Judasz

Tłumaczenie: Leszek Kwiatkowski
Seria: Mistrzowie Literatury
Wydawnictwo: Rebis
7,24 (363 ocen i 54 opinie) Zobacz oceny
10
14
9
47
8
92
7
123
6
56
5
17
4
7
3
6
2
1
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Judas
data wydania
ISBN
9788378186861
liczba stron
368
język
polski
dodała
Ag2S

Książka nominowana w Plebiscycie Książka Roku 2015 lubimyczytać.pl w kategorii Literatura piękna. Zimą 1959 roku Szmuel Asz przerywa studia na Uniwersytecie Hebrajskim ze względu na osobisty kryzys wywołany pogorszeniem się sytuacji materialnej, porzuceniem przez dziewczynę oraz poczuciem, że jego praca magisterska pt. "Jezus w oczach Żydów" utknęła w martwym punkcie. Szukając pracy...

Książka nominowana w Plebiscycie Książka Roku 2015 lubimyczytać.pl w kategorii Literatura piękna.

Zimą 1959 roku Szmuel Asz przerywa studia na Uniwersytecie Hebrajskim ze względu na osobisty kryzys wywołany pogorszeniem się sytuacji materialnej, porzuceniem przez dziewczynę oraz poczuciem, że jego praca magisterska pt. "Jezus w oczach Żydów" utknęła w martwym punkcie. Szukając pracy zarobkowej, znajduje anons z ofertą: dotrzymywanie towarzystwa starszemu niepełnosprawnemu człowiekowi w zamian za zakwaterowanie i skromne wynagrodzenie. I tak Szmuel spędza zimę w domu pracodawców, zyskując tam potrzebny czas i spokój i prowadząc ożywione dyskusje z podopiecznym, w których przewijają się wątki zdrady i wierności, marzycielstwa, obłędu i racjonalności w dziejach narodu żydowskiego oraz w relacjach pomiędzy zwaśnionymi narodami i religiami. Ogniskują się one wokół postaci Judasza Iskarioty, który zdaniem Szmuela odgrywa kluczową rolę we wszystkich żydowskich polemikach z chrześcijaństwem od starożytności aż po czasy nowożytne. Ponadto w życiu mieszkańców domu, staruszka i jego tajemniczej, fascynującej Szmuela synowej, kilka spraw spowija głębokie milczenie…

 

źródło opisu: Wydawnictwo Rebis, 2015

źródło okładki: http://www.rebis.com.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Oficjalna recenzja
Bogdan książek: 1191

Judasz, pierwszy chrześcijanin

Do tej pory nie znałem twórczości Amosa Oza, najpopularniejszego pisarza izraelskiego, którego nazwisko od lat pojawia się wśród kandydatów do literackiej Nagrody Nobla. W końcu postanowiłem częściowo nadrobić ten dość zawstydzający brak i sięgnąłem po „Judasza", najnowszą powieść Oza. Od razu mogę stwierdzić, że się nie zawiodłem. „Judasz" to literatura wysokiej klasy, dość konserwatywna pod względem formy, za to wręcz rewolucyjna w treści.

Akcja powieści rozgrywa się w Jerozolimie, na przełomie roku 1959 i 1960. Główny bohater to dwudziestoparolatek Szmuel Asz, właśnie porzucony przez narzeczoną, który z powodu problemów finansowych przerywa studia i podejmuje dość nietypową pracę – przez kilka godzin dziennie towarzyszy sędziwemu, emerytowanemu nauczycielowi. Ten jest wprawdzie niepełnosprawny fizycznie, ale jego umysł erudyty nadal prezentuje się jak ostrze brzytwy i potrzebuje intelektualnych wyzwań. Zadaniem Asza jest im sprostać. Trzecia z dramatis personae to dojrzała piękność Atalia, przez którą Szmuelowi bardzo trudno będzie odnaleźć spokój w starym domu przy zaułku Rabina Elbaza.

Wspomniałem o pewnej zachowawczości stylu Oza. Otóż „Judasza" czyta się niemal jak „Czarodziejską górę" Tomasza Manna, czy też opartego na jej motywach „Castorpa" Pawła Huellego. Podobna jest klarowność stylu, rodzaj emocji, a także wątki intelektualne, tutaj odnoszące się do narodzin chrześcijaństwa oraz początków państwa Izrael. O ile w warstwie obyczajowej powieść Oza nie stawia...

Do tej pory nie znałem twórczości Amosa Oza, najpopularniejszego pisarza izraelskiego, którego nazwisko od lat pojawia się wśród kandydatów do literackiej Nagrody Nobla. W końcu postanowiłem częściowo nadrobić ten dość zawstydzający brak i sięgnąłem po „Judasza", najnowszą powieść Oza. Od razu mogę stwierdzić, że się nie zawiodłem. „Judasz" to literatura wysokiej klasy, dość konserwatywna pod względem formy, za to wręcz rewolucyjna w treści.

Akcja powieści rozgrywa się w Jerozolimie, na przełomie roku 1959 i 1960. Główny bohater to dwudziestoparolatek Szmuel Asz, właśnie porzucony przez narzeczoną, który z powodu problemów finansowych przerywa studia i podejmuje dość nietypową pracę – przez kilka godzin dziennie towarzyszy sędziwemu, emerytowanemu nauczycielowi. Ten jest wprawdzie niepełnosprawny fizycznie, ale jego umysł erudyty nadal prezentuje się jak ostrze brzytwy i potrzebuje intelektualnych wyzwań. Zadaniem Asza jest im sprostać. Trzecia z dramatis personae to dojrzała piękność Atalia, przez którą Szmuelowi bardzo trudno będzie odnaleźć spokój w starym domu przy zaułku Rabina Elbaza.

Wspomniałem o pewnej zachowawczości stylu Oza. Otóż „Judasza" czyta się niemal jak „Czarodziejską górę" Tomasza Manna, czy też opartego na jej motywach „Castorpa" Pawła Huellego. Podobna jest klarowność stylu, rodzaj emocji, a także wątki intelektualne, tutaj odnoszące się do narodzin chrześcijaństwa oraz początków państwa Izrael. O ile w warstwie obyczajowej powieść Oza nie stawia przed czytelnikiem większych wymagań, to już fragmenty bardziej dyskursywne wymagają pewnej wiedzy historycznej – lub przynajmniej zainteresowania tego rodzaju tematyką.

Trzeba przyznać, że Oz bardzo zręcznie połączył w swojej powieści tak różnorodne motywy. Wydawać by się mogło, że cóż może mieć wspólnego biedny student z Jerozolimy z biblijnym Judaszem Iskariotą i założycielami państwa Izrael. Tymczasem wszyscy oni zgodnie występują w tej samej, logicznie prowadzonej i realistycznej fabule, w której Oz głosi poglądy mogące przyprawić większość jego rodaków o co najmniej gwałtowny skok ciśnienia. Oprócz swoistej próby obrony, wręcz rehabilitacji postaci Judasza (którego nazywa „pierwszym chrześcijanienem”) Oz ostro krytykuje – poprzez wypowiedzi swoich bohaterów – obecny kształ państwa Izrael. Zarzuca mu agresywny, konfrontacyjny charakter i skazuje w dłuższej perspektywie na porażkę w konflikcie ze światem arabskim. Równolegle prezentuje ideę państwa wielonarodowego, w którym Arabowie i Żydzi byliby równoprawnymi obywatelami.

Prawdę powiedziawszy nie miałem pojęcia, że w Izraelu głoszone są również takie poglądy, według których powstanie państwa żydowskiego w 1948 roku było klęską, a nie historycznym sukcesem tego narodu. Nietrudno sobie wyobrazić, jak takie opinie przymuje w Izraelu patriotyczna większość. Aby się o tym przekonać, przeczytałem artykuł „Judasz Iskariota, Amos Oz i nowa definicja zdrajcy”, opublikowany w serwisie „Israel Today”*. Sam artykuł w wyważony sposób prezentuje poglądy Oza zawarte w jego najnowszej powieści, jednak w komentarzach internautów określenia takie jak „bezrozumny lewak", „zdrajca", „pro-dżihadysta" czy „darwinowski ateista - antysemita" pojawiają się najczęściej.

Sam zainteresowany chyba niespecjalnie przejmuje się tymi inwektywami. Jak zauważa w jednym z wywiadów**, zawsze znajdowali się ludzie, którzy nazywali zdrajcą nawet Abrahama Lincolna (po zniesieniu niewolnictwa) czy Charlesa de Gaulle'a (po uznaniu niepodległości Algierii). Pisarz atakowany przez prawicowe jastrzębie znajduje się więc w naprawdę dobrym towarzystwie. A jego „Judasz" jest lekturą zdecydowanie godną polecenia, oferującą walory zarówno czysto literackie, jak też poznawcze.

Bogusław Karpowicz

*http://www.israeltoday.co.il/NewsItem/tabid/178/nid/25450/Default.aspx
** http://www.nytimes.com/2015/01/03/opinion/a-time-for-traitors.html

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1200)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 2727
Koronczarka | 2016-04-02
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 02 kwietnia 2016

Jerozolima zimą. Jerozolima w deszczu. Już to brzmi dla mnie przepięknie i otwiera wyobraźnię. Nieuchwytny, nienachalny urok egzotyki - deszcz pluszczący na kamiennych podwórkach, grube mury starych domostw z oknami zasłoniętymi okiennicami, dwuskrzydłowe drzwi z kołatką w kształcie lwa, które otwierają się niechętnie i skrywają dramatyczne rodzinne tajemnice. Taka jest atmosfera tej książki i nie najważniejsza jest opowiadana tam miłosna historia. Jeśli ktoś na nią liczy, to srodze się zawiedzie. Najbardziej przejmujące i niezwykle mądre, uniwersalne są rozważania na temat zdrady. Kim są ludzie o nią oskarżeni? Z jakich pobudek postąpili tak, jak postąpili? Czy nie jest tak, że o zdradę oskarża się tych, którzy wyprzedzają swoją epokę? Są nierozumiani? Dziś pytanie o zdradę też jest aktualne. Dotyczy każdego z nas, bo sami powinniśmy umieć odpowiedzieć sobie, co jest zdradą, a co wiernością. Niestety tak wielu chce te pojęcia rozetrzeć.

książek: 1348

SSamotności, wierna przyjaciółko
Z ciebie to prawdziwe ziółko...

"Samotność jest niezależnością, życzyłem jej sobie i zdobyłem ją po długich latach. Była ona zimna, o tak, ale była też cicha, prawdziwie cicha i wielka, podobnie jak zimne, ciche przestworza, po których wędrują gwiazdy."
Herman Hesse - Sputnik Sweetheart

Samotność z wyboru albo konieczności, niekiedy z desperacji, bądź w imię pogrążającej w otchłań rozpaczy. Niekiedy jest przejściowa, ale potrafi również zostać na dłużej, nawet na lata..., ale bywają sytuację, kiedy zakochuje się w nas na wieczność. Jest naszym cieniem, naszym utrapieniem. Jedni sobie radzą z nią dobrze, traktując ją jako zabawną psychfankę, która niby nie jest groźna, ani nie niebezpieczna, ale uczepiła się jak rzep psiego ogona i nie chce się odczepić, dać trochę spokoju, pozostawić trochę przestrzeni..., da się ją znieść...,
...ale są też tacy, którzy traktują ją jak psychiczną wartiatkę, która przepełniona obsesją, psychopatycznym szaleństwem,...

książek: 635
Nobliszka | 2017-07-06
Na półkach: Przeczytane

Jak by to było, gdybym mieszkała w kamienicy, na pierwszym piętrze, po prawej stronie. I razem ze mną zameldowana byłaby moja wielka, trzypokoleniowa rodzina, babcie, ciocie, kuzyni i ich dzieci. Byłoby ciasno ale swojsko, każdy by miał swój kącik i dawno utarty szlak od lodówki do telewizora.

I nagle, zupełnie bez uprzedzenia, ktoś z góry, ktoś bardzo ważny, jakiś ARCY albo NAD zdecydowałaby, że od jutra wprowadza do nas rodzinę niemałą, majętną, z koneksjami, której przodkowie też zamieszkiwali naszą kwaterę. I nie byłoby odwołania od decyzji, rodzina w komplecie za drzwiami, rodzina w komplecie przed drzwiami. Aparat władzy świeci dokumentami, umowami, konwencjami. Wszystko zgodnie z prawem, z zasadami, historycznie uzasadnione. Jak żyć?

Konflikt izraelsko-palestyński, jeszcze wielu będzie łamało sobie nad nimi głowy. Szmuel Asz pośrodku, w rozkroku. Mężczyzna o duszy dziecka, którego do przodu gna broda. Atalia, kobieta fatalna, bez serca i duszy, z oczyma w kolorze oliwek....

książek: 2627
beata | 2018-08-14
Na półkach: 2018, Autor: Oz A., Przeczytane
Przeczytana: 14 sierpnia 2018

„Każdy, kto jest gotów się zmienić, mówił Szmuel, kto ma śmiałość się zmienić, zawsze będzie uważany za zdrajcę przez tych, którzy nie są zdolni do jakiejkolwiek zmiany, śmiertelnie się jej boją, nie rozumieją jej i żywią do niej niechęć.”

Smutek bohaterów, smutek deszczowej Jerozolimy, smutek będący efektem rozmyślań, doświadczeń, życia… I samotność. Przygnębiająca. Mimo wielu słów. Mimo wymiany poglądów. Mimo prób przebicia się przez swoją samotność do samotności drugiego…

To moje szóste już spotkanie z bohaterami Oza. Z bohaterami, u których uderza brak życia. Nieumiejętność? Czy niemożność życia? Pokolenia przetrzebione i okaleczone doświadczeniem europejskiego antysemityzmu lat trzydziestych i czterdziestych, holokaustu, wojen o państwo izraelskie… Ile razy można podnosić się? Ile razy uwierzyć w życie? I jak po takich doświadczeniach żyć? I wychowywać dzieci?

W sferze fabularnej mamy tu dwudziestokilkuletniego studenta Szmuela Asza, który z powodu splotu okoliczności...

książek: 3286
Anna | 2018-05-13
Przeczytana: 13 maja 2018

Każdy z Was zapewne trafił w swej czytelniczej przygodzie na takie książki, w których z pozoru nic się nie dzieje, gdzie nie ma dynamicznej akcji, błyskotliwych dialogów, a mimo to książka go pochłonęła, wciągnęła każdą kolejną stroną. Wg mnie do takich właśnie książek należy "Judasz" Amosa Oza.

Akcja dzieje się na przełomie 1959/1960 w zimowej Jerozolimie. Szmuel Asz jest studentem, który z powodu bankructwa firmy ojca i niemożności wsparcia finansowego musi zrezygnować z dalszych studiów. Postanawia podjąć się, za mieszkanie i skromne wynagrodzenie, pracy, polegającej na codziennym kilkugodzinnym dotrzymywaniu towarzystwa staremu schorowanemu człowiekowi - Gerszomowi Waldowi. W domu na końcu zaułka Rabina Elbaza mieszka również Atalia, synowa Walda.
Podejmowane dyskusje i polemiki, które mają na celu utrzymywać w dobrej kondycji intelektualnej podopiecznego Szmuela, otwierają nowe horyzonty i punkty widzenia obu adwersarzom. Są one niezmiernie wciągające również dla...

książek: 714
Na półkach: Przeczytane

Kontynuując poznawanie moich literackich wyrzutów sumienia sięgnąłem tym razem po zeszłoroczną powieść izraelskiego mistrza pióra – Amosa Oza. Wiele dobrego nasłuchałem się o autorze, częstokroć wymienianym w gronie faworytów do zdobycia najbardziej prestiżowej nagrody literackiej. Zgodnie z otrzymanymi relacjami, dzieła Amosa Oza wyróżniać miały się bardzo wnikliwą analizą psychologiczną postaci oraz zaangażowaniem politycznym w sprawę Izraelską. Uznałem więc, że tematyka wpasuje się w klimat wytworzony podczas lektury „Ksiąg Jakubowych”.
Akcja „Judasza” dzieje się w Jerozolimie u końca lat 50 XX wieku. Dwudziestosiedmioletni student Szmuel Asz pisze rozprawę na temat obrazu Jezusa wśród Żydów, z silnym akcentem położonym na postać Judasza Iskarioty. Jego życie komplikuje się, gdy rodzice przestają go wspierać finansowo, a dodatkowo opuszcza go dziewczyna, wychodząc za mąż za swojego byłego chłopaka. Postawiony w tak trudnym położeniu Szmuel porzuca studia i decyduje się na...

książek: 812
Marcin | 2018-09-03
Na półkach: Przeczytane

Amos Oz jest jednym z najwybitniejszych przedstawicieli współczesnej literatury światowej i to bynajmniej nie dlatego, że pochodzi z Izraela. To jeden z tych pisarzy, których dorobek nie obejmuje pozycji przeciętnych lub słabych. Cokolwiek napisał, wszystko to mocne jest i przejmujące, nic z jego spuścizny nie pozostawia czytelnika obojętnym, bo nie są to książki do przeczytania i odłożenia na półkę, to raczej moralitety, wysublimowane studia nad ludzką naturą, choć zdawać by się mogło, że to żydowskie tylko tematy i niewiele więcej... Tak to już zresztą jest z Żydami, że ważne dla nich tematy i dla chrześcijan nie mogą być błahe, bo nikt przy zdrowych zmysłach nie zaprzeczy temu, że "chrześcijaństwo jest religią żydowską", jak to niejeden z autorów ustalił (wspomnę tu choćby Davida Flussera i Jana Grosfelda). Można by teraz przejść do stosunku Żydów do Jezusa, który to temat wydaje się dla książki wiodący i rzeczywiście odgrywa w niej rolę niemałą, choć chyba nie zasadniczą. To...

książek: 2061
Wojciech Gołębiewski | 2017-07-09
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 09 lipca 2017

UWAGA! To dzieło wymaga od czytelnika zdolności percepcji trzech koncepcji Jezusa: historycznego, apologetycznego - chrześcijańskiego oraz żydowskiego.

Amos Oz (ur.1939), jeden z trzech wielkich bezczelnie ewidentnie pomijanych przez Komitet Noblowski, którego działanie deprecjonuje nagrodę, a Kundera (ur.1929), Murakami (1945) i Oz - i tak się mają dobrze. Korzenie żydowskie ma z Polski: ojciec Klausner był z Wilna, a matka z: Równego i co warto podkreślić rodzice rozmawiali z sobą głównie po polsku. Nazwisko zmienił na Oz, znaczące po hebrajsku "odwaga", po ucieczce z domu rodzinnego do kibucu w wieku 15 lat. Spędził tam ponad 30 lat.
Jestem jego gorącym fanem, ale recenzowałem tylko cztery pozycje: "Rymy życia i śmierci" (10 gwiazdek), "Nagle w głębi lasu" (10 gw.), "Pantera w piwnicy" (9) oraz "Czarownik swojego plemienia" (9). Czytelnikom nie znającym jego ...

książek: 428
maradiego | 2016-06-24
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 24 czerwca 2016

Warto było przeczytać. Dla historii Judasz opowiedzianej przez Żydów. Dla historii Jezusa, jak widzieli opowiadali o niej Żydzi i jak ciągle mocno jest ona obecna wśród nich dzisiaj. Ale są w tej opowieści wątki dotykające spraw bardzo aktualnych. Na ten przykład: jak i czy można stworzyć wspólnotę bez granic, murów.
Łatwo nie było, bo OZ zupełnie nie dba o komfort czytelnika. Powiem więcej, przez swój styl pisania, jakby chciał zniechęcić, sam otwierał dzwi, mówiąc: "nie ma sprawy, nie masz przeciez obowiązku czytania tego wszystkiego co napisałem, nawet jeżeli zapłaciłeś, zawsze możesz te moje myśli odstawić na pólke, podarować komuś innemu...".
Doczytanie do końca "Judasza" zawdzięczam wyłącznie....no właśnie, czemu? Bo, poza wszystkim, to jest bardzo ciekawa historia. Historie. Wiele historii.

książek: 1014
Mariusz | 2015-08-14
Na półkach: Przeczytane, 2015
Przeczytana: 08 lipca 2015

Mistrza pióra nie jestem godzien oceniać. Napiszę tylko tak. Książkę poleciła mi znajoma. Dziękuję Magdo. Autor przenosi nas do mieszkania mądrego starego Żyda, w którym wieczorami odbywają się rozmowy na ważne tematy. Interesujące dyskusje na temat powstania państwa Izrael, co to spowodowało. I od razu przypominają mi się „Limeryki o narodach” Jacka Kaczmarskiego. W książce natomiast znajdziemy też wątek miłosny, właśnie młodego Szmuela Asha do starszej od niego wdowy, poznamy jej historię, a także inne spojrzenie na Judasza, być może najwierniejszego Jezusowi. Dialogi są tak prowadzone, że czytelnik się nie nudzi i chętnie zapoznałby się z treścią od deski do deski.

Przyjemnie się czyta i przyjemnie by się kogoś takiego słuchało – tak myślę.

Polecam, aby trochę poznać Izrael.

zobacz kolejne z 1190 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Man Booker International Prize 2017 – nominacje

Ogłoszone zostały tytuły książek nominowanych do Man Booker International Prize 2017. Znalazło się na nich 13 pozycji, w tym jedna napisana przez polską autorkę. Nagroda przyznawana jest corocznie. Wyróżnieniem honoruje się autorów najwybitniejszych dzieł literackich z całego świata, przetłumaczonych na język angielski. Od 2016 roku nagroda przyznawana jest również ich tłumaczom. 


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd