Weekend w Hiszpanii

LubimyCzytać
23.07.2016

Plaże na wschodnim wybrzeżu, tętniące upałem miasta w sercu interioru, nieokiełznana Andaluzja; Madryt, Barcelona, Kadyks czy Granada? Dokądkolwiek poniesie Was w Hiszpanii, podpowiadamy, jakie książki najlepiej dostroją się do jej klimatu i atmosfery. Buen viaje!

Dla tych, którzy szukają książek z Hiszpanią w tle, a z Cieniem wiatru i Katedrą w Barcelonie już mieli okazje się zapoznać, polecamy:

Przemyślny rycerz don Kichot z Manczy, Miguel de Cervantes y Saavedra

Do Hiszpanii zabrać klasykę, która dała podwaliny pod nowoczesną powieść? Czemu nie. Tylko uwaga: sporo waży.

Przygody oszalałego od czytania książek szlachcica i jego giermka od z górą czterystu lat bawią i wzruszają kolejne pokolenia czytelników. Dzięki nowemu polskiemu przekładowi dzieło zostało odświeżone, więc współczesny miłośnik literatury będzie mógł cieszyć się tą historią jak nigdy przedtem. Wspaniały przekład wspaniałego dzieła. Okazuje się, że mimo swego sędziwego wieku Don Kichot to książka interesująca, wciągająca i pouczająca, a przede wszystkim śmieszna, jak informuje sam autor na kartach swojej powieści. Do tej pory trudno było tę śmieszność dostrzec. Dopiero teraz w pełni możemy docenić humor i doskonałe pióro wielkiego Hiszpana.

Dwór w Ulloa, Emilia Pardo Bazán

Historycy literatury uznali Emilię Pardo Bazán za prekursorkę naturalizmu, autorkę pierwszej hiszpańskiej powieści naturalistycznej. Powieść ta to właśnie "Dwór w Ulloa", opublikowany w 1886 r. i uważany za najlepsze - i prawdopodobnie najtrwalsze - jej dzieło. 
Historia szlacheckiej rodziny rozgrywająca się na tle galisyjskiej przyrody, osadzona w konkretnych realiach historycznych drugiej połowy XIX w., pozostaje do dziś lekturą ciekawą i wciągającą, i to nie tylko z powodu frapującej fabuły, lecz również ze względu na barwność opisów, bogactwo ludzkich charakterów, a także rzadko spotykany zmysł obserwacyjny i zabarwione łagodną ironią poczucie humoru.

Goya. Gorzka droga poznania, Lion Feuchtwanger

Głośna powieść o genialnym hiszpańskim malarzu namiętna miłość, zmaganie się z własną twórczością do porównania z nowym filmem Milosa Formana. zbeletryzowana biografia Francisco Goyi (1746-1828). Początkowo niewolnik dworskiej kariery, artysta stał się rewolucyjnym krytykiem feudalnych przesądów. Opowieść o malarzu, buntowniku i kochanku arystokratki, księżnej Alba. Bogate tło epoki przełomu XVIII.

Oblężenie, Arturo Pérez-Reverte

Kadyks, czas wojen napoleońskich. Hiszpania walczy o niepodległość, a równocześnie jej południowoamerykańskie kolonie walczą o swoją wolność. Na ulicach najbardziej liberalnego miasta Europy toczy się walka zupełnie innego rodzaju. Pojawiają się zwłoki młodych kobiet, zakatowanych knutem. W każdym z miejsc, gdzie znajdowane są zwłoki, wcześniej lub później spada francuska bomba. Wyznacza to złowrogi plan, nakładający się na mapę Kadyksu. Pod powierzchnią gwaru i zgiełku wielkiego miasta splatają się wątki sensacyjne, miłosne, łotrzykowskie, a nawet… botaniczne.
„Oblężenie" to smutna refleksją autora nad tym, co Hiszpania mogła mieć, a czego nigdy nie miała, i to z własnej winy. Kadyks uchwycony w powieści to miasto w momencie swojej świetności, to symbol doskonale prosperującej koniunktury; to nowoczesne miasto, mieszkańcami którego są ludzie obrotni, wykształceni, czytający gazety i książki, znający języki, podróżujący po świecie i umiejący zachować się w towarzystwie. I na własne życzenie Hiszpania się od tego kosmopolitycznego tłumu odcina w myśl idei, że obcy to wróg, a wroga należy zniszczyć.
Pérezowi-Reverte udało się to, co jest najważniejszym zadaniem autora powieści historycznej: opowieść o dawnych wiekach mówi nam coś o nas samych i o naszych czasach.

Miasto cudów, Eduardo Mendoza

Barcelona, przełomu wieków XIX i XX. Miasto pełne błota, przekrętów, salonów gier, burdeli i spelunek przekształca się w piękną i funkcjonalną metropolię za sprawą dwóch wielkich wystaw światowych z 1888 i 1929 roku.
Onufry Bouvila, sprytny wieśniak, przybywa do Barcelony w czasie przygotowań do pierwszej wystawy. Zatrudnia się przy roznoszeniu wśród robotników anarchistycznych ulotek, później wchodzi w spółkę z Efremem, siłaczem chroniącym go i pomagającym mu sprzedawać podejrzane pomady na porost włosów i szybko dorabia się fortuny. W wyniku licznych szwindli i morderstw Onufry Bouvila staje się jednym z najbardziej wpływowych ludzi w Hiszpanii. Bezwzględny, inteligentny i nieczuły Onufry ulega tylko kobietom. Pojawiają się w jego życiu trzy. Pierwsza - Delfina, odrażająca córka gospodarza pensjonatu, uczyni go bogatym, druga - Margarita, wytworne dziewczę z dobrego domu, da mu dzieci, trzecia - Maria, o oczach koloru karmelu, córka wynalazcy samolotu, stanie się miłością życia Onufrego. Wszystkie trzy kobiety pozwolą Onufremu na wspięcie się w barcelońskiej hierarchii towarzyskiej, społecznej i finansowej oraz na osiągnięcie wpływów politycznych w kraju.
Onufry - jako prawdziwy reprezentant handlarzy katalońskich - zawsze potrafi wyczuć, skąd wieje wiatr, odpowiednio się ustawić i dobrze zainwestować pieniądze. Niestraszne mu rewolucje, przewroty ani zmiany polityczne. Jest uosobieniem katalońskiej zaradności, wytrwałości w czasach kształtowania się tożsamości regionu, pozostającego w wiecznym sporze z królewską Kastylią.
W „Mieście cudów” Eduardo Mendoza portretuje mieszkańców Barcelony - czasem z ironią, czasem z czułością, nie bojąc się ukazać ich śmiesznych stron i przywar, brawury, małostkowości, ale i odwagi oraz rozmachu.

Wyznaję, Jaume Cabré

Wielu czytelników i krytyków mówi o tej książce z zachwytem: „wielka powieść europejska”, „przełom w literaturze”, „powieść-katedra o idealnych proporcjach i epickim, pełnym kunsztownych detali wykonaniu”, „książka, która przeżyje nas wszystkich”. Jeśli nie mieliście jeszcze okazji, by sprawdzić, co Wy o niej sądzicie, może podróż do Hiszpanii to dobra okazja?
To trzymające w napięciu do ostatniej strony wyznanie miłosne i spowiedź człowieka starającego się przeniknąć istotę zła – w świecie i sobie samym. Historia chłopca dorastającego samotnie wśród książek, który musi zmierzyć się z rodzinnymi tajemnicami. Za sprawą osiemnastowiecznych skrzypiec zagłębia się w mroki dziejów hiszpańskiej inkwizycji i piekła dwudziestowiecznej Europy.
Cabre, którego pasją jest muzyka, skomponował tę powieść jak symfonię, z częstymi zmianami nastroju, tempa i głosu narracji. Bogactwo wątków, postaci, pomysłów literackich oszałamia i wzbudza zachwyt.

Reklama

komentarze [15]

Sortuj:
577
162
24.07.2016 19:53

 Żołnierze spod Salaminy Żołnierze spod Salaminy

 Drogi do Santiago Drogi do Santiago


2403
18
23.07.2016 22:56

 Sekret Wesaliusza Sekret Wesaliusza
Barcelona przełomu XIX i XX wieku.


4070
823
23.07.2016 22:37

W końcu mnie też uda się wypożyczyć "Miasto cudów" ;) A tymczasem wprowadzę nico sielskiego klimatu książkami:  U mnie zawsze świeci słońce U mnie zawsze świeci słońceoraz  Andaluzja, Ole! Andaluzja, Ole! Polubiłam...

więcej

1519
0
23.07.2016 20:28

"Rękopis znaleziony w Saragossie" który właśnie czytam :)


1106
382
23.07.2016 18:16

 Zamknięte pokoje Zamknięte pokoje  Złote kolczyki Złote kolczyki  Zapach gorzkich pomarańczy Zapach gorzkich pomarańczy

Ale przede wszystkim:

...

więcej

346
35
23.07.2016 15:20

Ja ze swojej strony ogromnie polecam "Komu bije dzwon" - ponadczasowa powieść osadzona w czasach wojny domowej, jednak porusza o wiele bardziej uniwersalne tematy, oraz "Uśpiony głos", która też pokazuje tę nieco bardziej ponurą stronę hiszpańskiej historii


1032
221
23.07.2016 14:50

 Władca Barcelony,  Bosonoga królowa,  Przysięga królowej. Historia Izabeli Kastylijskiej,  Ostatnia Królowa,  Ręka Fatimy,  Cztery dni w styczniu,  Słoń z kości słoniowej

więcej

1043
14
23.07.2016 14:01

Ze starszych książek polecam:
 Złuda Złuda

Natomiast z literatury współczesnej:
 Klara i półmrok Klara i półmrok


1326
60
23.07.2016 13:53

Powieść o której trudno zapomnieć  Przedostatnie marzenie Przedostatnie marzeniei  Tajemnica Gaudiego Tajemnica Gaudiego


622
26
23.07.2016 12:36

Moim zdaniem przede wszystkim


zgłoś błąd