Lubimyczytać.pl to:
społeczność 372 tys. zakochanych w książkach
ponad 663 tys. recenzji
ponad 220 tys. książek
własna biblioteczka
system rekomendacji
Okładka książki Śnieg

Śnieg

Autor:
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Anna Polat
tytuł oryginału
Kar
wydawnictwo
Wydawnictwo Literackie
data wydania
ISBN
830803912X
liczba stron
555
język
polski
typ
papier
6.45 (1026 ocen i 78 opinii)

Opis książki

Opowieść o poecie, Ka, który wraca po 12 latach emigracji w Niemczech do ojczystej Turcji na pogrzeb matki. W małym anatolijskim miasteczku Kars podejmuje próbę odzyskania młodzieńczej miłości, a przy okazji pisze artykuł na temat serii tajemniczych samobójstw wśród młodych dziewcząt, którym zakazano noszenia muzułmańskich chust. Prowadząc swe dziennikarskie śledztwo Ka poznaje miejscowe władze, r...

Opowieść o poecie, Ka, który wraca po 12 latach emigracji w Niemczech do ojczystej Turcji na pogrzeb matki. W małym anatolijskim miasteczku Kars podejmuje próbę odzyskania młodzieńczej miłości, a przy okazji pisze artykuł na temat serii tajemniczych samobójstw wśród młodych dziewcząt, którym zakazano noszenia muzułmańskich chust. Prowadząc swe dziennikarskie śledztwo Ka poznaje miejscowe władze, rozmawia ze studentami, kandydatem na burmistrza w nadchodzących wyborach, sufickim szejkiem, pierwszym islamskim pisarzem science fiction i terrorystą. Nawiedzająca nagle okolicę potężna zamieć śnieżna na kilka dni odcina miasteczko od reszty świata. Kars staje się widownią bardzo współczesnego i tragicznego w skutkach konfliktu politycznego, w który zaangażowane są miejscowe świeckie władze, wyznawcy islamu i Kurdowie.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Literackie, 2006

źródło okładki: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/

pokaż więcej

Inne wydania

Polecamy

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie i aktywności czytelników
książek: 13
czaja | 2014-02-19
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 19 lutego 2014

To jest trudna książka.
Wymagająca, momentami ciężka, ale jako całość bardzo wartościowa.
Zderzenie dwóch kultur: z jednej stony człowiek, który dużą część życia spędził na Zachodzie, a z drugiej islamska i rozpolitykowana wschodnia Turcja.
Uważam, że pisząc tą ksiązkę Pamuk podjął się trudnego zadania i udało mu się to więcej niż dobrze.
Aczkolwiek książki tej nie poleciłbym każdemu. Jeśli ktoś lubi lekturę wymagającą od Czytelnika wiedzy, myślenia, brnięcia przez dość trudny tekst, np., rozmowy na temat "Czy istnieje Bóg ? Jeśli nie, jaki zatem sens ma istnienie człowieka ?", to jest to książka jak najbardziej dla niego. W przeciwnym wypadku, lepiej sięgnąć po lżejszy rodzaj lektury.

książek: 1391

Miałam wrażenie, że akcja tej powieści jest jak chód ślimaka - minie naprawdę duuuużo czasu, zanim naprawdę coś się poruszy. Czytałam przez dłuższy czas, a nawet nie dotarłam do 1/4 objętości tej pozycji. Może w wyniku sesji zimowej;-), albo tego, że sporo oczekiwałam po Orhanie Pamuku - w końcu jest laureatem Nagrody Nobla. Na razie temu panu mówię NIE.

książek: 645
ultramaryna | 2010-08-08
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 07 sierpnia 2010

Noblista z 2006 roku próbuje nietuzinkowo przedstawić współczesną Turcję. Niewątpliwie bardzo się stara, ale, jak na mój gust, wychodzi średnio.

Ka jest poetą, pochodzi z Turcji, ale od kilku lat przebywa w Niemczech. Przyjeżdża jednak do rodzinnego kraju na pogrzeb matki, a później wyrusza do Karsu, małego miasta na północnym wschodzie Turcji. Ma napisać artykuł o wyborach na burmistrza i licznych ostatnio samobójstwach młodych dziewcząt. Wydarzenia te są relacjonowane przez przyjaciela Ka, Orhana, który przybywa do Karsu kilka lat później.

Zazwyczaj czytając „Śnieg” czułam się jakby w zawieszeniu. Panuje w tej książce specyficzny, senny nastrój. Nawet, gdy wiele się działo, miałam poczucie pewnej stateczności, niemal bezruchu. Być może ma to związek z całkowitym odizolowaniem Karsu. Miasto zaraz po przyjeździe Ka zostaje odcięte od świata przez wciąż padający śnieg. Dzięki temu autor zamyka akcję na niewielkim terenie. I chociaż dyskutuje się tu wiele o Europie, mówi się często o...

książek: 2445
BagatElka | 2014-02-01
Na półkach: Przeczytane

Odkładam ten tom na inną chwilę,inny nastrój i aurę.
Za oknem mam świat rodem z krainy lodu i ciągłe czytanie o śniegu,brudzie i smutku przytłacza mnie i zniechęca.
Poczekam na moment gdy zapragnę czegoś innego niż lekkie,łatwe i przyjemne.

książek: 127
Marta | 2010-07-02
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Turcja jakiej nie znają turyści wypoczywający na wybrzeżach ani Ci zwiedzający wnętrze kraju. Książka polityczna i subiektywizująca. Straszna i poruszająca, zaskakująca. Wątek miłosny bardzo realny i nieprzewidywalny. Ambitny język i konstrukcja. Zasłużony nobel.
Ulubiony fragment:
"Przez całe swoje życie miałem poczucie jakiejś straty, jakiegoś niedostatku. Żyłem w bólu jak ranne zwierzę. Może gdybym nie uchwycił się Ciebie z taką mocą, nie rozgniewałbym Cię na koniec tak bardzo. Może wtedy nie musiałbym wracać tutaj, do miejsca, w którym zaczynałem przed laty. Może nie musiałbym znów szukać tego spokoju, który udało mi się niegdyś uzyskać i który teraz utraciłem. A teraz ponownie doświadczam tego paraliżującego poczucia strachu i odrzucenia. I krwawię w bólu. Myślę czasem, że nie tylko Ciebie mi brak. Myślę, że opuścił mnie cały świat."

książek: 80
michuk | 2010-09-19
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 31 sierpnia 2010

Z początku ciężko mi był pogodzić się z faktem że nie lubię głównego bohatera (mimo że faktycznie nic złego on nie robi), mniej więcej w połowie jednak wciągnąłem się niesamowicie w tę prozę - czułem jakbym mieszkał w Kars i rozumiał problemy o jakich piszę Pamuk. Niezwykle metodycznie napisana powieść, przemyślana od pierwszej do ostatniej strony, dozująca informacje, tak żeby do końca móc czymś zaskoczyć. Kończąc czytać miałem nieprzyjemne uczucie, że rozstaję się z bohaterami i tą historią, miałem apetyt na więcej. Chyba najlepsza książka jaką przeczytałem w tym roku i właśnie - po tygodniowej przerwie na Lema - zabieram się za "Nazywam się Czerwień".

książek: 108
Margot82 | 2014-01-30
Na półkach: Ulubione, Przeczytane
Przeczytana: 29 stycznia 2014

Wspaniała książka. Wczoraj z wypiekami na twarzy kończyłam ją czekając, aż wszystkie elementy układanki znajdą się na właściwym miejscu. Pamuk po mistrzowsku maluje słowami. Przez cały czas czytania tej książki miałam wrażenie, że naprawdę pada śnieg, że wszystko jest białe, a światło przytłumione. Nawet dźwięki wydawały mi się lekko stłumione przez śnieżną pokrywę. Nic dziwnego, że ten autor dostał Nobla. Wchodzi się w tę książkę zupełnie niepostrzeżenie, aż do momentu, gdy już nie można przestać czytać. Mimo że na pierwszy rzut oka już na początku wiadomo jaki będzie koniec, to tak naprawdę zagadka goni tu zagadkę. Jedyne do czego mogę się leciutko doczepić to ciut zbyt mało spektakularny koniec. Chyba liczyłam na coś więcej, na jakiś niespodziewany zwrot akcji, który chociaż na końcu sprawi, że główny bohater będzie postacią pozytywną.

książek: 917
magda | 2011-02-26
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Bardzo ciężko było mi ją skończyć, mało wciągająca a spodziewałam się wiele po tej książce.

książek: 741
cykuta | 2010-10-30
Przeczytana: 30 czerwca 2007

Nie ma chyba w Europie człowieka, który choć raz nie zainteresowałby się sytuacją na Bliskim Wschodzie. Bezustannie docierają do nas - biernych obserwatorów – coraz to nowsze wieści o rozmaitych tragediach nękających tamte obszary. Zamachy samobójcze, fundamentalizm religijny, skrajna nędza i terror władzy to tylko niektóre z wiele problemów, z którymi codziennie stają twarzą w twarz mieszkańcy Bliskiego Wschodu. Jednak Orhan Pamuk w książce zatytułowanej „Śnieg” opisuje znacznie więcej. Wszystko to, czego przez wzgląd na różnice kulturowe i obyczajowe, my – Europejczycy, nie jesteśmy w stanie dostrzec.

Akcja powieści rozpoczyna się wraz z przybyciem do niewielkiego, tureckiego miasteczka [Karsu] poety z Niemiec. Ka, który przed laty opuścił swą ojczyznę, teraz wraca do niej [zaledwie na kilka dni], by przyjrzeć się tajemniczym samobójstwom muzułmańskich nastolatek. Przy okazji zwraca uwagę na nadchodzące wybory samorządowe i inne wydarzenia z życia miasta, a tych znajdujemy w lektur...

książek: 247
Witold | 2012-06-25
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 23 czerwca 2012

Niecałe dwa tygodnie temu, odwiedziwszy bibliotekę w celu zwrócenia "Domu ciszy", poprosiłem panią o wskazanie mi regału z innymi książkami tego autora. Na odnalezionej półce stało kilka książek pana Pamuka. Sięgnąłem po "Śnieg" i "Nazywam się czerwień". Pełen radości wróciłem do domu, jednak, niestety, za czytanie nie zabrałem się od razu. Postanowiwszy, że pozwolę odpocząć moim oczom, steranym prowadzeniem podwójnego - gdzie tam! potrójnego życia, odłożyłem czytanie w czasie...

Zacząłem w piątek. Ogólnie przeczytanie całości zajęło mi trzy dni, jednak tym razem nie pożerałem tekstu dzień po dniu. Postanowiłem delektować się powieścią, czytać co któryś dzień, aby w międzyczasie pozwolić sobie na parę przemyśleń, na kilka refleksji dotyczących życia, człowieczeństwa i hierarchii świata, spróbować odpowiedzieć sobie na pytanie, kto (lub co) rządzi światem, czym jest miłość, jak należy podchodzić do artystów, których nie znamy, na czym polega szczęście i dlaczego w tym dobrym, stworzony...


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Sven Hassel
    97. rocznica
    urodzin
    Porta głosi teorię, że lądują one w obozie koncentracyjnym dla wszy, w którym naukowcy próbują wyhodować specjalną aryjską wesz, dość inteligentną, by podnieść przednią nóżkę w nazistowskim pozdrowieniu, gdyby przypadkiem przechodził tam Adolf
  • Antoni Libera
    65. rocznica
    urodzin
    Gdyby nie było kiczu, nie byłoby wielkiej sztuki. Gdyby nie było grzechu, nie byłoby i życia.
  • Katarzyna Rygiel
    39. rocznica
    urodzin
    Szczerość wymaga odwagi, może dlatego nie cieszy się popularnością.
  • Kazimierz Smoleń
    94. rocznica
    urodzin
  • Jerzy Andrzejewski
    31. rocznica
    śmierci
    Każdy na ziemi ma takie niebo, czyściec i piekło, na jakie zasługuje.
  • Daphne du Maurier
    25. rocznica
    śmierci
    Śniło mi się tej nocy, że znowu byłam w Manderley.
  • Jonasz Kofta
    26. rocznica
    śmierci
    Żeby coś się zdarzyło Żeby mogło się zdarzyć I zjawiła się miłość Trzeba marzyć
  • James Graham Ballard
    5. rocznica
    śmierci
    (...) Rola pisarza, jego upoważnienie i koncesja na tworzenie uległy radykalnej przemianie (...) W pewnym sensie pisarz niczego już nie wie. Nie ma żadnego moralnego prawa do narzucania czegokolwiek. Jego rola sprowadza się obecnie do zaproponowania czytelnikowi wytworu swojej wyobraźni, zbioru opcji i możliwych do wyobrażenia alternatyw. Można go porównać do naukowca, który (...) natrafia nagle na nie zbadany teren czy temat. Może jedynie wysuwać rozmaite hipotezy i konfrontować je z faktami.
  • Ladislav Klíma
    86. rocznica
    śmierci
    Czyż człowiek bardziej od czegokolwiek co przynależy rzeczywistości nie kocha cieni, iluzji, widm?
  • George Gordon Byron
    190. rocznica
    śmierci
    Bo choć dla czasu staje się nicością, ona jest dla mnie całą wiecznością.
  • Tadeusz Rittner
    93. rocznica
    śmierci

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd