Oriana Fallaci

"Moda rodzi się sama, z potrzeby. Zyskuje kształt, kiedy ludzie zaczynają nieświadomie oczekiwać czegoś nowego." Strój to nie tylko ubranie, które zakrywa ciało. Strój bywa manifestem, wyrazem odwagi lub aktem nonszalancji. I choć wiele mówi się o tym, że w ubiorze to wygoda jest najważniejsza, nie da się zaprzeczyć temu, że nie jedna rewolucja zaczęła się właśnie od ubrań. Wystarczy kilka przykładów. Kiedy kobiety zrzucały gorsety, zyskiwały prawo głosu. Kiedy zakładały minispódniczki, chciały pokazać, że ciało nie jest grzeszne. A odwrotnie, kiedy musiały zakrywać łydki, włosy i twarze, ich prawa po kolei bywały odbierane. Czy to nie jasny dowód tego, że ubranie nie tylko zdobi człowieka? Oriana Fallaci, której myślę, że nikomu nie muszę przedstawiać, doskonale wie, że moda odgrywa znacznie większą rolę niż tę, którą jej niekiedy przypisujemy. "Proces o minispódniczkę" to zbiór artykułów i wywiadów, w których reporterka spotyka się z największymi osobistościami w świecie mody XX wieku. Rozprawia z nimi nie tylko o tym, jakie kroje staną się trendami, ale i o tym, co w związku z ich wprowadzeniem może się zmienić lub co już się zmieniło dzięki wypuszczonym w świat kolekcjom. Fallaci jest błyskotliwa, inteligentna i nieugięta. Potrafi rozmawiać i nie boi się zadawać niewygodnych pytań, nawet jeśli rozmówca wcale nie chce na nie odpowiadać. Dior, Chanel, Givenchy, Balmain czy Yves Saint Laurent to tylko kilka przykładowych rozmówców, z którymi udało się porozmawiać Fallaci. Dzięki tym wywiadom można poznać bliżej sylwetki tych, których nazwiska znane są dziś na całym świecie. Dla mnie te rozmowy były odkrywcze. Nigdy nie czułam potrzeby zagłębiania się w życiorysy tych projektantów, a okazuje się, że ich losy są niezwykle ciekawe i inspirujące. Fallaci mnie zainteresowała. Utrzymała moją uwagę i pozwoliła odpocząć. Tak, odpocząć. "Proces o minispódniczkę" był dla mnie wyciszeniem po codziennym maratonie obowiązków. To nie jest szczególnie wymagająca książka, a dodatkowo podana w przystępnej, lekkiej formie, którą szybko i dobrze się czyta. Swoją drogą po pióro Fallaci zawsze sięgam z wielką przyjemnością, dlatego i tym razem nie mogło być inaczej. Z takiej lektury można wyłącznie czerpać - i wbrew pozorom, nie trzeba być znawcą mody, aby po nią sięgnąć.