Opowieść o miłości i mroku

Tłumaczenie: Leszek Kwiatkowski
Wydawnictwo: Rebis
7,91 (373 ocen i 56 opinii) Zobacz oceny
10
53
9
83
8
111
7
75
6
31
5
9
4
3
3
3
2
3
1
2
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Sipur al ahawa wa-choszech
data wydania
ISBN
9788378185376
liczba stron
656
słowa kluczowe
Leszek Kwiatkowski
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
Ag2S

Najbardziej osobista książka Amosa Oza, klucz do całej jego twórczości. Opowieść o miłości i mroku Amosa Oza (ur. 1939) to historia kilku pokoleń jego rodziny na Litwie i Ukrainie oraz po przybyciu do Palestyny. Tłem opowieści jest dramatyczny okres w historii narodu żydowskiego: druga wojna światowa i Holokaust, mandat brytyjski nad Palestyną, narodziny Państwa Izrael i konflikt z Arabami....

Najbardziej osobista książka Amosa Oza, klucz do całej jego twórczości.
Opowieść o miłości i mroku Amosa Oza (ur. 1939) to historia kilku pokoleń jego rodziny na Litwie i Ukrainie oraz po przybyciu do Palestyny. Tłem opowieści jest dramatyczny okres w historii narodu żydowskiego: druga wojna światowa i Holokaust, mandat brytyjski nad Palestyną, narodziny Państwa Izrael i konflikt z Arabami. Przede wszystkim jednak jest to opowieść o latach dzieciństwa autora na przedmieściach Jerozolimy i wczesnej młodości w kibucu. Ojciec, pedantyczny racjonalista, i tajemnicza, wrażliwa matka stanowili nie najlepiej dobraną parę. Miłość rodziców ginęła w mroku rozczarowań i frustracji, nostalgii za Europą. Amos Oz po raz pierwszy odsłania ciągle niezabliźnioną ranę, jaką zadało mu samobójstwo matki. Jest to jedna z najważniejszych książek pisarza, klucz do zrozumienia całej jego twórczości.

 

źródło opisu: Dom wydawniczy Rebis, 2016

źródło okładki: Dom wydawniczy Rebis, 2016

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (2169)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1731
_fantasquemagorie_ | 2016-03-31
Przeczytana: 30 marca 2016

Melancholijna, nostalgiczna, sentymentalna podróż w czasie. Lektura raczej do niespiesznego sączenia niż łapczywego połknięcia kilkoma haustami.

Poetycka opowieść o rodzinie, nadziei, rozpaczy, samotności, wściekłości, przemianie, konfrontacji, burzeniu i budowaniu na gruzach. Przepełniona tęsknotą za czymś nieuchwytnym, czymś minionym, czymś być może nigdy nie istniejącym, ale też czymś co nie ma szans na zaistnienie, za miejscem, "którego nie ma na ziemi".

Barwna biografia rodziny Klausnerów i Mussmanów; kolekcja opowieści rodzinnych przytaszczonych do Palestyny wraz z całym bagażem traum, niechęci, lęków, niczym nie uzasadnionych aspiracji z "wspaniałej i zabójczej zarazem" Europy.

I tak poznajemy dwie babcie. Jedna z nich - na zdjęciach zawsze "wyszykowana jak okręt wojenny" - po przybyciu do Palestyny, ogarnięta obsesją "lewantyńskich epidemii", tyfusu, egzemy, infekcji, mikrobów całymi latami dręczy dziadka "bezdusznym ostrzem miecza higieny". Druga - nie wiadomo po...

książek: 877
Jolanta | 2016-04-21
Przeczytana: 21 kwietnia 2016

Niezwykła, wzruszająca i nastrojowa wg mnie, powieść autobiograficzna.
Amoz Oz - pisarz izraelski, piszący w języku hebrajskim, urodził się w 1939r. Jego rodzice wyemigrowali w latach 30-tych: ojciec z Wilna, matka z Równego. Oboje wykształceni: "ojciec mój potrafił czytać w szesnastu czy siedemnastu językach, a mówić jedenastoma (zawsze z rosyjskim akcentem). Matka mówiła czterema czy pięcioma językami, a czytała w siedmiu czy ośmiu. Kiedy nie chcieli, żebym rozumiał, a przeważnie nie chcieli, rozmawiali między sobą po rosyjsku albo po polsku".
Autor opowiada nie tylko historię swojego dzieciństwa i młodości. Dużo uwagi poświęca życiu swoich rodziców, dziadków. Wplata wątki historii wschodnioeuropejskich Żydów od XVIII do XXw, ich przemieszczanie się. Opisuje sytuację w Palestynie w okresach sprawowania władzy przez Brytyjczyków (30 lat) oraz najważniejsze zdarzenie dla narodu żydowskiego - powstanie Państwa Izraelskiego w 1948r.
Główny osobisty wątek powieści to historia matki...

książek: 2519

Nie jest to łatwa i lekka literatura, ale bardzo ciekawa. Początki są trudne, gdyż autor powtarza te same rodzinne opowieści i czasami się fakty nie zgadzają. Opowiada historię swojej rodziny, która wyjechała z Europy do swojej ojczyzny aby tworzyć państwo Izrael. Z jednej strony wyjechali, gdyż w całej Europie przed II wojną światową coraz większe były nastroje antyżydowskie, z drugiej pragnęli nareszcie zamieszkać we własnej ojczyźnie. Jednak zderzenie z rzeczywistością w przyszłym Izraelu było trudne, większość nie znała hebrajskiego. W krajach skąd pochodzili prowadzili dość dostatnie życie, a tutaj trudno było przeżyć. Jak wspaniale potrafili opisywać miejsca w których żyli.Czy gdzieś tam daleko nie zostawili część duszy i serca? Jak ciężko im było się przystosować do nowych warunków? Każdy inaczej radził sobie z tym co zostawił i z rzeczywistością w której żył. Na to nakłada się osobista historia autora, który jest pierwszym pokoleniem urodzonym już w przyszłym Izraela i...

książek: 2654
beata | 2017-11-13
Przeczytana: 13 listopada 2017

To jest Literatura!

Piękny język, prawdziwość, intymność, historia, emocje, refleksje… Lektura do niespiesznej wędrówki przez lata, kultury, wydarzenia. Do niespiesznego chłonięcia tego, co odeszło. Do analizy, z oddali czasowej, miejscowej i osobowej, postaw, zachowań, sądów, emocji… Do rodzących się powoli pytań i przebijających jeszcze wolniej odpowiedzi…

Opowieści z albumu pamięci członków rodziny autora. Te opowieści, pełne tęsknoty, marzeń, traum i lęków były niejednokrotnie jedynym, a często najważniejszym, bagażem Żydów przybywających do Palestyny. Ze strony ojca autora otrzymujemy historie dotyczące Odessy, Wilna i Ameryki. Ze strony rodziny mamy: Równego i okolic oraz Pragi. I mamy tu opowieść autora o sobie i swoich rodzicach, o samotności, rozpaczy, wściekłości, niezrozumieniu… O życiu, w którym „począwszy już od trzeciego albo czwartego roku życia, jeśli nie jeszcze wcześniej, jestem monodramem. Teatrem jednego aktora. Nieustannym przedstawieniem. Samotną gwiazdą,...

książek: 2179
Wojciech Gołębiewski | 2019-01-13
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 13 stycznia 2019

UWAGA!! WYBITNE DZIEŁO!!
Genialna autobiografia Wielkiego, który Nobla się nie doczekał! Może Komitet Noblowski kiedyś dojrzeje, przeczyta n a j l e p s z ą autobiografię w historii światowej literatury i będzie sobie pluł w brodę do ostatnich dni swego istnienia.
Wielka UCZTA!! I to nie tylko ze względu na życie i twórczość autora, lecz również na stworzony obraz kultury, przede wszystkim, europejskiej, a także przedstawioną historię Palestyny/Izraela w XX wieku i kształtowania się tamtejszego społeczeństwa.
Kto nie znał Oza, to po tej autobiografii, rzuci się na jego książki, a kto znał - ten przeżyje niezapomniane chwile!
Bezsensowne jest jakiekolwiek wymądrzanie się; TO PO PROSTU TRZEBA PRZECZYTAĆ!!
Ze względu na ważność książki dołączam moje notatki z lektury:

OZ AMOS (Amos Klausner, 1939-2018) - „Opowieść o miłości i mroku” (s.62,5 e-book) ...

książek: 1495
vandenesse | 2015-08-14
Na półkach: Przeczytane, Biografie, BOK, 2015
Przeczytana: 13 sierpnia 2015

Wybór tej właśnie książki na moje pierwsze spotkanie z Amosem Ozem był strzałem w dziesiątkę. Po pierwsze - niezwykły sposób na uchwycenie – dosłownie – kraju lat dziecinnych. Trochę miałam wrażenie bajkowości i jakiejś takiej nierzeczywistości w opisywanym przez autora dzieciństwie. Amos był dzieckiem wyjątkowym, hołubionym przez rodziców ale cała ta otoczka pięciolatka tak świadomego wrażenia, jakie wywiera na dorosłych wydały mi się trochę podkoloryzowane (co właściwie można przypisać na plus).
Po drugie tragiczna postać matki, która wywarła wpływ na całe życie autora. Mam wrażenie, że ta autobiografia to swoista terapia, sięgnięcie do korzeni, próba szczegółowej analizy i próba zrozumienia w którym momencie w życiu matki widać tę chorobę duszy, która doprowadziła do jej samobójstwa. Bo to "dusza jest najgorszym wrogiem ciała: nie daje mu żyć, nie pozwala mu zaznawać przyjemności, kiedy ono tego pragnie, ani odpocząć, kiedy błaga o wypoczynek". Amos Oz opisując matkę, nie...

książek: 1758
Renax | 2019-01-06
Przeczytana: 05 stycznia 2019

To moja pierwsza książka w tym roku i bardzo udana lektura. Przełożyłam ją na początek kolejki ze względu na śmierć Oza. W ten sposób chciałam uczcić twórczość tego wielkiego pisarza. Katharsis przeżyłam przy jej czytaniu. Nie wiem czy żałować, ze cały zeszły rok odkładałam jej czytanie czy nie. Bo to wspaniała książka, ale z drugiej strony lepiej się ją czyta na spokojnie, dawkując rozdziały, obrazy, zdania, figury retoryczne. Autor naprawdę włożył serce w tę książkę. Na okładce wydawca napisał, że to 'klucz do zrozumienia twórczości Oza'. Tak, to prawda. Ja już czytałam jego książkę 'Sceny z życia wiejskiego' i wówczas twórczość ta nie powaliła mnie na kolana. Zaintrygowała, ale czułam niedosyt. Dopiero ta autobiografia ukazała mi wewnętrzny świat tego pisarza, człowieka. Z takim bagażem mogę sięgnąć do kolejnych książek mistrza, a planuję jeszcze dwie. Pierwszą i ostatnią, jak alfa i omega.
To najlepsza autobiografia, jaką w życiu czytałam. Po pierwsze język, p;o drugie zakres...

książek: 0
| 2017-03-01
Na półkach: Przeczytane, Biografie, 2017

"Przekrój społeczny Jerozolimy: 20% normalnych, 20% uprzywilejowanych (uniwersytety itp.), 60% dziwnych (prowincja, średniowiecze itp.)


Nadzwyczajnie pięknie opowiedziana historia, aż chciałoby się ku pamięci przepisywać ustępy całymi stronami.
Można się co prawda potknąć o natłok informacji zbędnych z punktu widzenia laika, politycznie i narodowościowo niezrozumiałych i zagmatwanych. Nie przysłoni to jednak całości - wzruszającej i intymnej, takiego ołtarzyka stawianego całemu dzieciństwu, osobom je zaludniającym, trochę odrealnionym i wybielonym wspomnieniom. To taka tkliwa zaduma "nad pięknymi obrazami, któreśmy oglądali oczami duszy, a które teraz zostały wymazane." [str. 226]

Może nie jest już istotne, czy przetrwała prawdziwa wersja, jak faktycznie toczyły się koleje losu każdej ze wspomnianych osób czy wydarzeń, ważniejsze, co z tych wspomnień pozostało, jak się odcisnęło i jakie zostawiło ślady. Te wielkie miłości i mroczne sprawy dorosłych owite już na zawsze...

książek: 499
Pela | 2015-11-18
Przeczytana: 18 listopada 2015

"Opowieść o miłości i mroku" to słodko-gorzka książka napisana w gawędziarskim stylu o życiu dziecka, nastolatka i w końcu dorosłego mężczyzny, który musi wreszcie zmierzyć się z niewyobrażalną tragedią jaką było samobójstwo jego matki. Przez pięćdziesiąt lat Amos Oz żył z poczuciem opuszczenia przez ukochaną i wrażliwą matkę ale też i z poczuciem winy, że nie zdołał ochronić matki przed śmiercią. Amos Oz, jak pisze, przez te pięćdziesiąt lat nigdy z nikim nie rozmawiał o matce, dopiero w "Opowieści" rozlicza się z przeszłością i wyzwala się z trwającej pół wieku traumy.

Jest to też historia rodzinna, wzajemne relacje rodziców autora, ich rodzin, przyjaciół i znajomych. Szczególną uwagę autor poświęca swemu znanemu wujowi profesorowi Józefowi Klausnerowi, kandydatowi na pierwszego prezydenta Izraela.

"Opowieść o miłości i mroku" to też historia młodego państwa Izrael koncepcji politycznych, wojen, stosunków izraelsko-arabskich na szczeblu państwowym ale też stosunków...

książek: 861
Robert Frączek | 2014-05-07
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2014 rok

Gdy ujrzałem tę cegłę i usłyszałem, że mamy ją przeczytać na spotkanie DKK, to mnie trochę zmroziło - tyle innych rzeczy mam do lektury, a powieść Amosa Oza nie wyglądała na lekką i do szybkiego łyknięcia. Poszedłem więc trochę na łatwiznę - przecież minimum dwie godziny dziennie spędzam w drodze na przystanek, czekając, albo jadąc komunikacją - załadowałem więc tomiszcze na komórkę i postanowiłem w ten sposób przejść powieść. Bez dźwigania i pokusy by sięgnąć po coś innego (lżejszego nie tylko na ciężar).
O jak się bardzo myliłem...

Wyobraźcie sobie gawędę, snute wspomnienia przez jakąś starszą, znajomą osobę. Tu właśnie z tu mamy do czynienia, na dodatek opowiada to osoba z ogromną erudycją, darem słowa. To opowieść z mnóstwem miejsc, osób, wydarzeń, które dla nich wciąż są żywe, a Wam nic nie mówią. Z cudownymi anegdotami, ciekawostkami (ale aż strach pytać o bliższe szczegóły, żeby nie wybijać z rytmu opowiadania), dygresjami, które snują długimi minutami, a potem nagle...

zobacz kolejne z 2159 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Zmarł Amos Oz

Słynny izraelski pisarz i wielokrotnie wymieniany kandydat do Literackiej Nagrody Nobla Amos Oz zmarł dzisiaj w wieku 79 lat. Autor przegrał walkę z rakiem.


więcej
Rok wśród książek

Ci, którzy dużo piszą, najczęściej są również osobami, które dużo czytają. Kogo więc prosić o czytelnicze rekomendacje jak nie pisarzy? Co czytali znani autorzy w mijającym roku? Oto wybrane książki, które towarzyszyły im w 2016 roku i które gorąco polecają.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd