Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Niedziela życia

Tłumaczenie: Hanna Igalson-Tygielska
Seria: Proza
Wydawnictwo: Biuro Literackie
6,92 (13 ocen i 2 opinie) Zobacz oceny
10
1
9
0
8
2
7
7
6
1
5
1
4
1
3
0
2
0
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Le Dimanche de la vie
data wydania
ISBN
9788365125378
liczba stron
200
język
polski

Niedziela życia to jedna z trzech „powieści mądrości” Raymonda Queneau – bardzo zabawna i poważna zarazem książka o dniach bez jutra, o złu zakorzenionym w człowieku. Otwiera ją motto z Hegla, a sam tytuł powieści stanowi bezpośrednie nawiązanie do dzieła niemieckiego filozofa. Proza Queneau nie ma jednak w sobie nic z suchego traktatu, wręcz przeciwnie: to raczej gotowy scenariusz na film,...

Niedziela życia to jedna z trzech „powieści mądrości” Raymonda Queneau – bardzo zabawna i poważna zarazem książka o dniach bez jutra, o złu zakorzenionym w człowieku. Otwiera ją motto z Hegla, a sam tytuł powieści stanowi bezpośrednie nawiązanie do dzieła niemieckiego filozofa. Proza Queneau nie ma jednak w sobie nic z suchego traktatu, wręcz przeciwnie: to raczej gotowy scenariusz na film, wartkie i błyskotliwe dialogi, zabawne pomysły i nieoczekiwane zwroty akcji. „Niedziela życia” trafia do polskich czytelników w znakomitym przekładzie Hanny Igalson-Tygielskiej.

 

źródło opisu: www.poezjem.pl

źródło okładki: www.poejem.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Oficjalna recenzja
corbeau książek: 724

Klasyka, filozofia i HUMOR

„Niedziela życia” to jedna z tak zwanych „powieści mądrości” Raymonda Queneau, francuskiego pisarza i filozofa, komentatora Hegla. Ta napisana w 1951 roku książka długo czekała na swoje polskie tłumaczenie. Autor nawiązuje do filozofii Hegla, łącząc jego przemyślenia na temat ludzkiej naiwności z dużą dozą humoru i ironii. Akcję urozmaicają charakterystyczne dla autora eksperymenty językowe, gdy słów i elementy mowy potocznej.

Po pięcioletniej służbie na Madagaskarze szeregowy Valentin Brû wraca do Francji bez konkretnych planów na życie. Chętnie zostałby zamiataczem ulic, jednak nie dane mu jest spróbować swoich sił w tym zawodzie, bo otrzymuje propozycję małżeństwa od dwadzieścia lat starszej Julii, właścicielki pasmanterii. Wraz z rozwojem akcji poznajemy losy małżeństwa Brû, ich rodziny i znajomych: jednoosobowa podróż poślubna, praca w sklepie z ramkami, polegająca głównie na obserwowaniu mijającego czasu, autokarowa wyprawa szlakiem słynnych francuskich bitew czy wybieranie autorów lektur na postawie nazw ulic. W powieści nie brak komicznych elementów, jednak równocześnie skłania do refleksji.

Eksperymenty stylistyczne Queneau nadają książce dość nowoczesnego charakteru i podkreślają elementy humorystyczne. Wprawdzie niektóre użyte przez tłumaczkę wyrażenia, jak „w porzo”, „wyżerka” czy „hajtnąć się”, lekko rażą w czasie lektury, jednak oddają tym samym zamysł autora, aby wprowadzić do powieści mowę potoczną. Duża część książki składa się z dialogów, dzięki czemu z...

„Niedziela życia” to jedna z tak zwanych „powieści mądrości” Raymonda Queneau, francuskiego pisarza i filozofa, komentatora Hegla. Ta napisana w 1951 roku książka długo czekała na swoje polskie tłumaczenie. Autor nawiązuje do filozofii Hegla, łącząc jego przemyślenia na temat ludzkiej naiwności z dużą dozą humoru i ironii. Akcję urozmaicają charakterystyczne dla autora eksperymenty językowe, gdy słów i elementy mowy potocznej.

Po pięcioletniej służbie na Madagaskarze szeregowy Valentin Brû wraca do Francji bez konkretnych planów na życie. Chętnie zostałby zamiataczem ulic, jednak nie dane mu jest spróbować swoich sił w tym zawodzie, bo otrzymuje propozycję małżeństwa od dwadzieścia lat starszej Julii, właścicielki pasmanterii. Wraz z rozwojem akcji poznajemy losy małżeństwa Brû, ich rodziny i znajomych: jednoosobowa podróż poślubna, praca w sklepie z ramkami, polegająca głównie na obserwowaniu mijającego czasu, autokarowa wyprawa szlakiem słynnych francuskich bitew czy wybieranie autorów lektur na postawie nazw ulic. W powieści nie brak komicznych elementów, jednak równocześnie skłania do refleksji.

Eksperymenty stylistyczne Queneau nadają książce dość nowoczesnego charakteru i podkreślają elementy humorystyczne. Wprawdzie niektóre użyte przez tłumaczkę wyrażenia, jak „w porzo”, „wyżerka” czy „hajtnąć się”, lekko rażą w czasie lektury, jednak oddają tym samym zamysł autora, aby wprowadzić do powieści mowę potoczną. Duża część książki składa się z dialogów, dzięki czemu z łatwością można ją sobie wyobrazić wystawianą na scenie, do tego akcja nabiera pewnej dynamiki, a postacie życia. Zresztą, jak uprzedza autor: „Postacie występujące w tej powieści są prawdziwe i wszelkie podobieństwo do osób nieistniejących jest przypadkowe” – jak można zignorować książkę, która tak dobrze się zaczyna?

Agnieszka Kruk

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (68)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 239
Tomasz Wojewoda | 2017-01-03
Przeczytana: 03 stycznia 2017

„Niedziela życia”, czyli ponowne spotkanie z Raymondem Queneau (1903-1976), chyba mogę powiedzieć, że moim „dobrym znajomym”, bowiem pięć lat temu obroniłem pracę magisterską na temat jego ostatniej powieści „Le Vol d’Icare” („Lot Ikara”).

„Niedziela życia”, opublikowana w wydawnictwie Gallimard w 1952 roku, czekała na polski przekład bardzo długo, bo aż do roku 2016, czyli 54 lata. To osiem lat przed powstaniem grupy OuLiPo (Warsztatu Literatury Potencjalnej), której Raymond Queneau był współzałożycielem. Uważam, że późniejsza działalność pisarza w ramach tejże grupy położyła cień na jego wcześniejszych dokonaniach literackich (wywodzących się przecież z surrealizmu), nieco ją spłaszczając, szufladkując jako jedynie twórczość eksperymentalną, podległą „rygorom formalnym” (fr. contraintes formelles”). „Niedziela życia” to dzieło pośrednie – między surrealizmem a oulipizmem. Queneau nie eksperymentował w niej jeszcze aż tak bardzo, jak chociażby w wydanej siedem lat później i ze...

książek: 36
Kot Astronauta | 2016-11-25
Na półkach: Przeczytane

W pięknym slangu i niebystrych bohaterach Queneau umieszcza tyle ciepła i piękna, że nawet pomimo ich bucowości ja kocham tych buców i nikomu nie oddam!

książek: 764
Lena Chaton | 2017-04-29
Na półkach: Przeczytane, 2017
Przeczytana: 01 maja 2017
książek: 2200
Trithemius | 2017-01-09
Przeczytana: 10 grudnia 2016
książek: 590
Herbatka | 2016-12-22
Przeczytana: grudzień 2016
książek: 8
Xanadu | 2016-12-06
Na półkach: Przeczytane
książek: 440
eff | 2016-11-29
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2016
Przeczytana: 11 grudnia 2016
książek: 724
corbeau | 2016-11-06
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 30 października 2016
książek: 850
Mateuszje_Mateuszje | 2016-11-06
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 11 listopada 2016
książek: 298
dzejandzej | 2016-11-01
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
zobacz kolejne z 58 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Nominacje do 12. Nagrody Literackiej GDYNIA

Kapituła 12. edycji Nagrody Literackiej GDYNIA wyłoniła nominowanych w czterech kategoriach: eseistyka, poezja, proza, przekład na język polski. Do gdyńskich Kostek Literackich zgłoszono ponad 430 tytułów, to wynik lepszy, gdy porównamy go z ostatnimi edycjami Nagrody. Nominacje zostały ogłoszone podczas pierwszego dnia Warszawskich Targów Książki.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd