nieważne, pierwszoplanowy czy z drugiego szerego jest jak otwarta księga. Na "dzień dobry" wiadomo, co zjadł na śniadanie, jaki ma kolor włosów i co mysli o kryzysie na Bliskim Wschodzie. Autorka nie zostawia czytelnikowi zbyt wiele pola na uruchomienie wyobraźni.

zobacz kolejne z 470 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
„Wariatka” w księgarniach

Joanna Jodełka zadebiutowała w 2009 roku kryminałem „Polichromia”, a zrobiła to tak spektakularnie, że zgarnęła najważniejszą nagrodę dla tego gatunku w Polsce, czyli Wielki Kaliber. Jej kolejne powieści pokochali czytelnicy i docenili recenzenci. 2 marca do księgarń trafiła jej kolejna powieść - „Wariatka”.


więcej
Warsztaty literackie "Morderstwo w Czarnym Kocie"

W pięć letnich, środowych wieczorów w winiarni „Pod Czarnym Kotem” na poznańskim Marcelinie odbywać się będą spotkania z zaproszonymi przez pisarkę Joannę Jodełkę wybitnymi polskimi autorami powieści kryminalnych. Wynikiem warsztatów ma być książka napisana wspólnie przez gości oraz publiczność.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd