Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Syn szczęścia

Tłumaczenie: Ewa M. Bilińska
Cykl: Dina (tom 2) | Seria: Arcydzieła norweskiej literatury
Wydawnictwo: Smak Słowa
7,29 (34 ocen i 8 opinii) Zobacz oceny
10
1
9
7
8
12
7
5
6
4
5
3
4
1
3
0
2
0
1
1
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Lykkens sønn
data wydania
ISBN
9788364846854
liczba stron
520
słowa kluczowe
Ewa M. Bilińska
język
polski
dodała
Ag2S

Nagroda Księgarzy Norweskich przyznawana za najlepszą książkę dekady (1990) „Syn szczęścia” jest drugą, długo oczekiwaną częścią kultowej norweskiej trylogii, którą rozpoczyna bestsellerowa i owiana już legendą „Księgą Diny”. Cykl „Trylogia Diny” kończy zaskakujący tom 3. „Dziedzictwo Karny” (2016). Matka zabija swojego rosyjskiego kochanka. Świadkiem morderstwa jest jej jedenastoletni syn....

Nagroda Księgarzy Norweskich przyznawana za najlepszą książkę dekady (1990)
„Syn szczęścia” jest drugą, długo oczekiwaną częścią kultowej norweskiej trylogii, którą rozpoczyna bestsellerowa i owiana już legendą „Księgą Diny”. Cykl „Trylogia Diny” kończy zaskakujący tom 3. „Dziedzictwo Karny” (2016).
Matka zabija swojego rosyjskiego kochanka. Świadkiem morderstwa jest jej jedenastoletni syn. Nie może on nikomu powiedzieć prawdy, dlaczego wrzos koło mężczyzny zabarwił się na czerwono. Jednak pytań bez odpowiedzi jest więcej: Czy świadek jest winny? Czy milczenie jest kłamstwem? Czy matka ma prawo poświęcić kogo tylko chce?
Powieść ukazuje Benjamina, syna Diny z Reinsnes i jego okres dojrzewania od chłopca do mężczyzny. Tytułowy bohater poszukuje Diny w Berlinie, ale także w kobietach, które spotyka: w żonie grabarza z Tromsø, w Karnie ze szpitala polowego przy Dybbøl oraz w córce profesora, Annie, która jest zaręczona z jego najlepszym przyjacielem

 

źródło opisu: http://www.smakslowa.pl/

źródło okładki: http://www.smakslowa.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (232)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 2866
Anna | 2017-02-23
Przeczytana: 22 lutego 2017

"...dwóch rzeczy możemy być pewni. Jedna to śmierć. Druga, to że zostaniemy opuszczeni. W ten czy inny sposób. Opuszczeni."

Na życiu Beniamina, synu Diny, przez całe niemal dzieciństwo, okres dorastania i wchodzenia w dorosłość, odciskało się piętno jego matki; zabójstwo Rosjanina, którego był bezpośrednim świadkiem, a które musiał zachować w tajemnicy, jej niespodziewany wyjazd, nie wiadomo dokąd, na jak długo, z kim, nieustanna tęsknota za nią, ciągłe poszukiwanie w innych kobietach jej obrazu, cech, siły.

Beniamin po skończeniu szkoły wyjeżdża do Kopenhagi na studia medyczne. Z dala od domu, w pozostawionym samemu sobie chłopaku odradzają się demony Diny z przeszłości; opuszczony przez matkę, obciążony jej tajemnicą, Beniamin próbuje znaleźć swoje miejsce w świecie, swoją własną tożsamość, zrozumieć kim tak naprawdę jest i dlaczego, usiłuje dociec czym są ludzkie uczucia, szczególnie miłość.
To poszukiwanie prawdy o sobie powoduje, że wciąż wracają dawne wspomnienia,...

książek: 1837
Ola | 2017-03-13
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Mam, 2017
Przeczytana: luty 2017

Druga część trylogii o Dinie. Prawie równie dobra jak pierwsza. Dlaczego prawie? Bo "Księga Diny" była dla mnie osobista, a bohaterka bardzo mi bliska. Druga część jest o synu Diny, ale autorka trzyma świetny poziom. Aż zadziwiające, że powieść o mężczyźnie jest tak głęboka, mądra i przejmująca. Nie odbiega w niczym od poprzedniej książki. Czyli to nie był przypadek, nie chwilowy pomysł na sukces, a ogromny talent autorki. Pozostaję pod wielkim wrażeniem wnikliwości umysłu pani Wassmo, zachwyca mnie wyczuciem, subtelnością, a jednocześnie dobitnością i trafnością w oddawaniu ludzkiej natury. Taki dar mają tylko nieliczni. I wszystko oddane pięknym językiem. Szkoda tylko, że na trzecią część muszę jeszcze tak długo czekać...

książek: 1937

„Człowiek musi wiele sobie wybaczyć, żeby być zdolnym do przebaczenia innym”.

Kiedy czytałam Księgę Diny, stanowiącą pierwszy tom Trylogii Diny targały mną różnorodne emocje, a postać głównej bohaterki skłoniła do wielu przemyśleń, nieustannej analizy jej trudnej do jednoznacznego zdefiniowania osobowości. Nie udało mi się jej jasno określić, stała się dla mnie postacią literacką, którą darzę skrajnie różnorodnymi uczuciami, a jednak to Dina i jej zaburzony wewnętrzny świat skradł moje serce, toteż z wielką ciekawością sięgnęłam po Syna szczęścia, który jest kontynuacją wspomnianego cyklu.

Dina, matka Beniamina, zraniona jako mała dziewczynka, z bliznami na duszy uporczywie podąża przez życie — szukając miłości, której nie zaznała — będąc dzieckiem. Jako żona, matka, kochanka, jednocześnie silna i wrażliwa, kierująca się w życiu własnymi zasadami kobieta, jest równolegle uosobieniem dobra i niepokorności, jest także szalenie niebezpieczna. Staje się dla Beniamina wielkim...

książek: 1036
Iza | 2017-03-03
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 03 marca 2017

Od razu przyznaję, że jestem w fan klubie pani Wassmo. Oddana z każdą spijaną z kart jej powieści literką. "Dina.." i "Stulecie" to sprawiły.
"Syn szczęścia" na początku męczy, jak męczy zagubienie małego Benjamina. Być synem Diny nie jest łatwo. Ale wraz z dorastaniem głównego bohatera przyspiesza i akcja i jego bezładne poszukiwanie śladu Diny w licznych kobietach. Piękna i sycąca lektura. Czekam na "Dziedzictwo Karny".. mam nadzieję, że niedługo?

książek: 81
echozpolnocy | 2017-01-25
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 25 stycznia 2017

Wszystkie drogi prowadzą do Reinsnes

Dawno, dawno temu, na długo przed tym, zanim w Europie rozniosło się echo po hasłach skandowanych przez rozwścieczone sufrażystki, żyła sobie Dina Grønelev na dalekich rubieżach Zjednoczonych Królestw Szwecji i Norwegii. Jej znakami rozpoznawczymi były posągowa sylwetka, rozwiane włosy i niepokojąca dzikość w spojrzeniu. Choć nie stroniła od krynolin i gorsetów, niekiedy wywoływała w Reinsnes skandal za skandalem, nosząc się po męsku. W kąciku ust Diny często tliło się cygaro, a kiedy nadarzyła się okazja do spożywania trunków wyskokowych, bohaterka z wrodzoną sobie przekorą nie wylewała za kołnierz. Nie obce jej były wszeteczeństwa i pokątne rozkosze cielesne z dala od małżeńskiego łoża. Od wczesnego dzieciństwa balansując na krawędzi świata i zaświatów, kultury i natury, manii i głębokiej apatii, Dina, nie przebierając w środkach, otwarcie sprzeciwiała się rolom narzuconym kobietom przez wrogą im epokę. Nie tyleż uświadomiony bunt wobec...

książek: 448
Justyna | 2017-02-22
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 21 lutego 2017

- Ale ludzie, Dino? A ja?
- Niosę cię w sobie.


Nie pozostaje nic innego jak czekać na jesienną premierę "Dziedzictwa Karny".

książek: 3491
kinga | 2017-02-08
Na półkach: Przeczytane, 2017
Przeczytana: 07 lutego 2017

http://dajprzeczytac.blogspot.com/2017/02/syn-szczescia-herbjrg-wassmo.html

książek: 52
Zabookowane | 2017-02-05
Na półkach: Przeczytane

Każdy kto czytał „Księgę Diny”, wie, jak niejednoznaczną postacią jest główna bohaterka. Skrzywdzone dziecko w ciele pięknej, niezależnej kobiety. Amazonka, niespokojny duch, postępująca według własnych zasad, sprawiedliwa (choć to taka starotestamentowa, twardo pojmowana sprawiedliwość), nieodgadniona, pociągająca, ekscentryczna. Patrząca na świat inaczej niż większość ludzi, a już na pewno inaczej niż kobiety żyjące w jej czasach. Poszukująca szczęścia.
Dina może fascynować, ale i może budzić złość. Jej nieugiętość i bezkompromisowość łatwo odczytać jako brak współczucia dla innych, egoizm.
Zwłaszcza w kontekście syna Diny – Beniamina, którego czytelnik poznaje już w pierwszym tomie cyklu jako dziecko wrażliwe, mądre, ciekawe świata, lecz – co tu dużo mówić – odsunięte przez matkę na dystans, który wydawać się musi zbyt duży. Mimo to Beniamin przepada wręcz za Diną, podziwia ją i bardzo pragnie być w centrum jej świata.
Niestety nie jest. Co więcej – jego matka, ta niezwykła,...

książek: 115
Zawad | 2017-06-26
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 26 czerwca 2017
książek: 48
Kontrast5 | 2017-06-10
Na półkach: Przeczytane
zobacz kolejne z 222 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd