6,51 (76 ocen i 20 opinii) Zobacz oceny
10
1
9
2
8
14
7
18
6
30
5
8
4
1
3
1
2
1
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788380913004
liczba stron
296
język
polski
dodał
LubimyCzytać

Unikatowa pozycja na rynku wydawniczym poświęcona jednej z ważniejszych ról w życiu - ojcostwu. Zebrane opowiadania stworzone są przez popularnych autorów polskiej sceny literackiej. Cichy, Dukaj, Engelking, Małecki, Muszyński, Orbitowski, Szczerek, Szostak, Witkowski zmierzyli się z zagadnieniem na swój sposób i przefiltrowali przez pryzmat własnych doświadczeń - życiowych i twórczych. W...

Unikatowa pozycja na rynku wydawniczym poświęcona jednej z ważniejszych ról w życiu
- ojcostwu. Zebrane opowiadania stworzone są przez popularnych autorów polskiej sceny
literackiej. Cichy, Dukaj, Engelking, Małecki, Muszyński, Orbitowski, Szczerek, Szostak,
Witkowski zmierzyli się z zagadnieniem na swój sposób i przefiltrowali przez pryzmat
własnych doświadczeń - życiowych i twórczych. W efekcie powstały opowieści pisane
zarówno z perspektywy synów, jak i ojców. Każda z nich okraszona charaktersytycznym
dla poszczególnych autorów stylem jest jednocześnie ważnym głosem w dyskusji na
temat rodzicielstwa, przekazywania wzorców oraz nieustającego tarcia o dominację
pomiędzy matriarchatem i patriarchatem.

Ojciec to zbiór poruszających i doskonałych literacko opowieści o trudnej relacji między
ojcem a synem. Autorzy w różnych konwencjach, od osobistego wspomnienia po realizm
magiczny, opowiadają o bliskości i konfliktach, pragnieniu naśladowania i potrzebie
buntu, miłości i nienawiści, poczuciu zdrady i wdzięczności. W intymnych, emocjonalnych
i niekiedy autobiograficznych historiach każdy z nich zaprezentował swoje
niepowtarzalne pióro w mistrzowskiej formie.

Książka idealnie wpisuje się we współczesny dyskurs na temat ról społecznych,
rodzinnych i wreszcie w tak bezpośredni i jednoznaczny sposób oddaje głos samym
panom! Nie ma chyba czytelnika, ani czytelniczki, których nie wzruszą i nie skłonią do
refleksji opowiadania o męskich, rodzinnych relacjach.

 

źródło opisu: materiały wydawnictwa

źródło okładki: materiały wydawnictwa

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Oficjalna recenzja
Monika książek: 950

Ojcostwo polskie

Ojcostwo staje się teraz modne. Coraz częściej promuje się ojców opiekujących się dziećmi. Ojcostwo polskie nie zawsze jednak takie było i nie zawsze oczywiście takie jest. Mówienie bowiem o „ojcu” w ogólnym znaczeniu, może być zarówno zbytnim wywyższeniem tych, którzy sobie nie radzą lub zbytnim niedocenieniem tych rodziców, którzy zasługują na wielką pochwałę. Podobnie jest przy recenzowaniu zbioru opowiadań wielu autorów. Zbiór opowiadań „Ojciec” podlega właśnie takim rozterkom w ocenie. Z jednej bowiem strony to książka, po którą sięga się z dużą dozą oczekiwań. Już po samym przeczytaniu notki wydawniczej nasze oczekiwania rosną. „Zbiór doskonałej literacko historii o trudnej relacji między ojcem a synem”. Co sugeruje świetnie spisane krótkie formy. A gdy do tego dojdzie nam spis autorów takich jak: Jacek Dukaj, Michał Witkowski, Ziemowit Szczerek, Łukasz Orbitowski, Wit Szostak, Michał Cichy, Andrzej Muszyński, Jakub Małecki i Wojciech Engelking – apetyt naprawdę zaczyna rosnąć.

Zapowiada się więc wspaniała uczta czytelnicza. Czy jednak rzeczywiście na taką ucztę w tym wypadku możemy liczyć? Cóż, w zbiorze znajdują się opowiadania zarówno dobre, jak i całkiem przeciętne, ale możemy mieć do czynienia również z czystymi perełkami literackimi. Rozpoczyna się wyborowo, istną literacką ucztą w wydaniu Jakuba Małeckiego. Od razu przypomina nam się lub wzbudza naszą chęć czytelniczą wachlarz tytułów oczekujących na naszej liście do przeczytania: „Dygot”,...

Ojcostwo staje się teraz modne. Coraz częściej promuje się ojców opiekujących się dziećmi. Ojcostwo polskie nie zawsze jednak takie było i nie zawsze oczywiście takie jest. Mówienie bowiem o „ojcu” w ogólnym znaczeniu, może być zarówno zbytnim wywyższeniem tych, którzy sobie nie radzą lub zbytnim niedocenieniem tych rodziców, którzy zasługują na wielką pochwałę. Podobnie jest przy recenzowaniu zbioru opowiadań wielu autorów. Zbiór opowiadań „Ojciec” podlega właśnie takim rozterkom w ocenie. Z jednej bowiem strony to książka, po którą sięga się z dużą dozą oczekiwań. Już po samym przeczytaniu notki wydawniczej nasze oczekiwania rosną. „Zbiór doskonałej literacko historii o trudnej relacji między ojcem a synem”. Co sugeruje świetnie spisane krótkie formy. A gdy do tego dojdzie nam spis autorów takich jak: Jacek Dukaj, Michał Witkowski, Ziemowit Szczerek, Łukasz Orbitowski, Wit Szostak, Michał Cichy, Andrzej Muszyński, Jakub Małecki i Wojciech Engelking – apetyt naprawdę zaczyna rosnąć.

Zapowiada się więc wspaniała uczta czytelnicza. Czy jednak rzeczywiście na taką ucztę w tym wypadku możemy liczyć? Cóż, w zbiorze znajdują się opowiadania zarówno dobre, jak i całkiem przeciętne, ale możemy mieć do czynienia również z czystymi perełkami literackimi. Rozpoczyna się wyborowo, istną literacką ucztą w wydaniu Jakuba Małeckiego. Od razu przypomina nam się lub wzbudza naszą chęć czytelniczą wachlarz tytułów oczekujących na naszej liście do przeczytania: „Dygot”, „Dżozef”, „Błędy”… Opowiadanie otwierające zbiór to „Żaglowce i samoloty”, które w sposób niezwykle piękny mówi o wspomnieniach o ojcu i finale jego życia, w który syn wkłada całą swoją miłość. Na tych niespełna dwudziestu stronach Małecki zawarł historię, do której można by nakręcić świetny półtoragodzinny film. Opowieść pełna retrospekcji, pełna emocji, pięknie opisująca więź między ojcem i synem oraz zrozumienie jakim syn otacza swego rodziciela. Niewątpliwie jest to perełka tego zbioru.

Następnym jest poruszające opowiadanie Wita Szostaka. Opowieść zaprezentowana w formie listu ojca do dorosłego syna. Szczególnie warte uwagi z powodu pomysłu, konstrukcji, szczerości. Wśród opowiadań, które skupiają się bardziej na prezentacji tematu z perspektywy syna, jest świetną przeciwwagą i szczególnie odznacza się wśród reszty. Na kolejną pochwałę zasługuje Łukasz Orbitowski, opisujący w opowiadaniu „Tygrys” ojcostwo z rozbitego małżeństwa i wszelkie piętna, która mogą odbijać się przy takim modelu ojca. Szczerość również ujmuje w opowiadaniu „Miasto mojego ojca”, w którym Ziemowit Szczerek opowiada o Sanoku, fascynacji ziemiami wschodnimi, a także życiu w Rzeszowie i Krakowie. Stanowi ono na pewno ciekawe zagadnienie dla całej twórczości Szczerka.

Każde z nich, na swój sposób wnosi coś szczególnego. Wojciech Engelking w opowiadaniu „Pat” w ciekawy sposób scala relację z ojcem z grą w szachy. Andrzej Muszyński w „Maczużniku” przedstawia temat z perspektywy ojca emigracyjnego. A Michał Cichy w „Miejscu przy kuchence” skupia się po prostu na wspomnieniach. W moim odczuciu najbardziej zawodzi Witkowski. Choć jego „Domek” jest całkiem dobrym opowiadaniem, przytaczającym historię syna, który w chwilowym kryzysie i przerwie w sławie wraca do rodzinnego domu. Nie jest to jednak ani ten styl, ani ta literackość, do której Witkowski przyzwyczaił nas, jak gdyby zostało machnięte na szybko, czysto na potrzeby zbioru.

Największy dylemat mam z Jackiem Dukajem. Oceniając obiektywnie muszę bowiem docenić wszelkie walory opowiadania „Vrtko” – szczególnie sam pomysł, kreację świata przedstawionego, z topografią kraju, historią, językiem. To stworzony przez Dukaja świat, kraj gdzieś we wschodniej Europie, z dyktatorem i burzliwą historią, a także ze swojsko brzmiącą kulturą. Jednak opowiadanie słabo przystaje do całego zbioru. Czasem nawet nuży swą objętością, jak gdyby narzucało swoją wybitność.

Po zbiór opowiadań „Ojciec” warto sięgnąć szczególnie z dwóch względów. Po pierwsze dla samego tematu. Niewątpliwie bowiem te opowiadania pozwolą na spojrzenie na kwestię ojcostwa z wielu stron i zastanowienie się nad tym, co w naszej kulturze rzeczywiście można, a czego nie powinno się korygować. Druga kwestia to grono autorów. W większości to młodzi polscy pisarze, z którymi być może czytelnik nie zetknął się wcześniej (przynajmniej nie ze wszystkimi). Taki zbiór stanowi naprawdę dobry wstęp do zapoznania się z młodą polską twórczością. A niewątpliwie zachęca do sięgnięcia po powieści tychże autorów. Przynajmniej niektórych z nich.

Monika Samitowska-Adamczyk

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (354)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 2049
jamczyk | 2018-02-28
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, Ebook
Przeczytana: 27 lutego 2018

Refleksje i przemyślenia w formie opowiadań, młodego lub już średniego pokolenia polskich pisarzy, na zadane hasło - ojciec. Zróżnicowany bardzo zbiorek, ale każda opowieść charakterystyczna dla danego autora. Czy czymś zaskakuje?
Raczej nie, lecz można sprawdzić, jak "młodzi-gniewni" radzą sobie z krótką formą.

książek: 248
Michał | 2017-10-31
Przeczytana: 30 października 2017

Poczet polskich pisarzy młodego (jeszcze) pokolenia. Kolekcja nazwisk godna co najmniej dobrej książki. Temat zadany, kasa ustalona, trzeba tylko coś sensownego wstukać w klawiaturę, albo wyciągnąć porzucony brudnopis z szafy. Chłopaki firmują swe opowiadania własnymi nazwiskami, więc totalnej olewki absolutnie nie ma, ale generalnie na pewno stać każdego z nich na więcej.
Za wyjątkiem eseju Szczerka oraz osobistego wypracowania Cichego, opowiadania dotyczą trudnych relacji ojca z dorastającym i dorosłym już synem, próby ich naprawy po latach lub ewolucji jaką ta relacja z biegiem czasu przechodzi. Od strony technicznej najlepiej wypada według mnie Małecki i Orbitowski. Najciekawszą historię prezentuje jednak najmłodszy z nich, Engelking. Na koniec wkracza natomiast Dukaj. Znam kilka osób, które nie przebrnęły przez jego „Lód” i... po zapoznaniu się z prozą pana Jacka w nieco krótszej formie, doskonale je rozumiem. Przed dojściem do ciekawej puenty trzeba tu bowiem pokonać...

książek: 162
xan4 | 2017-10-21
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 21 października 2017

Miało być tak cudnie, a wyszło jak wyszło, niestety.
Lubię opowiadania, lubię prozę większości autorów ze zbioru, więc nic, tylko kupować, czytać i zachwycać się.
Najpierw wydanie. Nie, żebym był za czcionką i drukiem a'la Fabryka Słów, gdzie dwa zdania mieszczą się na jednej stronie, ale druk czcionką, z początku lat '90 ubiegłego wieku to już jednak przesada. Ja już nie mam oczu z tamtych lat. Naprawdę. Sporo musiałem się napocić, żeby doczytać, zwłaszcza te fragmenty bez dialogów, zlane w jedną ścianę małych literek.
Przechodząc do tekstów, większość autorów znam i bardzo lubię czytać ich książki. Jednak tutaj mam wrażenie, że dostali zamówienie, napisali, zainkasowali. Taki wyrywek, jakby ich ktoś oderwał od jakieś normalnej roboty i musieli coś na szybko sklecić.
Małecki i Orbitowski, bardzo dobra rzemieślnicza robota, ale to nie jest to, do czego mnie przyzwyczaili, Szostak świetny, chyba najlepszy w zbiorze. Muszyński i Witkowski napisali bardzo dobre opowiadania, Szczerek...

książek: 679
Jola | 2017-10-28
Na półkach: Przeczytane, E-booki
Przeczytana: 28 października 2017

Ciężko oceniać zbiór opowiadań, bo każde opowiadanie jest inne, każde napisał inny pisarz. Też trudno mi powiedzieć, że skończyłam, bo ostatniego opowiadania nie dałam rady zmęczyć - było oczywiście Jacka Dukaja, którego po prostu nie znoszę. Nie lubię tego jego bełkotliwego, grafomańskiego stylu i tego, że nic nie może być napisane normalnie, tylko musi być tak beznadziejnie powykręcane.
Reszta była naprawdę dobra. Pierwsze opowiadanie Jakuba Małeckiego było takie życiowe i wzruszające - na końcu płakałam już jak bóbr.
Któreś kolejne było o Sanoku. Przepięknie napisane, przepełnione zapachami z pogórza sanockiego, malownicze, jak całe miasto Sanok, po prostu najlepsze. No i pozostałe (oprócz ostatniego) całkiem fajne.

książek: 1115
anetapzn | 2017-10-19
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 19 października 2017

Wiem, opowiadania nie należą do najbardziej lubianych form literackich, gro czytelników woli dłuższe utwory. Ale opowiadania same w sobie mają to coś, ukazują wielkość (albo płyciznę) ich autora. Sztuką jest bowiem na kilkudziesięciu stronach zawrzeć wiele, tyle ile normalnie znajduje się na kilkuset (w normalnej, pełnowymiarowej powieści).
Rzadko któremu autorowi uda się tak zainteresować czytelnika, żeby nie mógł od lektury się oderwać. Autorom, których twórczość złożyła się na ten tom, to się udało.
Zawarte w książce opowiadania napisane zostały przez popularnych autorów polskiej sceny literackiej. Ich nazwiska mówią same za siebie - Cichy, Dukaj, Engelking, Małecki, Muszyński, Orbitowski, Szczerek, Szostak, Witkowski.
Różni autorzy, różny styl pisarski, jeden temat - ojciec i jego rola w życiu dziecka, młodszego, starszego, osoby dorosłej, ale zawsze dziecka.
Nie są to banalne, proste, słodkie jak ulepek opowiadania. Każde z nich przedstawia relacje ojciec-dziecko an różnym...

książek: 1238
MoznaPrzeczytac | 2017-10-27
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 27 października 2017

O relacji łączącej ojca z synem opowiada książka pod tytułem „Ojciec”. Jest to zbiór opowiadań, w którym współcześni polscy autorzy mierzą się z tym tematem. Książka bardzo mi się spodobała i mogę śmiało powiedzieć, że mnie urzekła. Opowiadania – różne przecież w swej formie, treści i stylu – łączy nie tylko podejmowana problematyka. Mam wrażenie, że każdy autor podszedł do swojego tekstu niezwykle poważnie. Każde opowiadanie – choć krótkie – jest bardzo przemyślane i głębokie w swej wymowie.

Pełna recenzja książki na stronie:
http://moznaprzeczytac.pl/ojciec-michal-cichy-jacek-dukaj-wojciech-engelking-jakub-malecki-andrzej-muszynski-lukasz-orbitowski-ziemowit-szczerek-wit-szostak-michal-witkowski/

książek: 427
Mecha_Kulturacja | 2017-10-21
Na półkach: Przeczytane

Dziewięciu znakomitych polskich autorów młodego pokolenia i jeden arcyważny temat - ojcostwo. W wyjątkowej antologii, która właśnie ukazała się nakładem wydawnictwa Newsweeka, znajdziemy teksty, które z punktu widzenia mężczyzn opowiadają o relacji ojciec-syn, dotykając jej z różnych, nieraz całkowicie odmiennych perspektyw.

Bo są tu opowiadania pisane zarówno z punktu widzenia ojca, jak i syna, a każde z nich inaczej próbuje dotknąć tematu, na co z pewnością też wpływ mają osobiste doświadczenia autorów. A tych udało się Newsweekowi zebrać genialnych. Cichy, Dukaj, Engelking, Małecki, Muszyński, Orbitowski, Szczerek, Szostak, Witkowski. Te nazwiska nie potrzebują rekomendacji, a zebranie ich w jednej antologii urasta do rangi wyjątkowego wydarzenia.

To różne historie - niektóre zabawne, inne boleśnie gorzkie, wszystkie jednak chwytające za gardło. W czasach kryzysu męskości i coraz mniej istotnej roli ojca w wychowywaniu dziecka, tego typu opowieści o wpływie ojcostwa na...

książek: 102
Piotr | 2017-11-24
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 24 listopada 2017

Opowiadania bardzo nierówne. Niektóre z nich o banalnym cukierkowym (hehe) zakończeniu, jak "Żaglowce i samoloty" (Małecki). Niektóre z tak przewidywalną i prostacko zarysowaną pointą jak "Tygrys" (Orbitowski). Niektóre z tak zmanierowanymi i przerysowanymi postaciami, jak "Domek" (Witkowski). Inne, jak "Pat" (Engelking) skonstruowane są wokół tak wydumanej refleksji na temat ojcostwa (w której to koncepcji spłodzenie potomka jest jak szachowy pat), że bardzo ciekawie zarysowana fabuła oraz postacie przekreślane są na końcu moim niesmakiem (ojca trzech synów). W moim odczuciu jedynie Ziemowit Szczerek (chociaż jego utwór trudno nazwać opowiadaniem) broni całego tego zbioru. Jest ciepło, jest z refleksją i sensem. Koniec, który powinien wieńczyć to dzieło to maszkara produkcji Jacka Dukaja, którą przeczytałem jedynie by móc odhaczyć książkę jako "przeczytaną". Sama idea wokół której opowiadanie jest zbudowane - ciekawa. Świat - też ciekawy, ale styl i prowadzenie narracji tak...

książek: 134
Andrzej Wronka | 2018-09-21
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 21 września 2018

Ciężko o jednoznaczną ocenę tego zbiorku, gdyż jest bardzo nierówny. Mimo wszystko, większość opowiadań pochłonąłem szybko i z zainteresowaniem; nie ukrywam, że to przede wszystkim zasługa tematyki owej antologii.

Co szczególnie zapadło mi w pamięć?
- Małecki i jego słodko-gorzka opowieść o umierającym ojcu,
- Orbitowski (a jakże) z poruszającym wątkiem o górach i podobieństwach, od których nie można uciec,
- Engelking z perfekcyjnie nostalgicznym opowiadaniem z szachami w roli głównej,
- oraz Dukaj (choć w tym wypadku nie jestem wcale pewien, czy w pozytywnym sensie) ze swoją najdłuższą w zbiorze, najbardziej odjechaną i celowo maksymalnie utrudnioną formalnie (strumień świadomości to jedna z normalniejszych koncepcji tu wykorzystanych) opowieścią o bogach, tyranach i ich spuściźnie.

Najbardziej z kolei zawiódł mnie Witkowski - który po linii najmniejszego oporu, napisał o sobie (po czym wyraźnie, wrpost temu zaprzeczył, utwierdzając czytelnika w wypracowanej po lekturze...

książek: 429
Moss | 2018-02-22
Na półkach: 2018, Przeczytane
Przeczytana: 21 lutego 2018

Brawo, świetny pomysł na temat opowiadań i zaproszenie do ich tworzenia kilku autorów. Do książki podeszłam z dużym zapałem, zwłaszcza ze względu na Jakuba Maleckiego i Łukasza Orbitowskiego. Resztę nazwisk znałam, ale nigdy ich utworów nie czytałam, tak więc nadarzyła się okazja. Orbitowski, Małecki świetni. Do tego Wojciech Engelking, Wit Szostak, Michał Witkowski. Z wszystkich najbardziej mnie zachwyciło, rozczuliło opowiadanie "List" Engelkinga. Natomiast nie przebrnęłam "Vrtko" Jacka Dukaja. Książkę polecam wypożyczyć w bibliotece, niekoniecznie kupić...

zobacz kolejne z 344 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
  • Inne światy
    Inne światy
    Jacek Dukaj, Anna Kańtoch, Robert J. Szmidt, Łukasz Orbitowski, Jakub Żulczyk, S...
  • Gotyk
    Gotyk
    Jacek Dukaj
  • Piołunnik
    Piołunnik
    Jacek Dukaj
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Patronaty tygodnia

Nasza cotygodniowa lista patronatów jest dzisiaj wyjątkowo zróżnicowana! Kryminał, powieść historyczna, dla dzieci i młodzieży, thriller, historia przygodowa, obyczajowa, społeczna. Do wyboru, do koloru. Nic tylko schować się pod ciepłym kocykiem i czytać. Najciekawszymi pozycjami są „Ostatnie dni mroku” laureata Oscara Grahama Moore’a oraz „Ojciec” czyli zbiór opowiadań najgłośniejszych polskich pisarzy, między innymi Dukaj, Małecki, Orbitowski, Szczerek, Witkowski. Przyznajcie się, po którą sięgnięcie?


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd