Pokusa istnienia

Tłumaczenie: Krzysztof Jarosz
Wydawnictwo: Aletheia
7,59 (46 ocen i 4 opinie) Zobacz oceny
10
3
9
10
8
8
7
18
6
5
5
1
4
1
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
La tentation dexister
data wydania
ISBN
9788362858958
liczba stron
262
słowa kluczowe
Krzysztof Jarosz
kategoria
filozofia, etyka
język
polski

Emil Cioran (1911–1995), francusko-rumuński myśliciel, choć dziś już klasyk XX-wiecznej filozofii, nie podpada pod żadną typową systematyzację. Najbliżej byłoby mu chyba do szeroko pojętego egzystencjalizmu, który w powstałej w czasie rozkwitu tego nurtu we Francji Pokusie istnienia (1956) znajduje specyficzny wyraz. „Cierpieć – oto jedyny sposób na poznanie poczucia istnienia. Istnienie – oto...

Emil Cioran (1911–1995), francusko-rumuński myśliciel, choć dziś już klasyk XX-wiecznej filozofii, nie podpada pod żadną typową systematyzację. Najbliżej byłoby mu chyba do szeroko pojętego egzystencjalizmu, który w powstałej w czasie rozkwitu tego nurtu we Francji Pokusie istnienia (1956) znajduje specyficzny wyraz. „Cierpieć – oto jedyny sposób na poznanie poczucia istnienia. Istnienie – oto jedyny sposób podtrzymania naszej przegranej”. W jedenastu esejach tego tomu autor przeciwstawia się iluzjom, myśleniu w kategoriach „raju”: religii i wszelkim utopiom, ze społeczno-politycznymi włącznie. Daleki od naiwnego jego zdaniem heroizmu francuskich filozofów, wypowiada własny, bardzo prywatny „egzystencjalizm”. Zebrane tu eseje można uznać za przejściowe w drodze do tego uprywatnienia: kontynuują one po trosze poetycko-retoryczny styl okresu rumuńskiego, a także ciągle jeszcze podejmują tematykę geopolityczną. Cioran, który nastawia umysł na najwyższe obroty wyrafinowania i subtelności, zwraca tu uwagę na pożytki płynące z „niemyślenia”, z fideizmu, a nawet z „głupoty”, których upór i zdolność do wysiłku budują cywilizację, wznoszą katedry i stawiają mosty. To tylko jeden z paradoksów wydobywanych w tym zbiorze przez Cioranową myśl – meandryczną, aforystyczną, niesystematyczną, która jednakże jak niewiele innych inspiruje czytelnika i każe mu nie tylko myśleć od nowa i inaczej, lecz tak samo postępować i działać.

 

źródło opisu: aletheia.com.pl

źródło okładki: http://www.aletheia.com.pl/tytul/195/pokusa-istnienia

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (4)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 0
konto_usuniete | 2018-11-28

Cioran w swym pesymizmie jest prawdziwszy niż "achy" i "echy" nakręconych pozytywną gwarą. Tam, w zaułkach w które wprowadza autor istnieje coś takiego, co sprawia, że ściema odpada i pozostaje tylko to co JEST, ani złe ani dobre - prawdziwe.

książek: 0
| 2017-05-04
Na półkach: Przeczytane, Filozofia

Cioran jest pociesznym pisarzem. Przy jego aforyzmach można się naprawdę rozweselić subtelnością dekonstrukcji i bytem rozbijającym się o kosmiczną ironię, co bardzo poprawia humor. Czasem pojawia się też tragedia istnienia przeżywana świadomie i powstają takie dzieła jak "Na szczytach rozpaczy". W "Pokusie" humor jest nużący, a tragedia sztuczna i rozdmuchana megalomanią autora, może niezamierzoną. W wydaniu aforystycznym jest u Ciorana jakaś głęboka prawda. Tutaj mamy jakieś nienawistne podrygi zwierzęcia na łańcuchu, co nie pozwala się ani śmiać, ani płakać.

książek: 970
warszafka | 2014-10-20
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: październik 2014

Kiedy zaczyna tlić się we mnie iskierka nadziei i nieśmiały optymizm z duszy wyziera, że może to wszystko wokół mnie ma jakiś sens i cel, że coś z tego jednak wyniknie, że ludzkość i cywilizacja, być może, ku jakiejś „lepszości” zmierzają, wtedy do „pionu” sprowadza mnie Cioran – to zwykła ułuda, marność nad marnościami, degrengolada, pustka i nicość; zmierzamy donikąd; nie ma żadnej treści ani tajemnicy życia, ta sama otchłań pochłonie mędrców i głupców; a śmierć i rozkład towarzyszą nam od narodzin.

Oto próbka „pesymizmu” a' la Cioran - „Odraza do ciała, do narządów, do każdej komórki, odraza pierwotna, chemiczna. Wszystko we mnie się rozkłada, nawet ta odraza. W jakim tłuszczu, w jakim odorze zamieszkał umysł! To ciało, którego każdy por wydziela wystarczająco dużo wyziewów, aby zasmrodzić kosmos, nie jest niczym innym, jak tylko masą nieczystości przemierzaną przez zaledwie odrobinę mniej odrażającą krew, jest tylko wrzodem deformującym geometrię globu. Nadprzyrodzona ohyda!...

książek: 2324
Wojciech Gołębiewski | 2014-03-01
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 01 marca 2014

Nie zamierzałem pisać w najbliższym czasie nawet pół słowa o Cioranie, a to dlatego, że to „temat-rzeka”, jak również dlatego, że nic odkrywczego nie mam do powiedzenia, bo mnie uprzedzili profesjonaliści: KANIA, PIRÓG i KUTA. Niestety /a może na szczęście/, w dniu wczorajszym zostałem zobligowany do wyrażenia swojej opinii przez miłą Znajomą z „lubimy czytać”, podpisującą się: taryfa_ulgowa.

Krótko więc oświadczam: samotnik, pesymista, poniekąd nihilista, Cioran jest genialny i w związku z tym, książki jego roją się od sprzeczności. Jest to efektem uporczywej walki z samym sobą i chęcią uchwycenia DING AN SICH.

W omawianej książce znalazłem stwierdzenie rozkosznie kontrowersyjne, że:

„epokę współczesną otwiera dwóch histeryków Don Kichot i Luter”.

jak również, wnikliwą analizę, że tylko żebrak „..nie okłamuje ani siebie, ani innych”./por. opinię ...

Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd