Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Okładka książki Śnieg

Śnieg

Autor:
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Anna Polat
tytuł oryginału
Kar
wydawnictwo
Wydawnictwo Literackie
data wydania
ISBN
830803912X
liczba stron
555
język
polski
typ
papier
6.48 (1088 ocen i 85 opinii)

Opis książki

Opowieść o poecie, Ka, który wraca po 12 latach emigracji w Niemczech do ojczystej Turcji na pogrzeb matki. W małym anatolijskim miasteczku Kars podejmuje próbę odzyskania młodzieńczej miłości, a przy okazji pisze artykuł na temat serii tajemniczych samobójstw wśród młodych dziewcząt, którym zakazano noszenia muzułmańskich chust. Prowadząc swe dziennikarskie śledztwo Ka poznaje miejscowe władze, r...

Opowieść o poecie, Ka, który wraca po 12 latach emigracji w Niemczech do ojczystej Turcji na pogrzeb matki. W małym anatolijskim miasteczku Kars podejmuje próbę odzyskania młodzieńczej miłości, a przy okazji pisze artykuł na temat serii tajemniczych samobójstw wśród młodych dziewcząt, którym zakazano noszenia muzułmańskich chust. Prowadząc swe dziennikarskie śledztwo Ka poznaje miejscowe władze, rozmawia ze studentami, kandydatem na burmistrza w nadchodzących wyborach, sufickim szejkiem, pierwszym islamskim pisarzem science fiction i terrorystą. Nawiedzająca nagle okolicę potężna zamieć śnieżna na kilka dni odcina miasteczko od reszty świata. Kars staje się widownią bardzo współczesnego i tragicznego w skutkach konfliktu politycznego, w który zaangażowane są miejscowe świeckie władze, wyznawcy islamu i Kurdowie.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Literackie, 2006

źródło okładki: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 18
czaja | 2014-02-19
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 19 lutego 2014

To jest trudna książka.
Wymagająca, momentami ciężka, ale jako całość bardzo wartościowa.
Zderzenie dwóch kultur: z jednej stony człowiek, który dużą część życia spędził na Zachodzie, a z drugiej islamska i rozpolitykowana wschodnia Turcja.
Uważam, że pisząc tą ksiązkę Pamuk podjął się trudnego zadania i udało mu się to więcej niż dobrze.
Aczkolwiek książki tej nie poleciłbym każdemu. Jeśli ktoś lubi lekturę wymagającą od Czytelnika wiedzy, myślenia, brnięcia przez dość trudny tekst, np., rozmowy na temat "Czy istnieje Bóg ? Jeśli nie, jaki zatem sens ma istnienie człowieka ?", to jest to książka jak najbardziej dla niego. W przeciwnym wypadku, lepiej sięgnąć po lżejszy rodzaj lektury.

książek: 1492

Miałam wrażenie, że akcja tej powieści jest jak chód ślimaka - minie naprawdę duuuużo czasu, zanim naprawdę coś się poruszy. Czytałam przez dłuższy czas, a nawet nie dotarłam do 1/4 objętości tej pozycji. Może w wyniku sesji zimowej;-), albo tego, że sporo oczekiwałam po Orhanie Pamuku - w końcu jest laureatem Nagrody Nobla. Na razie temu panu mówię NIE.

książek: 645
ultramaryna | 2010-08-08
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 07 sierpnia 2010

Noblista z 2006 roku próbuje nietuzinkowo przedstawić współczesną Turcję. Niewątpliwie bardzo się stara, ale, jak na mój gust, wychodzi średnio.

Ka jest poetą, pochodzi z Turcji, ale od kilku lat przebywa w Niemczech. Przyjeżdża jednak do rodzinnego kraju na pogrzeb matki, a później wyrusza do Karsu, małego miasta na północnym wschodzie Turcji. Ma napisać artykuł o wyborach na burmistrza i licznych ostatnio samobójstwach młodych dziewcząt. Wydarzenia te są relacjonowane przez przyjaciela Ka, Orhana, który przybywa do Karsu kilka lat później.

Zazwyczaj czytając „Śnieg” czułam się jakby w zawieszeniu. Panuje w tej książce specyficzny, senny nastrój. Nawet, gdy wiele się działo, miałam poczucie pewnej stateczności, niemal bezruchu. Być może ma to związek z całkowitym odizolowaniem Karsu. Miasto zaraz po przyjeździe Ka zostaje odcięte od świata przez wciąż padający śnieg. Dzięki temu autor zamyka akcję na niewielkim terenie. I chociaż dyskutuje się tu wiele o Europie, mówi się często o...

książek: 2761
BagatElka | 2014-02-01
Na półkach: Przeczytane

Odkładam ten tom na inną chwilę,inny nastrój i aurę.
Za oknem mam świat rodem z krainy lodu i ciągłe czytanie o śniegu,brudzie i smutku przytłacza mnie i zniechęca.
Poczekam na moment gdy zapragnę czegoś innego niż lekkie,łatwe i przyjemne.

książek: 300
Arkadijo | 2014-04-30
Na półkach: 2014, Przeczytane
Przeczytana: 30 kwietnia 2014

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Kiedy mój wzrok padł na ostatnią stronę książki Orhana Pamuka, odczułem wielki smutek, ponieważ skończyła się wtedy piękna, choć smutna opowieść o poecie Ka. I choć z początku książka niezbyt zachęcała do jej ukończenia, nie żałuję, że mi się to udało. Bohater, poeta Ka, przybywa do małego anatolijskiego miasteczka Kars, by napisać reportaż o młodych muzułmankach popełniających samobójstwa. Zostaje jednak zaplątany w zawiłą rozgrywkę polityczną i religijną, a stawką tego wszystkiego jest jego szczęście, które próbuje odnaleźć. Paradoksalnie jednak boi się go, ponieważ może ono przynieść według niego jedynie cierpienie i rozczarowanie. Jest to także opowieść o zderzeniu dwóch światów: Europy i islamskiej Turcji. Lecz nikt tutaj nie stoi po właściwiej stronie. Wybory, których dokonują bohaterowie, mogą zaważyć na całym ich życiu. Przewroty „wojskowo-teatralne”, miłość i samotność, rozterki życiowe zwykłych ludzi – to wszystko pisarz zawarł w swojej książce. Jest to moje pierwsze spotka...

książek: 76
michuk | 2010-09-19
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 31 sierpnia 2010

Z początku ciężko mi był pogodzić się z faktem że nie lubię głównego bohatera (mimo że faktycznie nic złego on nie robi), mniej więcej w połowie jednak wciągnąłem się niesamowicie w tę prozę - czułem jakbym mieszkał w Kars i rozumiał problemy o jakich piszę Pamuk. Niezwykle metodycznie napisana powieść, przemyślana od pierwszej do ostatniej strony, dozująca informacje, tak żeby do końca móc czymś zaskoczyć. Kończąc czytać miałem nieprzyjemne uczucie, że rozstaję się z bohaterami i tą historią, miałem apetyt na więcej. Chyba najlepsza książka jaką przeczytałem w tym roku i właśnie - po tygodniowej przerwie na Lema - zabieram się za "Nazywam się Czerwień".

książek: 127
Marta | 2010-07-02
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Turcja jakiej nie znają turyści wypoczywający na wybrzeżach ani Ci zwiedzający wnętrze kraju. Książka polityczna i subiektywizująca. Straszna i poruszająca, zaskakująca. Wątek miłosny bardzo realny i nieprzewidywalny. Ambitny język i konstrukcja. Zasłużony nobel.
Ulubiony fragment:
"Przez całe swoje życie miałem poczucie jakiejś straty, jakiegoś niedostatku. Żyłem w bólu jak ranne zwierzę. Może gdybym nie uchwycił się Ciebie z taką mocą, nie rozgniewałbym Cię na koniec tak bardzo. Może wtedy nie musiałbym wracać tutaj, do miejsca, w którym zaczynałem przed laty. Może nie musiałbym znów szukać tego spokoju, który udało mi się niegdyś uzyskać i który teraz utraciłem. A teraz ponownie doświadczam tego paraliżującego poczucia strachu i odrzucenia. I krwawię w bólu. Myślę czasem, że nie tylko Ciebie mi brak. Myślę, że opuścił mnie cały świat."

książek: 108
Margot82 | 2014-01-30
Na półkach: Ulubione, Przeczytane
Przeczytana: 29 stycznia 2014

Wspaniała książka. Wczoraj z wypiekami na twarzy kończyłam ją czekając, aż wszystkie elementy układanki znajdą się na właściwym miejscu. Pamuk po mistrzowsku maluje słowami. Przez cały czas czytania tej książki miałam wrażenie, że naprawdę pada śnieg, że wszystko jest białe, a światło przytłumione. Nawet dźwięki wydawały mi się lekko stłumione przez śnieżną pokrywę. Nic dziwnego, że ten autor dostał Nobla. Wchodzi się w tę książkę zupełnie niepostrzeżenie, aż do momentu, gdy już nie można przestać czytać. Mimo że na pierwszy rzut oka już na początku wiadomo jaki będzie koniec, to tak naprawdę zagadka goni tu zagadkę. Jedyne do czego mogę się leciutko doczepić to ciut zbyt mało spektakularny koniec. Chyba liczyłam na coś więcej, na jakiś niespodziewany zwrot akcji, który chociaż na końcu sprawi, że główny bohater będzie postacią pozytywną.

książek: 977
magda | 2011-02-26
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Bardzo ciężko było mi ją skończyć, mało wciągająca a spodziewałam się wiele po tej książce.

książek: 758
cykuta | 2010-10-30
Przeczytana: 30 czerwca 2007

Nie ma chyba w Europie człowieka, który choć raz nie zainteresowałby się sytuacją na Bliskim Wschodzie. Bezustannie docierają do nas - biernych obserwatorów – coraz to nowsze wieści o rozmaitych tragediach nękających tamte obszary. Zamachy samobójcze, fundamentalizm religijny, skrajna nędza i terror władzy to tylko niektóre z wiele problemów, z którymi codziennie stają twarzą w twarz mieszkańcy Bliskiego Wschodu. Jednak Orhan Pamuk w książce zatytułowanej „Śnieg” opisuje znacznie więcej. Wszystko to, czego przez wzgląd na różnice kulturowe i obyczajowe, my – Europejczycy, nie jesteśmy w stanie dostrzec.

Akcja powieści rozpoczyna się wraz z przybyciem do niewielkiego, tureckiego miasteczka [Karsu] poety z Niemiec. Ka, który przed laty opuścił swą ojczyznę, teraz wraca do niej [zaledwie na kilka dni], by przyjrzeć się tajemniczym samobójstwom muzułmańskich nastolatek. Przy okazji zwraca uwagę na nadchodzące wybory samorządowe i inne wydarzenia z życia miasta, a tych znajdujemy w lektur...


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Piotr Rowicki
    39. rocznica
    urodzin
    A może rzeczywiście stwórca położył się i zasnął?
    Może jest tak, że każdy ma swojego boga i mój od miesiąca drzemie. Zdaje mu się, że ledwo głowę przyłożył do poduszki. Wstawaj! Gdziekolwiek jesteś. Nie może tak być, tak dalej być nie może.
  • Donna Leon
    72. rocznica
    urodzin
    Zawsze bałem się ludzi, którzy w swoim mniemaniu posiedli prawdę. Są gotowi zrobić wszystko, nawet pozmieniać fakty i tak je wymodelować, by do niej pasowały.
  • Maurice Maeterlinck
    152. rocznica
    urodzin
    Każda bowiem ich czynność wiąże się nierozerwalnie z błękitem nieba, z rozkwitem łąk, pól i lasów, z najrozkoszniejszą porą w ciągu całego roku.Pszczoły to dusza, dusza lata, to zegar znaczący okres dosytu i bujności życia, to skrzydło polatującej woni, to samoświadomość promieni słońca, to pobrzęk... pokaż więcej
  • Michael Jackson
    56. rocznica
    urodzin
    Sukces zawsze przynosi uczucie osamotnienia. To prawda. Ludzie myślą, że jesteś szczęśliwy, że masz wszystko. Myślą, że możesz pojechać, gdzie chcesz i robić to, na co masz ochotę, ale w tym tkwi sedno sprawy. Człowiek tęskni za czymś co miałoby prawdziwą wartość.
  • Nancy Holder
    61. rocznica
    urodzin
    -Przyjaciele chcą nam pomóc wydostać się z Francji! Stworzymy nowe Zgromadzenie, najdroższy, oparte na świetle, zapomnimy o okropnościach, które czyniły nasze rodziny-mówiąc to poczuła,że jej zęby chwieją się w dziąsłach.-Morderczyni!-ryknął na nią wściekle- Zdrajczyni!.
  • Isayama Hajime
    28. rocznica
    urodzin
    Tego dnia ludzkość przypomniała sobie strach, kiedy to "oni" rządzili światem. Upokorzenie... Życia w klatce...
  • Mary Norton
    22. rocznica
    śmierci

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd