Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Małe zbrodnie małżeńskie

Małe zbrodnie małżeńskie

Autor:
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Barbara Grzegorzewska
tytuł oryginału
Petits crimes conjugaux
wydawnictwo
Znak
data wydania
ISBN
83-240-0580-3
liczba stron
100
język
polski
typ
papier
7.21 (4251 ocen i 299 opinii)

Opis książki

Małe zbrodnie małżeńskie to przewrotna, zabawna i pełna zaskakujących zwrotów akcji opowieść o związku dwojga kochających się niegdyś ludzi. Co zostało między nimi po 15 latach małżeństwa? Schmittowi udała się nie lada sztuka: napisał dramat, który czyta się jak najbardziej wciągającą powieść.

 

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 1174
Gosia | 2014-05-15
Na półkach: 2014, Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 13 maja 2014

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Przeczytałam już kilka książek E.E. Schmitta i zawsze się zastanawiam czym zaskoczy mnie następna jego pozycja. Tym razem jest to studium dotyczące małżeństwa. Krótka historia w formie dramatu, niespełna 100 stron i mnóstwo treści. Formą i głębią przypomina inna jego książkę "Oskar i pani Róża" i tak samo poraża swoją prostotą.
Krótka jednoaktówka przedstawia małżeństwo z 15-letnim stażem, Lisę i Gillesa. On wraca do domu ze szpitala z amnezją po doznanym wypadku . Ona stara się przywrócić mu pamięć, odmalowując idealną wizję męża i związku, jaki chciałaby mieć. Okazuje się, że on prowadzi grę, udając amnezję, aby dociec przyczyn rozkładu ich związku i poznać prawdę o żonie.
Ten krótki dramat jest wnikliwą analizą małżeństwa tych bohaterów, ale także ich samych, poszukiwaniem prawdy o sobie i o tym, co zniszczyło ich oboje, a także ich związek. Ciekawa intryga, która kończy się w zaskakujący sposób.
Schmitt stara się udowodnić, że długoletni związek wcale nie musi być syno...

książek: 162
ChicaDeAyer | 2013-10-24
Przeczytana: 23 października 2013

Treściwa mimo swej obszerności, przewrotna, zaskakująca, zwyczajnie prawdziwa. Autor ukazał pułapki, jakie czekają na ludzi, którzy w prozie życia zapominają o pielęgnacji związku. Rutyna potrafi zdławić nawet największe uczucie i rozluźnić najsolidniejsze więzi. Oddalić nawet idealnie dobranych partnerów. Kryzys może dopaść każdego z nas - dlatego nie można popełniać błędów głównych bohaterów i zapominać o dialogu.

książek: 428
Agnieszka | 2014-09-03
Na półkach: 2014, Przeczytane
Przeczytana: 03 września 2014

Ta książka mnie struła. Na kilkudziesięciu stronach pokazała jak można kochać aż do nienawiści, jak można z miłości posunąć się do najgorszych myśli i czynów. Każdy z nas jest zbrodniarzem, każdy w jakiś mniej lub bardziej zawoalowany sposób zabija swój związek. Jedni nadmiarem czułości i wylewnością, inni oziębłością, oschłością czy niezrozumieniem, a rutyna zabija sama z siebie. Ważne tylko czy jesteśmy w stanie obudzić się z tego amoku, w którym działamy i w porę dostrzeżemy zagrożenie. Można wtedy "zabić" to, co złe w związku, i zacząć od nowa :)

książek: 673
bibliofilka | 2011-02-20
Na półkach: Przeczytane

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

"Kocham cię i to mnie zabija"
Lekka lektura, do przeczytania w godzinkę, pochłaniająca i dająca zarówno powody do śmiechu, jak i do przemyśleń.
Bohaterami są Lisa i Gilles, małżeństwo z 15-letnim stażem. Małżonek wraca ze szpitala do domu z amnezją. Wita go kochająca żona, która pragnie pomóc mu w odzyskaniu pamięci. Opowiada więc mu o ich dawnym, wspólnym życiu, opowiada o nim samym, kim był, jak się zachowywał, czym się zajmował. Przedstawia go jednak takiego, jakim by chciała, by był w rzeczywistości, idealizuje go, ukrywa jego wady, a wyostrza zalety. Nie bierze jednak pod uwagę tego, że Gilles również kłamie. Gilles tylko udaje amnezję, aby dowiedzieć się prawdy o żonie. Jak się skończy ta intryga? Kto pierwszy zorientuje się, że druga osoba kłamie? Przeczytajcie...


Schmitt pokazuje tu, jak człowiek potrafi przyzwyczaić się i znudzić drugą osobą. I mimo, że nadal darzy ją gorącym uczuciem, woli od niej odejść, niż walczyć o nią. Porusza problemy z jakimi boryka się...

książek: 467
Wojciech | 2014-09-06
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 06 września 2014

Schmitt /ur.1960/ dał się poznać jako wszechstronny twórca teatralny, ale wyrażnie łaknął szerszej publiczności. Zabrał się więc ostro do pisania i tylko w latach 2000-2004, obok czterch sztuk teatralnych napisał pięć książek: „Ewangelia wg Piłata”, „Pan Ibrahim i kwiaty Koranu”, „Przypadek Adolfa H.”, „Kiedy byłem dziełem sztuki”, „Oskar i pani Róża” oraz omawianą „jednoaktówkę”. Znamy powiedzenia, że ludzie „..pracą się bogacą” czy „bez pracy nie ma kołaczy”, no i Schmitt bardzo się wzbogacił na tej swojej populistycznej twórczości, a i dostał kołacza w postaci nagrody Goncourtów w 2010 roku. Ale, z drugiej strony „ilość zabija jakość”, i to się często sprawdza.
Nie miejsce tu oceniać całą twórczość Schmitta, a w tym najpopularniejszą powieść pt „Oskar i pani Róża”, bo interesuje nas produkt uboczny tj 97-stronicowa „jednoaktówka”, która chciała być g...

książek: 953
Luiza | 2014-06-03
Przeczytana: 02 czerwca 2014

To jest Schmitt jakiego lubię. W jakim się rozsmakowuję.
Ona i on. Małżeństwo. Staż - 15lat. Toksyczny związek czy prawdziwa miłość? Znudzenie się sobą czy może próba znalezienia i poznania na nowo? A może zaplanowana intryga? Nowy 'pomysł' na to, by wyrazić swoje uczucia? Amnezja? Kłamstwa?
To wszystko jest zawarte w tym krótkim... dramacie. Dramacie z zadatkami na rewelacyjną powieść:)

książek: 5118
allison | 2011-08-12
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 12 sierpnia 2011

Dramat, który faktycznie czyta się jak powieść.
Treść bardzo przewrotna, a akcja niemal zmusza czytelnika, by w trakcie czytania snuł domysły o dalszych perypetiach bohaterów i zagadkowości sytuacji, w jakiej się znaleźli.
Chociaż czyta się bardzo szybko, książka na długo pozostaje w pamięci, a zakończenie skłania do wielu refleksji na temat miłości, małżeństwa, odpowiedzialności, wybaczenia...

książek: 3556
kajsa | 2012-02-07
Na półkach: Przeczytane

Małżeństwo...morderca miłości.

książek: 1556
Isadora | 2011-08-31
Na półkach: Dramaty, Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 31 sierpnia 2011

Chyba powinnam się przygotować na to, że każda kolejna książka Erica - Emmanuela Schmitta będzie mnie zachwycać, zaskakiwać i porażać prostotą, a zarazem głębią przesłania.
Dramat "Małe zbrodnie małżeńskie" oczarował mnie perfekcją wykorzystania wszystkich atutów i możliwości, jakie ma do zaoferowania ten niełatwy i wymagający gatunek literacki; swobodą, z jaką Schmitt porusza się w tej konwencji oraz sugestywną siłą przekazu, wobec której nie sposób pozostać obojętnym.

Jednoaktówka Schmitta to wspaniały przykład przerostu treści nad formą, kwintesencja relacji małżeńskich, wnikliwe i realistyczne studium długoletniego związku wraz ze wszystkimi emocjami, uczuciami i problemami, jakie ono w sobie mieści. Wielką zaletą dramatu jest oszczędność środków przekazu, co pozwala bez reszty skoncentrować się na jego istocie - charakterze relacji łączącej dwoje ludzi, których błyskotliwej i wielowymiarowej analizy dokonują sami bohaterowie - niczym podczas odgrywania psychodramy.
Wielkie wraże...

książek: 205
Joanna | 2014-05-17
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 16 maja 2014

Jest to zabawna opowieść o małżeństwie, które kiedyś się kochali. Teraz są po 15 latach małżeństwa i coś się jakby popsuło.... Rutyna? Zdarza się w każdym małżeństwie. Ale żeby od razu chcieć zabić? Niewiarygodne, prawda? Przeczytanie tej książki zajęło mi dosłownie 3 godziny. Czyta się bardzo szybko. Miłe zakończenie podnoszące na duchu :) Polecam.


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd