Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
6,95 (274 ocen i 57 opinii) Zobacz oceny
10
22
9
35
8
48
7
71
6
49
5
26
4
5
3
9
2
7
1
2
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
El mapa del tiempo
data wydania
ISBN
9788375088687
liczba stron
480
kategoria
historyczna
język
polski
dodała
Ag2S

Londyn, 1896 rok. Niezliczone wynalazki sprawiły, że człowiek uwierzył w nieograniczone możliwości nauki. Przekonanie, iż dzięki niej ludzie są w stanie dokonać rzeczy niemożliwych, znajduje wyraz w działalności przedsiębiorstwa Podróże w Czasie Murraya, które stawia sobie za cel spełnienie jednego z największych marzeń ludzkości – o przemieszczaniu się w czasie – pragnienie rozbudzone rok...

Londyn, 1896 rok. Niezliczone wynalazki sprawiły, że człowiek uwierzył w nieograniczone możliwości nauki. Przekonanie, iż dzięki niej ludzie są w stanie dokonać rzeczy niemożliwych, znajduje wyraz w działalności przedsiębiorstwa Podróże w Czasie Murraya, które stawia sobie za cel spełnienie jednego z największych marzeń ludzkości – o przemieszczaniu się w czasie – pragnienie rozbudzone rok wcześniej powieścią H.G. Wellsa Wehikuł czasu. Nagle człowiek XIX wieku otrzymuje możliwość przeniesienia się do roku 2000, co staje się udziałem Claire Haggerty, która przeżywa romans z mężczyzną przyszłości. Nie wszyscy jednak życzą sobie ujrzeć jutro. Andrew Harrington zamierza podróżować w przeszłość, do roku 1888, aby uratować swoją ukochaną ze szponów Kuby Rozpruwacza. Ponadto sam H.G. Wells staje w obliczu niebezpieczeństw związanych z przemieszczaniem się w czasie, gdy do jego epoki przybywa tajemniczy podróżnik z zamiarem zabicia autora i przejęcia praw do słynnej powieści. Angielski pisarz zostaje zmuszony do desperackiej ucieczki przez stulecia… Czy można zmienić przeszłość…?

Félix J. Palma w swojej powieści Mapa czasu, wyróżnionej nagrodą Ateneo de Sevilla, snuje historyczną fantazję o wartkim wątku – historię pełną romantycznej miłości i porywających przygód. Jego opowieść, będąca hołdem dla początków literatury science fiction, zabiera zarazem czytelnika w jego własną podróż w czasie do fascynującego Londynu epoki wiktoriańskiej.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Sonia Draga, 2014

źródło okładki: http://www.soniadraga.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 1
guessWho | 2014-11-10
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 30 października 2014

"Historia pełna romantycznej miłości i porywających przygód" - tymi słowami reklamowana jest owa blisko 500-stronicowa książka. Okładka jest tajemnicza i przepiękna, wciągająca i obiecująca porywającą lekturę. Niestety, to tylko mrzonki. Książka jest rzeczywiście napisana na modłę XIX-wiecznych powieści, jednak nie oznacza to, że można takim sposobem zbudowania powieści oczarować czytelnika. Pozycja Felixa J. Palmy przypadnie do gustu nastoletnim dziewczętom i chłopcom, pragnącym przeżyć namiętną miłość - niczego więcej nie otrzyma od tej książki dorosły czytelnik.
Najlepiej styl pisarski Palmy w "Mapie Czasu" opisał niechcący sam autor (gdy w powieści jeden pisarz ocenił manuskrypt drugiego pisarza). Proszę zatem o jej przeczytanie zanim ktoś z Was zdecyduje się wydać pieniądze na książkę i zmarnować swój czas: "Być może historia sprawdziłaby się jako satyra, problem polegał jednak na tym, że Gilliam przedstawił ją straszliwie poważnie, nadając jej podniosły nastrój, co tylko wyeksponowało niedorzeczność akcji. (...) Ponadto Gilliam pisał stylem zarówno pompatycznym, jak i dziecięcym, postacie były marnie zarysowane, a dialogom brakowało życiowej iskry. Podsumowując, było to dzieło kogoś, kto uważa, że pisać może każdy. Nie chodziło o to, że autor nagromadził słowa bez żadnej ambicji estetycznej, co czyniło lekturę nudną, lecz ostatecznie strawną. Gilliam zaliczał się do tych zachłannych czytelników, którzy uważają, że pisanie przypomina przystrajanie powozu. To przekonanie zaowocowało sztywnym stylem pełnym groteskowych, kwiecistych ozdobników w złym guście i niezamierzenie zabawnych popisów słownych, które więzły w gardle. (...) Gdyby podróże w czasie były na porządku dziennym, miałby obowiązek udać się do przeszłości i własnymi rękami zatłuc tego osobnika, zanim ten ze swym poronionym płodem pojawi się u drzwi literatury." (s. 310).

Stephen King powiedział kiedyś, że najlepsza powieść to taka, podczas której zapominamy, że czytamy książkę. W "Mapie Czasu" zdania aż biły po oczach, a każda stronica krzyczała "oto czytasz zdania", nie zaś "oto zagłębiasz się w historię". Po przeczytaniu książki ma się niestrawności i naglącą konieczność sięgnięcia po literaturę najwyższej klasy, by pozbyć się fermentu tej napuszonej opowiastki amatora podającego się za pisarza. Nie wiem, może taki był zamysł "Mapy Czasu" - kwiecista amatorszczyzna, lecz ubolewam, że nikt mnie o tym wcześniej nie uprzedził.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Ponad wszystko

Wiele książek staje się sławnych dzięki swoim ekranizacjom np. ,,13 powodów", ,,Igrzyska Śmierci", ,,Niezgodna". Tak i tę książkę dostr...

zgłoś błąd zgłoś błąd