Legenda o samobójstwie

Tłumaczenie: Dobromiła Jankowska
Wydawnictwo: Wydawnictwo Pauza
6,99 (284 ocen i 74 opinie) Zobacz oceny
10
13
9
20
8
62
7
112
6
42
5
19
4
7
3
4
2
3
1
2
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Legend of a Suicide
data wydania
ISBN
9788394941406
liczba stron
256
język
polski
dodał
Mariolka

Kiedy ojciec proponuje Royowi spędzenie kilku miesięcy na odludnej wyspie Sukkwan, tylko we dwóch, chłopak waha się, zanim postanowi opuścić dom i znaną sobie codzienność. Nic nie potoczy się tak, jak sądzili. Życie zaskakuje i ciągle przypomina, że nie wszystko można przewidzieć, zaplanować i ułożyć po swojemu. Ważne jest, by przetrwać, odnaleźć radość tam, gdzie tylko się da, i wybaczyć...

Kiedy ojciec proponuje Royowi spędzenie kilku miesięcy na odludnej wyspie Sukkwan, tylko we dwóch, chłopak waha się, zanim postanowi opuścić dom i znaną sobie codzienność. Nic nie potoczy się tak, jak sądzili. Życie zaskakuje i ciągle przypomina, że nie wszystko można przewidzieć, zaplanować i ułożyć po swojemu. Ważne jest, by przetrwać, odnaleźć radość tam, gdzie tylko się da, i wybaczyć innym ich słabości.

Skomplikowane relacje rodzinne, trudne wybory, miłość i namiętności, to wszystko znajdziemy w oszczędnej prozie Davida Vanna, która targa emocjami czytelnika i której nie da się zapomnieć.

„Prawdziwie wielki pisarz”.
– The Irish Sunday Independent

„Pełna mściwości, a jednocześnie żalu i empatii, wiarygodna, a jednocześnie odrealniona, i absolutnie wciągająca”.
– Christopher Tayler, The Guardian

„Nieustępliwa, rozdzierająca serce doskonałość, która wytrzyma porównanie z »Drogą« Cormaca McCarthy’ego”.
– The Weekend Australian Magazine

„Doskonała (…) proza Vanna ma w sobie siłę Cormaca McCarthy’ego i Hemingwaya, a jednocześnie własną energię i zwinność”.
– The Times

 

źródło opisu: materiały wydawnictwa

źródło okładki: materiały wydawnictwa

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Oficjalna recenzja
fossa książek: 332

Ryby i ludzie

W „Legendzie o samobójstwie” David Vann gra na ludzkich emocjach, ale jeszcze bardziej na zwyczajnej ludzkiej ciekawości. To paradoks, biorąc pod uwagę fakt, że książka daleka jest od oczywistości, co więcej - granica pomiędzy tym, co się wydarzyło, a co nigdy nie miało miejsca nieustannie się zaciera. Pomiędzy pierwszą, a ostatnią stroną, w różnych wersjach tej samej historii, pojawiają się zamierzone sprzeczności i nieścisłości, co czyni z tej lektury ciekawą kompilację prawdy i fikcji. Mimo wszystko, tych sześć opowiadań składających się na „Legendę o samobójstwie” dalej sprawnie funkcjonuje jako całość, tak długo jak łączą ją wspólni bohaterowie i wspólny temat.

Historią, którą David Vann przerobił już na wszystkie możliwe sposoby (nawet jeśli nie bezpośrednio w książce to na pewno w swojej głowie) jest tragiczna śmierć ojca - samobójstwo, o czym informuje nas już tytuł. Wydaje się, że to jednak bardziej opowieść o tych, którzy pozostali i którzy dalej muszą z tym z żyć, jak właśnie sam autor po stracie rodzica. W swoich opowiadaniach wraca on najpierw do czasów, gdy miał jeszcze ojca. Tragedia wciąż jednak jest blisko: „wyczuwałem, z pewnością, którą czasem miewają dzieci, że nie będzie już moim ojcem zbyt długo”. Punktem kulminacyjnym „Legendy” staje się wspólny wypad ojca i syna na alaskańskie pustkowie, gdzie wspólnie mają spędzić rok. A biorąc pod uwagę niestabilność starszego z nich, nie może z tego wyniknąć nic dobrego. Rozgrywające się tam nagłe wydarzenia...

W „Legendzie o samobójstwie” David Vann gra na ludzkich emocjach, ale jeszcze bardziej na zwyczajnej ludzkiej ciekawości. To paradoks, biorąc pod uwagę fakt, że książka daleka jest od oczywistości, co więcej - granica pomiędzy tym, co się wydarzyło, a co nigdy nie miało miejsca nieustannie się zaciera. Pomiędzy pierwszą, a ostatnią stroną, w różnych wersjach tej samej historii, pojawiają się zamierzone sprzeczności i nieścisłości, co czyni z tej lektury ciekawą kompilację prawdy i fikcji. Mimo wszystko, tych sześć opowiadań składających się na „Legendę o samobójstwie” dalej sprawnie funkcjonuje jako całość, tak długo jak łączą ją wspólni bohaterowie i wspólny temat.

Historią, którą David Vann przerobił już na wszystkie możliwe sposoby (nawet jeśli nie bezpośrednio w książce to na pewno w swojej głowie) jest tragiczna śmierć ojca - samobójstwo, o czym informuje nas już tytuł. Wydaje się, że to jednak bardziej opowieść o tych, którzy pozostali i którzy dalej muszą z tym z żyć, jak właśnie sam autor po stracie rodzica. W swoich opowiadaniach wraca on najpierw do czasów, gdy miał jeszcze ojca. Tragedia wciąż jednak jest blisko: „wyczuwałem, z pewnością, którą czasem miewają dzieci, że nie będzie już moim ojcem zbyt długo”. Punktem kulminacyjnym „Legendy” staje się wspólny wypad ojca i syna na alaskańskie pustkowie, gdzie wspólnie mają spędzić rok. A biorąc pod uwagę niestabilność starszego z nich, nie może z tego wyniknąć nic dobrego. Rozgrywające się tam nagłe wydarzenia stają metaforą gniewu albo niezgody i chyba tak należałoby je odczytywać. Po tej rewolcie zawartej w drugiej części "Wyspy Sukkwan" przychodzi wreszcie czas na ostateczne pojednanie.

Nie jest tajemnicą, że za wszystkimi opowiadaniami zawartymi w „Legendzie o samobójstwie” kryją się prawdziwe wydarzenia. Nie chodzi tylko o śmierć ojca autora, ale też o inne poboczne wątki. Gdy David Vann miał trzynaście lat nie zgodził się - ze strachu - na wspólny wyjazd z ojcem, który dwa tygodnie później odebrał sobie życie. Wkrótce nastoletni David próbuje się z tym uporać poprzez „zabawy” z bronią („Kawał drewna leżący pod łóżkiem, pełen kul, sugerował, że chłopiec nie tylko strzelał z 22., ale być może robił to nawet w domu”). Istotną rolę, choć w książce raczej epizodyczną, odegrała też macocha Vanna, która straciła oboje rodziców (właścicieli „pokaźnej kolekcji strzelb i pistoletów”) na krótko przed śmiercią męża. Cóż, trudno o lepszy argument przeciwko swobodnemu dostępowi do broni w Stanach niż właśnie ta książka. To naprawdę rzuca się w oczy - wyjątkowo dużo tutaj broni i tyle samo tragedii przez nią spowodowanych.

„Legenda o samobójstwie” ma swoje momenty, do których akurat ja zaliczam pierwszą połowę książki. Dalej pisarz zmienia zupełnie perspektywę, wrzucając nas w wir wydarzeń, których dosłowność jest zbędna, podczas gdy głębia psychologiczna raczej znikoma. A może po prostu nie tego się spodziewałam, ale chyba nikt się tego spodziewał. Jeśli element zaskoczenia decyduje o wartości książki, to Vann może sobie pogratulować pomysłu. Dla mnie, jak zwykle najważniejsza pozostaje szczerość, a dopóki autor pisze stricte o sobie i własnych doświadczeniach to myślę, że warto go czytać.

Cytaty za autorem

Anna Aniszczenko

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1321)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 557
LelandLester | 2018-02-04
Na półkach: Przeczytane

[FRAKTAL]


Nie mam syna. I pewnie (tylko) dlatego proza Vanna nie wbiła mnie w fotel.

Człowiek to wypadkowa instynktów, przeszłości i potrzeb. W tej książce ludzie tak łatwo odbierają sobie życie – to przerażające.

David Vann swoje dzieciństwo spędził na Alasce. Jego „Legenda o samobójstwie” to po trosze literacka fikcja, przełożona wątkami autobiograficznymi oraz zestaw utworów złączonych motywem przewodnim. To też bardzo dobra literatura. Vann tworzył ją 10 lat (zaczął jako 19-latek). Składa się z minipowieści i pięciu opowiadań. Przedstawione tu historie pośrednio łączą się ze sobą, serwując przyglądanie się relacji nastoletniego Roya z ojcem Jimem - niespełnionym rybakiem, mizernym dentystą. Ale, co najważniejsze – pisarz, dzięki możliwościom, jakie daje słowo pisane, z rodzinnej tragedii utworzył odważną, niebanalną i poruszającą fikcję, formalnie inspirując się „Legendami o dobrych kobietach” Chaucera. Tytuł tej książki mylnie sugeruje, iż to fantazja autora - Vann opiera...

książek: 912
adb | 2018-03-31
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 31 marca 2018

Pisząc o "Legendzie o samobójstwie" nie sposób nie odwołać się do biografii jej autora - Davida Vanna, bo on sam przyznawał, że książka jest w pewnej mierze autobiograficzna. Kiedy Vann miał 13 lat, jego ojciec popełnił samobójstwo i właśnie to wydarzenie usiłuje zrozumieć dorosły już pisarz. Opowieść o samobójcy to siłą rzeczy opowieść o tym, jak czują się "spadkobiercy" samobójcy, którzy żyją w okaleczonym stratą świecie i oglądają go jak przez szybę z wadą, która deformuje obraz.[...]

Poczucie osamotnienia, bezradność i strach to dominujące emocje we wszystkich sześciu opowiadaniach. Wszystkie opowiadają o stracie, poszukiwaniu i tym, kim jest się po starcie. Syn rozpamiętujący niełatwe relacje z ojcem równocześnie poszukuje własnej tożsamości, przetwarzając historię na wiele sposobów, zderzając różne, czasem sprzeczne wersje i możliwości rozwoju wydarzeń.

W kontekście biografii Vanna najbardziej niezwykły wydaje się dystans i takt, z jakim przedstawia wydarzenia z...

książek: 544
Jeżynka | 2018-05-28
Na półkach: 2018, Przeczytane, Z biblioteki
Przeczytana: 28 maja 2018

"Legendę o samobójstwie" może czytać na wiele sposobów. Ta nieprzesadnych rozmiarów książka napisana prostym językiem skłania do przemyśleń o odpowiedzialności jaka spada na człowieka gdy zostanie rodzicem i o tym że nie zawsze potrafimy nieść ten ciężar na barkach.
To również opowieść o budowaniu więzi rodzic - dziecko która wymaga pracy i wysiłku obu stron.
Poza tym tle pojawia się mnóstwo innych wątków może nie są może osią tej książki ale także stawiają czytelnikowi ważne pytania. Mam tu na myśli dostępność do broni palnej, wybór drogi zawodowej (realizacja marzeń czy jednak pragmatyzm), bliski kontakt z naturą.

David Vann w swojej książce dokonuje swoistego rozrachunku z przeszłością i traumą z dzieciństwa jaką było samobójstwo ojca. To nie jest linearna opowieść. Prawda miesza się z fikcją, poznajemy kilka wersji wydarzeń jednak niezależnie od narracja autor uparcie stawia czytelnika przed tym trudnym tematem jakim jest samobójcza śmierć. W sposób dobitny pokazuje jak...

książek: 966
Mariolka | 2018-01-28
Przeczytana: 28 stycznia 2018

Napisana bardzo dobrze, językiem prostym, a wirtuozerskim. Historia intymna, ale wnikliwa. W jakimś sensie niezwykła, zostawia w człowieku ciemną, gęstą smugę. Aczkolwiek, z jakiegoś powodu nie wpadłam w zachwyt i oszołomienie. Zachęcam jednak do jej przeczytania, bo jest daleka od sztampy i przewidywalnych schematów. Zerknijcie też na biogram autora.

książek: 342
czytanienaplatanie | 2018-07-20
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 15 lipca 2018

Polecam każdemu, kto lubi nieoczywiste treści, które robią w głowie bałagan i pozostawiają po sobie ślad długo po przeczytaniu. Coś pięknego i wstrząsającego zarazem.

Książka porusza trudne relacje pomiędzy ojcem i synem, emocje targające obojgiem, ich niezrozumiałe wybory. Dodatkowo autor tak obrazowo opisuje przyrodę Alaski, że chciałoby się odetchnąć pełną piersią i poczuć ten dziewiczy, dziki klimat. Warto z pewnością zajrzeć wcześniej do biografii autora, żeby lepiej zrozumieć jego zamysł z przedstawieniem kilku alternatywnych rzeczywistości, będący próbą pogodzenia się z tragiczną przeszłością.
Każde z opowiadań podaje nam inną ścieżkę tej samej historii. Czy którąś z nich uznamy za tą główną, najbardziej prawdopodobną, zależy tylko od nas.

książek: 2008
Ola | 2018-01-13
Na półkach: 2018, Przeczytane

Już dawno żadna książka mnie tak nie zmęczyła. Nie wiem ile razy chciałam zrezygnować z lektury. 10, 15, może nawet 20, ale źle bym się czuła porzucając ją. Przy tak dobrych ocenach wciąż czekałam na jakiś przełom, na "to coś". I tak brnęłam, i brnęłam, i brnęłam.... I z nudów umierałam. I nie wierzyłam, że to się tak ciągnie o niczym. A może o czymś, tylko autor położył temat banałem, błahością, brakiem głębi. A może była w tym głębia, bo tak czytelnikom zapowiedziano i każdy się w książce tej głębi doszukał. Może to tylko ja zbłądziłam w poszukiwaniu sensu i dreptałam boczną ścieżką, która wywiodła mnie na manowce. Ech... któż to wie. Temat był ważny, miał spory potencjał, a tu jakieś odnogi mnie wyłączyły z udziału w ważności tej literatury. Cóż, mówi się trudno, płakać nie będę, tylko czasu mi żal. Jedno dla mnie jest pewne. Najmocniejszą stroną "Legendy..." jest marketing. To tytuł świetnie przygotowany do sprzedaży, a ja dałam się na to złapać. Moja strata.

książek: 431
Bartek Kociszewski | 2018-02-19
Na półkach: 2018, Przeczytane
Przeczytana: 18 lutego 2018

Książka Vanna opowiada historię relacji ojca z synem, relacji tragicznej bo jej częścią będzie samobójstwo. Autor opowiada fikcyjną historię, opiera ją jednak na swoich doświadczeniach.
Książka emocjonalna, dotykająca kwestii bardzo delikatnych. Bohaterowie posiadają głęboko rozwiniętą psychikę. Sytuację, które ich spotykają wymuszają na nich podejmowanie bardzo trudnych decyzji.
Styl autor jest naprawdę ciekawy, a przy tym niełatwy. Jego opisy akcji jak i przyrody świetnie oddają treść historii i tworzą niezwykły klimat.
Jest to lektura wymagająca, ale w zamian za poświęcony jej czas daje nam historię, która na długo pozostanie w naszej głowie i pozwoli wyciągnąć ciekawe wnioski.
Polecam.
8/10

książek: 381
byrcyn11 | 2018-08-09
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 09 sierpnia 2018

Jest to książka przy której (przynajmniej na początku) nachodzą nas myśli typu; nie męcz się, nie udawaj mądrzejszego niż jesteś, jest tyle ciekawszych książek, itp. Ale gdy już ją kończymy, to uświadamiamy sobie, że na długo pozostanie nam w pamięci.
Początek nudnawy, środek najlepszy, w pewnym momencie totalne zaskoczenie, zakończenie zaś wywraca wszystko na drugą stronę - choć ja wolałbym inne.
Lektura dla miłośników czegoś innego niż sztampa.

książek: 2939
BetiFiore | 2018-07-16
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 13 lipca 2018

"Legenda o samobójstwie" trochę przypomniała mi "Drogę" McCarthy'ego i rzeczywiście autor na końcu dziękuje między innymi jemu za wsparcie. Książka napisana prostym ale bardzo pięknym, językiem, dobitnie trafiającym w sedno. Vann zadedykował swoje dzieło ojcu, który w młodym wieku odebrał sobie życie. Mamy tu trzy historie, druga może być na pozór myląca, ale całość daje do myślenia.

książek: 910
Seticzek | 2018-06-21
Przeczytana: 21 czerwca 2018

To uczucie, gdy w połowie książki orientujesz się, że ona jest zupełnie czym innym niż myślałeś...
Rozdzierająco smutna w wymowie, mądra, nieoczywista.
Ciutkę rażą błędy w redakcji, ciutkę czuć debiuta.
Warto.

zobacz kolejne z 1311 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Powiązane treści
Tak naprawdę piszę tragedie greckie

Z Davidem Vannem, autorem książki „Legenda o samobójstwie”, która właśnie ukazała się na polskim rynku, rozmawia Justyna Kowalska.


więcej
Własne wydawnictwo – pomysł na życie i wielka przygoda

Z Anitą Musioł, założycielką Wydawnictwa Pauza, o swobodzie, jaką daje prowadzenie autorskiej oficyny, ryzyku z tym związanym i planach na najbliższe miesiące rozmawia Justyna Kowalska.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd