Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Wieża Czarów

Wieża Czarów

Autor:
Cykl: Belgariada (tom 4)
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Paulina Braiter
tytuł oryginału
Castle of wizardry
wydawnictwo
Prószyński i S-ka
data wydania
ISBN
8374691778
liczba stron
342
słowa kluczowe
Belgariada
język
polski
typ
papier
dodała
Kagami
6,93 (212 ocen i 8 opinii)

Opis książki

Belgariada - wspaniała epicka opowieść, rozgrywająca się na tle siedmiu tysięcy lat historii walk bogów, królów i ludzi, o niezwykłych krainach i wydarzeniach, o losie i proroctwie, które musi się wypełnić. ------------------------- W kolejnej części Belgariady bohaterowie nadal podążają ścieżką wyznaczoną przez Proroctwo, zmierzając ku przeznaczeniu, które musi się wypełnić. nikt nie może...

Belgariada - wspaniała epicka opowieść, rozgrywająca się na tle siedmiu tysięcy lat historii walk bogów, królów i ludzi, o niezwykłych krainach i wydarzeniach, o losie i proroctwie, które musi się wypełnić.

-------------------------

W kolejnej części Belgariady bohaterowie nadal podążają ścieżką wyznaczoną przez Proroctwo, zmierzając ku przeznaczeniu, które musi się wypełnić. nikt nie może stanąć mu na drodze - nawet bogowie.
Garion i jego towarzysze uciekli z krainy Murgów, unosząc odebrany złodziejom Klejnot Aldura.Lecz jego odzyskanie to jeszcze nie koniec przygody - przeciwnie, najważniejsza jej cześć dopiero się zaczyna, gdy w Rivie niektórzy członkowie drużyny dowiadują się, co przeznaczył im los.
Delikatnie mówiąc, nie są tym zachwyceni - ale też nie mają w tej materii nic do powiedzenia.
Zbliża się dzień spotkania Dziecka Światła i Dziecka Mroku - spotkania, które zadecyduje o losach świata.

 

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 2731
Bacha85 | 2013-08-12
Przeczytana: lipiec 2013

Poprzedni tom zakończyło starcie dwóch mocy i odzyskanie skradzionego klejnotu, jednak jak się okazało, do końca przygody Gariona jeszcze daleko. W prologu dowiadujemy się więcej na temat Rivy oraz jej namiestników. O tym, jak wiąże się to z poznanymi bohaterami, przekonamy się dopiero w drugiej połowie książki.

W tym tomie zdecydowanie więcej miejsca zajmuje polityka i dworskie rozgrywki. W poprzednich księgach takie kwestie zostały tylko delikatnie wspomniane i nie poświęcono im zbyt wiele uwagi. Wcześniej najważniejsza była wędrówka oraz jej cel, a także drużyna złożona z odpowiednich osób, o których wspominało proroctwo. Wyjaśnia się w końcu to, czym jest Kodeks Mriński i co z niego wnika. Wszystko zmierza do wielkiej wojny, do której nikt nie jest tak naprawdę gotowy. Ale o tym, jak będzie wyglądało starcie wschodu z zachodem dowiemy się dopiero w ostatniej odsłonie Belgariady.

W tej księdze pojawia się kilka nowych postaci, jednak są raczej tłem, które dopełnia całość...

książek: 196
Artur | 2014-11-07
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 07 listopada 2014

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Przeznaczenie ciągle przewodzi Garionowi i wydaje się, że młodzieniec nie ma wielkiego wyboru jak tylko ślepo podążać wyznaczoną ścieżką. Cała drużyna wspiera wysiłki Belgaratha, chociaż jedynie niektórzy spodziewają się tego, co my wiemy od samego początku cyklu - Garion jest zaginionym i wyczekiwanym królem, a księżniczka Ce'Nedra wkrótce ma zostać jego żoną. Zamieszanie z tym faktem rodzi dość ciekawe implikacje, nie tylko uczuciowe, które autor potrafi oddać z prawdziwą precyzją i z cechami charakterystycznymi dla danych postaci.

Oczywiście, jak i pozostałym częściom, można by zarzucić książce pewną naiwność. Jednak po ten cykl sięga się po to aby przeżyć przygodę. Prawdziwą i taką gdzie prawie jesteśmy pewni, że wszytko się uda i dobrze skończy. W tym właśnie autor jest najlepszy, ukazuje nam bowiem taki świat, w jakim naprawdę chciałoby się przeżywać własne przygody.

Świetna kontynuacja cyklu i lektura warta polecenia :)

książek: 414
Nanik | 2014-11-11
Na półkach: Przeczytane, 04 Fantasy
Przeczytana: 11 listopada 2014

Ten tom czytało mi się szybciej i lżej niż poprzednie - mniej dziwacznych, niestworzonych istot, a odrobinę więcej o bohaterach. Oczywiście, wielu rzeczy mogłabym się przyczepić - wszystko toczy się aż zbyt gładko, bez narastającego niepokoju, bez obaw o los bohaterów. Garion doskonale sobie radzi, otaczają go sami mili ludzie, królowie są weseli, a żołnierze dzielni. Ba, nawet Ce'Nedra niespodziewanie zaczyna zachowywać się rozsądnie. Całe szczęście, że Polgara i Belgarath są irytujący z tymi swoimi enigmatycznymi odpowiedziami, a Silk - niezmiennie złośliwy i marudny :) Ale ja lubię przeczytać od czasu do czasu bajki, takie, w których nie martwię się o szczęśliwe zakończenie. I "Belgariada" doskonale zaspakaja tę moją potrzebę.

książek: 409
Lavon | 2013-03-03
Przeczytana: 03 marca 2013

Co? Już ostatnia kartka za mną? Szybko poszło.. ale było warto. Nawet mimo tego, że wyrzucono większość moich ulubionych postaci na drugi tor - a w niektórych przypadkach wręcz praktycznie po całości gdzieś zniknęli. Jestem trochę tym faktem zawiedziona, ale nawet to nie przekreśli mojej sympatii do tej serii. Aż szkoda zabierać się za następny tom, wiedząc, że to będzie finał. No to zacieramy rączki.. ;)

książek: 432
Hiu-ga | 2013-05-13
Na półkach: Przeczytane, Fantastyka
Przeczytana: 2013 rok

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Wprost "połknęłam" ten tom "Belgariady". Być może miało to związek z weekendową nadwyżką czasu wolnego... a może przyczyna leży gdzie indziej.

Zacznę od kwestii technicznych: tym razem Amber mile zaskoczył mnie dołączeniem mapki zarówno na początku powieści, jak i każdego rozdziału (mapka, mapka, mapka... *maniakalny śmiech*), zdumiał natomiast ilością literówek (z imienia księcia Kheldara nagminnie znikają "h", Gariona w pewnym momencie przechrzczono na "Garioka" itp.). Widać, że korektor przedkładał spokojne popijanie kawy nad rzetelną pracę. Ponadto tym razem projektant okładki (niejaki Steve Crisp, jak się okazuje) przeszedł samego siebie - w negatywnym tego określenia znaczeniu. Biorąc do ręki "Wieżę Czarów", widzimy na pierwszym planie pluskającego się radośnie jednorożca, w tle filigranowy zameczek umieszczony na szczycie fantazyjnie ukształtowanej skały, zaś za nim ciągnące się w nieskończoność, zamglone pole gigantycznych grzybów. Rzecz jasna, żaden z powyższych elementów...

książek: 867
nati02andi | 2012-09-22
Na półkach: Przeczytane, Fantastyka
Przeczytana: 21 września 2012

Obecnie uznaję "Wieżę..." za najsłabszą część Belegriady. Nie ma takiego dynamizmu, jak wcześniej, za bardzo skupiono się na polityce, po prostu brakowało akcji. Końcówka przynudza - wygląda to tak, jakby autor stracił naglę pomysły i pisał jak leci, byle tylko powiększyć objętość.
Ce'Nedra trochę irytuje podkreślaniem swojego statusu społecznego. Garion w końcu nie jest tak zarozumiały i egocentryczny jak wcześniej (ale nadal te wady w nim siedzą, zwłaszcza druga). Całość psuje jednak (co wspomniałam wcześniej) zrobienie z niego męskiej wersji Mary Sue - czarodziej o wielkiej mocy (który staje nawet w szranki z siedmiotysiącletnim Belgarathem, tylko czekać aż stanie się bogiem...), wielki król... Autor zbytnio idealizuje chłopaka, trochę za mało skupia się na reszcie drużyny.
Nie zmienia to jednak faktu, że cały cykl jest bardzo ciekawy. Teraz sięgam po kolejną część i mam nadzieję, że się nie zawiodę.

książek: 440
Maynard | 2012-09-04
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 26 maja 2010

Tom czwarty (i przedostatni) Belgariady niesie ze sobą zarówno wielkie zaskoczenia jak i atmosferę oczekiwania i przygotowania na wielki finał. Proroctwa powoli spełniają się, zagadki rozwiązują a bohaterowie nabierają jeszcze większej głębi. Garion, wraz z kompania, wraca na Zachód i trafia do Rivy gdzie wypełnia się wreszcie Wielkie Proroctwo, a na wschodzie zbierają się tysięczne Armie Angaraków i Mallorean. Wojna jest nieunikniona. Książka zachwyca lecz jest niesamowicie nierówna. Niby mamy tu akcję i rozpęd, lecz niestety poprzeplatany dywagacjami i lekką nutką nudy. No, ale jak wiadomo, cisza przed burzą...

książek: 73

Pierwsza książka z cyklu którą przeczytałem. Z początku nieco trudno było się połapać co i jak, ale nie żałuję. Dzięki temu przeczytałem poprzednie książki i mogę powiedzieć, że to naprawdę świetna fantastyka. Bardzo przyjemnie się ją czyta.

książek: 66
Gaz | 2015-02-18
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
książek: 122
Mazur | 2015-02-09
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2009 rok

Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Robin Hobb
    63. rocznica
    urodzin
    Człowiek jest jeszcze bardziej samotny, jeśli wie, że gdzieś tam w świecie dobrze się wiedzie bez niego, przyjaciołom i rodzinie.
  • Mike Resnick
    73. rocznica
    urodzin
    - Nazwij mnie jeszcze raz TOTAM, a piekło zamarznie, zanim znajdę ci te dane - ostrzegł komputer.
  • Howard Pyle
    162. rocznica
    urodzin
    Kiedy byłem zamożny, przyjaciele przechwalali się przy moim stole, jak to mnie kochają. Ale gdy dąb pada w lesie, horda świń ucieka, aby jej nie przygniotło.
  • Julian Przyboś
    114. rocznica
    urodzin
  • Tadeusz Manteuffel
    113. rocznica
    urodzin
  • Gregg Olsen
    56. rocznica
    urodzin
    Żaden człowiek, a przede wszystkim żaden nastolatek, nie jest normalny ani się taki nie czuje. Każdy nosi coś w rodzaju maski, która nie pozwala ludziom dostrzec tego, co – albo kto – pod nią się kryje.
  • Janusz Sławiński
    81. rocznica
    urodzin
  • Teodor Parnicki
    107. rocznica
    urodzin
    Mówicie: temu a temu należy się miano dostojne prawdy dziejowej, tamtemu zaś miano też wprawdzie dostojne, przecież dostojnością odmiennego rodzaju: oto zmyślenia poetyckiego. Przeczę. Poezja różni się od historii formą, nie zaś tym, że jedna z dwu opowieści bliższa jest prawdy dziejowej, druga zaś... pokaż więcej
  • Yū Watase
    45. rocznica
    urodzin
  • Albert Espinosa
    42. rocznica
    urodzin
    Czy mogłem tak za nią tęsknić, jeśli jej nie znałem? Istota ludzka jest pełna magii, nie do opisania. Czułem coś wyjątkowego, kiedy wracałem do niej w myślach.
  • Klaus Hagerup
    69. rocznica
    urodzin
    Po raz pierwszy w życiu zrozumiałem, czym jest książka. Książka to magiczny świat, pełen malutkich znaczków, które potrafią ożywić zmarłych, a żywym zapewnić życie wieczne
    (s. 146).
  • Jan Dobraczyński
    21. rocznica
    śmierci
    Nigdy nie mów do Boga: 'Tylko nie to', przyjmij pokornie to, co On uznał dla nas za najlepsze
  • Anna Achmatowa
    49. rocznica
    śmierci
    Requiem, Epilog I Doświadczyłam, jak twarz się zapada, Jak strach nagle wyziera spod powiek, Jak na twarzy cierpienie układa Twarde linie pismem klinowym, Jak się włosy z brązowych i czarnych Spopielałe, srebrne nagle stają, Uśmiech więdnie na pokornych wargach, Lęk się w każdym półuśmiechu czai. J... pokaż więcej

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd