Nic mnie nie złamie. Zapanuj nad swoim umysłem i pokonaj przeciwności losu

Jest to mocna i bezkompromisowa biografia, która z jednej strony motywuje, lecz również pokazuje drugą stronę medalu, skupiania się na osiągnięciu "sukcesu". Autor dzieli się swoją historią, która nie była łatwa i dzięki niezwykłej wytrwałości osiągnął wybitną sprawność fizyczną.

Jednak w moim odczuciu ciągle przewijało się jedno pytanie, na które Goggins nie odpowiadał - czy był szczęśliwy? Poświęcał wszystko dla osiągnięcia swoich celów, choć prawdopodobnie miało to wiele negatywnych skutków.

Na pewno nie jest to książka dla każdego. Myślę, że może zmotywować do działania, zwłaszcza osoby uprawiające sport, jednak poza wytrwałością bohatera, trudno ją odnieść do życia codziennego.

Jest to mocna i bezkompromisowa biografia, która z jednej strony motywuje, lecz również pokazuje drugą stronę medalu, skupiania się na osiągnięciu "sukcesu". Autor dzieli się swoją historią, która nie była łatwa i dzięki niezwykłej wytrwałości osiągnął wybitną sprawność fizyczną.

Jednak w moim odczuciu ciągle przewijało się jedno pytanie, na które Goggins nie odpowiadał -...

Książkę czytało się szybko. Goggins opowiada w niej o historii swojego życia. Koncentruje się na trudnościach i złych rzeczach, które go spotkały. Opowiada, jak sobie poradził, czego się nauczył i jakie efekty przynosiły mu jego działania.
Dostajemy tutaj wiele praktycznych metod radzenia sobie w trudnych sytuacjach, od selekcji czy biegów ultra po codzienne sprawy. Czytając, w którymś momencie zdałem sobie sprawę, że nastawienie i podejście Dawida, mimo tego, że pomogło osiągnąć mu bardzo wiele, było też przyczyną jego różnych porażek. Szczególnie widoczne było to we fragmentach, kiedy opisywał swoje relacje z innymi w dorosłym życiu czy o tym, jak nie udało mu się dołączyć do DEVGRU. Miałem wrażnie, że jego metoda zaprowadziła go bardzo daleko, ale widać było w tych sytuacjach jej granice i słabe strony. Jestem ciekaw, czy autor sobie to uświadomił, bo nie napisał tego wprost.
Jeśli ktoś szuka informacji, jak pokonywać swoje własne granice i osiągać cele oraz jest w stanie przymknąć oko na fragmenty o zabieraniu innym duszy czy byciu największym wojownikiem, to warto sięgnąć po tę pozycję.

Książkę czytało się szybko. Goggins opowiada w niej o historii swojego życia. Koncentruje się na trudnościach i złych rzeczach, które go spotkały. Opowiada, jak sobie poradził, czego się nauczył i jakie efekty przynosiły mu jego działania.
Dostajemy tutaj wiele praktycznych metod radzenia sobie w trudnych sytuacjach, od selekcji czy biegów ultra po codzienne sprawy....

Sama figura postaci jest nieprzeciętna. Dla mnie osobiście przeprawa przez książkę była trudna i nie dotrwałam do jej końca (ostatnich 2 rozdziałów nie zmęczyłam). Książka jest bardziej o odporności fizycznej i budowania mentalu pod osiągnięcia wytrzymałościowe, niż o skillach typowo mentalnych.

Na pewno must have dla biegaczy i innych zawodnikach, który ciągle pracują nad przesuwaniem granic swojej wydolności.

Dla czytelnika poszukującego rozwoju duchowego, wzmacniania psyche - nie sprawdzi się.

Zawartość książki w 90% to wątki walki fizycznej. Bardzo dużo opisów samych zmagań sportowych. Dla osób nie zajmujących się takim hobby książka może okazać się nudna i zupełnie nic nie wnosząca do samorozwoju.

Ale jeśli nie jesteś sportowcem, a chcesz poczytać o freaku, który poniewiera swe ciało, aby coś sobie i światu udowodnić - to odpowiednia pozycja :).

Sama figura postaci jest nieprzeciętna. Dla mnie osobiście przeprawa przez książkę była trudna i nie dotrwałam do jej końca (ostatnich 2 rozdziałów nie zmęczyłam). Książka jest bardziej o odporności fizycznej i budowania mentalu pod osiągnięcia wytrzymałościowe, niż o skillach typowo mentalnych.

Na pewno must have dla biegaczy i innych zawodnikach, który ciągle pracują nad...

W mojej nic nie znaczącej opinii "Nothing is impossible". Świetna książka zostawiająca wszelkie guru motywatory już na pierwszym kilometrze. Nie po to by brać dosłownie, tylko po to by:

https://www.youtube.com/watch?v=cX_Wq1qD9p8.

W mojej nic nie znaczącej opinii "Nothing is impossible". Świetna książka zostawiająca wszelkie guru motywatory już na pierwszym kilometrze. Nie po to by brać dosłownie, tylko po to by:

https://www.youtube.com/watch?v=cX_Wq1qD9p8.

Po przeczytaniu książki przetoczyłem się fotela i podniosłem blok ze wszystkimi sąsiadami w środku (złamałem sobie kręgosłup, ale nic mnie nie złamie).

Po przeczytaniu książki przetoczyłem się fotela i podniosłem blok ze wszystkimi sąsiadami w środku (złamałem sobie kręgosłup, ale nic mnie nie złamie).

Hmmmm, mam mieszane uczucia. To jest motywacja w stylu hardcore. Wstajesz, ciśniesz, nie marudzisz, ignorujesz ból, wygrywasz z samym sobą. I jasne, szanuję to. Goggins nie zrobił z siebie ofiary, chociaż naprawdę mógłby. Życie go doświadczyło ogromne. Ale nie opowiada w kółko, jak świat go skrzywdził. Wziął odpowiedzialność za swoje życie i zrobił z siebie maszynę. To robi wrażenie.
Tylko jeśli to książka motywacyjna to mnie taka motywacja nie działa.
Ja mam stwardnienie rozsiane i u mnie „ciśnij bardziej” nie zawsze znaczy „będziesz lepszy”. Czasem znaczy „zaraz zapłacisz za to zdrowiem”. Mój organizm nie reaguje na krzyk w stylu „dawaj k***a! dasz radę”.
On reaguje na rozsądek.
Ta książka jedzie cały czas na jednym haśle: możesz więcej niż myślisz („tape recorder, mind control” - you know). A ja wiem, że czasem nie mogę. I to nie dlatego, że jestem słaby - bo nie jestem - ale dlatego, że mam pewne ograniczenia. Neurologiczne. I udawanie że ich nie ma nie zrobi ze mnie bohatera.
Dla autora motywacja to przekraczanie granic. Dla mnie motywacja to moment, w którym mówię sobie: JESTES WYSTARCZAJĄCY nie wtedy, gdy zrobisz więcej! Nie wtedy, gdy komuś coś udowodnisz.
Nie polecam tej książki, bo jest w niej za dużo presji i za dużo walki ze sobą. A ja nie chcę żyć w trybie bitwy.
Czy żałuję czasu z tą książką? Nie, bo dzięki niej jeszcze bardziej wiem, że nie muszę być „ekstremalny”, żeby być wartościowy.
I to mi wystarczy.

Hmmmm, mam mieszane uczucia. To jest motywacja w stylu hardcore. Wstajesz, ciśniesz, nie marudzisz, ignorujesz ból, wygrywasz z samym sobą. I jasne, szanuję to. Goggins nie zrobił z siebie ofiary, chociaż naprawdę mógłby. Życie go doświadczyło ogromne. Ale nie opowiada w kółko, jak świat go skrzywdził. Wziął odpowiedzialność za swoje życie i zrobił z siebie maszynę. To robi...

Ta książka powoduje szok i zdumienie. Historia Davida jest niesamowita. Człowiek, który został krzywdzony psychicznie, zraniona psychika zdecydowanie go zmieniła. David budzi we mnie ogromny podziw i szacunek, ponieważ pomimo ciężkiego życia nie stracił prawdziwych ludzkich wartości. Dokonał w przedziwny sposób kolosalnej transformacji samego siebie. Przykład żywego fenomenu. Gość może być faktycznie przykładem objęcia pełnej kontroli nad swoim własnym umysłem. Aczkolwiek, nie wątpię w to, iż traumatyczne przeżycia, ogrom silnego stresu mogły przyczynić się do wytworzenia pewnych specyficznych mechanizmów reakcji na stres w jego psychice, co przejawiało się w niektórych skrajnie irracjonalnych posunięciach. Wiele ludzi na jego miejscu mogłoby umrzeć z wyniszczenia organizmu, najzwyczajniej nie wytrzymałoby tak kolosalnych obciążeń fizycznych. Jakąś dawkę szczęścia, czy obecność siły wyższej chyba jednak trzeba przy takich wyczynach posiadać... Jego osiągnięcia w świecie sportu są zdumiewające. Chciałbym kiedyś spotkać tego niesamowitego człowieka.

Bardzo trafna jest jego narracja. Zgadzam się z nią w 100%. Ciężka praca, determinacja i dyscyplina stanowią klucz do sukcesu. Posługując się tym kluczem sukces będzie wtedy wyłącznie kwestią czasu. Ograniczenia tkwią w naszych umysłach. Myślę, że każdy może się o tym przekonać.

Książka szalenie motywująca oraz inspirująca.
Pozycja naprawdę godna polecenia.

Ta książka powoduje szok i zdumienie. Historia Davida jest niesamowita. Człowiek, który został krzywdzony psychicznie, zraniona psychika zdecydowanie go zmieniła. David budzi we mnie ogromny podziw i szacunek, ponieważ pomimo ciężkiego życia nie stracił prawdziwych ludzkich wartości. Dokonał w przedziwny sposób kolosalnej transformacji samego siebie. Przykład żywego...

Ta książka nie jest motywująca. To przewodnik po błędach a działaniach, które prowadzą do skrajnego wycieńczenia organizmu. Było kilka rzeczy faktycznie dających do myślenia, ale ogólnie zawiodłem się. Goggins to dążący do autodestrukcji I wymagający terapii człowiek. Szkoda.

Ta książka nie jest motywująca. To przewodnik po błędach a działaniach, które prowadzą do skrajnego wycieńczenia organizmu. Było kilka rzeczy faktycznie dających do myślenia, ale ogólnie zawiodłem się. Goggins to dążący do autodestrukcji I wymagający terapii człowiek. Szkoda.

Odpadłam po 1/3 książki. Nie inspiruje na pewno. Po co sobie robić takie rzeczy?

Odpadłam po 1/3 książki. Nie inspiruje na pewno. Po co sobie robić takie rzeczy?

Dobrze napisana. Polecam!

Dobrze napisana. Polecam!