Krucha jak lód

Jodi Picoult napisała kilkadziesiąt powieści. Ta jest szóstą, którą przeczytałam. Lubię książki tej autorki, jednak rzadko po nie sięgam. Podobają mi się, ale są dla mnie zbyt przytłaczające. Autorka podejmuje trudne tematy, które nie dają mi spokoju jeszcze długo po skończonej lekturze. Teraz też chyba minie trochę czasu nim skuszę się na kolejną pozycję jej autorstwa.

Jodi Picoult napisała kilkadziesiąt powieści. Ta jest szóstą, którą przeczytałam. Lubię książki tej autorki, jednak rzadko po nie sięgam. Podobają mi się, ale są dla mnie zbyt przytłaczające. Autorka podejmuje trudne tematy, które nie dają mi spokoju jeszcze długo po skończonej lekturze. Teraz też chyba minie trochę czasu nim skuszę się na kolejną pozycję jej autorstwa.

„Krucha jak lód” to poruszająca i pełna emocji opowieść o rodzinie wystawionej na ciężką próbę. Jodi Picoult z charakterystyczną dla siebie wnikliwością pokazuje moralne dylematy, które nie mają prostych odpowiedzi. Historia choroby córki i dramatycznych decyzji rodziców wciąga od pierwszych stron i nie pozwala pozostać obojętnym. To książka, która skłania do refleksji nad granicami miłości, poświęcenia i tego, co naprawdę znaczy „dobro dziecka”.

„Krucha jak lód” to poruszająca i pełna emocji opowieść o rodzinie wystawionej na ciężką próbę. Jodi Picoult z charakterystyczną dla siebie wnikliwością pokazuje moralne dylematy, które nie mają prostych odpowiedzi. Historia choroby córki i dramatycznych decyzji rodziców wciąga od pierwszych stron i nie pozwala pozostać obojętnym. To książka, która skłania do refleksji nad...

Książka ciekawa, wciągająca. Zakończenie mocno zaskakujące.

Książka ciekawa, wciągająca. Zakończenie mocno zaskakujące.

"Krucha jak lód" Jodi Picoult to poruszająca i skomplikowana opowieść o miłości, poświęceniu i moralnych dylematach. Czytając tę książkę, miałam wrażenie, że każda strona zmusza mnie do zastanowienia się nad tym, co sama zrobiłabym na miejscu Charlotte. To historia, która ukazuje, jak kruche mogą być nasze relacje i wartości w obliczu trudnych decyzji. Picoult w mistrzowski sposób prowadzi nas przez emocjonalny chaos rodziny O’Keefe, nie dając łatwych odpowiedzi. Książka zadaje trudne pytania, na które nie ma łatwych odpowiedzi, a jednocześnie wciąga emocjonalną głębią i pełnokrwistymi postaciami. Długo zostaje w pamięci.

"Krucha jak lód" Jodi Picoult to poruszająca i skomplikowana opowieść o miłości, poświęceniu i moralnych dylematach. Czytając tę książkę, miałam wrażenie, że każda strona zmusza mnie do zastanowienia się nad tym, co sama zrobiłabym na miejscu Charlotte. To historia, która ukazuje, jak kruche mogą być nasze relacje i wartości w obliczu trudnych decyzji. Picoult w mistrzowski...

Ocenę wystawiam z mieszanymi uczuciami, ponieważ generalnie oceniając książki, przede wszystkim biorę pod uwagę: czy książka miała coś mądrego do powiedzenia? Czy czytając miałam ochotę czytać dalej, czy interesowały mnie dalsze zdarzenia? Tu ocena jest jednak trudniejsza.

Mogę powiedzieć, komu książka spodoba się bezwarunkowo: matkom. Jestem przekonana, że wyciśnie z nich łzy i poruszy tak tylko, jak może poruszyć książka o trudnej sytuacji matki i jeszcze trudniejszej dziecka.

Ja matką jednak nie jestem. I chociaż moje umiejętności empatii pozwalają mi dostrzec wartość refleksyjną, którą ta książka dostarczy wspomnianej grupie docelowej, mogę powieść ocenić z trochę innej perspektywy.

Jest to powieść ciekawa, bo za ciekawą biorę każdą historię, która pozwala mi poszerzyć horyzonty i dowiedzieć się czegoś nowego. Z tego względu bardzo spodobały mi się inne książki autorki i podjęte zagadnienia takie jak zespół Aspergera, białaczka, czy społeczność amiszów. Po lekturze „Krucha jak kość” znacząco pogłębiłam wiedzę o chorobie OI już po kilku stronach, co oceniam bardzo pozytywnie.

Jednocześnie jest to powieść ogromnie tendencyjna, stawiająca tezę: aborcja jest zła, niemożliwe aby żałować urodzenia dziecka, poświęcenie matki jest zasadne i słuszne. W powieści pojawia się wątek postaci trzecioplanowej, która potwierdza tezę - przerwała ciążę z upośledzonym płodem, co zniszczyło jej życie, żałuje posiadania możliwości wyboru.

Przez cały okres lektury czułam zatem niesamowity zgrzyt. Dobry pisarz to dla mnie taki, który jest dobrym obserwatorem, a historię opowiada bezstronnie, nie zmuszając czytelnika do przejęcia jego poglądów.
Wspomniana postać może żałowała posiadania wyboru, jednak tysiące innych kobiet uważa możliwość wyboru za najwyższe błogosławieństwo, które ich życie, nie zniszczyło, a ocaliło. O tym książka jednak w swój stronniczy sposób, oczywiście nie mówi.

Przez lekturę przeszłam z przyjemnością czytania, jednak z niesmakiem wynikającym z treści jako takiej. Jest to książka interesująca, dobrze napisana, z przemyślana fabułą, ciekawymi postaciami i zaskakującym zakończeniem. Rozwija wiedzę na interesujący temat, skłania do refleksji i sprawia, że ma ochotę czytać się dalej. Nie wpływa to jednak na uczucie zawodu nad lubianą pisarką. Świat jest o wiele bardziej skomplikowany, a ludzkie wybory (oraz fakt, czego żałują a czego nie) bardziej złożone, niż zostało przyjęte w tej konserwatywnej, w opłakany sposób kobieco-matkowej opowieści.

Ocenę wystawiam z mieszanymi uczuciami, ponieważ generalnie oceniając książki, przede wszystkim biorę pod uwagę: czy książka miała coś mądrego do powiedzenia? Czy czytając miałam ochotę czytać dalej, czy interesowały mnie dalsze zdarzenia? Tu ocena jest jednak trudniejsza.

Mogę powiedzieć, komu książka spodoba się bezwarunkowo: matkom. Jestem przekonana, że wyciśnie z...

Książka zmusza do refleksji i pokazuje, że w wielu przypadkach nie ma jednego, dobrego rozwiązania. Głęboko poruszająca historia, napisana w bardzo ciekawy sposób.

Książka zmusza do refleksji i pokazuje, że w wielu przypadkach nie ma jednego, dobrego rozwiązania. Głęboko poruszająca historia, napisana w bardzo ciekawy sposób.

Bardzo wzruszająca powieść, poruszone są trudne kwestie moralne, opowiadane z perspektywy różnych bohaterów książki. Polecam

Bardzo wzruszająca powieść, poruszone są trudne kwestie moralne, opowiadane z perspektywy różnych bohaterów książki. Polecam

Polubiłam autorkę między innymi za pogłębiony portret psychologiczny bohaterów. Zakończenie sprawia, że tytuł nabiera wielowymiarowego znaczenia. Z pewnością sięgnę jeszcze po książki tej autorki.

Polubiłam autorkę między innymi za pogłębiony portret psychologiczny bohaterów. Zakończenie sprawia, że tytuł nabiera wielowymiarowego znaczenia. Z pewnością sięgnę jeszcze po książki tej autorki.

Wstrząsająca, przeraźliwie smutna i momentami szokująca historia trudnego rodzicielstwa, ogromnej miłości, poświęcenia i dramatycznych wyborów.
Długo nie mogłam się po niej otrząsnąć, z zakończenie mnie po prostu załamało. :(

Wstrząsająca, przeraźliwie smutna i momentami szokująca historia trudnego rodzicielstwa, ogromnej miłości, poświęcenia i dramatycznych wyborów.
Długo nie mogłam się po niej otrząsnąć, z zakończenie mnie po prostu załamało. :(

Dałabym wyższą ocenę gdyby nie to zakończenie które mnie negatywnie zaskoczyło i rozczarowało

Dałabym wyższą ocenę gdyby nie to zakończenie które mnie negatywnie zaskoczyło i rozczarowało