7,44 (1122 ocen i 261 opinii) Zobacz oceny
10
192
9
150
8
231
7
235
6
165
5
71
4
33
3
22
2
16
1
7
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788324036448
liczba stron
480
język
polski
dodała
Agatozaur

Pierwsza polska powieść new adult! Zwykła dziewczyna, zwykły chłopak, niezwykła miłość. Niektórym może się wydawać, że Oliwii niczego nie brakuje – przystojny chłopak, świetne studia, wieczory spędzane w warszawskich klubach. Ale gdy los stawia na jej drodze Dominika, w jego bursztynowych oczach dziewczyna dostrzega coś, czego nie dał jej wcześniej nikt inny. Dominik mieszka w obskurnej...

Pierwsza polska powieść new adult!

Zwykła dziewczyna, zwykły chłopak, niezwykła miłość.

Niektórym może się wydawać, że Oliwii niczego nie brakuje – przystojny chłopak, świetne studia, wieczory spędzane w warszawskich klubach. Ale gdy los stawia na jej drodze Dominika, w jego bursztynowych oczach dziewczyna dostrzega coś, czego nie dał jej wcześniej nikt inny.
Dominik mieszka w obskurnej kamienicy na Pradze i musi zajmować się młodszym rodzeństwem. W jego życiu nie ma miejsca na rozrywki ani nawet na marzenia.
Choć pochodzą z dwóch różnych światów, wkrótce okazuje się, że nie mogą bez siebie żyć. On przynosi jej długo oczekiwany spokój, ona jest dla niego jak powietrze.

Ale czy taka miłość ma szanse przetrwać?

Czy Dominik potrafi odciąć się od bolesnej przeszłości?

Czy da się żyć bez powietrza?

 

źródło opisu: http://www.znak.com.pl/kartoteka,ksiazka,9608,Jak-powietrze

źródło okładki: http://www.znak.com.pl/kartoteka,ksiazka,9608,Jak-powietrze

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Oficjalna recenzja
Agnes książek: 199

Granice kobiecego guilty pleasure

„Jak powietrze” to romans do ostatniego słowa. Najważniejszą funkcją tegoż gatunku jest rozrywka dla czytelniczek. Trudno więc pożądać, czegoś więcej… Jednak nawet wobec kobiecej literatury powinno się mieć jakieś wymogi. Dla mnie to przede wszystkim ciekawie zbudowane, w miarę realistyczne postaci oraz ładny, barwny styl pisania. Można jeszcze dorzucić warunek logicznej fabuły, ale niekoniecznie (w końcu to romans!). Pozostaje pytanie, czy „Jak powietrze” spełnia te kryteria. Odpowiedzią niech będzie stwierdzenie, że przeczytanie książki nie wywołuje aż tak wielkiego bólu mózgu.

Powieść Agaty Czykierdy-Grabowskiej skupia się na historii Dominika i Oliwii, którzy spotkali się na skutek małego wypadku samochodowego spowodowanego przez dziewczynę. Tych dwoje zawiera umowę – chłopak nie powiadomi policji, ale sprawczyni incydentu odbierze z przedszkola rodzeństwo poszkodowanego. Tak los połączył tych dwoje pochodzących, oczywiście, z różnych światów – ona z Żoliborza, on z Pragi…

Podobne okoliczności, z zamianą imion i miejsca, mamy niemal w każdym romansie. Jednak dzięki całkiem miłemu w odbiorze językowi książki, jakoś zapominamy o tym schematyzmie, pozwalamy sobie na małe guilty pleasure, myśląc sobie, że dobrze od czasu do czasu właśnie nie myśleć. Czytamy. Opisy znośne, dialogi niemal też – gdyby nie przekleństwa pełniące funkcję połowy istniejących w języku polskim części mowy – i rozważania bohaterów o sobie nawzajem, plus kulinarne uwagi o seksowności drugiej...

„Jak powietrze” to romans do ostatniego słowa. Najważniejszą funkcją tegoż gatunku jest rozrywka dla czytelniczek. Trudno więc pożądać, czegoś więcej… Jednak nawet wobec kobiecej literatury powinno się mieć jakieś wymogi. Dla mnie to przede wszystkim ciekawie zbudowane, w miarę realistyczne postaci oraz ładny, barwny styl pisania. Można jeszcze dorzucić warunek logicznej fabuły, ale niekoniecznie (w końcu to romans!). Pozostaje pytanie, czy „Jak powietrze” spełnia te kryteria. Odpowiedzią niech będzie stwierdzenie, że przeczytanie książki nie wywołuje aż tak wielkiego bólu mózgu.

Powieść Agaty Czykierdy-Grabowskiej skupia się na historii Dominika i Oliwii, którzy spotkali się na skutek małego wypadku samochodowego spowodowanego przez dziewczynę. Tych dwoje zawiera umowę – chłopak nie powiadomi policji, ale sprawczyni incydentu odbierze z przedszkola rodzeństwo poszkodowanego. Tak los połączył tych dwoje pochodzących, oczywiście, z różnych światów – ona z Żoliborza, on z Pragi…

Podobne okoliczności, z zamianą imion i miejsca, mamy niemal w każdym romansie. Jednak dzięki całkiem miłemu w odbiorze językowi książki, jakoś zapominamy o tym schematyzmie, pozwalamy sobie na małe guilty pleasure, myśląc sobie, że dobrze od czasu do czasu właśnie nie myśleć. Czytamy. Opisy znośne, dialogi niemal też – gdyby nie przekleństwa pełniące funkcję połowy istniejących w języku polskim części mowy – i rozważania bohaterów o sobie nawzajem, plus kulinarne uwagi o seksowności drugiej połówki… Sceny erotyczne sprawiały wrażenie nienaturalnych, nieco doklejonych. Jakby autorka odhaczała ten punkt na liście obowiązkowych elementów romansu.

Na pozytywną opinię zasługują bohaterowie w „Jak powietrze”. Są sympatyczni i na swój sposób indywidualni. Zazwyczaj za najsłabsze ogniwo romansów uważa się główną żeńską postać. Nasza heroina naprawdę nie wywołuje irytacji. Można ją nawet polubić, przede wszystkim za zadziorność i zaradność. Zaś sceny, w których rozmawiała z dresiarzami z Pragi, zdecydowanie podnosiły atrakcyjność fabuły. Natomiast Dominik różni się od większości męskich bohaterów w tym gatunku. Nie jest bowiem szczególnie charyzmatyczny, trudno go określić jako tak modnego w kobiecej literaturze bad boya. A przecież wiadomo, że zaczytujemy się w romansach, bo mężczyzna z papieru i atramentu nas, drogie panie, w sobie rozkochuje. Tutaj główna postać zdobyła mój szacunek za opiekę nad rodzeństwem, współczucie, a nawet czułość, ale nic poza tym. Ponadto relacje tej pary jakoś szczególnie mnie nie zainteresowały. Owszem, Dominik i Oliwia potrafili być uroczy, jednak ich wspólne romantyczne chwile nie wywoływały moich ochów i achów. Właściwie, o wiele ciekawsze są stosunki pomiędzy heroiną a jej ojcem. Cieszę się, że autorka rozbudowała ten wątek. Dzięki temu widzimy jak oddaleni od siebie o tysiące kilometrów ludzie, którzy powinni być sobie najbliżsi, na nowo uczą się żyć razem, a nie tylko obok siebie. Myślę, że książka zyskałaby o wiele więcej, gdyby to stosunki rodzinny, ich zawiłość, obligatoryjny charakter i dobrowolny wybór, stały się tematem przewodnim. Podobnie bardziej zajmująca stała się historia Dominika o trudnym dzieciństwie i jego szczera chęć uchronienia przed nim rodzeństwa niż główna historia miłosna. Mimo wszystko, dzięki elementom, które miały być zaledwie tłem, nawet romans stał się całkiem uroczy jako świadectwo tego, że zawsze istnieje szansa, nawet dla zagubionych i poranionych przez życie, na coś dobrego.

Muszę też wspomnieć o stworzonym przez panią Czykiedrę-Grabowską czworokącie miłosnym, który postawmy sprawę jasno, jest motorem napędowym całej powieści. To trochę smutne, że bez byłego chłopaka i przyjaciółki z dzieciństwa, fabuła utknęłaby w miejscu. Trudno bowiem szukać w powieści innych zawiłości.

Pozostałe wyraźniejsze postacie to ojciec dziewczyny i rodzeństwo Dominika. Wypadają oni bardzo dobrze, od razu zdobyli moją sympatię. Znacznie gorzej z innymi bohaterami, bezbarwnymi i bez własnego życia.
„Jak powietrze” jest dość przyjemną w odbiorze książką. Nawet pomimo tego, że brakuje jej czegoś charakterystycznego, czegoś, co przyciągałoby czytelnika i podbijało jego serce. Trzeba jednak docenić próbę zmierzenia się z trudną przeszłością, tę część opowiadającą o szukaniu bliskości i akceptacji losu. Dzięki temu romansidło ma puentę, kiczowatą, ale dość prawdziwą: potrzebujemy miłości tak jak powietrza. Może choć te słowa będą zachętą do sięgnięcia po „Jak powietrze” w bardzo nudne wieczory.

Anna Cybulska

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (3188)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1145
Mała-Mi | 2017-03-31
Przeczytana: 30 marca 2017

Ciepła, lekka powieść na słoneczne dni:)

Historia trudnej miłości, z pozoru nie pasujących do siebie ludzi.

Oliwia jest bogatą dziewczyną, córką lekarza, obracającą się w "wyższych sferach".
Dominik jest skromnym, biednym chłopakiem z domu dziecka, samotnie wychowującym dwójkę młodszego rodzeństwa.

Pozornie tych dwoje nie ma prawa nic połączyć, ponieważ ich światy są zupełnie inne. Los jednak przekornie stawia ich na swojej drodze.

Ona czuje przy nim, że żyje, czuje jak powinno wyglądać prawdziwe uczucie, tak różne od uczuć sprzedawanych Oliwii w bogatym świecie.
On odnajduje w niej spokój i poczucie bezpieczeństwa, którego tak potrzebuje.
Czy tych dwoje ma szansę na prawdziwy związek?
Czy te dwa światy da się pogodzić? Polecam lekturę:)

Agata Czykierda- Grabowska stworzyła ciekawą, ciepłą fabułę.
Ale przede wszystkim wykreowała bohaterów, których nie da się nie lubić.
Spokojny, nieskażony bogactwem pokorny Dominik, ciepła i zadziorna Oliwa oraz pocieszne 5 letnie...

książek: 647
Anna | 2016-07-12

,,Jak powietrze” Agaty Czykierdy – Grabowskiej to pierwsza polska powieść spod znaku ,,New Adult”. Olśniewająca i przyjemna w odbiorze, z pewnością przypadnie do gustu każdej zwolenniczce dobrego romansu.

Oliwia jest Warszawianką, która czerpie z życia całymi garściami. Studiuje wymarzony kierunek, chodzi na huczne imprezy, realizuje się towarzysko i spotyka z przystojnym Szymonem. Codzienność mija jej beztrosko i bez zbędnych kłopotów – do czasu, aż legnie w gruzach przez nieszczęśliwy wypadek. Na ruchliwym odcinku ulicy potrąca samochodem nieznanego chłopaka. Po szybkim odwiezieniu poszkodowanego do szpitala oferuje mu pomoc, co staje się to początkiem barwnej znajomości, która na zawsze odmieni jej sposób postrzegania świata i relacji z innymi ludźmi.

Nie mija wiele czasu, gdy Oliwia uświadamia sobie, że nie potrafi żyć bez Dominika, chociaż sama nie rozumie intensywności tych uczuć. Chłopak również jest w niej zakochany. Odnajdują bliskość, zaangażowanie, troszczą się o...

książek: 1526
deana | 2016-07-12
Na półkach: Przeczytane, 2016
Przeczytana: 12 lipca 2016

,,Nie trzeba znać kogoś całe życie, żeby go poznać. Czasami wystarczą trzy tygodnie. Czasami wystarczy jedno spojrzenie."

Nie lubię literatury spod znaku ,,New Adults". Omijam ją szerokim łukiem a kilka wcześniejszych prób przebrnięcia (inne słowo nie pasuje) skończyło się porażką po kilku stronach i rzuceniem książki w kąt. Tego samego spodziewałam się i w tym przypadku. Coś mnie jednak podkusiło, żeby dać jeszcze temu gatunkowi jedną szansę.

,,Jak powietrze" to opowieść o dziewczynie z dobrego domu i o chłopaku z blokowisk (w końcu polskie warunki). Pierwsze skojarzenia? Kicz, banał, tandeta i od razu pojawia się w głowie kilka jak nie kilkanaście innych tytułów, zarówno filmowych jak i książkowych, które oparte były na tym samym motywie. Nie oczekiwałam niczego nowego ani zaskakującego. I niczego takiego też nie dostałam. Ale to nie jest krytyka. Miała to być opowieść o niezwykłej i trudnej miłości ale takiej pokonującej wszelkie przeszkody. I taka jest. Miała to być mega...

książek: 3011
Gosia | 2018-02-18
Na półkach: ROK 2018, Przeczytane
Przeczytana: 18 lutego 2018

Wypadek drogowy w niespodziewany sposób połączył dwoje ludzi - Oliwię i Dominika. Sprawił, że pomiędzy nimi wybucha silne uczucie i nie mogą bez siebie żyć ani oddychać. Jednakże taki stan rzeczy nie pasuje kilku osobom i starają się przeszkodzić tej miłości.
Pomimo, iż jest to powieść New Adult i nie mieszczę się już w tych granicach - czytało mi się rewelacyjnie tą książkę.
Jest to moje pierwsze spotkanie z panią Agatą i wkrótce sięgnę po następne jej książki.

książek: 1157
Tatiasza Aleksiej | 2017-01-18

Główni bohaterowie to dwoje młodych ludzi, którzy przeszli w swoim życiu niemało. Nagle dosięga ich strzała amora... I koniec a właściwie początek, nic już teraz nie jest takie samo, jeden bez drugiego nie może oddychać... :)
Autorka niebywale buduje atmosferę, nie można się oderwać, czyta się jednym tchem, bardzo miło spędzony czas :)

książek: 3761
WampirkaJustynka | 2016-07-28
Przeczytana: 28 lipca 2016

Bardzo dobra książka. Przeczytanie jej zajęło mi co prawda cały wieczór ale na pewnie nie był on zmarnowany. Miło spędziłam czas w towarzystwie Oliwii, Sebastiana, Hani i Kacpra. Polecam naprawdę warto sięgnąć po tę książkę.

książek: 2334
Biblioteczka Rudej | 2016-07-10
Przeczytana: 10 lipca 2016

Ciepły letni dzień, paczka chusteczek i ....przepadałam na długie godziny.Polecam :-)

książek: 190
agusia96a | 2018-05-07
Na półkach: E-book, Przeczytane
Przeczytana: 06 maja 2018

Zakochałam się w tej książce od pierwszych stron! Idealna pozycja na koniec majówki.

Jest to opowieść o Oliwii - zwykłej dziewczynie, która wydawać by się mogło ma w życiu wszystko - kochającego chłopaka, piękny dom i przyjaciół. Jednak mimo tego wszystkiego odczuwa samotność, nie może poradzić sobie ze śmiercią matki i tym, że ojciec odsunął się od niej i traktuje ją z dystansem podczas, gdy ona najbardziej go potrzebuje. Spiesząc się na umówione spotkanie przejeżdża na czerwonym świetle i potrąca chłopaka.
Dominik od narodzin nie miał w życiu lekko, matka się nim nie interesowała, ojca nie znał. Całe dzieciństwo spędził w domu dziecka. Teraz opiekuje się swoim pięcioletnim rodzeństwem - Hanią i Kacprem, pracuje i stara się jak może żeby dzieci były szczęśliwe. Nie spodziewał się, że dziewczyna, która go potrąciła będzie początkiem jego lepszego życia.

Książka jest pełna emocji, rozśmiesza dowcipnymi i inteligentnymi dialogami, wyciska łzy, wywołuje uśmiech na twarzy i zmusza do...

książek: 977

Skończyłam czytać i szczerze się jak przysłowiowy "głupi do sera".
Autorka zrobiła coś niebywałego, stworzyła bohaterów których ciężko nie kochać - Oliwia, Dominik i dwie najważniejsze i najjaśniejsze gwiazdki w tej historii - Hania i Kacper, nawet dwóch blokowych dresiarzy - totalnie skradli moje serce.

To już moje drugie spotkanie z tą autorką i uważam je za mega udane.

Pani Agato, uwielbiam Pani styl pisania, przeczytam wszystko! co wyjdzie spod Pani pióra! Czekam na więcej!

Gorąco polecam, historia zapada w pamięć i zostaje w sercu na bardzo długo.

książek: 6795

Zwyczajna dziewczyna i niezwykły chłopak,a również niezwykła miłość.
Mimo wszystko wydaje się Oliwii,że ma wszystko przystojnego chłopaka,świetną pracę,spędza wieczory w klubach.
Gdy pewnego dnia poznaje Dominika,chłopaka o burszynowych oczach jego to zaczyna dostrzegać coś wyjątkowego jak u żadnego innego.
Dominik mieszka w obskurnej,ciasnej kamienicy na Pradze.
Musi zajmować się rodzeństwem,nie znajduje czasu na rozrywki,nie może nigdzie wyjść.
Młodzi ludzie jednak pochodzą z dwóch światów i różnych,a nie mogą żyć bez siebie bardzo się kochają są prawdziwą,piękną parą nie potrafią oddychać bez siebie jak bez powietrza.
Autorka napisała,wspaniale,bardzo dobrze swoją książkę.
Jestem oczarowana książką,zachwyciła mnie.
Naprawdę piękna,cudna i wzruszająca to książka.

zobacz kolejne z 3178 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd