Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Okładka książki Nierządnica

Nierządnica

Autor:
Cykl: Nierządnica (tom 1)
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Marta Archman
tytuł oryginału
Die Wanderhure
wydawnictwo
Sonia Draga
data wydania
ISBN
9788375080315
liczba stron
440
kategoria
historyczna
język
polski
typ
papier
6,91 (574 ocen i 81 opinii)

Opis książki

Konstancja, rok 1410. Maria, córka najbogatszego obywatela w mieście, kupca handlującego winami i tekstyliami, przygotowuje się do ślubu. Następnego dnia ma stać się żoną prawnika, Ruppertusa Splendidusa, nieślubnego syna hrabiego Henryka von Keilburg. Ojciec dziewczyny nie może uwierzyć we własne szczęście. Nie wie jednakże, że narzeczonemu nie chodzi wcale o Marię, lecz o ogromny majątek jej ojc...

Konstancja, rok 1410. Maria, córka najbogatszego obywatela w mieście, kupca handlującego winami i tekstyliami, przygotowuje się do ślubu. Następnego dnia ma stać się żoną prawnika, Ruppertusa Splendidusa, nieślubnego syna hrabiego Henryka von Keilburg.
Ojciec dziewczyny nie może uwierzyć we własne szczęście. Nie wie jednakże, że narzeczonemu nie chodzi wcale o Marię, lecz o ogromny majątek jej ojca. Podły, chciwy i pozbawiony skrupułów narzeczony nie cofa się przed niczym w drodze do bogactwa: ani przed oszustwem, ani przed kłamstwem, ani nawet przed morderstwem.
Maria i jej ojciec w przeddzień ślubu stają się ofiarami podłej intrygi Ruppertusa, w wyniku której Maria zostaje brutalnie zgwałcona, osądzona, zlinczowana i wypędzona z miasta. Nieprzytomną, skatowaną kobietę znajduje wędrowna prostytutka, Hiltruda, podążająca na jarmark. Powodowana litością i poruszona niesamowitą urodą umierającej, bierze dziewczynę na swój wóz. Opiekuje się nią i ratuje od niechybnej śmierci.
Maria powoli dochodzi do zdrowia i, żeby przeżyć, przyłącza się do wędrującej z jarmarku na jarmark grupy pięciu prostytutek. Poprzysięga zemstę swoim krzywdzicielom. Tylko pragnienie pomszczenia doznanych krzywd pozwala jej żyć dalej…

 

źródło opisu: Wydawnictwo Sonia Draga, 2007

źródło okładki: zdjęcie autorskie

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Polecamy

Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 424
Kamila | 2010-08-22
Przeczytana: 22 sierpnia 2010

Najlepsza książka jaką do tej pory czytałam. Byłam nią tak zafascynowana, że aż przypłaciłam to bólem kęgosłupa od czytania :-P Gorąco polecam. Jest cudna. Już biorę się za drugą cześć.

książek: 5151
allison | 2011-10-26
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 25 października 2011

Powieść pełna nagłych zwrotów akcji, ale przewidywalna. Czyta się szybko i lekko.

Perypetie tytułowej bohaterki na pewno nie zrewolucjonizują literatury, ale nie można odmówić książce pokazania realiów europejskiego średniowiecza jako epoki pełnej kontrastów i religijnego zakłamania.

Momentami powieść jest naiwna, ale spodobała mi się i dlatego cieszę się, że udało mi się wypożyczyć z biblioteki kolejne tomy, po które zaraz sięgam.

książek: 972
grażyna | 2011-11-11
Na półkach: 2010, Przeczytane
Przeczytana: 2010 rok

Cala seria począwszy od Nierządnicy, Kasztelanki, Testamentu nierządnicy oraz Córki nierządnicy jest niezmiernie ciekawa i ogromnie mnie zafascynowała. Z niecierpliwością oczekiwałam następnych książek tej pary autorskiej. Losy Marii córki bogatego kupca, która podstępnie została zgwałcona, zlinczowana i wygnana. Uratowana przez wędrowna prostytutką Hiltrudę dołącza do niej i poprzysięga zemstę osobom, które odpowiedzialne są za jej krzywdę. Serdecznie polecam!

książek: 128
jusia1986 | 2014-04-25
Na półkach: Rok 2014, Przeczytane
Przeczytana: 19 kwietnia 2014

Niewinność, młodzieńczość, prostota ducha, to cechy, którymi można opisać Marię - młodą dziewczynę, której los z chwili na chwilę diametralnie się zmienił. Ktoś dał sobie prawo ku temu, aby zadecydować jak będzie wyglądało jej życie. Jak bardzo szybko trzeba dorosnąć po wydarzeniach, które spotkały 17 letnią Marię? Czy taka szkoła życia nie jest za brutalna? Czy chęć zemsty nie jest w tym przypadku czymś naturalnym?

"Nierządnica" autorstwa Iny Lorentz (tak naprawdę duetu), to powieść rozgrywająca się w XIV wieku w Niemczech. Młoda 17-letnia dziewczyna o imieniu Maria ma poślubić mężczyznę, który spodobał się jej ojcu na męża córki. Jednak ani ona, ani jej ojciec nie zdają sobie sprawy, że niedoszły mąż Marii i zięć Mateusza zaplanował coś zupełnie innego. Dziewczyna, zostaje oskarżona o bycie niewierną przyszłemu mężowi i wygnana z miasta. Jednak przed wygnaniem czeka ją jeszcze wiele cierpień i upokorzeń...

"Nierządnica" jest ciekawą powieścią. Myślę, że ma...

książek: 2207
Wiedźminka | 2012-05-11
Przeczytana: 22 maja 2011

Tytuł : Nierządnica (Die Wanderhure)
Autor : Iny Lorentz
Liczba stron : 448
Wydawnictwo : Sonia Draga

Konstancja, rok 1410. Maria, córka najbogatszego obywatela w mieście przygotowuje się do ślubu. Ma wyjść za prawnika, Ruppertusa Splendidusa. Ojciec dziewczyny nie może uwierzyć we własne szczęście. Nie wie jednak, że narzeczonemu wcale nie chodzi o Marię, ale o ogromny majątek jej ojca. Podły, chciwy i pozbawiony skrupułów prawnik nie cofa się przed niczym w drodze do bogactwa. W wyniku jego podłej intrygi Maria zostaje oskarżona o nierząd, brutalnie zgwałcona, osądzona i wypędzona z miasta. Skatowaną dziewczynę znajduje wędrowna nierządnica - Hiltrud. Poruszona niesamowitą urodą umierającej, lituje się nad nią zabierając ją razem ze sobą.. Stając się nierządnicą, pogardzaną przez otoczenie Maria poprzysięga zemstę swoim oprawcom. Myśl o odpłaceniu krzywd staje się sensem jej życia..

Akcja powieści rozgrywa się na tle wydarzeń historycznych takich jak: Sobór w Konstancji, którego gł...

książek: 1846
niebieska | 2010-12-02
Przeczytana: 02 grudnia 2010

Niestety(!. Nie w moim typie.
Czytam i czytam a właściwie męczę, może dobrnę do końca tomu ale dalej mowy nie ma!

książek: 124
Viana | 2014-08-25
Na półkach: Przeczytane

Po pierwszych 30 stronach myślałam, że nic dobrego w tej książce już nie może się wydarzyć. Maria, główna bohaterka, zostaje niesłusznie oskarżona o uprawianie nierządu. Z tego powodu zostaje zgwałcona, skatowana, a następnie wygrana z Konstancji - rodzinnego miasta. Sądziłam, że powieść Iny Lorenz będzie pesymistyczna w każdym calu, zastanawiałam się nawet, czy nie odstawić jej na półkę. Na szczęście postanowiłam czytać dalej.
Marię spotyka wędrowna nierządnica Hiltrud, która postanawia się nią zaopiekować. Później wprowadza Marię w jej zawód, który, ku wielkiemu niezadowoleniu głównej bohaterki, będzie musiała wykonywać, aby przeżyć.
Powieść, choć posiada wiele smutnych wątków, kończy się w pozytywny sposób, na który warto czekać, czytając na przykład sceny morderstw. "Nierządnica" to książka pełna zwrotów akcji i barwnych postaci. Zdecydowanie do polecenia wielbicielom powieści historycznych.

książek: 77
Acha | 2014-02-21
Na półkach: Ulubione, Przeczytane
Przeczytana: 21 lutego 2014

No po prostu jestem w szoku!! Fantastyczna historia, splatające się wątki, wartka akcja, bohaterowie nakreśleni tak wyraźnie, że zdaje mi się, że ich znam. Po prostu jestem w szoku, że tak dobra książka nie została już wcześniej przeze mnie "wyłuskana" z tysiąca, które mam gdzieś na półkach czy dyskach. Polecam gorąco, naprawdę książka warta jest każdej poświęconej jej chwili. Tylko uwaga! Nie czytać za szybko, bo aż szkoda odkładać ją z powrotem na półkę :-)

książek: 1745
mysia82 | 2010-11-03
Na półkach: Przeczytane

nie zachwycila mnie, z jednej strony na bohaterke spada cale morze nieszczesc ale dla rownowagi wciaz pojawiaja sie cudowne zbiegi okolicznosci...naciagane i momentami nudne...

książek: 412
Gabriela | 2010-07-06
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Bardzo brutalna od pierwszej strony. Kto da radę przejść, ten przeczyta. Nie wiem tylko, czy warto. Nudna.


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Trudi Canavan
    45. rocznica
    urodzin
    Szczęśliwe zakończenie to luksus na jaki może pozwolić sobie fikcja.
  • Michael Crichton
    72. rocznica
    urodzin
    Każde odkrycie jest gwałtem na naturze.
  • Leszek Kołakowski
    87. rocznica
    urodzin
    Czas jako substrat ludzkiego doświadczenia nie daje się skonceptualizować (w sensie redukcji do terminów bardziej pierwotnych). Jeśli postrzegamy go jako niekończące się samounicestwienie, cały świat doświadczenia z braku substratu zapada się w nicość. Absolut może służyć ocaleniu świata, uratować g... pokaż więcej
  • Gianni Rodari
    94. rocznica
    urodzin
    Każde dziecko, które przychodzi na świat, wie, że cały świat jest jego i nie musi zań płacić ani grosza, musi tylko zakasać rękawki, wyciągnąć rączki i go sobie wziąć.[z bajki "O kupowaniu Sztokholmu"]
  • Aravind Adiga
    40. rocznica
    urodzin
    biedni marzą, by mieć pod dostatkiem jedzenia i wyglądać, jak bogaci, a .... bogaci? Żeby schudnąć i wyglądać, jak biedni
  • Randy Pausch
    54. rocznica
    urodzin
    Czas jest wszystkim, co masz ... i pewnego dnia może się okazać, że masz go mniej, niż sądzisz.
  • Laurie Halse Anderson
    53. rocznica
    urodzin
    Chcę biec, lecieć, bić skrzydłami tak mocno, aby nie słyszeć niczego poza łomotem własnego serca.
  • Marcin Meller
    46. rocznica
    urodzin
    Pani pokazała jelenia i zapytała nas, kto wie, jak nazywa się zwierzę. Ja wiedziałem, więc się ochoczo zgłosiłem i powiedziałem, że Lenin. Pani się stropiła i powiedziała, że chyba coś mi się pomieszało, bo to jeleń, a wielki Lenin, Włodzimierz Iljicz to człowiek, (...). Na co ja buńczucznie, że to... pokaż więcej
  • Théophile Gautier
    142. rocznica
    śmierci
    Zdaje mi się, jak gdyby moje ciało stało się przepuszczalne, moje ja uciekało z niego tak jak woda przez sito. Czuję, że się roztapiam we wszechbycie, z trudem odróżniam siebie od świata, w który się zapadam. Życie, którego - o ile tylko mogę - odgrywam zwykłą pantomimę, aby nie martwić krewnych i p... pokaż więcej

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd