Snow

Wydawnictwo: Faber & Faber
6,52 (1324 ocen i 106 opinii) Zobacz oceny
10
52
9
129
8
174
7
388
6
247
5
176
4
46
3
91
2
10
1
11
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9780571218318
liczba stron
448
język
polski
dodała
fidrygauka

As the snow begins to fall, a journalist arrives in the remote city of Kars on the Turkish border. Kars is a troubled place - there's a suicide epidemic among its young women, Islamists are poised to win the local elections, and the head of the intelligence service is viciously effective. When the growing blizzard cuts off the outside world, the stage is set for a terrible and desperate act...

As the snow begins to fall, a journalist arrives in the remote city of Kars on the Turkish border. Kars is a troubled place - there's a suicide epidemic among its young women, Islamists are poised to win the local elections, and the head of the intelligence service is viciously effective. When the growing blizzard cuts off the outside world, the stage is set for a terrible and desperate act ...

Orhan Pamuk's magnificent and bestselling new novel evokes the spiritual fragility of the non-Western world, its ambivalence about the godless West, and its fury.

 

źródło opisu: http://www.faber.co.uk/9780571218318-snow.html

źródło okładki: http://www.faber.co.uk/9780571218318-snow.html

pokaż więcej

Brak materiałów.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (3114)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 33
czaja | 2014-02-19
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 19 lutego 2014

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

To jest trudna książka.
Wymagająca, momentami ciężka, ale jako całość bardzo wartościowa.
Zderzenie dwóch kultur: z jednej stony człowiek, który dużą część życia spędził na Zachodzie, a z drugiej islamska i rozpolitykowana wschodnia Turcja.
Uważam, że pisząc tą ksiązkę Pamuk podjął się trudnego zadania i udało mu się to więcej niż dobrze.
Aczkolwiek książki tej nie poleciłbym każdemu. Jeśli ktoś lubi lekturę wymagającą od Czytelnika wiedzy, myślenia, brnięcia przez dość trudny tekst, np., rozmowy na temat "Czy istnieje Bóg ? Jeśli nie, jaki zatem sens ma istnienie człowieka ?", to jest to książka jak najbardziej dla niego. W przeciwnym wypadku, lepiej sięgnąć po lżejszy rodzaj lektury.

książek: 196

http://zakurzone-stronice.blogspot.com/2016/03/wszystkie-odcienie-sniegu-recenzja.html

Każdy przyzna, że pomiędzy wyobrażaniem sobie czegoś a przeżywaniem tego w realnym świecie istnieje ogromna różnica. Przyzna to każdy fan choćby Titanica, bo to, co na ekranie jest wzruszające, w rzeczywistości stałoby się koszmarem. Fani historii mają jeszcze gorzej. Bo w sumie ciekawie jest czytać o dynastiach, spiskach i pięknych księżniczkach, ale wątpię, czy ktokolwiek chciałby naprawdę być takim następcą tronu, który mając szesnaście lat musi poprowadzić swoją armię do boju, obawiając się wrogiego miecza tak samo jak sztyletu czy trucizny własnej kuzynki. No właśnie. W moim przypadku psuje to całą przyjemność – za każdym razem, kiedy zaczynam marzyć o życiu w średniowieczu, zdaję sobie sprawę, że w tamtych czasach ludzie mieli tak samo przechlapane jak my, a może jeszcze bardziej. Kiedy jednak dochodzę do wniosku, że wobec tego lepiej żyć w XXI wieku bo prawo jest w miarę normalne i jakoś...

książek: 1878

Miałam wrażenie, że akcja tej powieści jest jak chód ślimaka - minie naprawdę duuuużo czasu, zanim naprawdę coś się poruszy. Czytałam przez dłuższy czas, a nawet nie dotarłam do 1/4 objętości tej pozycji. Może w wyniku sesji zimowej;-), albo tego, że sporo oczekiwałam po Orhanie Pamuku - w końcu jest laureatem Nagrody Nobla. Na razie temu panu mówię NIE.

książek: 909
ultramaryna | 2010-08-08
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 07 sierpnia 2010

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Noblista z 2006 roku próbuje nietuzinkowo przedstawić współczesną Turcję. Niewątpliwie bardzo się stara, ale, jak na mój gust, wychodzi średnio.

Ka jest poetą, pochodzi z Turcji, ale od kilku lat przebywa w Niemczech. Przyjeżdża jednak do rodzinnego kraju na pogrzeb matki, a później wyrusza do Karsu, małego miasta na północnym wschodzie Turcji. Ma napisać artykuł o wyborach na burmistrza i licznych ostatnio samobójstwach młodych dziewcząt. Wydarzenia te są relacjonowane przez przyjaciela Ka, Orhana, który przybywa do Karsu kilka lat później.

Zazwyczaj czytając „Śnieg” czułam się jakby w zawieszeniu. Panuje w tej książce specyficzny, senny nastrój. Nawet, gdy wiele się działo, miałam poczucie pewnej stateczności, niemal bezruchu. Być może ma to związek z całkowitym odizolowaniem Karsu. Miasto zaraz po przyjeździe Ka zostaje odcięte od świata przez wciąż padający śnieg. Dzięki temu autor zamyka akcję na niewielkim terenie. I chociaż dyskutuje się tu wiele o Europie, mówi się...

książek: 454
Arkadijo | 2014-04-30
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 30 kwietnia 2014

Kiedy mój wzrok padł na ostatnią stronę książki Orhana Pamuka, odczułem wielki smutek, ponieważ skończyła się wtedy piękna, choć smutna opowieść o poecie Ka. I choć z początku książka niezbyt zachęcała do jej ukończenia, nie żałuję, że mi się to udało. Bohater, poeta Ka, przybywa do małego anatolijskiego miasteczka Kars, by napisać reportaż o młodych muzułmankach popełniających samobójstwa. Zostaje jednak zaplątany w zawiłą rozgrywkę polityczną i religijną, a stawką tego wszystkiego jest jego szczęście, które próbuje odnaleźć. Paradoksalnie jednak boi się go, ponieważ może ono przynieść według niego jedynie cierpienie i rozczarowanie. Jest to także opowieść o zderzeniu dwóch światów: Europy i islamskiej Turcji. Lecz nikt tutaj nie stoi po właściwiej stronie. Wybory, których dokonują bohaterowie, mogą zaważyć na całym ich życiu. Przewroty „wojskowo-teatralne”, miłość i samotność, rozterki życiowe zwykłych ludzi – to wszystko pisarz zawarł w swojej książce. Jest to moje pierwsze...

książek: 845
Aleksandra | 2018-01-11
Przeczytana: 10 stycznia 2018

Nie była to łatwa lektura- tym bardziej, że z prozą pana Orhana Pamuka zetknęłam się po raz pierwszy. Początek powieści nawet interesujący, poznajemy głównego bohatera poetę Ka ( to jego pseudonim), który przyjeżdża z Niemiec na pogrzeb swojej matki, a przy okazji-jako dziennikarz- odwiedza niewielką miejscowość na północno-wschodnim pograniczu Kars, gdzie ostatnio dochodzi serii samobójstw młodych dziewcząt. Akcja powieści toczy się raczej wolno, wszystko metodycznie jest wyjaśniane, a to w szczególnej scenerii śniegu, który cały czas pada, do tego stopnia, że Kars jest odcięty od "reszty świata". Ten śnieg, jest też bohaterem tej powieści. Autor poświęca mu sporo miejsca, interesuje go jego budowa. Płatek śniegu staje się inspiracją twórczą dla naszego bohatera. Powieść przywołała mi moje dzieciństwo i chwile, kiedy obserwowałam padający z nieba śnieg. Książkę czyta się, mimo politycznych dywagacji i egzystencjalnych rozważań, z dużym zainteresowaniem. Nie przeszkadza nawet...

książek: 76
michuk | 2010-09-19
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 31 sierpnia 2010

Z początku ciężko mi był pogodzić się z faktem że nie lubię głównego bohatera (mimo że faktycznie nic złego on nie robi), mniej więcej w połowie jednak wciągnąłem się niesamowicie w tę prozę - czułem jakbym mieszkał w Kars i rozumiał problemy o jakich piszę Pamuk. Niezwykle metodycznie napisana powieść, przemyślana od pierwszej do ostatniej strony, dozująca informacje, tak żeby do końca móc czymś zaskoczyć. Kończąc czytać miałem nieprzyjemne uczucie, że rozstaję się z bohaterami i tą historią, miałem apetyt na więcej. Chyba najlepsza książka jaką przeczytałem w tym roku i właśnie - po tygodniowej przerwie na Lema - zabieram się za "Nazywam się Czerwień".

książek: 251
wabag | 2015-01-31
Na półkach: Przeczytane, Beletrystyka
Przeczytana: 2007 rok

Turcja od czasów rewolucji Ataturka jest systemowo świeckim państwem, w którym dominuje ludność wyznania muzułmańskiego. O tym, że ta laickość to tak naprawdę jedynie turecka wersja amerykańskiej "poprawności politycznej", a sama Turcja stanowi kraj wielu kontrastów możemy dowiedzieć się ze stron powieści Pamuka.

Laureat literackiej Nagrody Nobla przedstawia nam Turcję w pigułce, dodatkowo okraszoną bardzo wciągającą historią kryminalną. Kto jest ciekawy jak wygląda prawdziwa Turcja- a bynajmniej nie jest nią widok z okna hotelu w Antalyi- i jest ciekawy tego kraju, ludzi w nim żyjących powinien sięgnąć po "Śnieg".

Orhan Pamuk od samego początku zaprasza nas w podróż wokół tajemnicy, gdzie tytułowy śnieg stanowi element akcji, ale też i metaforę tego co wiąże się z jego rodzinnym krajem. Książkę czyta się jednym tchem, a "Śnieg" oprócz tego, że zaciekawia, a momentami bawi, to przede wszystkim uczy.

książek: 188
Margot82 | 2014-01-30
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 29 stycznia 2014

Wspaniała książka. Wczoraj z wypiekami na twarzy kończyłam ją czekając, aż wszystkie elementy układanki znajdą się na właściwym miejscu. Pamuk po mistrzowsku maluje słowami. Przez cały czas czytania tej książki miałam wrażenie, że naprawdę pada śnieg, że wszystko jest białe, a światło przytłumione. Nawet dźwięki wydawały mi się lekko stłumione przez śnieżną pokrywę. Nic dziwnego, że ten autor dostał Nobla. Wchodzi się w tę książkę zupełnie niepostrzeżenie, aż do momentu, gdy już nie można przestać czytać. Mimo że na pierwszy rzut oka już na początku wiadomo jaki będzie koniec, to tak naprawdę zagadka goni tu zagadkę. Jedyne do czego mogę się leciutko doczepić to ciut zbyt mało spektakularny koniec. Chyba liczyłam na coś więcej, na jakiś niespodziewany zwrot akcji, który chociaż na końcu sprawi, że główny bohater będzie postacią pozytywną.

książek: 127
Marta Karolak | 2010-07-02
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Turcja jakiej nie znają turyści wypoczywający na wybrzeżach ani Ci zwiedzający wnętrze kraju. Książka polityczna i subiektywizująca. Straszna i poruszająca, zaskakująca. Wątek miłosny bardzo realny i nieprzewidywalny. Ambitny język i konstrukcja. Zasłużony nobel.
Ulubiony fragment:
"Przez całe swoje życie miałem poczucie jakiejś straty, jakiegoś niedostatku. Żyłem w bólu jak ranne zwierzę. Może gdybym nie uchwycił się Ciebie z taką mocą, nie rozgniewałbym Cię na koniec tak bardzo. Może wtedy nie musiałbym wracać tutaj, do miejsca, w którym zaczynałem przed laty. Może nie musiałbym znów szukać tego spokoju, który udało mi się niegdyś uzyskać i który teraz utraciłem. A teraz ponownie doświadczam tego paraliżującego poczucia strachu i odrzucenia. I krwawię w bólu. Myślę czasem, że nie tylko Ciebie mi brak. Myślę, że opuścił mnie cały świat."

zobacz kolejne z 3104 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Noblista wśród pierwszych gości Festiwalu Apostrof

Orhan Pamuk przyjedzie do Polski już w maju i będzie gościem Apostrofu. Międzynarodowego Festiwalu Literatury! Oprócz tureckiego Noblisty, Empik zaprosił również inne gwiazdy światowego formatu. Pierwszymi ujawnionymi przez organizatorów rodzimymi nazwiskami są: Magdalena Grzebałkowska, Katarzyna Bonda oraz Natalia Fiedorczuk-Cieślak.


więcej
Literacki Horoskop LC – Książkowe Bliźnięta

Maj w pełnej krasie, nadszedł czas dla Bliźniąt. Planetą Bliźniąt jest Merkury, pozytywnym kolorem – żółty, a szczęśliwym dniem – środa. Jakimi Bliźnięta są pisarzami, a jakimi czytelnikami? Odpowiedzi poszukamy w księgach. Czy odkryjemy prawdę, czy tylko jej cień? Sprawdźcie!

 


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd