Poczucie kresu

Tłumaczenie: Jan Kabat
Wydawnictwo: Świat Książki
7,29 (848 ocen i 114 opinii) Zobacz oceny
10
59
9
96
8
222
7
262
6
134
5
43
4
11
3
14
2
7
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
The Sense of an Ending
data wydania
ISBN
9788380311992
liczba stron
176
słowa kluczowe
Jan Kabat
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
Ag2S

Są w naszym życiu tajemnice, których lepiej nie znać.
Czy samobójstwo jest najwyższym wyrazem wolnej woli człowieka?
Przyjaźń, miłość i wyrzuty sumienia.
Podróż w czasie do zaskakującego celu.

Mniej więcej 60-letni Anthony Webster wraca myślami do lat swojej młodości. Jednym z jego przyjaciół był wówczas Adrian Finn, inteligentny chłopak o dość filozoficznym podejściu do życia.

 

źródło opisu: http://wydawnictwoswiatksiazki.pl/

źródło okładki: http://wydawnictwoswiatksiazki.pl/

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (2125)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1255
Artur Kiela | 2012-06-21
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 19 czerwca 2012

Sandor Marai spotyka Douwe Draaismę i debatują nad Proustem, gdzieś z łóżka patrzy na nich Tony Judt. Nie byłem przekonany do autora - nie wiem dlaczego, przecież nie czytałem go wcześniej. A tu się okazuje, że to rewelacyjna proza. Pominę misternie tkaną filozofię pamięci, bo to każdy powinien odkryć w tej książce samodzielnie. Natomiast język - jak doskonale obrazuje Barnes, jak ciekawą postać tworzy łącząc klasyczny, literacki język z nowoczesnym podejściem do prozy. Dla mnie to spore odkrycie.

książek: 158
Ahsan | 2018-05-29
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: maj 2018

Na samym początku nie byłem przekonany. Mimo, że czytałem "Zgiełk czasu", który wywarł na mnie bardzo dobre wrażenie. Przyznam, że wziąłem "Poczucie kresu" na majówkę, celem umilenia sobie wyjazdu, ale zwyczajnie - ani w samolocie tam i z powrotem, ani pomiędzy lotami (przez 10 dni) nie byłem w stanie przeczytać całości. Utknąłem w 1/4. Nie porwało mnie i miałem odłożyć.
Natomiast wczoraj wieczorem stwierdziłem - OK, siądę, doczytam. Doczytałem dzisiaj. I bardzo cieszę się.
Choć początek wydaje się raczej zwyczajny, momentami na siłę dowcipny, o tyle w dalszej części historii ujawnia się Barnes w pełnym... opierzeniu?
Po kolei: humor wysubtelniał, co bardzo mi się spodobało. Im głębiej w książkę, tym więcej eseistyki o naturze czasu, również mocny plus. Barnes'owy zabieg: kilka ważnych wydarzeń i postaci, a wokół nich cały czas krąży uwaga narratora, patrzy z różnych punktów widzenia, analizuje, rozbiera na elementy pierwsze i dopowiada własne teorie - także bardzo pro....

książek: 1482
PABLOPAN | 2013-02-16
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 16 lutego 2013

Książka w dość przewrotny sposób ukazuje jak bardzo różnią się fakty od naszych wspomnień tych faktów. Oprócz tego, że wspominając, staramy się wybielić samych siebie, Barnes podkreśla jak bardzo nasze doświadczenie życiowe zmienia postrzeganie zdarzeń z przeszłości. Pierwszy przymiotnik, który przyszedł mi do głowy po zamknięciu książki, to właśnie "życiowa". Fabuła sama w sobie jest wciągająca i interesująca, klimatyczna gawęda starszego pana, tak jakbyśmy słuchali opowieści własnego dziadka. Zdecydowanie polecam :)

książek: 563
wiesia | 2018-12-29
Na półkach: 2018, Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 28 grudnia 2018

Książka Barnesa „Poczucie kresu” to dla mnie pierwsze spotkanie z tym angielskim autorem. Już sama okładka zapowiada, że może być ciekawie i intrygująco; czarno – szare tło, pęknięcia, jakiś motyl, może ćma…

Narratorem powieści nagrodzonej Bookerem jest emerytowany organizator imprez artystycznych Anthony Webster. Wspomina swoje życie, zwłaszcza młodość, swoich trzej przyjaciół, dziewczyny, z którymi chodził. Z perspektywy minionych lat zastanawia się nad wyborami, których dokonywał i nad wieloma pozornie błahymi zdarzeniami mającymi jednak istotny wpływ na jego życie. Zwłaszcza jeden weekend w domu Veronicy, jego ówczesnej dziewczyny, zdaje się być znaczący. Bohater będzie do niego powracał myślami wielokrotnie, analizował zdania wtedy wypowiedziane. Podobnie ważna będzie pamięć o jednym z przyjaciół Adrianie Finnie.

Pamięć i czas – te pojęcia są w tej powieści najważniejsze. Pojawiają się już na pierwszej stronie, gdy Anthony pisze, co pamięta, zaznaczając, że „to, co...

książek: 951
adb | 2016-03-02
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 24 lutego 2016

Za "poczucie kresu" w 2011 r. Julian Barnes otrzymał The Man Booker Prize. Zwięzła wspaniała intryga (zapomnianego listu i stopniowego odkrywania prawdy o wydarzeniach przeszłości) scala w jedno wszystkie plany czasowe, dyskusje i przemyślenia bohaterów. W powieści powracają nieustająco tematy z wcześniejszego "Nie ma się czego bać": temat śmierci, pamięci, tworzenia tożsamości. Teraz jednak forma eseju splata się z fikcyjną fabułą - biografią Antony Webstera.[...]
Tytułowe "Poczucie kresu" określa perspektywę narracyjną, bowiem powieść Barnesa to wspomnienia okresu młodości, jednak narracja prowadzona jest z perspektywy człowieka dojrzałego, który zbliża się do kresu życia. Powieść złożona jest z dwu części, dotyczących w zasadzie tych samych wydarzeń, przy czym pierwsza w większym stopniu dotyczy młodzieńczego okresu życia bohatera, szkolnych przyjaciół, dyskusji (ciekawych i ważnych dla wymowy książki), utraty dziewczyny. Te fale wspomnień zostały sprowokowane przez...

książek: 437
Tomasz Wojewoda | 2018-05-31
Przeczytana: 24 maja 2018

PAMIĘĆ I ODPOWIEDZIALNOŚĆ

Powieści Juliana Barnesa (ur. 1946) polecano mi już kilkukrotnie, dlatego też postanowiłem w końcu poznać tę twórczość. Sądziłem, że „Poczucie kresu”, za które otrzymał on w 2011 roku prestiżową Nagrodę Bookera, będzie dziełem odpowiednim do rozpoczęcia przygody z prozą brytyjskiego pisarza. I nie pomyliłem się. Przygoda z Barnesem nie będzie incydentalna. Tym bardziej zresztą, że już sam tytuł powieści dosłownie nazywa coś, co od pewnego czasu przeczuwam i co nie daje mi spać po nocach. „Jesteśmy u kresu. Zjedliśmy nasze konie, nasze ptaki, szczury/ i kobiety. I nadal jesteśmy głodni (...)/ Jesteśmy naprawdę u kresu. Jeżeli Cesarz raczy przeczytać to/ pismo napisane krwią, niech nie ma za złe naszym trupom./ Lecz nie wzywa także naszych duchów: chcemy zostać demonami,/ i to najgorszego gatunku. Żeby wciąż kąsać i pożerać tamtych” – pisał francuski poeta Victor Segalen (1878-1919), w wierszu prozą, zatytułowanym „Pisane krwią”.

Julian Barnes w „Poczuciu...

książek: 3845

Historia opowiedziana u kresu życia z lekkim filozoficznym zacięciem. Refleksyjnie snujące się wspomnienia człowieka o tym co było, kładąc nacisk bardziej na okres szkolny i wydarzeń wokół jednego z kolegów. Kanwą w ogóle będzie osoba szkolnego znajomego, inteligentnego Adriana, który pewnie nawet nie wiedząc o tym, wywierał duży wpływ na innych.
Zasadniczy podział treści na 2 części. Pierwszą można scharakteryzować jednym zdaniem: skrócony opis życia niespiesznie przekazywany przez narratora (monolog). Narracja pierwszoosobowa nadaje tonu wszechwiedzącego prowadzącego, ale tutaj ustawiona z perspektywy czasu, minionych dekad, pasuje idealnie, jednocześnie ujawniając niedoskonałość naszej pamięci, jak i stronniczość przedstawionych zdarzeń. W drugiej części mając przedstawione obecne bohaterowi czasy, w tu i teraz rozgrywa się seans powrotów do tego co było i analizowania, ale już z innego punktu widzenia, bo gdy jest się człowiekiem w podeszłym wieku odmiennie odczytuje się...

książek: 263
Dominik T | 2013-01-09
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 16 lutego 2013

Niesamowita książka z historią na pozór prostą, lecz w swej esencji niezwykle skondensowaną, oplecioną rozważaniami nad pamięcią, historią i człowiekiem. Nie są to jednak puste rozważania, tutaj każda myśl znajduje odbicie w dalszej opowieści, niemal każdy sąd zostaje wystawiony na próbę, a niemal każda postać okazuje się być inna, niż się początkowo wydaje. A wszystko to zamknięte w klamrę, czy raczej pętlę, która finalnie zmusza czytelnika do zweryfikowania swoich opinii, do ponownego rozważenia poruszanych kwestii, do zobaczenia ich w innym świetle.

Tym co najbardziej interesuje autora jest pamięć i to, w jaki sposób człowiek opowiada sam sobie swoją własną historię, w jaki sposób ją tworzy z okruchów wspomnień i emocji, z urywków zdań i zdarzeń, i jak następnie ją poleruje, wypierając to co trudne do zaakceptowania lub niezgodne z własnym sumieniem czy wyobrażeniem o stanie rzeczy. Na dobrą sprawę jest to zarazem książka o zapominaniu, o kłamstwie i oszukiwaniu samego...

książek: 2285
kasandra_85 | 2012-05-28
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: maj 2012

http://kasandra-85.blogspot.com/2012/05/poczucie-kresu-julian-barnes.html

książek: 167
Michał | 2012-09-11
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 01 września 2012

Od czasu do czasu warto jest odkryć coś nowego i świeżego. Warto oderwać się na chwilę od tego, co już znamy i z czym zdążyliśmy się oswoić. Odkryć nowy punkt widzenia. Zastanowić się jeszcze raz nad czymś, co wydawało się dotąd oczywiste. Dla mnie, na wielu płaszczyznach, takim odkryciem stało się "Poczucie kresu". To moje pierwsze spotkanie z Julianem Barnesem, który dał się poznać jako błyskotliwy pisarz i skłonił mnie do zastanowienia się nad rzeczami, o których nie myślałem na co dzień. Dostarczył mi przy tym sporej dawki literackiej rozrywki.

Czy próbowaliście prześledzić z pomocą swojej pamięci swoje życie, rok po roku? Ile potraficie sobie przypomnieć? Jak wiele dziur wygryzły w waszych wspomnieniach mole upływającego czasu? Co wyparliśmy z naszej świadomości? Czy możemy ufać swojej pamięci?

Bohater „Poczucia kresu”, Anthony Webster jest już starszym człowiekiem. Próbuje sięgnąć do wspomnień ze swojej młodości, spojrzeć raz jeszcze na dawnych przyjaciół i minione...

zobacz kolejne z 2115 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Laureaci Man Booker Prize powalczą o specjalną nagrodę jubileuszową

Fundacja Nagrody Bookera ustanowiła jednorazowe specjalne wyróżnienie dla uczczenia 50-lecia Nagrody Bookera, które obchodzone będzie w tym roku. Golden Man Booker Prize ma zwrócić uwagę na książki, które przetrwały próbę czasu i wciąż pozostają aktualne dla czytelników.


więcej
Dobrze wyjść z pisarzem: Nagroda Bookera

Fala prasowych informacji i komentarzy odnośnie laureata tegorocznej edycji The Man Booker Prize for Fiction skłoniła mnie do refleksji nad tym, czy prestiż Bookera ma dla mnie znaczenie i dlaczego ma. Przyjrzałam się swoim półkom pod kątem książek uhonorowanych tą Nagrodą. Było naprawdę sporo takich, które wywarły na mnie wielkie wrażenie.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd