Niksy

„Niksy” mogą przerażać objętością, w końcu niewiele powieści liczy aż 861 stron. W chwili, gdy wzięłam tę książkę do ręki, miałam wątpliwości, czy autor będzie w stanie zainteresować mnie na tyle, by całość mogła mi się spodobać. Nie wiedziałam tylko, jak bardzo się myliłam. Mimo że w opisie zaznaczono, iż świat realny łączy się tu ze skandynawską mitologią oraz światem gier komputerowych, dla mnie były to jedynie elementy tła. Spodziewałam się, że tych wątków będzie znacznie więcej, dlatego ich w miarę ograniczona obecność była dla mnie zaskoczeniem. Być może właśnie dzięki temu wyważeniu motywów cała powieść tak bardzo mi się spodobała.

Sam koncept Hilla z jednej strony wydaje się dość klasyczny. Główny bohater, Samuel, jako dorosły mężczyzna wciąż tłumi w sobie emocje z czasów dzieciństwa, kiedy on i jego ojciec zostali opuszczeni przez matkę. Urozmaiceniem tej historii jest świat gier komputerowych, do którego ucieka i który daje mu poczucie stabilności oraz przynależności. Taką opowieść mógłby stworzyć niemal każdy, nie każdy jednak potrafi przyciągnąć odbiorcę na tyle, by czytanie nabrało głębszego znaczenia.

Z obecnej perspektywy myślę, że momentami historia ta może wydawać się banalna, jednak sposób prowadzenia fabuły sprawił, że autentycznie mnie wciągnęła i potrafiła zaskoczyć. Postać Samuela stopniowo nabiera mocy, narastająca frustracja życiem i otoczeniem staje się coraz bardziej wyczuwalna. W pewnym sensie bywa to przewidywalne. Zupełnie inaczej jest w przypadku jego matki. Dzięki zabiegowi autora, polegającemu na naprzemiennym prowadzeniu rozdziałów z perspektywy współczesnej i tej sprzed lat, powieść zyskuje lepszą dynamikę. Przełomowe wydarzenia z 1968 roku tworzą ciekawe zestawienia ze współczesnym obrazem młodych ludzi, a cała fabuła sprawia, że te wątki nabierają jeszcze większego znaczenia.

Hill powiedział, że pisał tę powieść przez 10 lat i w ogólnym rozrachunku uważam, że całkiem dobrze wykorzystał ten czas.

„Niksy” mogą przerażać objętością, w końcu niewiele powieści liczy aż 861 stron. W chwili, gdy wzięłam tę książkę do ręki, miałam wątpliwości, czy autor będzie w stanie zainteresować mnie na tyle, by całość mogła mi się spodobać. Nie wiedziałam tylko, jak bardzo się myliłam. Mimo że w opisie zaznaczono, iż świat realny łączy się tu ze skandynawską mitologią oraz światem...

Powieść wielowymiarowa. Czytelnik znajdzie w niej wątki o przyjaźni i nienawiści, współczesnych problemach cywilizacyjnych i uniwersalnych prawdach o życiu, jest tu wątek romansowy i motyw poszukiwania siebie, o traumach pokoleniowych i problemach natury psychicznej. To wszystko na ponad 800 stronach, które czyta się ekspresowo.
Styl autora wciąga i sprawia, że chce się przeczytać kolejną stronę. Solidna lektura, która przypomina, że nie wszystko jest czarno-białe, a o przeszłości warto pamiętać, ale nie rozpamiętywać, zaakceptować ją i żyć teraźniejszością.

Powieść wielowymiarowa. Czytelnik znajdzie w niej wątki o przyjaźni i nienawiści, współczesnych problemach cywilizacyjnych i uniwersalnych prawdach o życiu, jest tu wątek romansowy i motyw poszukiwania siebie, o traumach pokoleniowych i problemach natury psychicznej. To wszystko na ponad 800 stronach, które czyta się ekspresowo.
Styl autora wciąga i sprawia, że chce się...

Czytałem ponad dwa lata temu, pamiętam, że była to znakomita lektura. Świetny rys prowincji amerykańskiej, znakomity warsztat, bardzo wciągająca opowieść.

Czytałem ponad dwa lata temu, pamiętam, że była to znakomita lektura. Świetny rys prowincji amerykańskiej, znakomity warsztat, bardzo wciągająca opowieść.

Czytana lata temu a dalej pamiętam potoczystość, nastrój i atmosferę powieści. Polecam!

Czytana lata temu a dalej pamiętam potoczystość, nastrój i atmosferę powieści. Polecam!

Mam wrażenie, że ta książka to terapia dla 40-latków, którzy mając 20 lat zachłysnęli się "Źródłem" Ayn Rand (jak ja).

Powieść kompletna i w formie i treści.

Jest początek stycznia, ale obawiam się, że w tym roku nic lepszego nie przeczytam.

Mam wrażenie, że ta książka to terapia dla 40-latków, którzy mając 20 lat zachłysnęli się "Źródłem" Ayn Rand (jak ja).

Powieść kompletna i w formie i treści.

Jest początek stycznia, ale obawiam się, że w tym roku nic lepszego nie przeczytam.

Nie dałam rady przeczytać w całości tej książki. Już patrząc na to przepastne tomisko intuicyjnie czułam, że będzie dużo stron, a mało treści no i nie przeliczyłam się... Pierwsze kartki to opis najpierw "napadu" na gubernatora, potem rozwlekły, niesamowicie szczegółowy prawie jak w czasie rzeczywistym (!!!) opis gry komputerowej co najmniej jak dla jakiegoś fanatyka takich gier, a potem ciągnąca się, przedłużająca w nieskończoność znowu w czasie rzeczywistym rozmowa z uczennicą....... mój poziom irytacji wtedy już sięgnął granic wytrzymałości. Książka nie wnosząca żadnych treści, a przede mną jeszcze milion kartek. Podziękowałam.

Nie dałam rady przeczytać w całości tej książki. Już patrząc na to przepastne tomisko intuicyjnie czułam, że będzie dużo stron, a mało treści no i nie przeliczyłam się... Pierwsze kartki to opis najpierw "napadu" na gubernatora, potem rozwlekły, niesamowicie szczegółowy prawie jak w czasie rzeczywistym (!!!) opis gry komputerowej co najmniej jak dla jakiegoś fanatyka...

Błyskotliwa amerykańska powieść. Bawiłem się świetnie.

Błyskotliwa amerykańska powieść. Bawiłem się świetnie.

Podobało mi się. Czytałam ebooka i nie zorientowałam się że to gruba książka, nie odczułam tego. Nie była za długa. Fajne naturalne dialogi, dobra robota tłumacza. Obejrzałabym film na podstawie tej książki.

Podobało mi się. Czytałam ebooka i nie zorientowałam się że to gruba książka, nie odczułam tego. Nie była za długa. Fajne naturalne dialogi, dobra robota tłumacza. Obejrzałabym film na podstawie tej książki.

To jest taka książka , z którą się wiążesz. Coś pięknego

To jest taka książka , z którą się wiążesz. Coś pięknego

To jest książka dla której się zarywa noce i zaniedbuje pracę. Pochłania!

To jest książka dla której się zarywa noce i zaniedbuje pracę. Pochłania!