Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Czy pani mieszka sama?...

Wydawnictwo: Rachocki i S-ka
6,83 (87 ocen i 9 opinii) Zobacz oceny
10
2
9
7
8
13
7
32
6
21
5
9
4
3
3
0
2
0
1
0
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
83-86379-08-1
liczba stron
223
słowa kluczowe
powieść
język
polski
dodała
Weronika

Lektura tej książki pozwoli Państwu zapomnieć o codziennych kłopotach. Trafność i złośliwość obserwacji, dowcip i wdzięk autorka łączy z wartką, pełną skandalików, ploteczek i romansów akcją. "Czy pani mieszka sama?" to powieść dla wszystkich i dla każdego.

 

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (221)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 618
Degamisz | 2017-05-24
Przeczytana: 24 maja 2017

Kolejna udana powieść Magdaleny Samozwaniec. Może nie zareagowałem na nią tak entuzjastycznie jak na poprzednie, ale jestem ogólnie usatysfakcjonowany. Wszystko dzięki znakomitemu poczuciu humoru autorki. Poza tym lubię jej styl – to lekkie pióra, ta inteligentna złośliwość, dystans, ironia i świetny zmysł obserwacji. Moim zdaniem tym powinna się cechować dobra satyra i właśnie takie są satyry Samozwaniec.

Co prawda rzecz się dzieje za czasów PRL, których siłą rzeczy z racji wieku nie znam i są mi obce (te wszystkie problemy mieszkaniowe, przydziały, te kolejki w sklepach i kartki) ale coś tam się jednak orientuję, a to z opowieści rodziców, a to z filmów i książek z tamtego okresu. Autorka podeszła do tych tematów z właściwą sobie pogodą ducha, opisała to wszystko w formie zabawnych anegdot. A do tego dołożyć należy perypetie uczuciowe, które z równym wdziękiem i równie dowcipnie przedstawia autorka, nierzadko z przekąsem i czarnym humorem.

Powieść ta może i nie wywołała we...

książek: 26182

Xenia,młoda dziennikarka,po przyjeździe do Warszawy,zamieszkała „kątem „,u swojej ciotki.W maleńkim mieszkanku musiała znosić obecność rozwydrzonego Acusia,wnuka ciotki i jego bałaganiarskiej matki.Nie były to wymarzone warunki.Xenia rozpoczęła,więc poszukiwania innego locum.Rychło okazało się jednak,że szanse na pokój przy rodzinie mają tylko mężczyźni.Są podobno mniej krępujący,nie myją się zbyt często i nie gotują.Na sztański pomysł,przeistoczenia się w chłopaka,wpadła po znalezieniu,na ulicy,legitymacji jakiegoś dziennikarza.Xenia,dziewczyna wysportowana,o niezbyt wybujałych kształtach,nie miała z tym większego kłopotu.Był to strzał w dziesiątkę.Już następnego dnia przeprowadziła się do przyzwoitego pokoiku,a właścicielka,wraz z córką Edytą,były zachwycone uprzejmością i delikatnością swojego nowego lokatora.Xeni ciążyła wprawdzie ta mistyfikacja,ale nie było innego wyjścia.Po jakimś czasie zapragnęła,choć na chwilkę,ubrać się w ładne ciuszki,pomalować usta i być adorowaną...

książek: 2349
Mary | 2014-01-31
Przeczytana: 01 stycznia 2014

Kapitalnie przezabawna i urocza! Autorka z dużą dawką humoru i szczyptą ironii oddaje klimat powojennej Warszawy. Dancingi, problemy mieszkaniowe, sublokatorzy, mieszkania z łazienką i ubikacją na półpiętrze, bikiniarze, mimozowate panny marzące o złapaniu męża i ich przedsiębiorcze mamusie - w tym tle Xenia, główna bohaterka, próbuje odnaleźć swoje miejsce w świecie.

Xenia jest zupełnym przeciwieństwem omdlewających, szczebioczących kobietek, których nadrzędnym celem jest pozyskanie męża i założenie rodziny. Niezależna, z zawodu dziennikarka, mająca swoje zdanie i cięte poczucie humoru poszukuje swojego kąta, gdyż mieszkanie z ciotką, kuzynką i jej niesfornym synkiem Acusiem staje się nie do zniesienia. Niestety, w ówczesnych realiach młoda, bezdzietna panna ma spore problemy ze znalezieniem stancji (preferowani są mężczyźni, jako że nie kąpią się, nie gotują i nie robią prania, a poza tym są pożądani jako potencjalni kandydaci na mężów i zięciów). Przypadek i znaleziona...

książek: 604
izabela81 | 2016-04-20
Na półkach: Przeczytane, 2016 rok
Przeczytana: 08 kwietnia 2016

Autorka opisuje świat powojennej Warszawy z mieszkaniowymi problemami. Dokucza kobietom, ośmiesza je, za to o wiele łagodniej traktując mężczyzn. Fajnie jest czytając poznawać tło obyczajowe powieści, pewnych zwrotów, sytuacji, zwyczajów panujących w powojennej Warszawie. Samozwaniec ukazuje prawdziwą twarz stolicy, obnażając z humorem ludzkie grzeszki. Nie raz zaśmiałam się w głos. Choć książka napisana przeszło pół wieku temu, to myślę że nasze polskie społeczeństwo aż tak bardzo się nie zmieniło. Taka to warszawska satyra, którą czyta się bardzo przyjemnie.

książek: 294
Iwona | 2011-02-15
Na półkach: Przeczytane, Mam

Czytałam będąc w liceum i już w połowie książki płakała ...że się skończy :) Humor Pani Samozwaniec trafił prosto w moje ówczesne gusta. Bardzo lekko napisana książka z ogromną dawką humoru. Powojenna Warszawa zachwyca i chce się przenieść na tamte ulice w poszukiwaniu mieszkania :) Lektura lekka, gwarancja dużej dawki śmiechu.

książek: 107
apococzytasz | 2016-09-15
Na półkach: Przeczytane

Dla mnie wspaniała. Humor, humor, humor!Jestem fanką M.Samozwaniec od lektury Marii i Magdaleny w dzieciństwie. Po tej autobiografii bezkrytycznie łykam wszystkie jej powieści. Polecam wszystkim.

książek: 687
Weronika | 2010-08-04
Na półkach: Przeczytane, Polski autor, 2010
Przeczytana: 04 sierpnia 2010

Książka lekka, czyta się jednym tchem. Dużo humoru:)

książek: 1297
krasnylud | 2016-08-30
Na półkach: Przeczytane, Pożyczone
Przeczytana: 30 lipca 2016

Książka zabawna i ironiczna (choć czasami niezbyt przemawiał do mnie ten humor, o dziwo). Ale koncept jest fajny, choć nienowy, a tło kulturowe, taki "swojski" galopujący PRL. Natomiast, jak chyba spora część satyr, nie najbardziej optymistyczna jak się zastanowić...

książek: 358
Jacek Parys | 2017-05-23
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 23 maja 2017

Czy pani wie, że mnie na przykład nigdy nie podobały się kobiety ładne, ale miłe i inteligentne ....

książek: 166
Marchewka | 2017-07-05
Na półkach: Przeczytane
zobacz kolejne z 211 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Literacki Horoskop LC – Książkowy Baran

Zaczęła się wiosna, a to oznacza również czas na nowy zodiakalny początek. Planetą Barana jest Mars, szczęśliwym dniem wtorek, a kolorem – czerwony. Jakimi pisarzami są osoby urodzone pod tym znakiem, a jakimi czytelnikami? Książki prawdę powiedzą. Zachęcamy do czytania naszych wróżb.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd