Zaginiony

Tłumaczenie: Andrzej Jagodziński
Seria: Czeskie Klimaty
Wydawnictwo: Książkowe Klimaty
6,44 (41 ocen i 13 opinii) Zobacz oceny
10
1
9
2
8
6
7
14
6
11
5
2
4
0
3
4
2
1
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Nezvestny
data wydania
ISBN
9788364887406
liczba stron
444
słowa kluczowe
literatura czeska
kategoria
literatura piękna
język
polski
dodała
Tania

Praga, rok 1948, krótko po lutowym zamachu stanu, w wyniku którego władzę przejmuje Komunistyczna Partia Czechosłowacji. Erik Brunner, żydowski intelektualista, miota się między strachem, który wzbudza w nim nowy reżim, a podświadomym pragnieniem poddania się sytuacji. Panuje nastrój paniki i nieufności. Zaginiony to powieść szpiegowska pokazująca, jak wyobcowany jest człowiek z...

Praga, rok 1948, krótko po lutowym zamachu stanu, w wyniku którego władzę przejmuje Komunistyczna Partia Czechosłowacji. Erik Brunner, żydowski intelektualista, miota się między strachem, który wzbudza w nim nowy reżim, a podświadomym pragnieniem poddania się sytuacji. Panuje nastrój paniki i nieufności.

Zaginiony to powieść szpiegowska pokazująca, jak wyobcowany jest człowiek z społeczeństwie zdominowanym przez totalitarną ideologię. To świat podwójnej agentury i bezwzględnego pragmatyzmu. Znakomicie nakreślona atmosfera thrillera świetnie oddaje wewnętrzny niepokój głównego bohatera i ukazuje centralną ideologię jako siłę chaosu.

Wydany w 1951 roku w USA Zaginiony sprzedał się w czteromilionowym nakładzie i do dziś pozostaje jedną z najciekawszych czeskich powieści XX wieku.

 

źródło opisu: materiały wydawnictwa

źródło okładki: materiały wydawnictwa

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Oficjalna recenzja
Zicocu książek: 1701

Kim właściwie jest Pavel Kràl?

Tym razem, moi mili Państwo, musimy zastanowić się nad tym, jak pokazuje się bohatera literackiego. Kryteria podziału można by mnożyć w nieskończoność, nam chodzi jednak o, z braku lepszego słowa, częstotliwość jego występowania. Szkoła uczy, że mamy kręcącego się przez cały czas w okolicy protagonistę, regularnie machające do czytelnika postaci drugiego planu, pojawiających się – aby za chwilę zniknąć – bohaterów epizodycznych. Co jednak zrobić z takim osobnikiem, który bez wątpienia jest w całej aferze najważniejszy, którego nazwisko pada na każdej niemal stronie, a jednak sam wcale się nie pojawia?

Zacznijmy może od tego, że „Zaginiony” jest bardzo dobrą powieścią szpiegowską. Egon Hostovský świetnie dobrał proporcje między poszczególnymi składnikami opowieści. Zadbał o odpowiednie tło historyczne, które stanowi czeski luty 1948 (zamach stanu zwany przez komunistów „zwycięskim lutym”) - zwięźle, ale i zgrabnie opisał aparat opresyjnej władzy z diabolicznym doktorem Karelem Matějką na czele, a także z niepodrabialną siłą naocznego świadka oddał napięcie społeczne, jakie powodowała jej obecność. Dorzucił do tego sporą dawkę podkładu psychologicznego: Erik Brunner, którego czytelnik poznaje na samym początku, to człowiek głęboko uwikłany w toksyczne relacje nie tyle nawet międzyludzkie, co historyczne i polityczne – choć wyraźnie widzi, iż przedstawiciele rządu stosują metody, jakich nie powstydziliby się nazistowscy oprawcy (zna je doskonale – pochodzi z żydowskiej...

Tym razem, moi mili Państwo, musimy zastanowić się nad tym, jak pokazuje się bohatera literackiego. Kryteria podziału można by mnożyć w nieskończoność, nam chodzi jednak o, z braku lepszego słowa, częstotliwość jego występowania. Szkoła uczy, że mamy kręcącego się przez cały czas w okolicy protagonistę, regularnie machające do czytelnika postaci drugiego planu, pojawiających się – aby za chwilę zniknąć – bohaterów epizodycznych. Co jednak zrobić z takim osobnikiem, który bez wątpienia jest w całej aferze najważniejszy, którego nazwisko pada na każdej niemal stronie, a jednak sam wcale się nie pojawia?

Zacznijmy może od tego, że „Zaginiony” jest bardzo dobrą powieścią szpiegowską. Egon Hostovský świetnie dobrał proporcje między poszczególnymi składnikami opowieści. Zadbał o odpowiednie tło historyczne, które stanowi czeski luty 1948 (zamach stanu zwany przez komunistów „zwycięskim lutym”) - zwięźle, ale i zgrabnie opisał aparat opresyjnej władzy z diabolicznym doktorem Karelem Matějką na czele, a także z niepodrabialną siłą naocznego świadka oddał napięcie społeczne, jakie powodowała jej obecność. Dorzucił do tego sporą dawkę podkładu psychologicznego: Erik Brunner, którego czytelnik poznaje na samym początku, to człowiek głęboko uwikłany w toksyczne relacje nie tyle nawet międzyludzkie, co historyczne i polityczne – choć wyraźnie widzi, iż przedstawiciele rządu stosują metody, jakich nie powstydziliby się nazistowscy oprawcy (zna je doskonale – pochodzi z żydowskiej rodziny), to służy im bez wahania. Pojawia się w końcu w „Zaginionym” charakterystyczny dla gatunku romans, choć i ten przejawia głębię, jakiej w powieści popularnej spodziewać się nie można: żona Brunnera, Olga, to była kochanka Pavla Kràla, którego jej mąż śledzi na polecenie swych zwierzchników. Szybko okaże się, że jej wygasłe uczucie przekształciło się w całkowicie nieerotyczny sentyment, co nie przeszkadza Erikowi w gnębieniu się nim.

Zdziwią się jednak ci, którzy podejdą do „Zaginionego” jako efektownego thrillera szpiegowskiego. Siła powieści tkwi przede wszystkim w elementach spoza gatunku, które Hostovský w niej zawarł: próbie rozliczenia oprawców, którą symbolizuje działalność redaktora Oldřicha i wyjątkowo skomplikowanych psychologicznie motywacjach bohaterów wpływających nie tylko na fabułę (bo czytelnik nie wie właściwie, kto komu pomaga i kto komu służy), ale tworzących także wyjątkowo kameralną i dramatyczną atmosferę. Ale najlepsze na koniec: tytułowy zaginiony. Początkowo wydaje się, że to prowadzący dotyczące go śledztwo Brunner będzie głównym bohaterem powieści, lecz z każdą kolejną stroną to nazwisko Kràla pojawia się coraz częściej; to względem niego kolejne postaci określają swoją postawę i to on jest kluczem do zrozumienia wszystkich wydarzeń. A przecież we własnej osobie nigdy się nie pojawi, choć raz, podobno, będzie za ścianą.

„Zaginiony” to bardzo dobra lektura, której zalety trudno przecenić: nie dość, że stanowi doskonałą rozrywkę (przecież jest blisko spokrewniona z thrillerem szpiegowskim), to jeszcze nie brakuje jej ani głębokiej nadbudowy problemowej, ani literackiego wyrafinowania. Każdy miłośnik czeskiej literatury i historii z pewnością powinien zadać sobie pytanie: kim właściwie jest Pavel Kràl, które tak często w powieści pada.

Bartek Szczyżański

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (13)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 17
Andrzej Walter | 2019-05-23
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 09 maja 2019

To znakomita książka. Żaden thriller, żaden szpiegowski, to z reklam współczesnej wydawniczej nowomowy. To taki współczesny Kafka, tyle że podejmujący temat historyczny "po czesku" - z dystansem i ironią. Genialne dialogi, świetny przekład, ani momentu nudy. Nudzą się czytelnicy niewyrobieni, dla których jest to "zbyt trudne"...

książek: 36
CZECHYPOPOLSKU | 2019-01-13
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 13 stycznia 2019

czechypopolsku.pl
Gdy moje myśli podczas zeszłorocznych Śląskich Targów Książki błądziły jeszcze wokół Lorda Morda Miloša Urbana, ktoś podsuflował mi odkurzonego przez wydawnictwo Książkowe Klimaty Egona Hostovského i jego Zaginionego. Że skoro Lord Mord uderzył, to Hostovský wytoczy nie jedno działo, a prawdziwą baterię dział.

Czerwona okładka z poprowadzonym na czarno rzutem klatki, schody, futryny, dosyć jasne nawiązanie, choć jednak dosyć bezpłciowe. Słowa suflera wciąż przy tym tkwiły w głowie. I zaczęła się lektura, łaknąca czegoś zgodnie z rozbudzonymi oczekiwaniami, ale również cierpliwa. Mijały strony, idea, kierunek, Erik Brunner stawał się bliższy, oddalał się natomiast zachwyt nad książką.

Miloš Urban zastał mnie z brakami edukacyjnymi wobec XIX-wiecznego praskiego Josefova, przygasłą szlachtą, duszną atmosferą czesko-niemieckich relacji, asenizacją, czy widmem higienicznej katastrofy. Po lekturze ocknąłem się bogatszy o precyzyjne impresje o stanie historycznym...

książek: 1056
oceuce | 2018-03-07
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: marzec 2018

"Zaginiony" został wydany w 1951 roku u USA i przez dziesięciolecia był zakazany w ojczyźnie Hostovskiego. W naszym kraju na premierę musieliśmy czekać ponad 50 lat.
Tytułowym "zaginionym" jest Pavel Král, wokół którego kręci się akcja, choć on nigdy w powieści się nie pojawia. Erik Brunner, wiceszef Wydziału Prasowego w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, zostaje "poproszony" przez władzę o zbieranie informacji o Králu, dawnym znajomym. Ma wybadać, czy stanowi zagrożenie dla partii komunistycznej. Poprzez spotkania z osobami posiadającymi informacje o obiekcie swoich zainteresowań zostaje wplątany w niebezpieczną grę między trzema wywiadami, a także musi sprostać problemom osobistym- Král był kiedyś miłością jego żony. Ale i tak najwiekszy problem w tym, że Brunner wcale nie jest taki pewny swojego oddania systemowi komunistycznemu...

"Zaginiony" jest dla mnie czeskim "Popiołem i diamentem", ale bez wiadomych kontrowersji. Czeski autor jest bezlitosny dla rodzącego się nowego...

książek: 41
kerrygold | 2018-02-08
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 01 lutego 2018

Sama nie wiem co o tej książce sądzić. Z jednej strony dobrze mi się ją czytało, jest po prostu dobrze napisana i dobrze przetłumaczona. No i jednak jest to już teraz dokument historyczny. Z drugiej, jak ktoś wcześniej napisał, postaci są trochę śmieszne a trochę groteskowe i ja już w ogóle nie wiem czy ta książka jest na poważnie o czasach słusznie minionych czy to taka lekka rozrywka. Brunner cały się składa ze swojej ciemnej strony, Borek jest prawie komediowy - jak to odbierać?! Na pewno warto poznać kontekst tużpowojennej Czechosłowacji zanim się po nią sięgnie. W pewnym momencie zapętlenie głównych bohaterów jest tak skomplikowane, że można zgubić wątek.

książek: 304
Novik | 2018-01-30
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 30 stycznia 2018

Ponure czasy, z tragicznym, acz efektownym finałem w postaci defenestracji Masaryka i następującym po niej mrokiem rządów Gottwalda, są bardzo obiecującą dekoracją dla powieści.
Mogło wyjść z tego coś jakby "Trzeci Człowiek". Tak ślicznie pachniało Orsonem Wellesem.
Mogło, ale nie wyszło.
Postaci troszkę papierowe. Przegadane. Pointa bez błysku.
Ostatecznie bliżej tu do "Trupa w każdej szafie". Z tym, że co gorsza na poważnie.

książek: 345
Anna K | 2018-01-23
Przeczytana: 2017 rok

Dość niedawno premierę miała powieść Egona Hostovsky’ego poświęcona Czechosłowacji w czasach komunistycznego reżimu. Mimo, że od tego czasu minęło wiele lat, a powieść, która była zakazana nabiera nowego wymiaru. Staje się ważnym głosem i świadectwem dramatycznych wydarzeń tamtych lat, który porusza nawet najbardziej wymagającego współczesnego czytelnika.
Egon Hostovsky znał sposób sprawowania władzy przez komunistów niemalże od podszewki. W 1948 roku był jednym z pracowników Ministerstwa Spraw Zagranicznych Czechosłowacji, którzy byli naoczni świadkami przejęcia władzy przez komunistów. Większość wydarzeń, w których pośrednio i bezpośrednio uczestniczył Hostovsky przelał na papier i tak narodził się pomysł na powieść ,,Zaginiony”. Mimo, że powieść powstała w 1956 roku, to przez wiele lat była utworem zakazanym. W ojczystym języku autora ukazała się dopiero po 1989 roku, a polski czytelnik ma szansę ją przeczytać wiele lat później.
Hostovsky zabiera czytelnika w podróż do Pragi w...

książek: 1571
almos | 2017-09-25
Przeczytana: 15 września 2017

Książka reklamowana, jako powieść sensacyjna opisująca grozę początków komunizmu w Czechosłowacji. Rzecz bowiem toczy się w lutym 1948 gdy komuniści przejęli władzę. Zamiast sensacji dostałem jakąś dziwaczną mieszankę francuskiej farsy i scenariusza marnego serialu. Napięcia, grozy, łamania charakterów nie znalazłem. Słabe to i nudne. Odłożyłem ebooka po 20% lektury.

Książka mająca w zamierzeniu pokazać okropności instalowania komunistycznej władzy u naszych południowych sąsiadów. Rzecz dzieje się bowiem w lutym 1948, kiedy to komuniści w wyniku zamachu stanu przejęli władzę w Czechosłowacji i natychmiast zaczęli brutalnie wprowadzać nowe porządki. Głównym bohaterem jest komunistyczny urzędnik, pracownik MSZ, Brunner, ale mamy też sporo innych postaci. W tle kręci się zaś dziwny Amerykanin, mister Johnson, który stracił walizkę z cenną (sentymentalną) zawartością w czasie wojny, walizkę losy wojny rzuciły do Pragi, zaś Johnson przyjechał ją odnaleźć. Tenże Johnson łazi po...

książek: 3168
Marta Gaik | 2017-07-08
Przeczytana: 08 lipca 2017

Wspaniała powieść z przed ponad pół wieku, łącząca w sobie style kryminału, powieści szpiegowskiej i paszkwilu politycznego. Autor doskonale opisuje mechanizmy powstawania państwa komunistycznego w Czechach, a barwne postaci nie pozwolą wam się ani przez minutę nudzić. Dla czechofili pozycja obowiązkowa!

książek: 792
Monika | 2017-03-19
Przeczytana: 19 marca 2017

Umęczyła mnie ta książka potężnie. Ale to wszystko moja wina. Po pierwsze za mało (prawie nic) wiem o historii powojennej Czechosłowacji. Sympatia do seriali "Kobieta za ladą" i "Szpital na peryferiach" to trochę za mało, żeby zrozumieć niełatwą historię tego kraju. Po drugie dałam się skusić słowom wydawcy "znakomicie nakreślona atmosfera thrillera". Cienia thrillera tam nie odnalazłam.Za to bohaterowie byli opisani tak groteskowo, że losem żadnego z nich nie mogłam się tak naprawdę przejąć. Ale, podkreślam to, książka być może świetna, tyle że nie dla mnie.

książek: 757
Melocotón | 2017-03-01
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 01 marca 2017

Zapowiadało się całkiem nieźle, jednak na 157 zasnęłam.

Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd