Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Gdy słońce było bogiem

Autor:
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Gdy słońce było bogiem
wydawnictwo
Iskry
data wydania
ISBN
978-83-244-0215-1
liczba stron
388
kategoria
historia
język
polski
typ
papier
dodała
jagarkar
7,05 (200 ocen i 16 opinii)

Opis książki

Opowieści o dziewiętnastowiecznej fascynacji odkryciami archeologicznymi w krajach egzotycznych. Informacje dotyczące historii i kultury starożytnych Sumerów, Egipcjan, Azteków czy mieszkańców Pompei przeplatają się z fabularnym opisem przygód pierwszych odkrywców, wśród których byli nie tylko naukowcy, ale też awanturnicy żądni skarbów i sławy. Pierwsze wydanie Gdy słońce było bogiem ukazało...

Opowieści o dziewiętnastowiecznej fascynacji odkryciami archeologicznymi w krajach egzotycznych. Informacje dotyczące historii i kultury starożytnych Sumerów, Egipcjan, Azteków czy mieszkańców Pompei przeplatają się z fabularnym opisem przygód pierwszych odkrywców, wśród których byli nie tylko naukowcy, ale też awanturnicy żądni skarbów i sławy.
Pierwsze wydanie Gdy słońce było bogiem ukazało się w 1956 roku. Książka szybko zyskała rzesze miłośników, była wielokrotnie wznawiana i osiągnęła łączy nakład blisko pół miliona egzemplarzy. Wychowało się na niej kilka pokoleń czytelników, wśród nich wielu przyszłych archeologów, historyków i pasjonatów starożytnych kultur.

Wstęp: Zdzisław Skrok
Opracowanie graficzne: Andrzej Barecki

 

źródło opisu: Wydawnictwo Iskry, 2012

źródło okładki: http://www.iskry.com.pl/tytul/5461

pokaż więcej

Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 257
chrispu | 2015-01-05
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

A gdyby tak zostać archeologiem? Całkiem fajny zawód.
Takie myśli kiedyś w młodości się mi nasunęły po przeczytaniu tej książki. Bardzo ciekawie i "działająco na wyobraźnię" (szczególnie młodego czytelnika) zostały tu przedstawione najważniejsze znaleziska w Mezopotamii, Sumerze, Egipcie, Azji Mniejszej (moja ulubiona część), Pompejach oraz na terenach zamieszkałych kiedyś przez Azteków.
Oprócz przedstawienia samego procesu odkrywania, dostajemy sporą dawkę informacji historycznych (w strawnej formie) oraz trochę prawie relacji reporterskich (szczególnie z podboju państwa Azteków). Całość świetnie się czyta - nie trzeba trzymać się chronologii rozdziałów, minusem mogą być niektóre fotki - straciły na jakości z upływem czasu (ale to jest raczej kwestia wydania).
Podsumowując - w latach gdy jeszcze nikomu się nie śniło o "Indianie Jonesie" to ta książka świetne zachęcała niektórych "młodych" by zostać archeologiem lub by chociaż do polubić trochę starożytność i...

książek: 4406
Aga | 2014-04-10
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 10 kwietnia 2014

Książka "Gdy słońce było bogiem" została wydana po raz pierwszy w 1956 roku. Od tamtego czasu minęło sporo czasu, ale niezmiernie ciekawe przygody w niej opisane nadal intrygują kolejne pokolenia. Zainteresowałam się tą publikacją dzięki mojej mamie, która wiele razy wyrażała uznanie na temat tej pozycji gdy poruszałyśmy w rozmowach kwestie archeologiczne. Zatem zachęcona opinią mojej rodzicielki zdecydowałam się po nią sięgnąć. Czy na mnie wywarła równie ogromne wrażenie - sami zobaczcie...

Autor w tej publikacji ukazuje jak doszło do odkryć archeologicznych w różnych zakątkach świata (Bliski Wschód, Egipt, Grecja, Panama, Kolumbia, Włochy, Meksyk). Robi to jednak z niespotykaną wprawą ubarwiając fakty historyczne licznymi perypetiami przyszłych sławnych odkrywców. Przybliża również ich życiorysy, ale nie są to jedynie suche fakty. Okrasza je mnóstwem bardzo interesujących ciekawostek. Wszystko wzbogaca o ujawnienie pobudek ich działań, obnaża ich niczym niepohamowaną pasję i...

książek: 536
Agacha | 2014-02-04

Jedna z moich ulubionych książek z czasów wczesnej młodości. Dokumentalna, a zarazem sensacyjna opowieść o odkrywaniu piramid. Tekst uatrakcyjniają zdjęcia.

książek: 606
Wiórek | 2014-07-26
Przeczytana: 25 lipca 2014

"Gdy słońce było bogiem" to niezobowiązująca lektura, którą przyjemnie się czyta. Książka ta stanowi zbiór anegdot i ciekawostek, często bardzo zręcznie zbeletryzowanych przez autora, na temat archeologii i najważniejszych jej odkryć. Choć momentami miałam dosyć komunistycznych "wstawek", nie mogę odmówić temu zbiorkowi opowieści swoistego uroku. Większość danych i teorii zaprezentowanych na stronach tej książki, choćby nie była nawet nacechowana komunistycznie, jest aktualnie uważana za przestarzałe i anachroniczne. Jednak autor nie ma wcale zamiaru przedstawiać ściśle naukowych faktów - pokazuje, jak wspaniała jest archeologia i historia.

książek: 1311
Marysieńka | 2012-01-24
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 1978 rok

"Gdy słońce było bogiem" Zenona Kosidowskiego przeczytałam kilka lat wcześniej niz inną o podobnej tematyce "Bogowie, groby i uczeni" Cerama. To dzięki tym dwom publikacjom zakochałam się w świecie starozytnym, w tamtej kulturze, wierzeniach, sztuce....a nawet w historii. Pan Kosidowski w interesujący sposób opowiada nam w swojej książce o Mezopotamii, Egipcie faraonów, kulturze egejskiej, tragedii Pompei i Herculanum a także zabiera nas na kontynent amerykański by opowiedzieć o Królestwie Wielkiego Węża, Cortezie i Aztekach...Książka zawiera szereg ciekawostek. Polecam.

książek: 557
klotyldziec | 2011-01-04
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 04 stycznia 2011

Trzeba było zrecenzować książkę na historię. Wybrałam akurat tą z bardzo prozaicznego powodu – zgubiłam listę lektur, a ten tytuł wyjątkowo zapadł mi w pamięć i jakoś przyjaźnie się kojarzył. Wypożyczyłam więc z biblioteki publicznej jakieś prawdopodobnie czterdziestoletnie, rozpadające się tomisko i zabrałam się więc za nie, rzucając w kąt cudny zbiór opowiadań Lovecrafta. I było warto.
Książka opowiada jednocześnie o historii oraz o tym, jak tą historię odkrywano. Przedstawione są życiorysy wielkich archeologów, niekiedy dość szczegółowe (np. w przypadku Heinricha Schliemmana). Opisuje społeczeństwo starożytności, budowle, zwyczaje, kulty religijne. Poznajemy ciekawostki dotyczące Mezopotamii, Egiptu, Grecji, Rzymu, a nawet Indian.
Jest to lektura, którą czyta się lekko i szybko. Napisana jest przystępnym językiem, nie mam żadnych zastrzeżeń co do stylu. Autor ma niewątpliwie wielki dar działania na wyobraźnię. Wiele razy widziałam malowidła przedstawiające zigguraty i...

książek: 59
Maca | 2014-07-17
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 20 czerwca 2014

Książka bardzo fajna, historie w niej zawarte są ciekawe i wciągające. Widać wielką pasję autora i potrzebę popularyzacji tematu archeologii. Od czasu do czasu przyjemność lektury przerywa wtręt o zabarwieniu propagandowym, ale można się do tego przyzwyczaić i nie zwracać na to uwagi.

książek: 751
Mamerkus | 2013-07-30
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 30 lipca 2013

http://www.mamerkus.blogspot.com/2013/07/romantyczna-archeologia-gdy-sonce-byo.html

Wpadła mi ostatnio w bibliotece w ręce książka popularnonaukowa Zenona Kosidowskiego, o której zawsze wiedziałem, a której nigdy do teraz nie dane mi było przeczytać, a mianowicie "Gdy słońce było bogiem". Jest to niezmiernie ciekawa i wciągająca opowieść o starożytnych cywilizacjach Mezopotamii (Sumerowie, Akadyjczycy, Asyryjczycy, Amoryci, Huryci, Kasyci, Chaldejczycy), Egiptu, Krety, Mykenów, Azteków i poprzedzających ich Majów oraz Tolteków z punktu widzenia wczesnych odkryć archeologicznych. Trochę nie w czapę pasują tutaj rozdziały odnoszące się do tragicznych losów Pompei i Herkulanum, ale Kosidowski wspomniał o nich zapewne z uwagi na niezwykle dokładnie zachowane stanowiska archeologiczne tych miejsc, zatopionych w popiołach i lawie Wezuwiusza. W końcówce Kosidowski dorzuca do pieca już całkowicie tajemniczymi i zaginionymi cywilizacjami kultury Cocle (dzisiejsza Panama), czy ozłoconych...

książek: 525
Harald_Hardrade | 2012-12-20
Na półkach: Przeczytane

Mam do tej książki jeden zarzut: takie były czasy, że Autor nie ustrzegł się podlizywania parszywej komunie. Niestety jest tu kilka tekstów w rodzaju: źle działająca "burżuazyjna archeologia", czy "wspaniały archeolog radziecki". To jest żałosne. Natomiast cała reszta jest dobra. Przystępnie, zachęcająco opisane losy najciekawszych odkryć archeologicznych. Porównałbym tę książkę do słynnego Cerama. Jest bardzo podobna

książek: 333
Franek | 2010-08-21
Przeczytana: 21 sierpnia 2010

Napisana przystępnym językiem książka, niczym powieść przygodowa opowiada o odkrywcach i ich odkryciach.


Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Bestseller drugiej Rzeczpospolitej
Miłość we śnie
Tłumaczenie snów
erotycznych wedle nauki
Skorzystaj z przedwojennego
sennika i poznaj prawdę o sobie...
i o przedwojennej Polsce.

Zaznacz - jeśli we śnie:
  •   jadłeś ARBUZA
  •   jadłaś KIEŁBASĘ
  •   widziałeś LUSTRO
  •   widziałaś ŚWIECĘ
  •   widziałaś ŻABY
SPRAWDŹ CO OZNACZA SEN

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Robert Ludlum
    88. rocznica
    urodzin
    Prawda zawsze jest w oczach. I często w głosie, ale trzeba słuchać uważnie.
  • Edward Lee
    58. rocznica
    urodzin
    Nie musisz brać ślubu z drzewem, by zerwać jabłko.
  • Eve Ensler
    62. rocznica
    urodzin
  • Anthea Turner
    55. rocznica
    urodzin
  • Pär Lagerkvist
    124. rocznica
    urodzin
    Wszystko na świecie, wszystko, co się dzieje i czym ludzie się zajmują, ma na swój sposób jakiś sens. Ale samo życie nie ma żadnego sensu i nie może go mieć. Bo wtedy nie mogłoby go być.
  • Raymond Carver
    77. rocznica
    urodzin
    Moje życie płynęło sobie, płynęło, a potem stanęło w miejscu. Nie tyle stanęło w miejscu, ile zatrzymało się z hukiem. Myślałam, jeśli dla niego nic nie jestem warta, to nie jestem nic warta dla siebie ani w ogóle dla nikogo. To było najgorsze z tego, co czułam. Myślałam, że pęknie mi serce. Co mówi... pokaż więcej
  • Edward Bulwer-Lytton
    212. rocznica
    urodzin
  • Stan Sakai
    62. rocznica
    urodzin
  • Tadeusz Kostecki
    110. rocznica
    urodzin
  • Claire Castillon
    40. rocznica
    urodzin
    Można mnie zabrać wszędzie, przystosowuję się do temperatur i ludzi, zawsze nadaję na tej samej fali, w tym samym rytmie. Prawdziwy kameleon.
  • Robert Brylewski
    54. rocznica
    urodzin
    Odkryłem uzależnienie ludzkości gorsze niż wszystkie narkotyki, uzależnienie od stawiania kropki na końcu zdania. Zaczynamy zdanie od "ja", a na końcu musimy postawić kropkę, żeby podkreślić, że tam zawiera się nasza niewzruszona racja. Jeśli nie zostawisz sobie furtki z napisem "nie wiem", trafiasz... pokaż więcej
  • Beatrice Sparks
    3. rocznica
    śmierci
    Dobrze, że krwawiące ludzkie serce to tylko metafora, bo inaczej nasza planeta ociekałaby czerwienią.
  • Władysław Łoziński
    102. rocznica
    śmierci
    Co za świat, co za świat! Groźny, dziki, zabójczy. Świat ucisku i przemocy. Świat bez władzy, bez rządu, bez ładu i bez miłosierdzia. Krew tańsza od wina, człowiek tańszy od konia. Świat, w którym łatwo zabić, trudno nie być zabitym. Kogo nie zabił Tatarzyn, tego zabił opryszek, kogo nie zabił oprys... pokaż więcej

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd