Miedza

Seria: Poza serią
Wydawnictwo: Czarne
6,11 (85 ocen i 19 opinii) Zobacz oceny
10
1
9
3
8
9
7
32
6
12
5
17
4
4
3
3
2
0
1
4
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788375365689
liczba stron
144
słowa kluczowe
pogranicze, Polska
język
polski
dodała
joly_fh

Andrzej Muszyński to nowy głos w polskiej prozie. Jego debiutancki zbiór opowiadań Miedza to przejmująca i wyrafinowana literacko opowieść o prowincji Polski i życiu na pograniczu. To rzecz o świecie, który ginie — bo nie nadąża za pędem nowoczesności i nie umie zrezygnować ze swoich wartości. Ten świat właśnie Andrzeja Muszyńskiego wybrał na swojego kronikarza i poetę.

 

źródło opisu: Czarne, 2013

źródło okładki: czarne.com.pl

Brak materiałów.
książek: 1331
Agnieszka74 | 2017-10-24
Na półkach: 2017, Przeczytane

"Miedza" Andrzeja Muszyńskiego to zbiór krótkich opowiadań, które łączy osoba narratora powracającego po latach na wieś. Jest i stary mieszkaniec wsi, który opowiada o ludziach, jak to dawniej było, co przeżył, co widział, co już dawno minęło. Kiedyś ważne były słowa i opowieści, one sprawiały że wracali ci co odeszli .Snuje tę opowieść tak jak kiedyś się opowiadało " przy odchodzących w niepamięć czynnościach tego świata : łuskaniu fasoli, darciu pierza, kręceniu kiszek, ubijaniu kapusty i (...) przebieraniu kartofli" .Staruszek obserwuje jak uważnie umiera świat, przez lunetę spogląda w niebo, szukając tam życia, którego na ziemi zabrakło. Nazywa siebie kronikarzem kultury śmierci, mieszkańcem miastowsi.
Opowieść jak to opowieść, wolno się toczy, z przyjemnością się czyta.
Opowiadania są dość zróżnicowane, raczej refleksyjne, ale znajdziemy tu i trochę humoru i dawkę wzruszeń.Dominuje ponury klimat zapomnianej prowincji.Wieś, ruiny dworu za wsią i pozostałości po barakach pegeerowskich. Miejsca zapomniane, zarośnięte, pokryte rdzą. Miejsca z dzieciństwa, które teraz zasypano gruzem i śmieciami których przybywa, bo ludzie chcą wciąż więcej i więcej nowych rzeczy. Są i weselsze akcenty, jak opowiadanie o ławce.
"Bo kożden musi mieć w życiu swojo ławke i kożden jej musi pilnować. Kożden musi swoje w życiu przesiedzieć. Kożden musi umieć i mieć gdzie czekać."
Książka jest ładna literacko,ma bardzo ciekawy styl, to taka kombinacja kwiecistości i prostoty, momentami reportersko wręcz. Jest tez sporo metafor,trochę magiczna symbolika. Mnie oczywiście urzekły te plastyczne opisy wsi, gdzie ona jest tak pięknie pokolorowana słowami, wypełniona dźwiękami natury, zapachami. Urokliwe są fragment pisane gwarą.
Miedza to wspólnym mianownik, oddzielająca czasy i ludzi. Gorzka ta miedza chwilami bardzo.
Odchodzi wieś "Widma fabryk na widnokręgu przypominały czarnych proroków, których wszyscy od dawna wyczekiwali, by ogłosili kres". Z bólem czyta się o młodych uciekający do miast, którzy wstydzą się swoich korzeni.
Mała książeczka, dużo treści,bo dotyka wielu spraw. Głównie przemijania ale też samotności, poszukiwaniu swojego miejsca, swojej tożsamości. O wsi dawnej i teraz. Subiektywnie, czegoś mi zabrakło. Porównując do Małeckiego czy Myśliwskiego, nie było tego zachwytu. Niektóre opowiadania czytało się lepiej, inne gorzej, ale nie porwała mnie ta książka tak jak "Dygot" czy przepiękne "Oberki do końca świata " Szostaka. Za mało tam człowieka, choć niby to o człowieku, za mało tego wnętrza,uczuć, zabrakło mi emocji, nie chwyciło za gardło aż tak mocno.Choć może właśnie tak miało być. Warto przeczytać, to ciekawa i intrygująca pozycja.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Annabelle

Znakomity,dobry to kryminał z świetną fabułą, z zaskakującymi zwrotami akcji, utrzymany w doskonałym napięciu. Opowiada historie o Charlie policja...

zgłoś błąd zgłoś błąd